ما زندانی باورهای خود هستیم ... بیشتر مردم در زندان‌هایی زندگی می‌کنند که خودشان ساخته‌اند و برای رهایی از آن‌ها باید ابتدا درک کنند که چه چیزی آنها را محدود کرده است ... باورهای منفی و محدودکننده‌ ما می‌توانند مانع اصلی پیشرفت و شادی در زندگی‌مان شوند ... تغییر این باورها می‌تواند همانند آزاد کردن خود از یک زندان ذهنی باشد ...

زندانیان باور
، متیو مک کی🖊

@sedaye_daron

ما اغلب فراموش می ‌کنیم که دنیا صرفا کمال ما را نمی‌خواهد ، بلکه حضورمان را می‌ خواهد.

هر روز مانند صفحه‌ای خالی آغاز می ‌شود که منتظر اصیل ‌ترین توجه ماست ، نه بهترین عملکرد ما و وقتی یاد می‌گیریم مکث کنیم ، به آنچه در درون و اطراف مان اتفاق می‌افتد گوش دهیم ، کشف می ‌کنیم که زندگی برای دنبال کردن نیست ، برای زیستن است.

در وضوح آرام است که قدرت واقعی متولد می‌ شود.


@sedaye_daron

گاهی سکوت، خودش یک معجزه‌ست…
وقتی دل آرام می‌شود،
حقیقت از درونت بالا می‌آید و کلماتی جاری می‌شود
که نه برای اثبات،
بلکه برای نور است.

آگاهی همیشه از درون آغاز می‌شود؛
از همان جایی که خدا با تو حرف می‌زند…
آرام و بی‌صدا.

@sedaye_daron

برای فراوانی‌ها دست تکون بدین
باید بهشون اجازه بدین که به واقعیت تبدیل بشن
باید بهشون نشون بدین که پذیرای اونها هستین

وقتی باور داشته باشید
انتظارش رو داشته باشید
و خدا رو شکر کتید
اون وعده‌ها به شما نزدیک‌تر می‌شن
و می‌تونین به زندگی‌تون جذبشون کنین

« جول اوستین »

@sedaye_daron

- کار تقدیره؟ -

نه تا وقتی که به ناخودآگاهت آگاه نشدی اتفاقات برات تکرار میشن و تو اسمشو میذاری تقدیر «کارل گوستاو یونگ » از رها کردن حرف میزند و از قدرت اراده و تمرین. اما سوال اینجاست رها کردن چه چیزی؟ اجازه بدهید جواب را از زبان کارل گوستاو یونگ روانکاو سوئیسی بشنویم: یونگ می‌گفت درون ما لایه‌هایی از نقش‌ها، نقاب‌ها و تصویرهایی‌ست که برای بقا ساخته‌ایم — تا دوست داشته شویم، پذیرفته شویم، آسیب نبینیم. اما هرچه این لایه‌ها را محکم‌تر نگه می‌داریم، از «خودِ واقعی» دورتر می‌شویم. و اینجاست که آنچه سرکوب کرده ایم به صورت ناخودآگاه کنترل ما را در دست می‌گیرد. شی‌ هنگ یی هم همین را به زبان دیگری می‌گوید: وقتی چیزهای قدیمی را رها می‌کنی، فضا باز می‌شود تا نیروی تازه‌ای درونت جریان پیدا کند. در زبان یونگ، این همان لحظه‌ی «مرگ ایگو» است؛ وقتی نقاب‌ها می‌افتند، و تو با سایه روبه‌رو می‌شوی. سخت است، اما از دل همین رهایی، خود واقعی تو متولد می‌شود. و این فرآیند سخت نیازمند تمرین است.


@sedaye_daron

«تو نمی‌تونی توی زندگیت همیشه عصبانی باشی و همچنان یک آدم سرشار از فراوانی باشی»

دکتر جو دیسپنزا:
من با میلیاردها نشستم حرف زدم
میگن ما بدبختیم، میگن ما تو عذابیم!
می‌دونی چرا؟
چون نمی‌تونن به اندازه کافی در لحظه باشن!
تا از غروب آفتاب لذت ببرند
انقدر در لحظه نیستند که از یه غذای خوب لذت ببرند
اصلا نمی‌تونن کنار خونواده‌شون باشن
نمیتونن در لحظه باشن
و این اون چیزی نیست که تو می‌خوای!
این ثروتمندی واقعی نیست

چیزی که تو می‌خوای اینه:
آدم‌های سرشار از فراوانی، آزادی می‌خوان
ثروت رو با حضور در لحظه میخوان

ثروتمندی باش که حضور در لحظه رو حس میکنه
ثروتمندی که می بخشه و سخاوتمنده
#لحظه_حال


@sedaye_daron

جهان هستی، یک رقص است ؛ نه یک تجارت. کل هستی، چیزی جدی نیست، بلکه شاد و بازیگوش است. به ابرها، رودخانه‌ها، درختان و پرندگان بنگرید—آنها هیچ جدیتی ندارند. ایده 'جدیت' از اساس در 'ایگو' (نفس) ریشه دارد. این فقط ایگو است که می‌تواند جدی باشد؛ قابلیت خندیدن، بازی کردن و رقصیدن ندارد.
.
کسی که تمام و کمال می‌خندد، فردی مذهبی است. کسی که می‌تواند در رقص خویشتن را فراموش کند و به اوج برسد، فردی مذهبی است. کسی که می‌تواند همچون یک کودک کوچک بازی کند و دغدغه نتیجه بازی اش را نداشته باشد، فردی مذهبی است. این سه اصل به هم پیوسته‌اند: اگر بتوانی عمیقاً بخندی، می‌توانی عمیقاً بازی کنی؛ اگر بتوانی عمیقاً بازی کنی، می‌توانی عمیقاً برقصی. این سه اصل، تثلیث آیین من هستند: خنده، رقص، و بازی. کل هستی در حال برگزاری یک جشن است. راز ساده زندگی همین است: بازی، یک نیایش است؛ خنده، یک نیایش است؛ رقص، یک نیایش است. اگر بتوانی برقصی، دیگر نیازی به رفتن به معابد و کلیساها نداری. اگر بتوانی از صمیم قلب بخندی، هیچ مراقبه دیگری لازم نیست. دوباره کودک شوید. تمام
رمز و راز یک زندگی آگاهانه در شور و شعف کودک پنهان است. ساده، بی‌آلایش و غیرجدی باشید. جدیت یک بیماری است. اگر بتوانید این جدیت را کنار بگذارید، بزرگترین مانع بین خودتان و هستی را برداشته‌اید. آنگاه، ناگهان، همه چیز برای شما فراهم خواهد شد.
.
اشو

@sedaye_daron

🗝️ راز تغییر از دید دکتر جو دیسپنزا

دکتر جو دیسپنزا: «اولین گام برای تغییر، جدا شدن از ۴ عنصری است که شما را به گذشته وصل نگه داشته‌اند!»
برای اینکه مدیتیشن‌ها و تلاش شما برای خلق آیندهٔ جدید، به نتیجه برسند، ابتدا باید آگاه شوید که این چهار عنصر کدامند و چطور شما را در دایرهٔ تکرار و عادت نگه داشته‌اند:
* افکار تکراری: بررسی کنید که چه افکاری را هر روز، ناآگاهانه، تکرار می‌کنید.
* شیوهٔ صحبت: کلماتی که برای توصیف زندگی و شرایط خود به کار می‌برید.
* رفتارها (اعمال): توجه به عادات و کارهایی که هر روز تکرار می‌شوند.
* احساسات: نگاه کردن به احساساتی که شما را به خاطرات گذشته گره زده و دائماً همان هویت قدیمی را فعال می‌کنند.
چرا این گام اول است؟
تا زمانی که این ۴ مورد را آگاهانه بررسی نکنید و تصمیم نگیرید که آیا این احساسات به آیندهٔ شما تعلق دارند یا خیر، بدن شما دائماً به همان احساسات قدیمی معتاد می‌ماند. آگاهی از این ۴ عنصر، نقطهٔ شروع شکستن این پیوند و شروع واقعی مدیتیشن برای خلق آیندهٔ جدید است.
شما چطور؟ کدام یک از این
۴ عنصر، بیشتر شما را درگیر خود کرده است؟
#دکتر_جو_دیسپنزا


@sedaye_daron

یاد بگیر آرام و صلح آمیز باشی
در هر شرایطی همه چیز را مشاهده کنی و آنها را به طور ذهنی رها کنی
می‌پرسی چگونه عمل کنم؟
با اجازه دادن به مردم برای زندگی خودشان و عدم قضاوت یا محکوم کردن آنها
درک کن هر کاری با دیگران یا برای دیگران انجام میدهی،همه فقط خودت هستی
پس وقتی آرام باشی با انرژی جهان و کائنات یکی میشوی و همه چیز با شما خوب پیش خواهد رفت!

رابرت_آدامز

@sedaye_daron

شکرگزاری واقعی تمرین کردنی نیست؛ بیداریه. وقتی معجزه‌ی زنده بودن رو ببینی، قدردانی خودش از درونت بالا میاد. دعا کلماتی نیست که می‌گی؛ کیفیت حضوریه که با خودت به زندگی میاری. وقتی این‌طور زندگی کنی، همه‌چیز مقدس می‌شه.

اوپانیشادها
«وقتی چشمِ بینش باز شود، هر لحظه یک عبادت است.»
اکهارت تله
«شکرگزاری در عمق حضور ریشه دارد؛ نه در تلاش برای مثبت‌اندیشی.»
آلان واتس
«معجزه این نیست که قدم روی آب بگذاری؛ معجزه این است که روی زمین راه می‌روی و متوجهش می‌شوی.»
تیلور دِ شَردَن
«هر چیزی در این دنیا، اگر با آگاهی لمس شود، مقدس است.»
رام داس
«در لحظه‌بودن، همان جایی است که دعا به زندگی تبدیل می‌شود.»


@sedaye_daron

هشیار کسی نیست که همه چیز را تحتِ کنترل خود دارد بلکه آن کسی است که همواره در بهترین هماهنگی با جهان هستی به سر می برد.

او حتی قرار نیست جلوی جریان هستی را بگیرد و یا ذهنیت خودش را بر آن تحمیل کند ، بلکه قرار است هشیارانه جریان حیات را بپذیرد و با آن سِیر کند.

هشیار ، تسلیم و پذیرا باش…


@sedaye_daron

ز حُسنِ رویِ ساقی و ،، ز صوتِ دلکشِ مطرب ،

مرا ، سر ، رفته از دوش ،،، ار ، ترا دستار افتاده ،



ترا ، زُهد و ، مرا ، مستی ،،، ترا ، تقوی ، مرا ، رِندی ،

ترا ، آن کار افتاده ،، مرا ، این کار ، افتاده ،



ترا ، راهِ مسلمانی ،، گوارا باد و ، ارزانی ،

مرا ، گبری خوش آمد ،،، کار ، با زُنّار ، افتاده ،


#فیض_کاشانی

@sedaye_daron

شکرگزاری واقعی تمرین کردنی نیست؛ بیداریه. وقتی معجزه‌ی زنده بودن رو ببینی، قدردانی خودش از درونت بالا میاد. دعا کلماتی نیست که می‌گی؛ کیفیت حضوریه که با خودت به زندگی میاری. وقتی این‌طور زندگی کنی، همه‌چیز مقدس می‌شه.

اوپانیشادها
«وقتی چشمِ بینش باز شود، هر لحظه یک عبادت است.»
اکهارت تله
«شکرگزاری در عمق حضور ریشه دارد؛ نه در تلاش برای مثبت‌اندیشی.»
آلان واتس
«معجزه این نیست که قدم روی آب بگذاری؛ معجزه این است که روی زمین راه می‌روی و متوجهش می‌شوی.»
تیلور دِ شَردَن
«هر چیزی در این دنیا، اگر با آگاهی لمس شود، مقدس است.»
رام داس
«در لحظه‌بودن، همان جایی است که دعا به زندگی تبدیل می‌شود.»


@sedaye_daron

"آنی که از افکار رنج می‌کشد خودش یک فکر است"

افکاری که برایت بی‌معنی و خنثی باشند نمی‌توانند تو را به دردسر بیندازند و مزاحمت ایجاد کنند. چنین افکاری در تو دوام نمی‌آورند و هیچ اثری در آگاهی‌ات به‌جا نمی‌گذارند.

پس چه افکاری ما را به دردسر میندازند؟
فقط افکاری که نیروی روانی و هویت شخصی را با خودشان حمل می‌کنند میتوانند شما را به خاطر انرژی‌ای که روی آن‌ها صرف کرده‌اید، آزار ‌دهند.

بدان که تو آگاهی بی فرم و غیرشخصی هستی.
هیچ فکری نمی‌تواند جدا از تو وجود داشته باشد.
هیچ فکری به‌تنهایی استقلالی از خودش ندارد.
فکرها نیازمند توجه و انرژی تو هستند.
اشتیاق و باور تو است که آن‌ها را حفظ می‌کند.
تو با فکر کردن به افکار و باور کردنشان به آنها جان میبخشی.

در حقیقت فقط عده کمی آگاهند که آنی که از افکار رنج می‌کشد خودش نیز یک فکر است.

اما چه کسی واقعاً آماده‌ی چنین درکی است؟

رنج و رنج کشنده دو روی یک سکه‌اند.
هر دو افکاری هستند که بر صفحه آگاهی پدیدار می‌شوند.

آنی که شاهد این نمایش است همان «خویش حقیقی» است.
جایگاه حقیقی‌ات همان شاهد نامتغیر و بی فرم است.

#موجی

@sedaye_daron

وقتی می فهمی همه چیز خداست
میبینی با خدا احاطه شدی
از این نگاه است که سرمستی و شور می تراود
وقتی ببینی با خدا احاطه شدی
ناخودآگاه به رقص درمی آیی
شوری همچون طوفان تورا می برد

#اوشو

@sedaye_daron

«وقتی به شما می‌گویم که اگر بیماری دارید، اگر مشکلات جسمی دارید، اگر با کمبود یا محدودیت مواجه هستید، برای اصلاح این موارد اقدامات خارق‌العاده‌ای انجام ندهید، عجیب به نظر می‌رسد. هر مشکلی که فکر می‌کنید دارید، به هیچ وجه سعی در اصلاح این موارد نکنید. شاهد کل بازی آگاهی باشید. صرفاً تماشا کنید، مشاهده کنید و هوشمندانه به هر چیزی که ظاهر می‌شود نگاه کنید.
چه در بدن شما، چه در جهان، چه در کیهان یا هر جای دیگر، وقتی اینگونه تسلیم می‌شوید، چیزی راه خود را باز می‌کند و شما را به جایی که قرار است در این زمان فعلی تجسم خود باشید، هدایت می‌کند و تجربیاتی را که برای داشتن آنها به اینجا آمده‌اید، از سر می‌گذرانید.
همانطور که شروع به اعتماد و ایمان به قدرت‌های موجود می‌کنید، متوجه می‌شوید که شادتر و شادتر می‌شوید. ترس‌ها شروع به ترک شما می‌کنند و اضطراب و تنش شروع به ناپدید شدن «با نشستن در سکوت، شاد، آرام و مسرور می‌شوید، تنها با نشستن در سکوت. آنچه می‌جویید، از قبل در درون شماست. شما همان هستید. شما همان چیزی هستید که می‌جویید. هیچ چیز دیگری وجود ندارد، هیچ چیز. خودتان آن را ببینید. بفهمید که هستید و چه هستید.

@sedaye_daron

تو در ماجراجویی‌ بزرگی هستی
به آن فراخوان پاسخ بده.

به فراخوانی برای ماجراجویی؛
هرچند شاید تو را به درون ناشناخته ببرد،
اما تو را با شخصی که هستی، بیشتر آشنا خواهد کرد.

از خودت بپرس:

بزرگ ترین احتمال در دسترس بعدی
که قراره در زندگی تجربه کنم چیه؟

ناشناخته بعدی که نگاهم رو نسبت به خودم
دنیا و آینده‌ام کامل‌تر می‌کنه، کجاست؟

@sedaye_daron

من حتی نگران نقض کردن خودم نیستم. زیرا از نظر من کسی که در تمام زندگی‌اش نامتناقض می‌ماند باید یک احمق باشد یک شخص رشد کننده باید بارها خود را نقض کند چون کسی چه می‌داند که فردا چه به میان خواهد آورد؟ فردا ممکن است امروز را به طور کامل ملغی کند. من آماده ام همراه با زندگی بروم بدون هیچ شک و تردید آنها برای عقل و ذهن تناقض به نظر می‌رسند اما اگر عمیق‌تر وارد آنها شوید در خواهید یافت که آنها مکمل هستند آنها متناقض نیستند.
.
✍️اشو

@sedaye_daron

هر اتفاقی که برای شما می افتد مطمئن باشید در همان سطح آگاهی هستید ... پس چیزی را سرزنش نکنید ، آگاهی تان را رشد دهید ...

یونگ



@sedaye_daron

"نخستین قدم برای یافتن آگاهی ، آن است که به جسم خود توجه کنید" ... وقتی از هر آنچه که توسط جسم انجام می‌شود آگاه شدید ، معجزه‌ای روی می‌دهد ؛ خیلی از کارهایی که عادت‌وار انجام می‌دادید ، به سادگی ناپدید می‌شوند زیرا اکنون آگاهی، ناظر بر اعمال است ... بنابراین جسم آسوده‌تر می‌شود و از تعادل بیشتری برخوردار می‌گردد ... با توجه‌کردن به جسم ، آرامشی عمیق در جسم‌تان جاری می‌شود ... آن‌گاه نسبت به افکارتان آگاه می‌شوید ؛ افکار ظریف‌تر و البته خطرناکتر از جسم هستند و وقتی از افکارتان آگاه شوید ، از آنچه در درون‌تان روی می‌دهد ، شگفت‌زده خواهید شد ... اگر هر چه را که در هر لحظه در ذهن‌تان روی می‌دهد روی کاغذی بنویسید ، حيرت خواهید کرد ! ... فقط ده دقیقه افکارتان را بنویسید ... درها را ببندید و قفل کنید تا هیچ کس نتواند وارد اتاق‌تان شود ... به این ترتیب ، می‌توانید صادقانه همه‌ی افکارتان را بنویسید ... بعد از خواندن آنها ، کاغذ را بسوزانید تا کسی آنها را نخواند ... هنگام نوشتن ، هر چه را که در ذهن دارید ، بنویسید ، آنها را تغییر ندهید و ویرایش نکنید ... اکنون از خواندن آن چه در ذهن‌تان هست ، سخت متعجب خواهيد شد ... 📕 در هوای اشراق ، ✍🏻 اشو

@sedaye_daron