آن هشیاری که با آن تمام انسان‌ها و حیوانات ازهر چیزی آگاه هستند، همان هشیاری‌ای است که هم‌اکنون تو با آن از این کلمات آگاهی.
بر همین اساس با مردم و حیوانات طوری رفتار کن که گویا آن‌ها خود تو هستند.
#روپرت اسپایرا

"The Awareness with which all people and animals are aware of anything is the very same Awareness with which you are aware of these words right now.
Treat people and animals as such, that is, as your very own self."
#Rupert Spira

تفاوتی بین ذهن و خویش وجود ندارد. ذهن به درون می‌چرخد خویش است و ذهن به بیرون می‌چرخد تبدیل به ایگو و تمام دنیا می‌شود. ما پنبه‌ای که لباس‌های مختلفی از آن ساخته‌شده‌اند را با نام‌های مختلف می‌خوانیم (بلوز، دستکش، کت، جوراب و... . م)؛ اما تمام این لباس‌ها پنبه هستند. فقط آن ‌یکی حقیقی است و این چیزهای بسیار فقط نام‌ها و فرم‌ها هستند؛ ذهن جدا از خویش وجود ندارد یعنی هیچ هستی مستقلی ندارد. خویش بدون ذهن وجود دارد اما ذهن هرگز بدون خویش وجود ندارد.
باگوان #رامانا ماهارشی

"There is no difference between the mind and the Self. The mind turned inwards is the Self; turned outwards, it becomes the ego and all the world. The cotton made into various clothes, we call by various names. But all the clothes are cotton. The one is real, the many are mere names and forms. But the mind does not exist apart from the Self, i.e., it has no independent existence. The Self exists without the mind, never the mind without the Self."
Sri #Ramana Maharshi ('Thus Spake Ramana' -72

زمانی که نفرت، غرور، حسادت، حماقت و خواهش‌ها کاهش یابند نه‌فقط نزاع‌ها بلکه بیماری‌های همه‌گیر و بلایای طبیعی جهان نیز کاهش می‌یابند. درست همانند دودی که پس از خاموشی آتش محو می‌گردد.
عالی‌جناب مقدس دیلگو خینتسه رینپوشه

'Where hatred, pride, jealousy, desire and stupidity are reduced, not only conflicts but also epidemics and natural disasters in the world will be reduced - just like smoke disappears when the fire goes out. '
His Holiness Dilgo Khyentse Rinpoche

راه بیرون آمدن، راه به درون رفتن است - #موجی

ادراک خویش درباره این حقیقت است که تو یک شخص نیستی.
ازاین‌رو ادراک خویش نمی‌تواند وظیفه این شخصی که سرنوشتش محو شدن است باشد.
بلکه وظیفه آن کسی است که خودش را به‌عنوان این شخص تصور کرده است.
پیدا کن که او کیست و آنگاه این شخص خیالی از بین خواهد رفت.
رهایی همیشه رهایی از چیزی است.
تو باید از چه چیز رها شوی؟
واضح است که باید از این شخصی که خودت را آن پنداشته‌ای رها شوی چون این باوری که تو از خودت داری است که تو را در اسارت نگه داشته است.
#نیسارگاداتا ماهاراج

Realization is of the fact that you are not a person.
Therefore, it cannot be the duty of the person whose destiny is to disappear. Its destiny is the duty of him who imagines himself to be the person.
Find out who he is, and the imagined person will dissolve. Freedom is from something. What are you to be free from?
Obviously, you must be free from the person you take yourself to be, for it is the idea you have of yourself that keeps you in bondage.

~ Sri #Nisargadatta Maharaj

‌
مراقبه
تمثیل خیابان شلوغ

@Panevisdotcom

فقط یک راه برای برقراری صلح در جهان وجود دارد.
فقط یک راه برای برقراری صلح در خودت وجود دارد.
فقط یک راه برای غلبه بر مشکلات وجود دارد.
فقط یک راه برای پیدا کردن خودت وجود دارد.
و آن راه این است که درک کنیم همه‌چیز آگاهی است.
تو آن خویش هستی، آن خویشِ کاملِ تغییرناپذیر. چیز دیگری وجود ندارد. چیز دیگری جز آن خویش هرگز وجود نداشته. هیچ چیز دیگری نیز به‌جز آن وجود نخواهد داشت. فقط آن خویشِ یگانه وجود دارد و تو همان هستی. خوشحال باش.
#رابرت آدامز

"There's only one way to bring peace to the world.
There's only one way to bring peace to yourself.
There's only one way to overcome problems.
There's only one way to find yourself.
And that way is to realize that everything is consciousness."
"You are the Self, that perfect immutable Self. Nothing else exists. Nothing else ever existed. Nothing else will ever exist. There is only one Self and you are That. Rejoice!"

#Robert Adams

فراسوی زیبایی فرم‌های بیرونی، چیز بیشتری وجود دارد؛ چیزی که نمی‌توان نامی بر آن نهاد، چیزی توصیف‌ناپذیر، ماهیتی مقدس، درونی و عمیق.
هرزمان و هرکجا زیبایی وجود داشته باشد، این ماهیت درونی به طریقی می‌درخشد. آن فقط زمانی خودش را برای تو هویدا می‌کند که حضور داشته باشی (در لحظه حال، حاضر باشی).
#اکهارت تله

Beyond the beauty of the external forms, there is more here; something that cannot be named, something ineffable, some deep, inner, holy essence. Whenever and wherever there is beauty, this inner essence shines through somehow. It only reveals itself to you when you are present.
#Eckhart Tolle

درست همان‌طور که پروانه هرگز آن شعله آتشی که در طلبش است را لمس نکرده بلکه در آن می‌میرد، به همین صورت این خودِ به ‌ظاهر مجزا هرگز آن آرمش و خوشبختی که در جستجویش هست را پیدا نکرده بلکه در آن حل می‌شود.
#روپرت اسپایرا
(این «شخص» هرگز به خوشبختی و سعادت غایی نخواهد رسید. م)

Just as the moth never touches the flames it seeks but dies in it, so the apparently separate self never finds the peace or happiness it is looking for, it dissolves in it.

#Rupert Spira

ترس، از هم‌هویت‌شدگی با فرم برمی‌خیزد، خواه آن فرم دارایی مادی، بدن فیزیکی، نقش اجتماعی و تصویری از خود باشد یا یک فکر یا احساس.
ترس به‌واسطه‌ی عدم هشیاری از بُعد درونیِ بی فرمِ آگاهی یا جان که ماهیت حقیقی تو است برمی‌خیزد.
تو در وضعیت‌ آگاهی از عینیت‌ها گیر افتاده‌ای و از بُعد فضای درون که فقط همان رهایی حقیقی است بی‌خبری.

#اکهارت تله

“Fear arises through identification with form, whether it be a material possession, a physical body, a social role, a self-image, a thought, or an emotion. It arises through unawareness of the formless inner dimension of consciousness or spirit, which is the essence of who you are.
You are trapped in object consciousness, unaware of the dimension of inner space which alone is true freedom.”
#ECKHART TOLLE

من کیستم؟
من چیزی جدا از بدن و ذهن هستم.
من از اندوه، وابستگی، ترس و کینه رها هستم.
من تغییرناپذیرم، بی فرمم و سرچشمه‌ی همه‌چیزم.
من جاودانم از هر حالتی تهی‌ام، زنگار ناپذیرم.
من نابود ناشدنی‌ام، نامحدود و رها از جهلم. من بسیطم، نا وابسته و نا دوگانه‌ام، من بیکرانم هیچ مشخصه‌ای ندارم و خالصم.
من فراسوی تمام مفاهیم و باورها و افکارم. من دانشم، دانسته شده و داننده‌ام.من یگانگی‌ام، آگاهی نابِ خویشم.
من سرشار از برکت متعالم، من آن خویش متعالم، من به تنهایی آن حقیقت متعالم.
به‌راستی‌که من آن برهمن متعالم.
هستم آنکه هستم.
شانکاراچاریا

WHO AMI
I am other than the body & the mind, I am free from sorrow, attachment, malice & fear, I am changeless, without form & the source of all.
I am eternal, devoid of conditions & stainless, I am imperishable, limitless & free from nescience, I am indivisible, unattached & non-dual, I am infinite, without attributes & pure.
I am beyond all conceptions, beliefs & thought, I am Knowledge, the known & the Knower, I am Oneness, I am the Absolute Consciousness of the Self.
I am full of Supreme Bliss, I am the Supreme Self (Parama Atma), I alone am the Supreme Reality Alone.
Verily, I am that Supreme Brahman.
THAT I AM
Sri Shankaracharya

«عرش بر آبست و عالم بر هواست
بگذر از آب و هوا جمله خداست

عرش و عالم جز طلسمی بیش نیست
اوست و بس این جمله اسمی بیش نیست

گرچه در جان گنج پنهان هم تویی
آشکارا بر تن و جان هم تویی

ای درون جان برون جان تویی
هرچه گویم آن نه‌ای هم آن تویی»

#عطار نیشابوری - منطق‌الطیر

مرید: فجایع گسترده‌ای در جهان ویرانی به بار می‌آورند مانند قحطی و طاعون. علت چنین اتفاقاتی چیست؟
باگوان شری #رامانا ماهارشی: این چیزها برای چه کسی ظاهر می‌شوند؟
مرید: این رضایت‌بخش نیست. من درد و رنج را در اطراف می‌بینم.
باگوان: تو در خوابت از دنیا و درد و رنج‌هایش بی‌خبر بودی و در وضعیت بیداری‌ات از آن‌ها آگاهی. به آن وضعیت که در آن با این چیزها پریشان نمی‌شوید ادامه دهید. به‌عبارت‌دیگر هنگامی‌که از دنیا بی‌خبر هستید رنج‌هایش بر شما اثر ندارد. هنگامی‌که به‌عنوان خویش همانند وقتی‌که در خواب هستید باقی بمانید دنیا و رنج‌هایش روی شما اثری نخواهند داشت؛ بنابراین به درون نگاه کنید. خویش را ببینید! آنگاه پایانی بر دنیا و رنج‌هایش خواهد بود.
مرید: اما این خودخواهی است.
باگوان: دنیا چیزی بیرونی نیست اما ازآنجاکه تو خودت را به‌اشتباه با این بدن یکی انگاشته‌ای دنیا را بیرون از خودت می‌بینی و درنتیجه رنج‌هایش برای شما آشکار می‌شود. اما آن‌ها حقیقی نیستند. حقیقت را جستجو کنید و از این احساس غیرحقیقی رها شوید.
مرید: انسان‌های بزرگی وجود دارند فعالان اجتماعی کسانی که نمی‌توانند این مسائل مربوط به بدبختی دنیا را حل کنند.
باگوان: آن‌ها نفس-محور هستند و بنابراین ناتوان‌اند. اگر در خویش ساکن بودند متفاوت عمل می‌کردند.

مرید: برای بهبود وضعیت جهان چه‌ کاری باید انجام بدهیم؟
باگوان: اگر رها از درد و رنج باقی بمانید هیچ دردی در جایی نخواهد بود. مشکل حال حاضر به خاطر این است که دنیا را بیرونی می‌بینید و همچنین فکر می‌کنید که در آنجا دردی وجود دارد. اما هم دنیا و هم درد و رنج درون خود شما هستند. اگر به درون بنگرید هیچ رنجی در آنجا نخواهد بود.
مرید: خدا کامل است. چرا این دنیا را ناقص آفریده؟ یک اثر هنری ماهیت خالقش را به اشتراک می‌گذارد. اما اینجا این‌طور نیست.
باگوان: چه کسی است که این سؤال را مطرح کرده؟
مرید: من – این شخص
باگوان: آیا شما جدا از خدا هستید که این سؤال را مطرح می‌کنید؟ تا وقتی‌که خودت را این بدن در نظر بگیری دنیا را چیزی بیرونی می‌بینی. این نقص چیزی است که برای تو ظاهر شده است. خدا کامل است. اثر او نیز بی‌نقص و کامل است؛ اما تو به خاطر هم هویت شدگی اشتباهت آن را ناقص می‌بینی.

مرید: چرا خویش به‌عنوان این دنیای تیره‌بخت ظاهر می‌گردد؟
باگوان: به این دلیل که آن را جستجو کنید. چشم‌های شما نمی‌توانند خودشان را ببینند. آینه‌ای در جلوی آن‌ها قرار دهید آنگاه آن‌ها خودشان را می‌بینند. در خصوص خلقت نیز چنین چیزی است. در ابتدا خودتان و سپس تمام دنیا را به‌عنوان خویش ببینید.

مرید: پس به اینجا می‌رسیم که من باید همیشه به درون بنگرم.

باگوان: بله
مرید: پس یعنی اصلاً نباید به دنیا نگاه کنم؟
باگوان: به شما این‌طور تعلیم داده نشده است که چشم‌هایتان را از دنیا بردارید. شما فقط باید در ابتدا خودتان و سپس تمام دنیا را به‌عنوان خویش ببینید. اگر خودتان را به‌عنوان بدن در نظر بگیرید دنیا به‌عنوان چیزی بیرونی ظاهر می‌شود. اگر شما خویش هستید دنیا به‌عنوان برهمن (حقیقت مطلق) ظاهر می‌گردد.

Devotee: There are widespread disasters spreading havoc in the world e.g., famine and pestilence. What is the cause of this state of affairs?

Bhagwan Sri Ramana Maharshi.: To whom does all this appear?

Devotee: That won’t do. I see misery around.
Bhagwan Sri Ramana: You were not aware of the world and its sufferings in your sleep; you are conscious of them in your wakeful state. Continue in that state in which you were not afflicted by these. That is to say, when you are not aware of the world, its sufferings do not affect you. When you remain as the Self, as in sleep, the world and its sufferings will not affect you. Therefore look within. See the Self! There will be an end of the world and its miseries.
Devotee: But that is selfishness.

Bhagwan Sri Ramana: The world is not external. Because you identify yourself wrongly with the body you see the world outside, and its pain becomes apparent to you. But they are not real. Seek the reality and get rid of this unreal feeling.
Devotee: There are great men, public workers, who cannot solve the problem of the misery of the world.

Bhagwan Sri Ramana: They are ego-centred and therefore their inability. If they remained in the Self they would be different.
Devotee: What is to be done by us for ameliorating the condition of the world?
Bhagwan Sri Ramana: If you remain free from pain, there will be no pain anywhere. The trouble now is due to your seeing the world externally and also thinking that there is pain there. But both the world and the pain are within you. If you look within there will be no pain.
Devotee: God is perfect. Why did He create the world imperfect? The work shares the nature of the author. But here it is not so.

Bhagwan Sri Ramana: Who is it that raises the question?

Devotee: I - the individual.
Bhagwan Sri Ramana: Are you apart from God that you ask this question? So long as you consider yourself the body you see the world as external. The imperfections appear to you. God is perfection. His work also is perfection. But you see it as imperfection because of your wrong identification.

Devotee: Why did the Self manifest as this miserable world?
Bhagwan Sri Ramana: In order that you might seek it. Your eyes cannot see themselves. Place a mirror before them and they see themselves. Similarly with the creation. “See yourself first and then see the whole world as the Self.”

Devotee: So it amounts to this - that I should always look within.

Bhagwan Sri Ramana: Yes.
Devotee: Should I not see the world at all?

Bhagwan Sri Ramana: You are not instructed to shut your eyes from the world. You are only to “see yourself first and then see the whole world as the Self”. If you consider yourself as the body the world appears to be external. If you are the Self the world appears as Brahman.
Talk 272:

در میان دو ساحل رنج و لذت، رودخانه‌ی زندگی جاری است.
فقط زمانی که ذهن از جاری بودن با زندگی امتناع کند و به این دو ساحل بچسبد مشکل به وجود می‌آید.
منظورم از جاری بودن با زندگی پذیرش است.
بگذار آمدنی بیاید و رفتنی برود.
#نیسارگاداتا ماهاراج

مراقبه چیست؟ مراقبه عبارت از دفع افکار است. تمام مشکلات حال حاضر به خاطر افکار است و خود مشکلات نیز فکر هستند. افکار را رها کن. این رها کردن خودش خوشبختی و همچنین مراقبه است. افکار برای فکر کننده هستند. به‌عنوان خویشِ آن فکر کننده باقی بمانید و آن پایانی بر افکار است.
#رامانا ماهارشی

به مراقبه ننشین. همین‌که فراموش نکنی «خویش» هستی کافی است. هنگامی‌که کاری انجام می‌دهی تمام مدت «خویش» را به خاطر داشته باش. همین تمرین معنوی برایت کافی است. تمرین معنوی حقیقی فراموش نکردن آن «خویش» است و نه نشستن در سکوت با چشمانی بسته. تو همیشه آن «خویش» هستی. فقط این را فراموش نکن.
#رامانا ماهارشی

"What is meditation? It consists in expulsion of thoughts. All the present troubles are due to thoughts and are themselves thoughts. Give up thoughts. That is happiness and also meditation. The thoughts are for the thinker. Remain as the Self of the thinker and there is an end of thoughts."
#Ramana Maharshi (20th century Indian Advaita mystic)

'Don't sit and meditate. It will be enough if you don't forget that you are the Self. Keep this in your mind all the time while you are working. This sadhana will be enough for you.
The real sadhana is not to forget the Self. It is not sitting quietly with one's eyes closed. You are always the Self. Just don't forget it.'
#Ramana Maharshi