Sri #Mooji
Do not be afraid
Without the intrusiveness of the personal mind, life is observed to be unfolding in a natural and harmonious way. Do not waste time merely wishing for things to get better. The whole world is doing this and so no one is really happy. We miss the true life. In fact, happiness arises when you stop chasing for something other than your own pure nature. And this happiness remains with you.
The universal tendency in human beings is to seek lasting happiness in the field of names and forms, a transient field. This is really a form of avoidance and a distraction from what is timelessly present and ever perfect within us, our divine nature and Self. Ignorance of the Truth is the main cause of misery.
Avoid expectations and especially be aware of the tendency to wait for 'next' as a promise to happiness, the next good feeling, the next adventure or invitation from the mind, in short, the next experience that, in fact, does quite the contrary: it pulls your attention away from pure presence, the seat of joy.
No one has ever experienced 'the future'. Reflect. It is all imagination. How to transform these tendencies Simply, begin by paying attention to the natural thought-free state, the pure sense of existence, the feeling ‘I Am’ that is naturally present in you. Shift the attention away from the mind-traffic and let it rest in impersonal awareness.
Keep doing this each time the attention goes out towards sense objects or obsessive self-interest. Self-attention is the beginning of real Self-discovery. It returns the attention time and again to its source, the one Self. Get used to staying in your natural and neutral state of being. It is a state of emptiness.
Do not be afraid of this. In fact, get increasingly used to being empty. This emptiness and joy are synonymous. They are one. This is really what is meant by the saying, ‘to enjoy one’s Self. It is a state of unfading contentment, wisdom, love and happiness.
Do not be afraid
Without the intrusiveness of the personal mind, life is observed to be unfolding in a natural and harmonious way. Do not waste time merely wishing for things to get better. The whole world is doing this and so no one is really happy. We miss the true life. In fact, happiness arises when you stop chasing for something other than your own pure nature. And this happiness remains with you.
The universal tendency in human beings is to seek lasting happiness in the field of names and forms, a transient field. This is really a form of avoidance and a distraction from what is timelessly present and ever perfect within us, our divine nature and Self. Ignorance of the Truth is the main cause of misery.
Avoid expectations and especially be aware of the tendency to wait for 'next' as a promise to happiness, the next good feeling, the next adventure or invitation from the mind, in short, the next experience that, in fact, does quite the contrary: it pulls your attention away from pure presence, the seat of joy.
No one has ever experienced 'the future'. Reflect. It is all imagination. How to transform these tendencies Simply, begin by paying attention to the natural thought-free state, the pure sense of existence, the feeling ‘I Am’ that is naturally present in you. Shift the attention away from the mind-traffic and let it rest in impersonal awareness.
Keep doing this each time the attention goes out towards sense objects or obsessive self-interest. Self-attention is the beginning of real Self-discovery. It returns the attention time and again to its source, the one Self. Get used to staying in your natural and neutral state of being. It is a state of emptiness.
Do not be afraid of this. In fact, get increasingly used to being empty. This emptiness and joy are synonymous. They are one. This is really what is meant by the saying, ‘to enjoy one’s Self. It is a state of unfading contentment, wisdom, love and happiness.
نترس
"بدون دخالت ذهن، زندگی در یک مسیر طبیعی و هماهنگ در شکوفایی است. برای آرزویِ بهتر شدنِ چیزها وقت را تلف نکن. تمام دنیا مشغول چنین کاری هستند و هیچکس هم واقعاً خوشحال نیست. ما زندگی حقیقی را فراموش کردهایم. در حقیقت شادی زمانی به وجود میآید که تو جستجوی هر چیزی بهجز طبیعت خالص خودت را متوقف کنی. شادیِ درونت پایدار خواهد ماند.
تمایل کلی انسانها، جستجوی شادی پایدار در عرصه اسمها و فرمها است. یک عرصه فانی و گذرا. این درواقع نوعی اجتناب و حواسپرتی از آن حضورِ بیزمان و همیشه کاملِ درون ماست، همان ذات الهی و خویش حقیقی. جهل از حقیقت دلیل اصلی بدبختی است.
انتظار کشیدن را رها کن بخصوص آگاه باش نسبت به میل انتظار کشیدن برای اتفاق بعدی بهعنوان نوید خوشبختی، احساس خوب بعدی، ماجرای بعدی یا دعوتی از سوی ذهن یا بهاختصار تجربه بعدی که درواقع کاملاً برعکس عمل میکند و توجهت را از آن حضور ناب از آن مسند سرور میگیرد.
هیچکس تاکنون آینده را تجربه نکرده است. تأملکن. تمامش تصورات است. این تمایلات را بهسادگی میتوانیم با توجه به وضعیت طبیعی بیفکری، احساس خالص وجود و این احساس «من هستم» که بهطور طبیعی در تو حاضر است، تغییر دهیم. توجه را از این ترافیک ذهنی تغییر دهید و اجازه دهید تا در آگاهی غیرشخصی آرام بگیرد.
این کار را هر بار که توجه ات به سمت چیزهای حسی یا وسواس به خودپرستی رفت انجام بده. توجه به خویش، شروع خودشناسی حقیقی است. این کار توجه را به سمت منشأش برمیگرداند، همان خویش حقیقی. عادت کن تا در وضعیت طبیعی خودت و حالت خنثی بودن باقی بمانی. این وضعیتِ خالی بودن است.
از این نترس. درواقع بهطور فزایندهای به خالی بودن عادت کن. این خلأ و سرور باهم مترادفاند. آنها یکی هستند. این درواقع همان چیزی است که به معنی «لذت خویش» است. این حالت خرسندی، خرد، عشق و شادی محوناشدنی است."
#موجی
"بدون دخالت ذهن، زندگی در یک مسیر طبیعی و هماهنگ در شکوفایی است. برای آرزویِ بهتر شدنِ چیزها وقت را تلف نکن. تمام دنیا مشغول چنین کاری هستند و هیچکس هم واقعاً خوشحال نیست. ما زندگی حقیقی را فراموش کردهایم. در حقیقت شادی زمانی به وجود میآید که تو جستجوی هر چیزی بهجز طبیعت خالص خودت را متوقف کنی. شادیِ درونت پایدار خواهد ماند.
تمایل کلی انسانها، جستجوی شادی پایدار در عرصه اسمها و فرمها است. یک عرصه فانی و گذرا. این درواقع نوعی اجتناب و حواسپرتی از آن حضورِ بیزمان و همیشه کاملِ درون ماست، همان ذات الهی و خویش حقیقی. جهل از حقیقت دلیل اصلی بدبختی است.
انتظار کشیدن را رها کن بخصوص آگاه باش نسبت به میل انتظار کشیدن برای اتفاق بعدی بهعنوان نوید خوشبختی، احساس خوب بعدی، ماجرای بعدی یا دعوتی از سوی ذهن یا بهاختصار تجربه بعدی که درواقع کاملاً برعکس عمل میکند و توجهت را از آن حضور ناب از آن مسند سرور میگیرد.
هیچکس تاکنون آینده را تجربه نکرده است. تأملکن. تمامش تصورات است. این تمایلات را بهسادگی میتوانیم با توجه به وضعیت طبیعی بیفکری، احساس خالص وجود و این احساس «من هستم» که بهطور طبیعی در تو حاضر است، تغییر دهیم. توجه را از این ترافیک ذهنی تغییر دهید و اجازه دهید تا در آگاهی غیرشخصی آرام بگیرد.
این کار را هر بار که توجه ات به سمت چیزهای حسی یا وسواس به خودپرستی رفت انجام بده. توجه به خویش، شروع خودشناسی حقیقی است. این کار توجه را به سمت منشأش برمیگرداند، همان خویش حقیقی. عادت کن تا در وضعیت طبیعی خودت و حالت خنثی بودن باقی بمانی. این وضعیتِ خالی بودن است.
از این نترس. درواقع بهطور فزایندهای به خالی بودن عادت کن. این خلأ و سرور باهم مترادفاند. آنها یکی هستند. این درواقع همان چیزی است که به معنی «لذت خویش» است. این حالت خرسندی، خرد، عشق و شادی محوناشدنی است."
#موجی
تفحص خویش
"بالاترین درک این است: کسی که افکار را دنبال میکند خودش فکر است." #پاپاجی
پیشتر هم در این خصوص این مطلب رو از رامانا ماهارشی خونده بودیم :
"از همه افکاری که در ذهن برمیخیزند فکر «من» اولین فکر است. تنها بعد از برخاستن فکر «من» است که سایر افکار ظاهر خواهند شد. بعد از ظاهر شدن ضمیر اولشخص است که ضمایر دوم و سوم شخص ظاهر میشوند، بدون ضمیر اولشخص، ضمایر دیگر نیز نخواهند بود."
#رامانا ماهارشی
"از همه افکاری که در ذهن برمیخیزند فکر «من» اولین فکر است. تنها بعد از برخاستن فکر «من» است که سایر افکار ظاهر خواهند شد. بعد از ظاهر شدن ضمیر اولشخص است که ضمایر دوم و سوم شخص ظاهر میشوند، بدون ضمیر اولشخص، ضمایر دیگر نیز نخواهند بود."
#رامانا ماهارشی
Forwarded from مسعود رياعی
"هر که از آن خورَد، از بهشت بیرون شود!"
☆ "آدم" اگر "عدم" شود، به حیات دست یافته است. این عدم، نابود شدن نیست، بی من شدن است. و بی من نمی شوی مگر آنکه بی ذهن شده باشی. زیرا ذهن، سازنده ی من است. و بی ذهنی را تنها در مراقبه ای اصیل در خواهی یافت (که بارها از آن سخن گفته ایم). حال دقت کن! آدمی که بخواهد من باشد، یعنی در ذهن باشد، بیدرنگ از حوزه ی امن الهی هبوط می کند و به خودش واگذار می شود. اما آدمی که بی من شود، یعنی ذهنش را پشت سر گذارد، دوباره عروج کرده، به بهشت امن الهی خویش وارد می گردد. آدم با من، یعنی همان آدم با ذهن بشری، آدم گناهکار است. آدم بی من، یعنی آدم بی ذهن بشری، همان است که توبه اش پذیرفته شده و حق بازگشت دارد. اینان یک آدم در دو کیفیت اند. یکی ثقیل و یکی لطیف. از این منظر، میوه ی ممنوعه، همان ذهن بوده است. هر که از آن خورَد، از بهشت بیرون شود. زیرا مابین ذهن بشری با بهشت الهی، سنخیتی نیست. پس باید خود کار کند، خود طرح زند، و خود مایحتاجش را بر طرف نماید.
مسعود ریاعی
www.masoudriaei.com
@masoudriaei
@masoudriaeibot
☆ "آدم" اگر "عدم" شود، به حیات دست یافته است. این عدم، نابود شدن نیست، بی من شدن است. و بی من نمی شوی مگر آنکه بی ذهن شده باشی. زیرا ذهن، سازنده ی من است. و بی ذهنی را تنها در مراقبه ای اصیل در خواهی یافت (که بارها از آن سخن گفته ایم). حال دقت کن! آدمی که بخواهد من باشد، یعنی در ذهن باشد، بیدرنگ از حوزه ی امن الهی هبوط می کند و به خودش واگذار می شود. اما آدمی که بی من شود، یعنی ذهنش را پشت سر گذارد، دوباره عروج کرده، به بهشت امن الهی خویش وارد می گردد. آدم با من، یعنی همان آدم با ذهن بشری، آدم گناهکار است. آدم بی من، یعنی آدم بی ذهن بشری، همان است که توبه اش پذیرفته شده و حق بازگشت دارد. اینان یک آدم در دو کیفیت اند. یکی ثقیل و یکی لطیف. از این منظر، میوه ی ممنوعه، همان ذهن بوده است. هر که از آن خورَد، از بهشت بیرون شود. زیرا مابین ذهن بشری با بهشت الهی، سنخیتی نیست. پس باید خود کار کند، خود طرح زند، و خود مایحتاجش را بر طرف نماید.
مسعود ریاعی
www.masoudriaei.com
@masoudriaei
@masoudriaeibot
Telegram
تفحص خویش
Photo
" این ماهیت جهان فرم است که هیچچیز برای مدت طولانی ثابت نمیماند و ازاینرو شروع به فروپاشیدن میکند. فرمها از بین میروند، فرمهای جدید به وجود میآیند. ابرها را ببین، آنها درباره دنیای فرم به تو خواهند آموخت."
#اکهارت تول
#اکهارت تول
If we want to learn to live without #suffering, we first have to learn to live with it. When suffering is welcomed so completely that there is not the slightest resistance to it, what we were seeking, by trying to get rid of it, is revealed at its heart.
#Rupert Spira
#Rupert Spira
مطلب شماره ۱ درباره #رنج
اگر میخواهیم یاد بگیریم که بدون درد و #رنج زندگی کنیم اول باید یاد بگیریم که چطور با آنها زندگی کنیم. هنگامیکه از رنج کاملاً استقبال شد تا حدی که کوچکترین مقاومتی نسبت به آن وجود نداشت، چیزی را که پیشتر با تلاش برای خلاص شدن از آن جستجو میکردیم این بار در مرکز این درد و رنج آشکار میشود.
#روپرت اسپایرا
اگر میخواهیم یاد بگیریم که بدون درد و #رنج زندگی کنیم اول باید یاد بگیریم که چطور با آنها زندگی کنیم. هنگامیکه از رنج کاملاً استقبال شد تا حدی که کوچکترین مقاومتی نسبت به آن وجود نداشت، چیزی را که پیشتر با تلاش برای خلاص شدن از آن جستجو میکردیم این بار در مرکز این درد و رنج آشکار میشود.
#روپرت اسپایرا