جهان اسلامي باش

رفتارهاي ما نسبت به موقعيتي که درونش هستيم ارزش
گذاري مي شود خوب بد زشت زيبا
پس فهم موقعيت مهم است
اينکه فقط خود را نسبت به خود ببينيم نسبت به محيط
يک خانواده يک اجتماع شغلي يا وطن و يا بزرگتر جهان
به همين ميزان حقارت و بزرگي رفتارها و انسانها
مشخص مي شود.
مثلا در تصور خود نسبت به جهان اسلام خيلي از رفاه
طلبي ها کوتاهي ها و تنبليها يا رفتارهاي عادي شهروندي
در نسبت يک جامعه ي عادي بي اخلاقيست زشت و بد
است در حالي که مردم يمن مردم مسلمان کشورهاي
مختلف براي عقيده شان در رنج و عذابند
اينگونه است که مدافع حرم خلق مي شود


@SEEN1

صبح ها برايم روضه مي خوانند روضه هاي بسيار ساده
چوب ها نيزه و سر


@SEEN1

آنقدر که من درد کشيده ام تو درد کشيده اي؟!


@SEEN1

در مطالعات فلاسفه غرب و صاحبنظران اسلامی، فهم ماهیت و چیستی روابط بین الملل در گرو نوع نگاه و نگرش به انسان شکل می گیرد (ستوده،1382: 198). یا به تعبیری "روابط بین الملل حیثیت وجودی انسان" است.

انسان دارای نوعی توجه و تعلق وجودی به وجود نامحدود و بی نهایت است. انسان و عالَم دارای چنان رابطه در هم تنیده ای هستند که به معنای دقیق کلمه، نه انسان بدون عالَم و نه عالَم بدون انسان معنا می یابد. نفس انسانی دارای مقامات و درجات متفاوتی است، همین درجات بی نهایت یکی از مهم ترین تفاوتهای انسان با سایر موجودات است. اما انچه مسلم است اینکه تمامی این مراتب بالفعل، برای انسان محقق نمی باشد بلکه بالقوه است، مگر برای انسان کامل که به مقام جمع می رسد. بنیان مطلق گرایی یا کمال طلبی انسان در نحوه وجود تعلقی انسان است. معلول چیزی نیست مگر تعلق و وابستگی به علت. به تعبیر دیگر معلول از خود هیچ استقلالی ندارد، لذا تمام حقیقت معلول نوعی رابطه و تعلق وجودی به علت است (زمانیها، 1391: 103-81).

انسان چیزی نیست مگر تجلی یا ظهوری از حقیقت وجود. بنیان رابطه انسان با عالم، رو به نامحدود داشتن است، از این رو عالم داشتن یا در عالَم بودن نه یک ویژگی عرضی و بیرونی برای انسان بلکه قوامبخش حقیقت انسان است (زمانیها، 1391: 101-100).

طرح اسلام برای نظام بین الملل، رسیدن به امت واحده جهانی است (تبیین ارتباط بین انسان کامل، عالَم و خدا). در اسلام نظم اصالت دارد. اسلام همه انسانها را به تعلیم و تزکیه و رفع اختلاف قومی و نژادی دعوت کرده و حکومت صالحان را در زمین بشارت داده است، زیرا حکومت صالحان بیش از ان که یک وعده الهی باشد یک قانون تکوینی محسوب می شود (ستوده، 1382: 208-207).


سميه چيتي، 1400، "بررسي امت واحده در نظريه اسلامي روابط بين الملل"، پايان نامه کارشناسي ارشد روابط بين الملل دانشگاه شهيد بهشتي

@SEEN1

قضاي احساس
اساسا آمده ايم به فهم و شعور برسيم و هر اتفاقي در زندگيمان
مي افتد تلنگرهاي مختلف براي آگاه ساي همين فهم و شعور است


@SEEN1

السلام علي راس المقطوع



@SEEN1

خنک آن قماربازي ...


@SEEN1

انسان براي فهم اطراف خود و ديگري نياز به پيوند با آن موضوع دارد
و بدون آن امکان فهم ندارد
يکي از آسيبهاي پليدي ها بديها همين است که اگر نتوانيم بين خود و آن ديگري
خود با آن بدي تمييز دهيم فکر مي کنيم آن بدي يا خطا در ما نيز
هست. و البته يکي از ترفندهاي خطاکاران همين است که القا کنند
تو با ما يکي هستي يا تو هم مثل ما همان خطاکاري
مراقبه يا ذن اين فاصله و تمييز را بين فرد و محيط
ايجاد مي کند و او را در جايگاه درست خودش استوار مي کند


@SEEN1

قبل از پرواز
شوقي عجيب درونم مي سازي
و با يک جرقه به آسمانم مي کشاني

سيمرغت مدتهاست آتش مي زند
و مي زايد


@SEEN1

سالها پيش زماني که هنوز بسيار نترس بودم براي اعاده ي حقي مقابل دفتر مرکزي نيروي انتظامي با جمعي ديگر تحصن کرديم تنها خانم جمع بودم.
آنجا وقتي براي شنيدن صحبتهاي ما مسئول آمد و شروع کرد آن مسئول به وعده و وعيد گفتم از کجا معلوم ما که برويم عمل کنيد وعده هايتان را همان عده حرف مرا تکرار کردند.
مسئول نگاه عميقي به من کرد و بعد از مدتي سکوت گفت اگر دختر نبودي مي دادم اينجا زندانيت کنند برو و حرف نزن
وقتي انسانها يادگرفته اند براي مقابله با هر صداي مخالفشان از ابزارهاي سخت استفاده کنند و آن ابزارها دم دستشان است مثل زندان مثل کتک زدن مثل زور بازو و قدرت سخت
فهم راههاي ديگر برايشان غير ممکن مي شود.


@SEEN1

با گرگها بايد گرگ بود

در نظريه ي واقع گرايي روابط بين الملل انسان گرگ تعريف مي شود که تماما شر است نظريات ديگر امنيتي دفاعي نيز مبتني بر گرگ بودن انسان شکل مي گيرد. در چنين تفکراتي نمي توان معادله ي گرگها را ناديده گرفت هر چند که در اسلام انسان خير محض است و شر بر اساس موقعيت ايجاد مي شود در اصل شر نسبي است نه مطلق.


@SEEN1

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ




@SEEN1

فقط ياد تو
امکان پذير کردن هر ناممکن است


@SEEN1

من در انديشيدن سردرگمم
چگونه فکر کنم
تو به من بگو
ظاهر را يا باطن را
آيا اين دو تلاقي بهم دارند؟


@SEEN1

سخت ترين کار دنيا باور کردن توست در عين حال
مهمترين کار دنيا همين است


@SEEN1

دادگاه سلیمی نمین جاسبی

آن زمان تازه به عرصه ی فعالیت سیاسی پا گذاشته بودم از یک خانواده ی اصولگرای سنتی که آن زمان بیشتر توجیه گر وضع موجود بودند و نقد معنایی نداشت تقریبا نقد در آن زمان معادل براندازی بود سال 84 را می گویم یا 85 شاید 86
باور این حجم فساد در دانشگاه آزاد برایم غیر قابل تصور بود قبلش بچه های امیرکبیر که مستقیم در جریان بودند پرونده ها و اسناد زمین خواری ووو نشان دادند و من ناباورانه دوست داشتم واقعیت را بیشتر بدانم.
در دادگاه سلیمی نمین که از طرف جاسبی شکایت شده بود رفتم شعبه ی خیابان قدس
دادگاه شلوغ بود وحید جلیلی و زاکانی هم بودند و پر از جمعیت بود اتاق کوچکی که شاید برای بیست نفر مناسب بود
از طرفی انگار به کشف خیلی جدیدی رسیده باشم و البته هیجان بسیار زیادی داشتم حضور افراد حامی سلیمی نمین به روند پرونده به نفع او کمک می کرد
وکیل جاسبی که آدم بسیار چاقی بود به صحبت پرداخت یادمه سلیمی نمین بسیار برافروخته جواب می داد و جلسه پر از التهاب بود قاضی مرتضوی هم بود یادم نیست دقیق
پایان جلسه وقتی رفتیم بیرون و سلیمی نمین داشت برای دانشجویان هنوز حرف می زد
در آن لحظه ی بعد از دادگاه تا صدور حکم احساس کردم سلیمی نمین بسیار ملتهب است تنها کاری که به نظرم رسید از دستم بر می اد دادن آرامش بود برای همین دنبال یک کاغذ گشتم یک باریکه ی کاغذ
روی یک ورق سریع نوشتم الا بذکرالله تطمئن القلوب
به او دادم او که انگار دایم مورد تخریب بود وقتی ورقو دید با نگاهی مشکوک و آماده برای پاسخ متقابل خواند و بعد با کمی فکر در جیب پیراهنش گذاشت. بعد از آن واکنش احساس کردم چه کار بی خودی کردم انتظار داشتم آرامش را در او ببینم
گاهی بحرانها باعث می شوند هر فردی در اطراف در نگاه اول دشمن باشد مگه غیر از آن ثابت شود.



@SEEN1

قدرت دیوانگی
اکثر انسانها از این نعمت بی بهره اند.
چون آنقدر شجاعت ندارند که خودشان را زندگی کنند و بیشتر اوقات در حال تلاش برای تایید گرفتن از محیط هستند.
زیرا اکثر انسانها نیازهای حیاتی دارند که بدون تایید گرفتن از محیط قادر به تأمین آن نیستند و اکثر انسانها نیاز به توجه محبت و ستایش دارند که بدون تایید محیط ...


@SEEN1

این روزها گاها به نوجوان‌های فلسطینی فکر می کنم که به زندان های اسراییل می افتند و سالهای جوانیشان را گاها آنجا طی می کنند.
نوجوان ده ساله شانزده ساله که ده سال یا پانزده سال برایش زندانی بریدند.
بخش مهم عمرش را در جبر محیطی سپری می کند که انتخاب نکرده است.
شايد پر از آرزو و پر از ایده فکر خلاقیت انرژی و به یکباره محدودیتهای فراوانی که همه ی اینها امکان تحقق نمی یابد.
و بعد از گذر عمری و عمری گذشتن به یکباره آزاد می شود؟
این انسان ایجاد شده چقدر ماحصل انتخاب خودش است و چقدر امکان انتخاب داشته
و مهمتر تمام روحیات خلقیات کسب شده در او چقدر محصول محیط است محیطی که در آن خشونت قطعا حرف اول را میزند توهین تحقیر کوچک شمردن او و تهمت‌ و دایم زیر سوال بردنش...

انسان فلسطینی آنچه بر سرش می رود موضوع مطالعاتی غم انگیز ولی پر از یافته است. بی دلیل نیست که خدا راه به راه کمکشان می کند و گرنه چطور همچنان فلسطینی وجود داشت؟


@SEEEN1

بچه های طلاق
"همیشه باری از احساس گناه بر دوششان می کشند هر دعوا تلخی ناراحتی را خودشان را عامل می دانند"
مانند بچه ای که مشکل جسمی دارند و در حرکت دچار مشکلند


@SEEN1

چرا برخي خاطراتم را مي نويسم؟!

به دو علت: يک مفهوم کنش و کنشگري در ايران بسيار مفهوم غريبي ست و خيلي ها متوجه نمي شوند فردي عمرش را براي دغدغه ي اجتماعي سياسي مي گذارد اساسا يعني چه
دوم از بين گنشگرها کنشگر بودن خانم خودش بسيار پيچيده تر سخت تر و توام با مسائل خودش
و هر دو علت براستي نياز است
ما هم نياز به کنش کنشگري داريم و هم نياز داريم زنان کنشگر به درستي فهم شوند

اينکه بدون هيچ نفع شخصي وقت يا سرمايه جاني مالي مي گذارند


@SEEN1