Devotee: When the Upanishads say that all this is Brahman, how can we agree with Shankara that the world is illusory?
Maharshi: Shankara also said that the world is Brahman or the Self.
What he objected to is ones imagining that the Self is limited by the names and forms that constitute the world.
He only said that the world has no reality apart from Brahman.
Brahman or the Self is like a cinema screen and the world like the pictures on it. You can see the picture only so long there is a screen. But when the observer himself becomes the screen only the Self remains.

~ The Teachings of Bhagavan Sri #Ramana Maharshi in His Own Words

" یار مشتاق شماست "

شعری از حسین الهی قمشه ای در دعوت به سلوک در راه عشق

کانال رسمی حسین الهی قمشه ای
@drelahighomshei

هرزمان که چیز مهمی در زندگی از دست می‌دهید مثل از دست دادن اموال، خانه یک رابطه نزدیک و یا از دست دادن اعتبار و شغل یا توانایی‌های جسمی، چیزی درون شما می‌میرد و نسبت به حسی که از خودتان دارید احساس نقصان می‌کنید. همچنین ممکن است یک سردرگمی و گیجی رخ دهد.
"بعدازاین ..من کیستم؟"
هنگامی‌که فرم و شکلی که به‌طور ناخودآگاه به‌عنوان بخشی از خودتان که با آن هم‌هویت شده بودید شما را ترک کند یا از بین برود می‌تواند بشدت دردناک باشد. به تعبیری می‌توان گفت آن در بافت وجودی شما حفره‌ای ایجاد می‌کند. آن درد یا غمی که احساس می‌کنید را انکار نکنید یا نادیده نگیرید. قبول کنید که آن درد آنجاست. از تمایل ذهن برای ساختن یک داستان پیرامون آن ماجرا که در آن به شما نقش یک قربانی را اختصاص بدهد آگاه باشید. ترس، خشم، رنجش یا خودخوری احساساتی هستند که با آن نقش پیش می‌روند.
آگاه باش که چه چیزی در پس این احساسات و همچنین پشت داستان ذهنی نهفته است: آن حفره، آن فضای خالی. آیا می‌توانید با آن حس عجیب خلأ روبرو شوید و آن را بپذیرید؟
اگر آن را بپذیرید ممکن است متوجه شوید که دیگر جای ترسناکی نیست. ممکن است از صلحی که از آن بیرون می‌آید شگفت‌زده شوید. هر وقت مرگ اتفاق می‌افتد، هر وقت فرمی از زندگی محو بشود، خدا یعنی آن بی فرم و غایب (از عینیت‌ها) از حفره‌ی ناشی از محو شدن آن فرم می‌درخشد. به همین دلیل مقدس‌ترین چیز در زندگی مرگ است. به همین خاطر است که آرامش و صلح خدا می‌تواند با تأمل و پذیرش مرگ به شما برسد.
#اکهارت تله

“Whenever any kind of deep loss occurs in your life – such as loss of possessions, your home, a close relationship; or loss of your reputation, job, or physical abilities – something inside you dies. You feel diminished in your sense of who you are. There may also be a certain disorientation. “Without this...who am I?” When a form that you had unconsciously identified with as part of yourself leaves you or dissolves, that can be extremely painful. It leaves a hole, so to speak, in the fabric of your existence. When this happens, don't deny or ignore the pain or the sadness that you feel. Accept that it is there. Beware of your mind's tendency to construct a story around that loss in which you are assigned the role of victim. Fear, anger, resentment, or self-pity are the emotions that go with that role. Then become aware of what lies behind those emotions as well as behind the mind-made story: that hole, that empty space. Can you face and accept that strange sense of emptiness? If you do, you may find that it is no longer a fearful place. You may be surprised to find peace emanating from it. Whenever death occurs, whenever a life form dissolves, God, the formless and unmanifested, shines through the opening left by the dissolving form. That is why the most sacred thing in life is death. That is why the peace of God can come to you through the contemplation and acceptance of death.”
#Eckhart Tolle

سکه

آیا می‌شود سکه‌ای داشت که فقط یک رو داشته باشد؟ خیر، نمی‌شود. دل‌گرم بودن و شاد بودن از داشتن تعلقات و اعتباریات مانند پول، شهرت، مدرک، روابط، جایگاه اجتماعی و غیره دقیقاً مانند این است که یک سکه داشته باشید و انتظار داشته باشید این سکه فقط یک رو داشته باشد!

وقتی من از داشتن خوشحال می‌شوم، لاجرم از نداشتن ناراحت می‌شوم‌. وقتی من به داشتن دلگرمم، از نداشتن، از از دست دادن ناراحت می‌شوم و رنج می‌کشم.

خوشحالی از تعلقات، یک روی سکه است و این سکه دو رو دارد، روی دیگرش رنج است. هیچ سکه‌ای نمی‌تواند فقط یک رو داشته باشد.

(مگر سکه‌ای که «نباشد»! این سکه تماماً روست! این سکه قابل تصور نیست. نمی‌شود چنین سکه‌ای را در ذهن متصور شد. یعنی این تصوری که از خودمان داریم، هر تصویری از خود، باطل است!)

مطلب از کانال پانویس

@Panevisdotcom

تمام آنچه من از دنیا میدانم تجربه‌ی دیدن، شنیدن، چشیدن، لمس کردن و بوییدن است. همه این‌ها از شناخت از آن‌ حس ها ساخته ‌شده است. من یعنی آگاهی، آن شناخت هستم. هنگامی‌که من این به‌اصطلاح دنیا را تجربه می‌کنم فقط مشغول تجربه کردن خودم هستم.
#روپرت_اسپایرا

All I know of the world is the experience of seeing, hearing, tasting, touching and smelling. All these are made out of the knowing of them. I, Awareness, am that knowing. When I experience the so-called world, I'm just experiencing my Self.
#Rupert Spira

اکثر ما آن‌قدر مجذوب محتوای تجربه یعنی افکار، تصاویر، احساسات، حواس و ادراکات شده‌ایم که آن آگاهی و شناخت را که با آن تمام دانسته‌ها و تجربه‌ها شناخته‌شده و تمام دانسته‌ها و تجربه‌ها از همان ساخته‌شده‌اند را نادیده می‌گیریم.
#روپرت_اسپایرا

تمام تجربیات عینی یعنی افکار، تصاویر، احساسات، حواس و ادراکات پدیدار و ناپدید می‌شوند اما «دانستن» یا «آگاه بودن»، در سراسر این تجربیاتِ متغیر، حضور دارد، درست مانند صفحه‌نمایشی که در سراسر تمام فیلم‌ها حضور دارد.
#روپرت_اسپایرا

اینکه ما منظره را ببینیم یا صفحه‌نمایش را ببینیم به روش نگاه کردن ما بستگی دارد و نه آنچه می‌بینیم. در ابتدا ما یک منظره می‌بینیم و بعد صفحه‌نمایش را تشخیص می‌دهیم، آنگاه صفحه‌نمایش را به‌عنوان یک منظره می‌بینیم. درابتدا ما فقط تنوع و گوناگونی عینیت‌ها را می‌بینیم و بعد حضورِ آگاهی را تشخیص می‌دهیم، آنگاه آگاهی را به‌عنوان تمامیت تجربه‌ی عینی می‌بینیم.
#روپرت_اسپایرا

چیزی با شما غلط نیست , اما تصوراتی که از خویشتن دارید یک‌سره غلط هستند. این شما نیستید که آرزو می‌کند , می‌هراسد و رنج می‌کشد , این شخصی که بر اساس جسم شما بوسیله شرایط و تأثیرها ساخته می‌شود است. شما آن شخص نیستید. این باید بروشنی در ذهن شما برقرار شود و هرگز فراموش نشود.

I Am That , chapter 83

Nothing is wrong with you, but the ideas you have of yourself are altogether wrong. It is not you who desires, fears and suffers, it is the person built on the ...foundation of your body by circumstances and influences. You are not that person. This must be clearly established in your mind and never lost sight of.

~ Sri Nisargadatta Maharaj

...from 'I Am That', chapter 83

درست همان‌طور که خورشید در یک آسمانِ پوشیده از ابر قابل‌دیدن نیست به همان صورت خویشِ فرد نیز در آسمان ذهنی که توسط ابرهایِ متراکمِ افکار تیره گشته قابل‌رؤیت نیست.
#رامانا ماهارشی

Just as the sun cannot be seen in a densely clouded sky, so one’s own Self cannot be seen in a mind-sky which is darkened by a dense cloud of thoughts.
#Ramana Maharshi

هدف از خلقت چیست؟

دکتر سید استاد فلسفه دانشگاه الله‌آباد از باگوان پرسیدند: "هدف از خلقت چیست؟"
باگوان معمولاً به زبان‌های تامیل یا مالایالم یا تلوگو پاسخ می‌دادند اما این بار مستقیماً به انگلیسی صحبت کردند و پرسیدند: "آیا چشم‌ها می‌توانند خودشان را ببینند؟"
دکتر سید پاسخ دادند: "البته که نه. آن‌ها می‌توانند هر چیز دیگری جز خودشان را ببینند."
و در جوابِ باگوان که پرسیدند "اگر چشم‌ها بخواهند خودشان را ببینند چطور؟" گفتند: آنها فقط می‌توانند خودشان را در آینه ببینند. باگوان سپس اظهار داشتند که: "همین است، خلقت آینه‌ای است برای"من" تا خودش را ببیند."
باگوان #رامانا ماهارشی

WHAT IS THE PURPOSE OF CREATION?

Dr. Syed, Professor of Philosophy, Allahabad University, asked Bhagavan, “What is the purpose of creation?”
Usually Bhagavan gave replies in Tamil, Telugu or Malayalam. This time He spoke directly in English, and asked, “Can the eye see itself?” Dr. Syed replied, “Of course not. It can see everything else, but not itself.” To Bhagavan’s question that “if it wants to see itself”, he said, “It can see itself only in a mirror.” Bhagavan then commented, “That is it. Creation is the mirror for the ‘I’ to see itself.”

Face to Face with Ramana Maharshi (Prof. G.V. Subbaramayya's account)

دوستان عزیز طی یکی دو روز آینده به امید خدا ویدئوی مهمی درخصوص تفسیری بر تفحص خویش در کانال قرار خواهد گرفت که به دوستان مشتاق توصیه میکنم پیش از آپلود ویدئو، جزوه "من کیستم" را چند بار با دقت و توجه مطالعه کنند.

چه کسی رنج میکشد؟

میدانم که عده‌ای خواهند گفت که ایگو رنج می‌کشد اما این درست نیست. ایگو چیست؟ ایگو من-فکر است. این من فقط یک فکر است. این من وجود ندارد. بنابراین ایگو وجود ندارد. پس چه کسی رنج می‌کشد؟

ماهیت اصلی شما حقیقت مطلق است، آگاهی است. پس چه کسی باقی می‌ماند تا رنج بکشد؟ آگاهی همه‌چیز را فراگرفته است. این‌طور نیست که آگاهی باشد و چیز دیگری نیز وجود داشته باشد. فقط آگاهی وجود دارد.

بنابراین شما چطور رنج می‌کشید؟

ادامه در لینک زیر

https://vrgl.ir/wjPzH

در ادامه موضوع بالا 👇

"When you realize the I is only a thought, then you also realize that your problem, so-called, whatever it may be, how serious it may look to you, must also be a thought. Can you see that? Because 'I' have the problem. And 'I' is only an idea, a thought. It doesn't exist for real. If I is only a thought, an idea, and I have the problem, there's no problem."

#Robert Adams

اکنون شما میدانید که مشکلات به این خاطر که شما به «من» تان باور دارید وجود دارند. زمانی که ادراک کردید که «من» وجود ندارد، همه‌چیز از بین خواهد رفت. آن زمان‌هایی که من به شما میگویم: "مشکلی وجود ندارد، هرگز هیچ مشکلی نبوده و نخواهد بود"، منظورم همین است. اما به‌محض اینکه شروع به فکر کردن می‌کنید مشکلات به وجود می‌آیند."
#رابرت آدامز

"You know by now that your problem exists because you believe in your 'I'. When you realize 'I' does not exist, everything disappears. This is what I mean when I tell you sometimes, there are no problems, there never were any problems and there never will be any problems. But as soon as you begin to think, there are problems."

#Robert Adams

" ذهن شامل افکار است. فکر «من» اولین فکری است که در ذهن برمی‌خیزد. زمانی که تفحص «من کیستم؟» مصرانه پیگیری شود، سایر افکار نابودشده و درنهایت خود این فکرِ «من» از بین می‌رود و فقط آن خویش متعالی واحد (چیزی که دویی در آن راه ندارد) را باقی می‌گذارد. درنتیجه این یکی انگاریِ اشتباه با پدیده‌های غیر خویش مانند بدن و ذهن خاتمه می‌یابد و این روشن شدگی است."
از مقدمهٔ کتاب من کیستمِ #رامانا ماهارشی

The mind consists of thoughts. The ‘I’ thought is the first to arise in the mind. When the enquiry ‘ Who am I?’ is persistently pursued, all other thoughts get destroyed, and finally the ‘I’ thought itself vanishes leaving the supreme non-dual Self alone. The false identification of the Self with the phenomena of non-self such as the body and mind thus ends, and there is illumination, Sakshatkara.