تفحص خویش
"بالاترین درک این است: کسی که افکار را دنبال میکند خودش فکر است." #پاپاجی
پیشتر هم در این خصوص این مطلب رو از رامانا ماهارشی خونده بودیم :
"از همه افکاری که در ذهن برمیخیزند فکر «من» اولین فکر است. تنها بعد از برخاستن فکر «من» است که سایر افکار ظاهر خواهند شد. بعد از ظاهر شدن ضمیر اولشخص است که ضمایر دوم و سوم شخص ظاهر میشوند، بدون ضمیر اولشخص، ضمایر دیگر نیز نخواهند بود."
#رامانا ماهارشی
"از همه افکاری که در ذهن برمیخیزند فکر «من» اولین فکر است. تنها بعد از برخاستن فکر «من» است که سایر افکار ظاهر خواهند شد. بعد از ظاهر شدن ضمیر اولشخص است که ضمایر دوم و سوم شخص ظاهر میشوند، بدون ضمیر اولشخص، ضمایر دیگر نیز نخواهند بود."
#رامانا ماهارشی
Forwarded from مسعود رياعی
"هر که از آن خورَد، از بهشت بیرون شود!"
☆ "آدم" اگر "عدم" شود، به حیات دست یافته است. این عدم، نابود شدن نیست، بی من شدن است. و بی من نمی شوی مگر آنکه بی ذهن شده باشی. زیرا ذهن، سازنده ی من است. و بی ذهنی را تنها در مراقبه ای اصیل در خواهی یافت (که بارها از آن سخن گفته ایم). حال دقت کن! آدمی که بخواهد من باشد، یعنی در ذهن باشد، بیدرنگ از حوزه ی امن الهی هبوط می کند و به خودش واگذار می شود. اما آدمی که بی من شود، یعنی ذهنش را پشت سر گذارد، دوباره عروج کرده، به بهشت امن الهی خویش وارد می گردد. آدم با من، یعنی همان آدم با ذهن بشری، آدم گناهکار است. آدم بی من، یعنی آدم بی ذهن بشری، همان است که توبه اش پذیرفته شده و حق بازگشت دارد. اینان یک آدم در دو کیفیت اند. یکی ثقیل و یکی لطیف. از این منظر، میوه ی ممنوعه، همان ذهن بوده است. هر که از آن خورَد، از بهشت بیرون شود. زیرا مابین ذهن بشری با بهشت الهی، سنخیتی نیست. پس باید خود کار کند، خود طرح زند، و خود مایحتاجش را بر طرف نماید.
مسعود ریاعی
www.masoudriaei.com
@masoudriaei
@masoudriaeibot
☆ "آدم" اگر "عدم" شود، به حیات دست یافته است. این عدم، نابود شدن نیست، بی من شدن است. و بی من نمی شوی مگر آنکه بی ذهن شده باشی. زیرا ذهن، سازنده ی من است. و بی ذهنی را تنها در مراقبه ای اصیل در خواهی یافت (که بارها از آن سخن گفته ایم). حال دقت کن! آدمی که بخواهد من باشد، یعنی در ذهن باشد، بیدرنگ از حوزه ی امن الهی هبوط می کند و به خودش واگذار می شود. اما آدمی که بی من شود، یعنی ذهنش را پشت سر گذارد، دوباره عروج کرده، به بهشت امن الهی خویش وارد می گردد. آدم با من، یعنی همان آدم با ذهن بشری، آدم گناهکار است. آدم بی من، یعنی آدم بی ذهن بشری، همان است که توبه اش پذیرفته شده و حق بازگشت دارد. اینان یک آدم در دو کیفیت اند. یکی ثقیل و یکی لطیف. از این منظر، میوه ی ممنوعه، همان ذهن بوده است. هر که از آن خورَد، از بهشت بیرون شود. زیرا مابین ذهن بشری با بهشت الهی، سنخیتی نیست. پس باید خود کار کند، خود طرح زند، و خود مایحتاجش را بر طرف نماید.
مسعود ریاعی
www.masoudriaei.com
@masoudriaei
@masoudriaeibot
Telegram
تفحص خویش
Photo
" این ماهیت جهان فرم است که هیچچیز برای مدت طولانی ثابت نمیماند و ازاینرو شروع به فروپاشیدن میکند. فرمها از بین میروند، فرمهای جدید به وجود میآیند. ابرها را ببین، آنها درباره دنیای فرم به تو خواهند آموخت."
#اکهارت تول
#اکهارت تول
If we want to learn to live without #suffering, we first have to learn to live with it. When suffering is welcomed so completely that there is not the slightest resistance to it, what we were seeking, by trying to get rid of it, is revealed at its heart.
#Rupert Spira
#Rupert Spira
مطلب شماره ۱ درباره #رنج
اگر میخواهیم یاد بگیریم که بدون درد و #رنج زندگی کنیم اول باید یاد بگیریم که چطور با آنها زندگی کنیم. هنگامیکه از رنج کاملاً استقبال شد تا حدی که کوچکترین مقاومتی نسبت به آن وجود نداشت، چیزی را که پیشتر با تلاش برای خلاص شدن از آن جستجو میکردیم این بار در مرکز این درد و رنج آشکار میشود.
#روپرت اسپایرا
اگر میخواهیم یاد بگیریم که بدون درد و #رنج زندگی کنیم اول باید یاد بگیریم که چطور با آنها زندگی کنیم. هنگامیکه از رنج کاملاً استقبال شد تا حدی که کوچکترین مقاومتی نسبت به آن وجود نداشت، چیزی را که پیشتر با تلاش برای خلاص شدن از آن جستجو میکردیم این بار در مرکز این درد و رنج آشکار میشود.
#روپرت اسپایرا