"هر چیز و هرکسی بالاخره باید در جایی رها شود. تمام اموال و دارایی‌ها و تمام رابطه‌ها تو را ترک خواهند کرد. مهم نیست چقدر عاشق یک نفر باشی، آن رابطه روزی از بین خواهد رفت چون‌که آن چیزی نیست که تو هستی. کسی که تو هستی هرگز نمی‌رود هرگز تو را ترک نخواهد کرد. پادشاهی در هند تاج‌محل را ساخت تا عشقش به همسر مرحومش را از این طریق تجلیل کند. آن زن عشق زندگی‌اش بود اما رابطه‌شان تمام شد و او را ترک کرد.
ذات تو چیست؟ آن «من هستم» است. نه من این هستم یا آن هستم. نه آن منی که صاحبِ ‌ملکی است یا با همسرش در رابطه است. فقط «من هستم» بدون هیچ‌چیز دیگری که به آن وابسته باشد یا با آن هم هویت شده باشد.
بگذار تا خواسته‌هایت در این آتش بسوزند به‌طوری‌که نتوانند تو را جایی ببرند. بگذار خودت در این آتش ابدیت، عشق و آرامش بسوزی. از این آتش نترس، این خود عشق است. این میلِ به رهایی همان آتش عشق است."
#پاپاجی

“Everything and everyone have to be abandoned at some point. All possessions and all relationships will leave you. No matter how much love you have for a person, that relationship, will go one day because it is not who you are. Who you are never goes, never leaves. A king in India built the Taj Mahal to enshrine his love for his dead wife. She was the love of his life, but the relationship ended and left him.
So what is your nature? It is 'I am'. Not 'I am this' or 'I am that'. Not the 'I' that owns a house or has a relationship with a wife. Just 'I am', with nothing attached to it, or identified with it.”
Let your will burn in this fire so that it takes you nowhere else. Let your self be burned in this fire of eternity, love and peace. Don't be afraid of this fire, it is love itself. This desire for freedom is the fire of love!
H.W.L. Poonja (#Papaji)

#الهه_روزدار - وحدت قسمت هفتم (قسمت پایانی)

متن غزل ۳۰۰۵ که در انتهای این ویدئو به آن اشاره شد👇

✨🌀با سلام
به دوستانِ پیگیر پیشنهاد می‌کنم که سری ویدئوهای هفتگانه وحدت از خانم الهه روزدار را با دقت و تعمق ببینند چون با ادراکِ عمیقِ مطالبِ گفته‌شده در این ویدئوها، مطالب پیشین و مطالبی که پس‌ازاین خواهد آمد بهتر درک خواهد شد.

"فرض کنید ماشینتان را بیرون پارک کرده‌اید و کسی می‌گوید:
«یک ماشین آبی بیرون چراغش روشن مانده»
تو اینجا میگویی:
«اوه مالِ منه» و نمی‌گویی آن من هستم.
به همین ترتیب ما می‌توانیم بگوییم این بدنِ من است اما این من نیستم؛ زیرا من اینجا هستم تا آن را درک و مشاهده کنم.
من به دستانم نگاه می‌کنم اما دستانم به من نگاه نمی‌کنند. دستِ من و نه من.
قبلاً بینایی من خیلی خوب بود و می‌توانستم از فاصله چند متری پلاک یک ماشین را بخوانم اما اکنون شما را هم به ‌زور می‌بینم. بیناییِ من و نه من.
قبلاً باورهای مختلفی داشتم اما اکنون آن باورها را رها کرده‌ام، باورهایِ من و نه من.
قبلاً حافظه خیلی خوبی داشتم اما حالا به‌زور یادم می‌آید چند روز پیش چه اتفاقی افتاده بود حافظه‌ی من و نه من.
رابطه‌ام نابود می‌شود، زندگی‌ام از بین می‌رود، بدون همسر، بدون زندگی، زندگی من از بین رفته اما نه من.
بنابراین اگر شما تمام این چیزهایی را که اذعان دارید متعلق به شما هستند اما خود شما نیستید را کنار بگذارید همه‌ی چیزهای دیگر نسبت به چیزی که شما هستید ثانویه به نظر می‌رسند درحالی‌که آن خویش حقیقی، اولیه و اصلی است."
#موجی

“Suppose you had parked your car outside and someone said. ‘There’s a blue car with the lights left on.’ You would say, ‘Oh, that’s mine,’ not, ‘That’s me.’
Similarly, we can say, ‘This is my body – it is not me because I am here to perceive it. I am looking at my hand. My hand is not looking at me.’ My hand – not me.
‘My eyesight used to be so good that I could read a license plate from a hundred yards, but now I can’t even see you.’ My sight – not me.
‘I used to believe this and I used to believe that, but now I gave up those beliefs.’ My beliefs – not me.
‘My memory used to be really sharp, but now I have trouble recalling what happened a few days ago.’ My memory – not me.
A relationship collapses: ‘My life is over; no wife, no life.’ My life is finished – not me.
So if you leave aside all these things that you say belong to you but are not you, everything else is seen as secondary to who you are. The true Self is primary.”
#Mooji

چیزی جز خدا وجود ندارد.
سری #آناندامایی ما

*«که یکی هست و هیچ نیست جز او
وحده لا اله الا هو»
هاتف اصفهانی

*لا حول ولا قوة إلا بالله

همه‌ی ما چیزهایی داریم که برای حمایت و تائید به آن‌ها متکی هستیم و می‌ترسیم که اگر آن چیز را از دست بدهیم نابود شویم. چطور نابود شوید زمانی که بفهمید از ذات الهی هستید و کیفیت واقعی‌تان برهمن (حقیقت مطلق)، وحدت غایی و آگاهی خالص است؟ مهم نیست که بدن و ذهنتان به کدام سمت می‌روند مهم نیست به چه چیزی فکر می‌کنید هرگز نمی‌توانید از خویش حقیقی‌تان جدا شوید زیرا فقط خویش حقیقی‌تان‌ وجود دارد.
ذهنتان ممکن است چیز دیگری به شما بگوید. ممکن است فریفته دنیا شده باشید و این باور را داشته باشید که باید این یا آن را داشته باشید، باید اینجا یا آنجا زندگی کنید و باید با آن فردی که فکر می‌کنید باشید و از تنها بودن می‌ترسید و یا از اینکه با افراد اشتباه باشید هراسانید. ترس‌های بسیار، باورهای غلط بسیار. این‌ها چیزهایی هستند که شمارا عقب می‌اندازند.
#رابرت آدامز

"We all have something we're leaning on for support, and we're afraid if we lose that we'll be finished. How can you ever be finished when you realize you are of a divine nature, that your real state is Brahman, ultimate oneness, pure awareness? No matter what your body and mind seem to be going through, no matter what you think, you can never get rid of your real Self, because your real Self just is.
Your mind may tell you otherwise. You may be mesmerized in the world, believing you have to have this, and you have to have that, and you have to live here, and you have to live there, and you have to be with someone that you think you're supposed to be with, and you're afraid of being alone, or you're afraid of being with the wrong people, many fears, many false beliefs. These are the things that are keep back."

#Robert Adams (20th century American Advaita mystic)

وجودی که به حقیقت خویش رسیده همانند طلا سازی که طلا را در جواهرات مختلف تخمین میزند، «خویش» را می‌بیند. هنگامی‌که تو خودت را با این بدن هم هویت می‌کنی آنگاه فقط فرم‌ها و اشکال آنجا هستند؛ اما هنگامی‌که از جسم فراتر می‌روی آنگاه دیگران هم همراه با آن جسم-آگاهی محو می‌شوند.
#رامانا ماهارشی

آگاهی درون تو و آگاهی درون من ظاهراً دو چیزند اما در حقیقت یک‌چیز هستند. وحدت را جستجو کنید و آن عشق است.
#نیسارگاداتا

A realised being sees the Self, just like a goldsmith estimatEing the gold in various jewels. When you identify yourself with the body then only the forms and shapes are there. But when you transcend your body the others disappear along with your body-consciousness.
Sri #Ramana Maharshi

"The consciousness in you and the consciousness in me, apparently two, really one, seek unity and that is love."
#Nisargadatta (20th century Indian Advaita mystic)

«موقعیت‌ها هرگز علت اصلی ناراحتی نیستند بلکه علت اصلی، افکار تو درباره آن موقعیت‌ها است. نسبت به افکاری که به آن‌ها فکر می‌کنی هشیار باش. آن‌ها را از موقعیت‌ها که خنثی هستند جدا کن. موقعیت‌ها همانی هستند که هستند. در آنجا یک موقعیت و یک حقیقت وجود دارد و در اینجا افکار من درباره آن.»

«آگاه باش که آنچه به آن فکر می‌کنی تا حد زیادی احساسات را به وجود میاورند. لینک اتصال بین افکار و احساسات را ببین. به‌جای اینکه افکار و احساساتت باشی، آن هشیاری پشت آن‌ها باش.»

شری #اکهارت تول

“The primary cause of unhappiness is never the situation but your thoughts about it. Be aware of the thoughts you are thinking. Separate them from the situation, which is always neutral, which always is as is. There is the situation or the fact, and here are my thoughts about it.”
Sri #Eckhart Tolle

“Be aware that what you think, to a large extent, creates the emotions that you feel. See the link between your thinking and your emotions. Rather than being your thoughts and emotions, be the awareness behind them.”
Sri #Eckhart Tolle

به افکارت توجهی نکن.
با آن‌ها نجنگ.
کاری به آن‌ها نداشته باش.
اجازه بده همان‌طور که هستند باشند.
همین جدال شما با افکار، آن‌ها را زنده نگه می‌دارد.
فقط آن‌ها را نادیده بگیر.
نیاز نیست افکارت را متوقف کنی.
فقط علاقه‌مندی به آن‌ها را متوقف کن.

شری #نیسارگاداتا ماهاراج

این باید مهم‌ترین تعلیم موجود باشد:
تا زمانی که مجذوب دنیا هستید، قادر به شناخت خودتان نخواهید بود. برای اینکه خودتان را بشناسید توجه را از دنیا بردارید و آن را به درون برگردانید.
#نیسارگاداتا

This might be the single most important teaching ever:
"As long as you are engrossed in the world, you are unable to know yourself: to know yourself, turn away your attention from the world and turn it within."

#Nisargadatta (20th century Indian Advaita mystic)

امروز بعدازظهر ملاقات‌کننده‌ای از شیموگا از باگوان پرسید:
چطور ذهن پرتلاطم را آرام کنیم؟

باگوان پاسخ دادند: چه کسی این را می‌پرسد؟ ذهن یا تو؟

ملاقات‌کننده پاسخ داد: ذهن

باگوان: اگر ببینی که این ذهن چیست آن آرام خواهد شد.

ملاقات‌کننده: چگونه باید ببینیم که ذهن چیست؟

باگوان: چه باوری از ذهن داری؟

ملاقات‌کننده: باور دارم که آن فکر است.

باگوان: ذهن مجموعه‌ای از افکار است اما منشأ تمام افکار، من-فکر است. بنابراین اگر سعی کنی تا بفهمی این «من» کیست، ذهن محو خواهد شد. مادامی‌که به چیزهای بیرونی فکر می‌کنی، ذهن وجود خواهد داشت، اما هنگامی‌که آن را از چیزهای بیرونی برداری و وادارش کنی تا به ذهن یا به «من» فکر کند یا به‌عبارت‌دیگر آن را درون‌گرا کنی آنگاه متوقف می‌شود.
باگوان #رامانا ماهارشی

"جان عزم سفر دارد تا معدن و اصل خود
زان سو که نظر بخشد آن سوی نظر دارم"
#مولانا

This afternoon a visitor from Shimoga asked Bhagavan, “How to still the tossing mind?” Bhagavan replied, “Who asks this question? Is it the mind or you?” The visitor said, “The mind.”

Bhagavan: If you see what this mind is, it will be stilled.
Visitor: How to see what the mind is?

Bhagavan: What is your idea of the mind

Visitor: My idea is, it is thought.

Bhagavan: The mind is a bundle of thoughts. But the source of all thoughts is the I-thought. So if you try to find out who this ‘I’ is, the mind will disappear. The mind will exist only so long as you think of external things. But when you draw it from external things and make it think of the mind or ‘I’ — in other words introvert it — it ceases to exist.
#Ramana Maharshi

('Day by Day with Bhagavan', Day 18-10-46.)

مراقبه تفحص خویش با #آدیاشانتی

«که تو آن هوشی و باقی هوش‌پوش»