سوریه
هیچ کسی نمی داند تو که می دانی
تمام زندگی خصوصی من بعد از شهادت تو دگرگون شد. و حسرت هم کلام نشدن با تو
هر آنچه در گذشته فراموش کرده بودم و هویت عمیق درونی من بود بار دیگر سر برآورد و من تلاشی مکرر و شبانه روزی داشتم
هیچ کسی نمی داند تو که می دانی.
و حالا در سالگرد شهادتت مرا می خوانی به جایی که برای آزادیش تلاش کردی
این را فقط هدیه ایی از جانب تو می دانم
دوست دارم وجب به وجبش را به یاد مجاهدت تو نفس بکشم همانگونه که تو بر بالای تپه ای که امام علی در آن جنگیده بود بی قرار قدم می زدی و حضور او را تداعی می کردی
هیچ کسی نمی داند تو که می دانی
هر روز جنگیدم با درون و بیرون و هر روز تلاش کردم تا آزاد شده ی تو باشم
من سرزمین آزاد شده ی توام
مثل هزاران هزار جریب رهایی






@SEEN1

مهر تو
بر جانم می نشانم
شب و روز







@SEEN1

تصور کنید کودکی که همه چیز را می داند بی آنکه دانشش آموختنی باشد و همه ی نیازهای او بدون تلاش خودش برطرف می شود.
این کودک باید عمرش را چگونه بگذراند و هدفش چه باشد؟





@SEEN1

تجربه زیستی اهمیت دارد که تبدیل به آگاهی شود.
کمیت و میزان تجربه ی زیست به تنهایی کافی نیست





@SEEN1

برچسب
برچسب‌ها روی آدمها روی ارزشها عرفها کالاها شغلها توسط نهاد قدرت ثروت عرفها رخ می دهد.
و البته در جامعه های سنتی و مذهبی متناسب با همان ارزشها برچسب گذاری می شود یک بی ارزشی اخلاقی با همان مفهوم اخلاق توسعه می یابد
بنابراین اگر یک مستقل فکری یا مدعی استقلال فکری باشید باید چندین مرحله را با شک بنگرید به ارزشهای جامعه عرفها به ارزشهای نهادهای قدرت و ثروت و بعد از آن بتوانید ارزشی برای خودتان متناسب با حقیقت بیابید و همه ی این فرایندها نه تنها سخت بلکه طولانی هم هست یعنی بازنگری در همه چیز و یا حتی آنچه خودتان به آن می رسید






@SEEN1

نهال خرمالو

سر در گریبان

برگ در می آورد




@SEEN1

عطارد

به جای اسم ستاره
اسم تو را نشاندن
شهید علیرضا فضائلی




تغییر نام کوچه از عطارد به شهید علیرضا فضائلی



@SEEN1

نمی دانم آیا
زمانی که ابراهیم بتها را می شکست لذت هم می برد یا نه
اما برای من لذت بخش است
خطاب به فرعون


@SEEN1

این همه دستگاههای عریض و طویل رسانه خبرگزاری ها چه سهمی در ساختن افکار جامعه دارند.
هر چه دیده می شود روزمرگی در رسانه است.

@SEEN1

ما به دردهامان پناه می بریم برای فرار از مسئولیت



@SEEN1

"گاهی همه چیز همان هیچ چیز است
و فقط یک چیز
همه چیز"




@SEEN1

در زمان حال
متنهای تلگرامی وقتی زمانی از آن می گذرد دیگر آن ارزش لذت بخش مطالعه کردنش نیز از دست می رود.

@SEEN1

ظرافت رفتاری
اینکه مشغول باشی استرس خوب بودن همه چیز را کلی کار روی سرت ریخته باشد و باز هم دقت داشته باشی که دل کسی در حین کار نرنجد یا اگر کسی دغدغه ای داشت آنرا امنیت دهی
خیلی هنر است.
دوستی با کسانی که دائم از آنها می آموزیم افتخار بزرگیست
فاطمه

@SEEN1

در یک دعوت ناگهانی وارد خانه ی یکی از دوستان قدیمی خانوادگی شدم. یک خانواده ی مهاجر افغان که با دستان تهی به ایران سفر کردند و ما اتفاقی با آنها آشنا شدیم و در حال حاضر حکم خانواده ی ما را دارند.
ولی تا به حال به محل زندگیشان نرفته بودم.
یک کانکس شاید ۳۰ متری در محوطه ی یک آپارتمان، که مرد آن خانواده سرایدار آنجاست.
محل پذیرایی آن که یک تخت هم درونش بود، آن سوترش جایی که شبیه آشپزخانه بود و اتاق سمت راست که شاید دو در دو باشد،
نمی دانم حمام و دستشویی کجاست.
به هر حال زمانی که صحبت می کردیم و از آنها خواستم چند اصطلاح افغانی را به من یاد دهند، به این فکر می کردم انسانی که در این ابعاد زندگی می کند قدرت اندیشه و تخیلش تا کجا پر می زند تا چه حد می تواند بزرگ بیاندیشد خارج از استانداردها خودش را تعریف کند، آیا اساسا محل زیست، ابعاد آن می تواند بر قدرت اندیشه موثر باشد؟!
وقتی در هر یک قدم با انسان همخانه مواجه می شود.
و داشتن ابعاد زیستی چقدر از حقوق انسانیست یعنی یکی از حقوق را می توان داشتن چند متر زمین برای هر انسان تعریف کرد؟!
مثلا هر انسانی حداقل باید ۳۰ متر ابعاد زمینی و فضایی داشته باشد و این حق شهروندیست که حکومت موظف به تهیه ی آن است.
"شهروند سالم با قدرت فکر بالا یعنی حکومت و نظام قوی"


بر دم باشید (لهجه ی افغانی)
زنده باشید


@SEEN1

هنوز انسان زنده است

این رسالت مردان است که پرچم فتح
قله های انسانیت را بر فراز مرتفع ترین
قله ها می کوبند و زمزمه باد در کوه ها
می پیچد هنوز انسان زنده است.
هنوز عباس زنده است
هنوز عباس زنده است
هنوز عباس زنده است
"به اندازه همه ی آنچه که مردانگی می نامیم"
هنوز عباس زنده است



پ.ن: رحلت آقای عباس کلهر مدرس فدراسیون کوهنوردی برای تلاش نجات جان همنورد همراهش در علم کوه


@SEEN1

توکل
وقتی همه رو به روی تو ایستادن و تو دلت یک جای دیگه گرم است


@SEEN1

اعترافی تلخ

گاهی چقدر از خودم ناامیدم.

زمانهایی که محبوبیت نزد یک دوست عزیز آنقدری برایم مهم هست که صراحت و یا بیان آزادانه ی نظر و استقلال اندیشه ام یا گاها اخلاقهایی را حتی

یا حتی همنشینی با انسانی و لذت بردن از آن معاشرت در دقایقی و مکدر نکردن مهمانی

سخت است بین مردم بودن و خود بودن در تمام لحظات

@SEEN1

اینکه بعد از شهادت سپهبد شدی
ترجمان این معنیست که مردان ما دنیا به دنبالشان می دود و به گرد پایشان نمی رسد



@SEEN1

در جامعه ای که مرگ هر روز به شکلی جلوی چشم مردم قرار می گیرد و مستقیم با آن مواجه می شوند با جامعه ای که مرگ در آن بسیار دور پنداشته می شود دو نوع اندیشه ی متفاوت و نگرش متفاوت از زندگی وجود خواهد داشت.
فلسطین آمریکا
و مردمانش بسیار متفاوت خواهند بود


@SEEN1