آنامالای سوامی – آخرین گفتگوها

شما در طول خواب هیچ‌گونه دوست‌داشتن و دوست‌نداشتنی ندارید. انسان‌های به اشراق رسیده {Jnanis} و کودکان در حالیکه بیدار هستند به این صورت هستند. ذهن کودک خوب است ؛ ذهن فرد به اشراق رسیده{Jnani} خوب است؛ ذهن "من جسم هستم" بسیار، بسیار بد است.

سؤال: او فکری سمی است!

آنامالای سوامی : بله، بله. فکر "من جسم هستم" همانقدر سمی است که سم یک مار کبری.
"همه چیز خویش من است". " همه چیز اکسیر خود خویش من است". این‌ها شهادت‌های بزرگی هستند که در تضاد با فکر " من جسم هستم" هستند.

چنگ انداختن بر یکی از این گفته‌ها، برابر با میلیون‌ها فضیلت معنوی{Punyas} است. اگر به طور پیوسته در حقیقت این تصریح ها مراقبه کنیم، اگر بر آن حقیقتی که آن‌ها در جهت آن اشاره می‌کنند چنگ بیندازیم، فضیلت‌های معنوی {Punyas} بی‌شماری بر ما افزوده خواهد شد.

مانتراهای{Mantras} بی‌شمار دیگری نیز هستند، اما هیچکدام به اندازه این‌ها مؤثر نیستند. در کتاب ریبو گیتا (Ribu Gita) می‌گوید: "همه چیز یکی است. همه‌چیز خویش است ". این آن حقیقتی است که شما باید بر آن چنگ بیندازید. برای آن "من" واقعی هیچ چیز در سرتاسر گیتی بیگانه نیست. اگر شما بدانید که همه چیز هستید، هیچ آرزویی برای دنبال کردن پدیده‌هایی از این دست و نه از آن‌ دست وجود ندارد. آیا شما دست خود را از پای خود بیشتر دوست دارید یا آرزو می‌کنید؟ وقتی که جسم شما سرتاسر گیتی باشد، دوست‌داشتن ها، دوست‌نداشتن ها و آرزوها غایب خواهند بود.

LWB

#در_باب_دنیا ۴
قسمتی از آیه ۲۰ از سوره حدید در ابتدای همین آیه اینطور آمده:
بدانید که زندگی دنیا، در حقیقت بازی و سرگرمی و مایه تجمل و فخر فروشیِ شما به یکدیگر و فزون خواهی در اموال و فرزندان است.
در ادامه مثال فوق العاده‌ای زده میشه با این عنوان:
مانند بارانی که گیاهان روییده از آن، کشاورزان را به خرسندی و شگفتی آورد. سپس این گیاهان پژمرده شوند به گونه‌ای که آن را زرد رنگ بینی سپس به کاه بدل گردد. سپس خرد و ریز شود.
حیرت میکنه آدم از عمق این مطلب. این مبحث توهمی بودن و بی ارزش بودن دنیا به کرات در ادیان و مکتب های عرفانی سراسر دنیا تکرار شده و تقریبا به یک کد و رمز عبور تبدیل شده به شخصه تاکید این مورد رو در عرفان شرق از جمله آیین بودایی و هندو و عرفان اسلامی خیلی خیلی زیاد دیدم.
«مجو درستی عهد از جهان سست نهاد
که این عجوز عروس هزاردامادست»
حافظ
@selfinquiry

#در_باب_دنیا ۵

"تنها زمانی میتوانید در این دنیا شاد باشید که از آن رها شده باشید"
نیسارگاداتا
"You can be happy in the world only when you are free of it."

~ Nisargadatta

"اگر مطلقا هیچ فکری نداشته باشید ، این فکر کننده کجا خواهد بود؟"
#کریشنامورتی

مراقبه نیروی حال - #اکهارت تول - زیرنویس فارسی
@selfinquiry

به اعتقاد من این ویدئو مکمل خیلی خوبی برای کتابهای نیروی حال و زمینی نو میتونه باشه

"کائنات فقط آن خویشِ گسترش‌یافته است و چیزی جدای از آن خویش نیست"
#رامانا ماهارشی

گفتگو با آنامالای سوامی

سؤال : راه درست دنبال‌کردن خودشناسی چیست؟

آنامالای سوامی : بگوان یکبار گفتند: " وقتی که فکرها بروز می‌کنند آن‌ها را به محض آنکه فکری پدیدار میشود از ادامه رشد خود بوسیله پژوهش بازدارید که "این فکر برای چه کسی آمد؟"
چه اهمیتی دارد اگر فکرهای زیادی به آمدن خود ادامه دهند؟ منبع آن‌ها را پژوهش کنید و کشف کنید کیست که فکرها را دارد و زودتر یا دیرتر جریان فکرها متوقف خواهد شد."
این چگونگی روشی است که خودشناسی باید تمرین شود.

وقتی که بگوان مثل این صحبت می‌کردند بعضی وقت‌ها تمثیل قلعه محاصره شده‌ای را استفاده می‌کردند. اگر انسان به طور سیستماتیک همه ورودی‌ها را مثل یک قلعه ببندد و سپس اشغالگران را یکی پس از دیگری، موقعی که سعی می‌کنند تا بیرون بیایید برچیند ، قلعه زودتر یا دیرتر خالی خواهد بود. بگوان گفتند ما باید همین تاکتیک را در مقابل ذهن نیز به کار ببندیم.

چگونه باید اینکار را کرد؟ ورودی‌ها و خروجی های ذهن را با واکنش نشان ندادن در مقابل فکرها یا تأثیرهای حسی که بروز می‌کنند مهروموم کنید. اجازه ندهید تصورات تازه، قضاوت‌ها، دوست‌داشتن ها و دوست‌نداشتن ها و غیره وارد ذهن شوند، و اجازه ندهید فکرهایی که بروز می‌کنند نشوونما کنند و توجه شما را فراری دهند.

وقتی که ذهن خود را به این ترتیب مهر و موم کردید، هر فکر بالاآمده‌ای را وقتی که پدیدار می‌شود با پرسش " از کجا می‌آیی؟" یا " آن شخصی که این فکر را دارد کیست؟" به چالش بکشید. اگر این را به طور پیوسته، با توجه کامل انجام دهید، فکرهای تازه بطور لحظه ای پدیدار شده و سپس ناپدید خواهند شد. اگر بتوانید محاصره قلعه را برای مدتی کافی حفظ کنید، زمانی خواهد رسید که هیچ فکر بیشتری بروز نکند؛ یا اگر هم بروز کند، فقط تجسم های زودگذر غیرتشتت آوری بر حاشیه های آگاهی خواهند بود. در این وضعیت آزاد از فکر شروع خواهید کرد تا خویشتن را به عنوان آگاهی ، و نه بعنوان ذهن یا جسم تجربه کنید.

اما به هر تقدیر، اگر بیداری خود را حتی برای چند ثانیه‌ای آرامش دهید و اجازه دهید که فکرهای تازه‌ای فرار کرده و بدون به چالش کشیده شدن رشد کنند، محاصره قلعه برداشته خواهد شد و ذهن مجدداً مقداری یا همه قدرت پیشین خود را بازیافت خواهد کرد.

LWB

H.W.L. Poonja (#Papaji)
Dream

You simply have to watch:
Where does mind arise from?
Where does thought come from?
What is the source of this thought?

Then you will see that you have always been Free and that everything has been a dream.

فقط باید نگاه کنی:
ذهن از کجا بر میخیزد؟
فکر از کجا می آید؟
منشا فکر کجاست؟
سپس خواهی دید که تو همیشه آزاد بوده ای و همه چیز رویا بوده است.
#پاپاجی

" تمام توجه ات را به این سؤال بده: چیست که مرا آگاه می‌سازد؟
تا آنجایی توجه ات را به این سؤال بده تا ذهنت به خودِ سؤال تبدیل شود و نتواند به هیچ‌چیز دیگری فکر کند."
#نیسارگاداتا

خیلی مهمه که اینو مرور کنیم

"ناز پرورد تنعم نبرد راه به دوست
عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد"
#حافظ

@selfinquiry

خطر ذهن پرسه زن
گوشی رو برمی‌داری و از سر بیکاری پرسه می‌زنی تو پیج سلبریتی ها، یا رو کاناپه نشستی و نمیدونی چی کار کنی کانال رو عوض می‌کنی اخبار یا یک فیلم می‌بینی. همه این تصاویر فقط تصویری نیستند که در لحظه ظاهر بشن و بعد سریع محو بشن. نه اصلاً این‌طور نیست همه این تصاویر تو ذهن ما باقی میمونن، خط فکری به ما میدن، مسیر زندگیمون رو تعریف میکنن. متأسفانه یهو می‌بینی تصویری که از خونه کسی تو اینستاگرام دیدی روزها ذهنت رو مشغول میکنه. نوع رابطه دیگران که رفتی و از سر بیکاری سرک کشیدی تو پیجشون داره تو ذهنت رشد میکنه. همه این‌ها نشانه‌های پرسه زنی ذهن هستند. یکی از مهم‌ترین موانع رسیدن انسان‌ها به هدفهاشون همین ذهن پرسه زنه. اینکه نسبت به کارکرد ذهن آگاه نباشیم باعث میشه که ذهن هر طور که خودش بخواد بدون کنترل ما عمل کنه. ذهن پرسه‌زن این‌طور عمل میکنه که بدون اینکه واقعاً قصد کاری رو داشته باشین میره سمت اون و تا مدت‌ها شما رو مثل یک شخص طلسم شده اسیر همون کار عبث و بیهوده میکنه. این تصاویری که حاصل ذهن پرسه‌زن هستند مثل یک مزاحم وارد زندگی شما میشن و تا مدت‌ها شما رو مشغول خودشون میکنن. ذهن پرسه‌زن به‌راحتی و بی‌دلیل میتونه به خاطر همین پرسه های بی‌مورد تا روزها به این صحنه‌ها فکر کنه و داستان‌های مختلف بسازه و این‌همه وقت و انرژی بی‌دلیل به خاطر یک پرسه بی‌هدف سپری میشه. گاهی این پرسه زنی های بی‌هدف میتونه زندگی شخص رو برای ماه‌ها و یا حتی سال‌ها تحت شعاع قرار بده. در هر مسیری که هستی چه مسیر کاری، معنوی یا هرچی، مهمه که کانون توجهتون رو متمرکز کنین تا ذهن پرسه‌زن شما رو مثل «نیو» در این صحنه از فیلم ماتریکس به دردسر نندازه. البته از زاویه دید نویسنده این سطور، تمام دنیا همین بانوی سرخ پوش هست و به گفته بودا سراسر دنیا مایا و توهم است. فیلتر کنین. زندگیتون رو محدود کنید و فیلتر شکن هم براش نصب نکنید لطفا. پیج های بیهوده، فیلم های بیهوده، کتابهای بیهوده و کلا هرچیز بیهوده اطرافتان رو فیلتر کنید. نسبت به پرسه زنی های ذهن آگاه باشید.

#تفحص خویش

موسیقی خوب
Kayhan Kalhor & Rembrandt Frerichs - Offering

Everything that appears will one day disappear.
There is no permanence in the world of forms.
But that unchangeable consciousness in which all forms appear can never be diminished,
destroyed or altered in any way.
If you learn to be that consciousness you come to understand that nothing can touch or destroy you. …
Ignorance causes us to worry about the possible destruction of the body.
If you make your well-being dependent on the well-being of the body,
you will always be worrying and suffering.
When you know, from direct experience, that you are the Self,
you realize that there is no birth and death.
You realize that you are deathless and immortal.
Self-realization is sometimes called the immortal state because it never ends and because it is never destroyed or even altered.
If you keep your attention on the Self you can attain this immortality.
If you attain it,
in that ultimate state of being you will find that there is no birth, no death, no desires, no fears, no worries, no mind and no world.

- Living by the Words of Bhagavan, p. 294

"هر چیزی که ظاهر می‌شود روزی ناپدید خواهد شد
در جهان فرم‌ها هیچ ثباتی وجود ندارد
اما آن آگاهیِ تغییرناپذیر که در آن تمام فرم‌ها ظاهر می‌شوند به‌هیچ‌عنوان تحلیل نمی‌رود، نابود و دگرگون نمی‌شود.
اگر یاد بگیری که آن آگاهی باشی، متوجه خواهی شد که هیچ‌چیز نمی‌تواند به تو آسیب برساند و نابودت کند
ناآگاهی باعث می‌شود تا ما درباره از بین رفتن این بدن نگران باشیم
اگر آسایشت را درگرو آسایش این بدن ببینی همیشه نگران و در رنج و غم خواهی بود.
وقتی‌که توسط تجربه بی‌واسطه بفهمی که تو «خویش» هستی، متوجه خواهی شد که تولد و مرگی وجود ندارد.
متوجه می‌شوی که تو نامیرا و جاودانه هستی.
گاهی به شناخت خویش، وضعیت جاودانه نیز میگویند زیرا آن هرگز پایان نمی‌پذیرد، هرگز نابود نمی‌شود و تغییر نمی‌یابد.
اگر توجهت را بر روی خویش قرار دهی می‌توانی به این جاودانگی دست پیدا کنی.
و اگر به آن دست پیدا کنی، متوجه می‌شوی که در وضعیتِ نهاییِ بودن، تولد، مرگ، آرزو، ترس، نگرانی، ذهن و دنیایی وجود ندارد."
#آنامالای سوامی