" تمام توجه ات را به این سؤال بده: چیست که مرا آگاه می‌سازد؟
تا آنجایی توجه ات را به این سؤال بده تا ذهنت به خودِ سؤال تبدیل شود و نتواند به هیچ‌چیز دیگری فکر کند."
#نیسارگاداتا

خیلی مهمه که اینو مرور کنیم

"ناز پرورد تنعم نبرد راه به دوست
عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد"
#حافظ

@selfinquiry

خطر ذهن پرسه زن
گوشی رو برمی‌داری و از سر بیکاری پرسه می‌زنی تو پیج سلبریتی ها، یا رو کاناپه نشستی و نمیدونی چی کار کنی کانال رو عوض می‌کنی اخبار یا یک فیلم می‌بینی. همه این تصاویر فقط تصویری نیستند که در لحظه ظاهر بشن و بعد سریع محو بشن. نه اصلاً این‌طور نیست همه این تصاویر تو ذهن ما باقی میمونن، خط فکری به ما میدن، مسیر زندگیمون رو تعریف میکنن. متأسفانه یهو می‌بینی تصویری که از خونه کسی تو اینستاگرام دیدی روزها ذهنت رو مشغول میکنه. نوع رابطه دیگران که رفتی و از سر بیکاری سرک کشیدی تو پیجشون داره تو ذهنت رشد میکنه. همه این‌ها نشانه‌های پرسه زنی ذهن هستند. یکی از مهم‌ترین موانع رسیدن انسان‌ها به هدفهاشون همین ذهن پرسه زنه. اینکه نسبت به کارکرد ذهن آگاه نباشیم باعث میشه که ذهن هر طور که خودش بخواد بدون کنترل ما عمل کنه. ذهن پرسه‌زن این‌طور عمل میکنه که بدون اینکه واقعاً قصد کاری رو داشته باشین میره سمت اون و تا مدت‌ها شما رو مثل یک شخص طلسم شده اسیر همون کار عبث و بیهوده میکنه. این تصاویری که حاصل ذهن پرسه‌زن هستند مثل یک مزاحم وارد زندگی شما میشن و تا مدت‌ها شما رو مشغول خودشون میکنن. ذهن پرسه‌زن به‌راحتی و بی‌دلیل میتونه به خاطر همین پرسه های بی‌مورد تا روزها به این صحنه‌ها فکر کنه و داستان‌های مختلف بسازه و این‌همه وقت و انرژی بی‌دلیل به خاطر یک پرسه بی‌هدف سپری میشه. گاهی این پرسه زنی های بی‌هدف میتونه زندگی شخص رو برای ماه‌ها و یا حتی سال‌ها تحت شعاع قرار بده. در هر مسیری که هستی چه مسیر کاری، معنوی یا هرچی، مهمه که کانون توجهتون رو متمرکز کنین تا ذهن پرسه‌زن شما رو مثل «نیو» در این صحنه از فیلم ماتریکس به دردسر نندازه. البته از زاویه دید نویسنده این سطور، تمام دنیا همین بانوی سرخ پوش هست و به گفته بودا سراسر دنیا مایا و توهم است. فیلتر کنین. زندگیتون رو محدود کنید و فیلتر شکن هم براش نصب نکنید لطفا. پیج های بیهوده، فیلم های بیهوده، کتابهای بیهوده و کلا هرچیز بیهوده اطرافتان رو فیلتر کنید. نسبت به پرسه زنی های ذهن آگاه باشید.

#تفحص خویش

موسیقی خوب
Kayhan Kalhor & Rembrandt Frerichs - Offering

Everything that appears will one day disappear.
There is no permanence in the world of forms.
But that unchangeable consciousness in which all forms appear can never be diminished,
destroyed or altered in any way.
If you learn to be that consciousness you come to understand that nothing can touch or destroy you. …
Ignorance causes us to worry about the possible destruction of the body.
If you make your well-being dependent on the well-being of the body,
you will always be worrying and suffering.
When you know, from direct experience, that you are the Self,
you realize that there is no birth and death.
You realize that you are deathless and immortal.
Self-realization is sometimes called the immortal state because it never ends and because it is never destroyed or even altered.
If you keep your attention on the Self you can attain this immortality.
If you attain it,
in that ultimate state of being you will find that there is no birth, no death, no desires, no fears, no worries, no mind and no world.

- Living by the Words of Bhagavan, p. 294

"هر چیزی که ظاهر می‌شود روزی ناپدید خواهد شد
در جهان فرم‌ها هیچ ثباتی وجود ندارد
اما آن آگاهیِ تغییرناپذیر که در آن تمام فرم‌ها ظاهر می‌شوند به‌هیچ‌عنوان تحلیل نمی‌رود، نابود و دگرگون نمی‌شود.
اگر یاد بگیری که آن آگاهی باشی، متوجه خواهی شد که هیچ‌چیز نمی‌تواند به تو آسیب برساند و نابودت کند
ناآگاهی باعث می‌شود تا ما درباره از بین رفتن این بدن نگران باشیم
اگر آسایشت را درگرو آسایش این بدن ببینی همیشه نگران و در رنج و غم خواهی بود.
وقتی‌که توسط تجربه بی‌واسطه بفهمی که تو «خویش» هستی، متوجه خواهی شد که تولد و مرگی وجود ندارد.
متوجه می‌شوی که تو نامیرا و جاودانه هستی.
گاهی به شناخت خویش، وضعیت جاودانه نیز میگویند زیرا آن هرگز پایان نمی‌پذیرد، هرگز نابود نمی‌شود و تغییر نمی‌یابد.
اگر توجهت را بر روی خویش قرار دهی می‌توانی به این جاودانگی دست پیدا کنی.
و اگر به آن دست پیدا کنی، متوجه می‌شوی که در وضعیتِ نهاییِ بودن، تولد، مرگ، آرزو، ترس، نگرانی، ذهن و دنیایی وجود ندارد."
#آنامالای سوامی

#موجی - چرا احساس آرامش نمیکنم - زیرنویس فارسی

🌀دوستانی که از قبض و بسط هایی که در مسیر معنوی دچارش میشوند گله میکنند به این اشعار حضرت مولانا با دقت توجه کنند و تسلیم باشند:

"چونک قبضی آیدت ای راه‌رو
آن صلاح تست آتش دل مشو

زآنک در خرجی در آن بسط و گشاد
خرج را دخلی بباید زاعتداد

گر هماره فصل تابستان بدی
سوزش خورشید در بستان شدی

منبتش را سوختی از بیخ و بن
که دگر تازه نگشتی آن کهن

گر ترش‌رویست آن دِی مشفق است
صیف خندانست اما محرقست

چونک قبض آید تو در وی بسط بین
تازه باش و چین میفکن در جبین"

باید در نظر داشت که این‌گونه نیست، هر قبضی به عنوان مجازات باشد، بلکه گاهی قبض به عنوان زمینه و مقدمه بسط و تکامل بر عارف عارض شود. به عبارت دیگر، همان‌گونه که در جریان آفرینش قبض مقدم بر بسط است، در مسائل روحی نیز قبض مقدم بر بسط است.

⭕️اول یک بار دیگه مطلب بالا رو بخونید ،حالا با دید تفحص خویش به این موضوع نگاه میکنیم :

با نگاه تفحص خویش این قبض و بسط ها برای کاراکتر داخل فیلم داره اتفاق میوفته و اگر از جناب رامانا ماهارشی در این خصوص سؤال میپرسیدند "احتمالا "میگفتند: "ببینید که چه کسی دچار قبض و بسط است. "و به این معناست که توجه را ازفیلم و کاراکتر داخل فیلم برداشته و متوجه صفحه نمایش باشید.
و حالا برای اینکه عمیقا این مثال فیلم و صفحه نمایش رو درک کنید که یکی از عالی ترین مثالها در این خصوص است توصیه اکید میکنم که حتما ویدئو زیر رو ببینید چون بعد از این بارها و بارها از این مثال استفاده میکنم .
(همینطور که پیشتر هم گفتم نیاز هست مطالب رو چندین بار مرور کنید)

چرا هنوز به روشن بینی نرسیده ام - #روپرت اسپیرا -زیرنویس فارسی

#Robert Adams
Observe

That which is beyond all phenomena is you, your Self. You are that witness, the observer. It is you, no-one else but you. You must become fearless. You must observe things, without observing. How do you observe things without observing? You look, you see, you touch, you feel, you smell, but there is no reaction. Like watching a movie.

You observe the movie, you watch the movie, but something inside tells you are not the movie. But you're still watching the movie, enjoying the movie, crying with the movie, laughing with the movie, but you're not the movie. So it is with life.

آن چیزی که فراتر از تمام پدیده‌هاست تویی، «خویش» تو. تو آن شاهدی، آن مشاهده‌کننده. آن تویی، کس دیگری جز تو نیست. باید بی‌باک باشی. باید چیزها را بدون مشاهده کردن مشاهده کنی. چطور چیزها را بدون مشاهده کردن مشاهده کنی؟ می‌بینی، نگاه می‌کنی، لمس می‌کنی، احساس می‌کنی، استشمام می‌کنی اما بدون واکنش. درست مانند دیدن یک فیلم.
تو فیلم را می‌بینی، به فیلم نگاه می‌کنی اما چیزی در درون به تو می‌گوید که تو آن فیلم نیستی؛ اما تو همچنان فیلم را می‌بینی از فیلم لذت می‌بری، با فیلم گریه می‌کنی، می‌خندی اما تو آن فیلم نیستی. در خصوص زندگی هم همین‌طور است.
#رابرت آدامز

"You know by now that your problem exists because you believe in your 'I'. When you realize 'I' does not exist, everything disappears. This is what I mean when I tell you sometimes, there are no problems, there never were any problems and there never will be any problems. But as soon as you begin to think, there are problems."

~ #Robert Adams

" اکنون شما میدانید که مشکلات به این خاطر که شما به «من» تان باور دارید وجود دارند. زمانی که متوجه شوید که «من» وجود ندارد، همه‌چیز از بین خواهد رفت. وقتی که به شما میگویم: "مشکلی وجود ندارد، هرگز هیچ مشکلی نبوده و نخواهد بود"، منظورم دقیقا همین است. اما به‌محض اینکه شروع به فکر کردن می‌کنید مشکلات به وجود می‌آیند."
#رابرت آدامز