از اینکه مردم تو را دیوانه بخوانند ناراحت نشو ... "دیوانگی‌ات را جشن بگیر" ! ... زیرا در این دنیا، جایی که تمام بشریت بیمار است ، عاقل شدن چنان است که به نظر دیوانه خواهی رسید ... چند معیار باید در نظر گرفته شود ؛ "اگر دیوانگی‌ تو برایت شادمانی بیشتر ، هوشمندی بیشتر ، سکوت بیشتر ، آرامش بیشتر و ادراک بیشتر می‌آورد اگر دیوانگی تو تاریکی‌ها را می‌زداید ؛ تاریکی حسادت‌ها، خشم ، غضب ، ویرانگی و خشونت اگر دیوانگی‌ تو نوری فرا راهت می‌شود ، آن‌وقت تمامی بوداهای دنیا دیوانه بوده‌اند" ... و بهتر است که همنشین خوبان دیوانه چون لائوتزو ، کبیر ، ماهاویرا و ... باشی تا که به جمعیت میلیون‌ها انسان متعلق باشی که همه فکر می‌کنند که دیوانه نیستند ... اشو


@sedaye_daron

سختیِ فیزیکی یک فرصت است چون بدن با استفاده قوی‌تر می‌شود.

سختیِ روانی ساخته‌ی خود توست. با فاصله گرفتن از بدن و ذهن، أن‌ها تبدیل به یک سرگرمی عالی می‌شوند.

#سادگورو

@sedaye_daron

دیر یا زود، فقر بیرونی از میان میرود
ما اکنون از تکنولوژی کافی برای رفع فقر برخورداریم
افراد واقعا فقير کسانی هستند که عشق را نادیده می‌گیرند
در زمین مملو از افراد فقیری است که قحطی زده عشق اند
دیر یا زود، فقر بیرونی از میان میرود. مشکل اصلی، #فقر_درونی است.
هیچ تکنولوژی ای نمی تواند آن را مرتفع کند. ما اکنون قادریم به سایر مردم غذا بدهیم
اما چه کسی روح را تغذیه خواهد کرد؟
علم قادر به این کار نخواهد بود
چیز دیگری لازم است و آن دیانت است
علم کار خود را به انجام رسانده است.
در این زمان است که #دین_حقیقی   میتواند وارد دنیا شود.
وقتی علم تمام قوای خود را منتشر کرده و همه ی انسان ها از لحاظ مادی به رضایت خاطر رسیده باشند، از خانه، غذا و تحصیلات مناسب برخوردار شده باشند، آن گاه برای نخستین بار متوجه میشوند که غذایی تازه ضرورت دارد.
آن غذا عشق است و علم نمیتواند آن را فراهم کند.
فقط دیانت قادر به تغذیه ی روح است
دیانت، علم عشق است.

#اشو


@sedaye_daron

هر چی بگی و هر صدایی از ذهنت بیاد بیرون همون صدا
تقویت میشه به خودت بر میگرده این قانون جهان هستیه اگه بگی پـــــ‍.‍ول ندارم دنیا دلایلی بهت میده بیشتر بگی اگه بگی خدایا شکرت همه چی دارم دنیا دلایلی بهت میده بیشتر شکرگزاری کنی فقط گفتنش مهم نیست احساسی که ایجاد میشه مهمه همه چیز ارتعاش داره جهان هستی ارتعاش کلامت رو میگیره و اونو بهت برمیگردونه مواظب صداهای ذهنت باش.


@sedaye_daron

از تمام همنشینان جدی پرهیز کن ...
از مردمانی که سعی دارند کسی باشند دوری کن. بیشتر و بیشتر با مردمانی کوک شو که فقط زندگی خودشان را زندگی می‌کنند، سعی نمی‌کنند کسی باشند، کسانی که همانگونه که هستند زندگی می‌کنند.

با آنان حرکت کن، این‌ ها مردمان معنوی واقعی در دنیا هستند. رهبران مذهبی مردمانی واقعاً روحانی نیستند، آنان سیاستمدار هستند. آنان می‌ باید در کار سیاست باشند. آنان دیانت را به زشتی فاسد کرده‌اند.

آنان دیانت را چنان جدی کرده‌اند که کلیساها بیشتر شبیه بیمارستان یا قبرستان شده‌اند. آن سرور و نشاط و لذت بردن کاملاً ازبین رفته است.

نمی‌توانی در یک کلیسا برقصی؛ نمی‌توانی بخندی. خنده از کلیساها بیرون رفته است، ولی به‌ یاد بسپار: لحظه‌ای که خنده از کلیسا بیرون برود، خداوند نیز بیرون رفته است.

اشو


@sedaye_daron

«فردا» هرگز از راه نمی‌رسد. این زیبایی زندگی است: شما فقط باید یاد بگیرید امروز را مدیریت کنید. روز به روز، لحظه به لحظه.



@sedaye_daron

انسانی که همیشه با چشمان باز نگاه می‌کند، هنر دیدن با چشمان بسته را فراموش کرده است.
آنچه که با چشمان بسته دیده می‌شود، در مقایسه با آنچه با چشمان باز دیده می‌‌شود هیچ است.

وقتی که چشمانت را باز می‌کنی وارد دنیای محدوده‌ها می‌شوی. وقتی که چشمانت را می‌بندی درهای بی‌نهایت گشوده می‌شوند.

چشم‌ها فقط با روی هم نهادن پلک‌ها بسته نمی‌شوند.
بستن چشم‌ها یعنی خالی بودن، رهایی از رویاها و افکار

زمانی که افکار و حواس از بین می‌روند چشم‌ها بسته شده‌اند. آنگاه چیزی که متجلی می‌شود، آگاهی جاودانه است، حقیقت است، سرور است.

تمام بازی مربوط به چشم‌هاست.
با تحول چشم‌ها، همه چیز متحول می‌گردد.

اشو


@sedaye_daron

از نظر فیزیکی دیگران می‌توانند برای ما درد ایجاد کنند، اما رنج ذهنی تنها ساخته‌ی خود ماست.

#سادگورو


@sedaye_daron

"زندگی یعنی همواره روان و در حرکت‌ بودن" ... برو تا به دوردست‌ترین ستاره‌ها برسی ! ... از سفر لذت ببر ... در مورد رسیدن به مقصد زیاد نگران نباش ... "مقصد فقط بهانه‌ای است برای اینکه به سفر ادامه دهی" ... در حقیقت زندگی هیچ هدف و مقصدی ندارد. زندگی یک سفر است ...  سفری به سوی هیچ چیز ، سفری به ناکجا آباد ، "یک سفر محض" ... آگاه شدن تو از این موضوع ، رها و سبکبارت می‌سازد ... تمام دلتنگی‌ها و دلواپسی‌ها تو را ترک می‌کنند ...  تمام نگرانی‌ها ناپدید می‌شوند ، تبخیر می‌شوند "زیرا آنگاه که هدفی وجود نداشته باشد ، شکستی نیز وجود نخواهد داشت" ... شکست یک توهم است زیرا ما هدفی را باور داریم ... "من هرگز احساس ناکامی نمی‌کنم زیرا هیچ توقعی ندارم" ... اگر اتفاقی بیفتد چه خوب ! ... اگر هیچ اتفاقی نیفتد ، چه بهتر! در هر دو صورت نیکوست ...

اشو

@sedaye_daron

اکنون را بغل کن ، حتی اگر می‌سوزاند ... اکنون را حس کن ، حتی اگر تلخ باشد ...  از اینجا و اکنون ، ریشه میزنی ... اکنون را ببین پیش از آنکه بگذرد ، اکنون ، جایی ست که رشد آغاز می‌شود ...


@sedaye_daron

اکنون را بغل کن ، حتی اگر می‌سوزاند ... اکنون را حس کن ، حتی اگر تلخ باشد ...  از اینجا و اکنون ، ریشه میزنی ... اکنون را ببین پیش از آنکه بگذرد ، اکنون ، جایی ست که رشد آغاز می‌شود ...
.

@sedaye_daron

به انسان فقیر نباید اجازهٔ داشتن فرزند داده شود، چرا که او یک جنایتکار است. او قرار است جنایتکاران بیشتری، گداهای بیشتری، انگل های بیشتری را برای زمین بیافریند.
.
او قرار است افرادی را به دنیا بیاورد که در بدبختی، گرسنگی، فقر، بیماری و تحقیر زندگی کنند. این یک جنایت است. و قرن‌هاست که به نام خدا، دین و عشق این جنایت درحال انجام است. به انسان فقیر نباید اجازهٔ داشتن فرزند داده شود. باید او را عقیم کرد. و این مسئله، موضوع اخلاقی نیست، بلکه مسئلهٔ بقای تمام بشریت است. اگر می‌خواهیم بشریت را از این فقر خودساخته، از این جهنم خودساخته نجات دهیم، پس باید کاملاً صریح و سخت باشیم. به هیچ فقیری نباید اجازهٔ داشتن فرزند داده شود.
.
اُشو


@sedaye_daron

سوال : وقتی تنها هستم ، احساس می کنم می توانم به روشهایی مردم را دوست بدارم ، اما به محض اینکه با آنها مواجه میشوم ، پرده ها می افتند ... پاسخ ؛ دوست داشتن مردم واقعی مشکل است ... چون انسان واقعی انتظارات شما را برآورده نمی کند وجودش برای شما بی معناست ، او به اینجا نیامده که انتظارات دیگری را برآورده کند ... او باید زندگی خودش را دنبال کند هر جا که مخالف شما عمل می کند ، یا با احساسات و دریافتهای شما هماهنگ نیست ، مشکل ایجاد می شود ... فکر کردن به عشق بسیار ساده است اما عشق ورزیدن خیلی مشکل ... عاشق جهان شدن خیلی آسان است ، اما مشکل واقعی دوست داشتن یک وجود بشری منحصر بفرد است خیلی راحت است که به خدا یا انسانیت عشق بورزی ... اما مشکل واقعی وقتی بوجود می آید که با شخص واقعی برخورد کنید و رویارویی با او به معنی گذر از تفسیر و زورآزمایی عظیم است ... قرار نیست او برده شما باشد یا شما به بردگی او در آیید. در این جاست که مشکل واقعی رخ می نماید اگر قرار باشد شما یا او برده شوید ، مشکلی نیست ، ولی مشکل در صورتی پیش می آید که هیچک نمی خواهد برده باشد و یا نقش برده را بازی کند ... هر کسی مختار است که آزاد باشد. تمام وجودش سرشار از آزادی شود ... پس بخاطر بسپار ؛ مشکل واقعی با شخصیت شما کاری ندارد ، بلکه با کل پدیده عشق درگیر است ... آن را مشکل شخصی تلقی نکن و گرنه به دردسر می افتی ... هر کسی ناچاراً با مشکل مشابهی مواجه است ، بیشتر یا کمتر ، هرگز به کسی برنخوردم که در عشق مشکلی نداشته باشد ...

اشو ، شهامت

@sedaye_daron

زندگی سرشار و غنی از پدیده‌های تازه است ... به معجزه می‌ماند ... در هر لحظه ، هزاران معجزه روی می‌دهد ... ولی انسانی که ، پُر از پیشداوری است ، هرگز  نخواهد دید ... اشو


@sedaye_daron