در بین دو فکر، فاصله ای از بی‌فکری است. آن فاصله خویش است. آتمان (Atman) است. فقط هوشیاری خالص است.

یوگا واشیشتا

شاید این ویدئو از #موجی به ادراک عمیقتر این مطلب به شما کمک کند.

تصاویر زیادی از روی صفحه سینما می‌گذرند: آتشی که همه چیز را می‌سوزاند، آبی که همه‌چیز را خیس می‌کند اما صفحه‌نمایش تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد. صحنه‌های فیلم فقط پدیده‌هایی هستند که می‌گذرند و صفحه‌نمایش را همان‌طور که بود باقی می‌گذارند. به همین ترتیب این پدیده‌ی دنیا هم از مقابل عارف می‌گذرد و او را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.
#رامانا ماهارشی

So many pictures pass over the cinema screen: fire burns away everything; water drenches all; but the screen remains unaffected. The scenes are only phenomena which pass away leaving the screen as it was. Similarly the world phenomena simply pass on before the Jnani, leaving him unaffected.
Sri #Ramana Maharshi
- Talk 465

به شیرِ زندگیتان خوشامد بگویید

#موجی

به شیرِ زندگیتان خوشامد بگویید
#موجی

راوی: نسترن

@selfinquiry

نکته عجیب این است که وقتی در درون به دنبال خودمان می‌گردیم، هر چه بیشتر نگاه می‌کنیم، کمتر چیزی پیدا می‌کنیم؛ بنابراین به جستجو ادامه می‌دهیم...و باز ادامه می‌دهیم. درنهایت همین‌طور که خویش را پیدا نمی‌کنیم، همین موضوع منجر به طلوع چیزی در ما خواهد شد. اینکه «من خودم را در محتوای تجربیاتم پیدا نمی‌کنم، زیرا این محتواها به‌طور مدام در تغییرند، ولی آن چیزی که من هستم همیشه اینجاست بنابراین محتوای آگاهیم به من نمی‌گوید که من کیستم.»
#آدیاشانتی

"The strange thing is when we look inside for ourselves, the more we look, the less we find. So we keep looking ... and looking. Eventually, as we keep not finding the self, it will dawn on us, 'I am not finding myself in the content of my experience, because the content is constantly changing, yet whatever it is that I am seems always to be here. The content of my consciousness is not telling me who I am.'"
#Adyashanti

آزادی حقیقی و پایان رنج، زندگی کردن به نحوی است که گویا هرچه در این لحظه احساس میکنید یا تجربه میکنید را کاملا انتخاب کرده بودید. این هماهنگی درونی با لحظه حال، پایان رنج است.
#اکهارت تول

True freedom and the end of suffering is living in such a way as if you had completely chosen whatever you feel or experience at this moment. This inner alignment with Now is the end of suffering
#Eckhart Tolle

تسلیم زمانی میاید که شما دیگر نپرسید:
«چرا برای من این اتفاق افتاده؟»
#اکهارت تول

"Surrender comes when you no longer ask,
“Why is this happening to me?”

#Eckhart Tolle

محو می‌باید نه نحو اینجا بدان
گر تو محوی بی‌خطر در آب ران

آب دریا مرده را بر سر نهد
ور بود زنده ز دریا کی رهد

چون بمردی تو ز اوصاف بشر
بحر اسرارت نهد بر فرق سر"
#مولانا

#ویدیو

آیا در این لحظه در حالِ فکر کردن هستید؟

هرچقدر هم که دیگران به نظرتان بداندیش باشند درست نیست که از آن‌ها متنفر باشید یا آن‌ها را خوار بشمارید.
#رامانا ماهارشی

*هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ
اوست اول و آخر و ظاهر و باطن
سوره الحدید آیه ۳

او می‌کشد قلاب را - #روپرت اسپایرا

آیا شناخت ماهیت حقیقی‌مان با تلاش امکان پذیر است یا با فیض الهی؟

قیاس شاه لیر و جان اسمیت

شما چه کسی می‌توانید باشید؟
ما به خیلی چیزها باور داریم، فکر نمی‌کنم مخلوق دیگری روی این سیاره به حماقت نوع بشر حرف بزند. اول‌ازهمه ما نمی‌دانیم که چه هستیم، شما فکر می‌کنید که مشتی گوشت و خون و فکر هستید و درک نمی‌کنید که گوشت و خون و فکر و تحرکات و تمام این چیزها فقط مظاهری هستند که در شما اتفاق میفتند.
شما ادراک‌کننده‌ی آن چیزها هستید و بنابراین اگر می‌توانید چیزی را درک یا مشاهده کنید نمی‌توانید همان چیز باشید. شما منحصراً نمی‌توانید این چیزها باشید زیرا آن‌ها پدیده‌هایی هستند که در شما ظاهر می‌شوند، شما چه کسی هستید که شاهد این چیزهایید؟ این سؤالی است که من از شما می‌پرسم، این سؤالِ زنده‌تری است، سؤالی مستقیم و بلا واسطه.
شما آنجا هستید، همه‌چیز را می‌بینید، تمام این زبان‌ها، باورها، تصاویر، زمان، گذشته، حال، آینده، روابط، خیالات، فلسفه، مذهب، ایمان، بی‌ایمانی، تمام این چیزها مقابل شما هستند و شما آن‌ها را میدانید زیرا شما مقدم بر آن‌ها هستید، قبل از اینکه آن‌ها بیایند شما وجود دارید، شما داننده دانشید و همچنین داننده جهل. شما چه کسی می‌توانید باشید؟
روی آن تأمل‌کنید، روی آنی که همه‌چیز را می‌بیند.
#موجی

#Mooji
Who can you be?
We are believing so many things, I don't think any other creature on the planet speak as much stupidness as human beings, it is true. First of all we don't know what we are, you think you are flesh and blood and thought, and you don't realize that flesh and blood and thought and movement and All of these things, are just manifestations occurring in You, You are the perceiver of them and therefore if you can perceive or observe something, you cannot be that thing. Exclusively you cannot be this thing, it is a phenomenon appearing in You, who are you who witness it? This is the question I am asking, this is a more alive question, but this is a direct and immediate question…
You are there, you're seeing everything, all the languages all the ideas, projection, time, past, present, future, relationship, imagination, philosophy, religion, belief, disbelief, all of these things are in front of You, you know them because you are prior to them, you existed before they came, you are the knower of knowledge and the knower also of ignorance. Who could you be? Reflect on this, that which sees everything.

شاید این ویدئو به ادراک عمیقتر این مطلب کمک کند.

درک مستقیم و غیر مستقیم (بینش و دانش) - مهرداد محزونی

نیاز نیست که در آرزوی یک وضعیت جدید باشی یا به وضعیت جدیدی برسی.
فقط از افکار حال حاضرت رها شو، همین.

#رامانا ماهارشی

در سینما، تصاویر روی صفحه‌نمایش منعکس می‌شوند اما این تصاویرِ متحرک، صفحه‌نمایش را تحت تأثیر قرار نداده و دگرگون نمی‌کنند.
تماشاگر به تصاویر توجه می‌کند و نه به صفحه‌نمایش. تصاویر نمی‌توانند جدا از صفحه‌نمایش وجود داشته باشند بااین‌حال صفحه‌نمایش نادیده گرفته می‌شود.
بنابراین «خویش» نیز صفحه‌نمایشی است که جریان تصاویر، فعالیت‌ها و غیره روی آن دیده میشوند. انسان از دومی (تصاویر، فعالیت‌ها و غیره) هشیار است اما از آن قبلی (خویش) که اساسی و ضروری است هشیار نیست.
درعین‌حال جهانِ تصاویر جدا از «خویش» نیست. چه فرد از صفحه‌نمایش آگاه باشد یا نباشد اتفاقات ادامه پیدا خواهند کرد.
#رامانا ماهارشی

Scenes are projected on the screen in the cinema show. But the moving pictures do not affect or alter the screen.
The spectator pays attention to them, not to the screen. They cannot exist apart from the screen, yet the screen is ignored.
So also, the self is the screen where the pictures, activities, etc., are seen going on. The man is aware of the latter but not aware of the essential former.
All the same the world of pictures is not apart from the Self. Whether he is aware of the screen or unaware, the actions will continue.
#Ramana Maharshi

موقعیت دیگری را به یاد دارم که افکار سکسی تقریباً بر من غلبه کرده بودند. حدود یک بعدازظهر بود در میانه‌ی تابستان. جلوی در انبار نشسته بودم که یک بانوی بسیار زیبا را دیدم که به دیدار باگوان می‌آمد. چند دقیقه بعد از سالن بیرون آمد و به سمت تپه قدم زد.من کاملاً مجذوب ظاهرش شده بودم و در شگفت بودم که نکند او یک الهه در فرم انسان باشد. احساس شدیدی از میل جنسی درونم برخاست.
در همان لحظه باگوان ناگهان ظاهر شد و متوجه وضعیتی که ذهنم در آن بود شد. او مرا به بیرون صدا زد و از من خواست تا در آفتاب روی یک سنگ بزرگ که نزدیک انبار بود بایستم. ازآنجایی‌که من صندل به پا نداشتم گرمای آن سنگ دردی شدید در پاهایم به وجود آورد.
باگوان کاملاً ناراحتی مرا نادیده گرفته بودند. برای چند دقیقه به ‌آرامی درباره مسائل مختلف ساختمانی صحبت کردند. درد در پاهای سوزانم تقریباً غیرقابل‌تحمل شده بود اما جرئت نداشتم حرکتی کنم زیرا باگوان مشخصاً به من گفته بودند که روی آن سنگ بمانم.
پس از مدتی این فکر به ذهنم آمد که دردی که تجربه می‌کنم کاملاً جایگزین میل به آن زن شده بود.
به‌محض اینکه این فکر به ذهنم رسید ناگهان باگوان گفتگو را قطع کردند و دور شدند. من با خوشحالی پاهای سوزانم را به سایه بردم. رفتار باگوان یک درمان کامل بود. زمانی که درد فروکش کرد متوجه شدم که دیگر علاقه‌ای به آن زن ندارم.
#آنامالای سوامی

I can remember another occasion when my sexual thoughts almost got the better of me. It was about 1 p.m. in the middle of summer. I was sitting in front of the storeroom door when I saw a very beautiful woman come for Bhagavan's darshan. A few minutes later she came out of the hall and started walking towards the hill. I was so captivated by her appearance that I was wondering whether she was a goddess in human form. I felt a strong sexual desire arise within me.
At that moment Bhagavan suddenly appeared and saw what state my mind was in. He called me outside and asked me to stand in the sun on a big rock which was near the storeroom. Because I had no sandals on, the heat from the rock caused a great pain in my feet.
Bhagavan completely ignored my discomfort. For several minutes he calmly chatted about various building matters. The pain in my burning feet became almost unbearable but I didn’t dare to move because Bhagavan had specifically told me to stand on that rock.
After some time, the thought occurred to me that the pain I was experiencing had completely displaced the desire for this woman.
As soon as this thought entered my mind Bhagavan abruptly terminated our conversation and walked away. I happily took my burning feet back into the shade. Bhagavan’s treatment proved to be a complete cure. When the pain subsided I found that I had no further interest in the woman.
#ANNAMALAI SWAMI

زمانی که بدنت را تجربه می‌کنی ممکن است این‌طور فکر کنی که تو این بدن هستی؛ اما تو این بدن نیستی. تو «من بدن را مشاهده می‌کنم» را تجربه می‌کنی؛ بنابراین تو مشاهده‌گر این بدن هستی. اشتباهت در اینجاست که: تبدیل به بدن می‌شوی و فراموش می‌کنی که تو مشاهده‌کننده هستی. زمانی که میگویی: «من عمل می‌کنم، من می‌بینم، من می‌چشم، من لمس می‌کنم، من می‌بویم، من می‌شنوم» تبدیل به یک چیز بیرونی می‌شوی. جایگاه حقیقی‌ات را گم می‌کنی و تبدیل به بدن می‌شوی مشاهده‌گر دیگر از بدن جدا نیست. هر چیزی که دیده می‌شود یک چیز بیرونی است بنابراین زمانی که بدن به‌صورت یک چیز بیرونی مجسم شود، مشاهده‌کننده کیست؟
#پاپاجی