به یاد چشمانت
جاری می شوم





@SEEN1

گشت ارشاد
همان اوایل گشت ارشاد دولت محمود بود که با یک گروه مستند ساز همراه شدم. من به عنوان مصاحبه گر با دختران جوان.
در یکی از مصاحبه ها به مقری که دختران را می بردند رفتیم. پاسگاه نیروی انتظامی. دختری را آوردند و من با او صحبت کردم.
می گفت با او خیلی برخورد بدی دارند و اگر پدرش بفهمد که در رابطه با پسری است او را از خانه بیرون می اندازد دوستانش معتقد بودند آن پسر قصدش ازدواج نیست و فقط از او سواستفاده می کند ولی دختر او را دوست داشت. و حالا او مستأصل که اگر پدرش بفهمد شرایطش خیلی بد می شود.
در محله ی آنها این نوع روابط بسیار عادی بود و می گفت همه ی دوستانش دوست پسر دارند.
آنجا بود که نگاهم نسبت به این نوع مواجهه گشت ارشاد بسیار منفی شد
گاهی برخی ورودها به هر اسمی نه تنها نجات بخش نیست که آسیبهای خیلی جدی تر برای فرد و جامعه دارد.






@SEEN1

به نام انسان
خیلی وقتها دوست داشتم آنچه غیر از آنی که هستم را تجربه کنم و بدانم چه انسانی می شوم یا چه چیزی می آموزم.
یک زمانی دوست داشتم در فقر مطلق باشم تا بدانم چه می شود
البته هیچ وقت جرات ندارم آنرا صادقانه بخواهم یک زمانی دوست داشتم مانند دوره گردهای خیابان حتی شده یک شب را سپری کنم و یا زمانی آرزو داشتم بدانم آن فرد پلید آن فرد بدکردار چگونه می اندیشد چگونه فکر می کند و چگونه زندگی می کند
طبیعتا همه ی آنها را صادقانه آرزو نمی کردم و یا دوست نداشتم حتی لحظه ای جای افرادی باشم ولی دوست داشتم آنرا بدانم آن انسان را آن روح را بخوانم
چاره ای جز گفتگو نبود گفتگویی با فاصله و تلاش برای فهم زندگی غیر از آنچه می زیستم یا هرگز نخواهم زیست و انتخابش نخواهم کرد و برای چنین گفتگویی ایجاد فضای برابر مهم است نباید خود را بالاتر یا حتی پایین تر دانست بالاتر بدانیم حقیقت را بروز نمی دهد پایین تر بدانیم ترس این هست که به آنهایی که نمی خواهیم تبدیل شویم پیوند روح ها و جاری شدنش در انسانها راز مهم گفتگوست اما فهماندن فاصله برای ایمن ماندن مهم است
هر انسانی بی نهایت مفهوم منحصر به فرد خود را دارد و فهم انسان یعنی دستیابی به علم بی نهایت
انسان خود مهمترین و بزرگترین و بی نهایت ترین علم است.

من باید انسان را می شناختم و انسان را می یافتم







@SEEN1

سوریه
هیچ کسی نمی داند تو که می دانی
تمام زندگی خصوصی من بعد از شهادت تو دگرگون شد. و حسرت هم کلام نشدن با تو
هر آنچه در گذشته فراموش کرده بودم و هویت عمیق درونی من بود بار دیگر سر برآورد و من تلاشی مکرر و شبانه روزی داشتم
هیچ کسی نمی داند تو که می دانی.
و حالا در سالگرد شهادتت مرا می خوانی به جایی که برای آزادیش تلاش کردی
این را فقط هدیه ایی از جانب تو می دانم
دوست دارم وجب به وجبش را به یاد مجاهدت تو نفس بکشم همانگونه که تو بر بالای تپه ای که امام علی در آن جنگیده بود بی قرار قدم می زدی و حضور او را تداعی می کردی
هیچ کسی نمی داند تو که می دانی
هر روز جنگیدم با درون و بیرون و هر روز تلاش کردم تا آزاد شده ی تو باشم
من سرزمین آزاد شده ی توام
مثل هزاران هزار جریب رهایی






@SEEN1

مهر تو
بر جانم می نشانم
شب و روز







@SEEN1

تصور کنید کودکی که همه چیز را می داند بی آنکه دانشش آموختنی باشد و همه ی نیازهای او بدون تلاش خودش برطرف می شود.
این کودک باید عمرش را چگونه بگذراند و هدفش چه باشد؟





@SEEN1

تجربه زیستی اهمیت دارد که تبدیل به آگاهی شود.
کمیت و میزان تجربه ی زیست به تنهایی کافی نیست





@SEEN1

برچسب
برچسب‌ها روی آدمها روی ارزشها عرفها کالاها شغلها توسط نهاد قدرت ثروت عرفها رخ می دهد.
و البته در جامعه های سنتی و مذهبی متناسب با همان ارزشها برچسب گذاری می شود یک بی ارزشی اخلاقی با همان مفهوم اخلاق توسعه می یابد
بنابراین اگر یک مستقل فکری یا مدعی استقلال فکری باشید باید چندین مرحله را با شک بنگرید به ارزشهای جامعه عرفها به ارزشهای نهادهای قدرت و ثروت و بعد از آن بتوانید ارزشی برای خودتان متناسب با حقیقت بیابید و همه ی این فرایندها نه تنها سخت بلکه طولانی هم هست یعنی بازنگری در همه چیز و یا حتی آنچه خودتان به آن می رسید






@SEEN1

نهال خرمالو

سر در گریبان

برگ در می آورد




@SEEN1

عطارد

به جای اسم ستاره
اسم تو را نشاندن
شهید علیرضا فضائلی




تغییر نام کوچه از عطارد به شهید علیرضا فضائلی



@SEEN1

نمی دانم آیا
زمانی که ابراهیم بتها را می شکست لذت هم می برد یا نه
اما برای من لذت بخش است
خطاب به فرعون


@SEEN1

این همه دستگاههای عریض و طویل رسانه خبرگزاری ها چه سهمی در ساختن افکار جامعه دارند.
هر چه دیده می شود روزمرگی در رسانه است.

@SEEN1

ما به دردهامان پناه می بریم برای فرار از مسئولیت



@SEEN1

"گاهی همه چیز همان هیچ چیز است
و فقط یک چیز
همه چیز"




@SEEN1

در زمان حال
متنهای تلگرامی وقتی زمانی از آن می گذرد دیگر آن ارزش لذت بخش مطالعه کردنش نیز از دست می رود.

@SEEN1

ظرافت رفتاری
اینکه مشغول باشی استرس خوب بودن همه چیز را کلی کار روی سرت ریخته باشد و باز هم دقت داشته باشی که دل کسی در حین کار نرنجد یا اگر کسی دغدغه ای داشت آنرا امنیت دهی
خیلی هنر است.
دوستی با کسانی که دائم از آنها می آموزیم افتخار بزرگیست
فاطمه

@SEEN1

در یک دعوت ناگهانی وارد خانه ی یکی از دوستان قدیمی خانوادگی شدم. یک خانواده ی مهاجر افغان که با دستان تهی به ایران سفر کردند و ما اتفاقی با آنها آشنا شدیم و در حال حاضر حکم خانواده ی ما را دارند.
ولی تا به حال به محل زندگیشان نرفته بودم.
یک کانکس شاید ۳۰ متری در محوطه ی یک آپارتمان، که مرد آن خانواده سرایدار آنجاست.
محل پذیرایی آن که یک تخت هم درونش بود، آن سوترش جایی که شبیه آشپزخانه بود و اتاق سمت راست که شاید دو در دو باشد،
نمی دانم حمام و دستشویی کجاست.
به هر حال زمانی که صحبت می کردیم و از آنها خواستم چند اصطلاح افغانی را به من یاد دهند، به این فکر می کردم انسانی که در این ابعاد زندگی می کند قدرت اندیشه و تخیلش تا کجا پر می زند تا چه حد می تواند بزرگ بیاندیشد خارج از استانداردها خودش را تعریف کند، آیا اساسا محل زیست، ابعاد آن می تواند بر قدرت اندیشه موثر باشد؟!
وقتی در هر یک قدم با انسان همخانه مواجه می شود.
و داشتن ابعاد زیستی چقدر از حقوق انسانیست یعنی یکی از حقوق را می توان داشتن چند متر زمین برای هر انسان تعریف کرد؟!
مثلا هر انسانی حداقل باید ۳۰ متر ابعاد زمینی و فضایی داشته باشد و این حق شهروندیست که حکومت موظف به تهیه ی آن است.
"شهروند سالم با قدرت فکر بالا یعنی حکومت و نظام قوی"


بر دم باشید (لهجه ی افغانی)
زنده باشید


@SEEN1