SevenHells
606 subscribers
3.74K photos
81 videos
6 files
37 links
زندگی کوتاهه ولی نه به‌اندازهٔ کافی.
Download Telegram
چشم هایم را بوسید و بعد نگاه پرستاره اش را روی صورتم لغزاند. چشم هایش شب بودند. ستاره ها را میشمردم که گفتم «دوستت دارم.» پلک زد و من همه را فراموش کردم.
کاش میتونستم توی خیابون به کون همه پسرا دست بزنم تا ببینن چقدر تحریک کننده و لذتبخشه.
از این لذت بی زوال تعرض جنسی بی نصیب نمونن.
اگر کسی شما رو دوست داره به این معنی نیست که مسئول همیشه راضی نگه داشتن شماست. هر شخصی میتونه به هر خواسته ای که اذیتش میکنه «نه» بگه. اگه یکی از دوستاتون،یکی از افراد خانوادتون یا شخصی که باهاش توی رابطه این به همه ی خواسته هاتون پاسخ مثبت نمیده فکر نکنید دوستتون نداره. فکر کنید اون یه آدم مستقله و باید اجازه بدید برای خودش تصمیم بگیره. پس من امروز ظرفا رو نمیشورم مامان. مرسی خدافس‌.
یه کاری نکنین آدم از هم صحبت شدن باهاتون پشیمون بشه...!
یه مدل زندگی هم هست زندگی سگی. من الان وسطشم.
امیدوارم یک روز برسه که همه مشکلات با خوابیدن رفع و برطرف بشن.
مصادف شدن دوران امتحانات با ماه رمضون قطعا یه نشونه س. یه نشونه برای ترک تحصیل‌ و آتئیست شدن.
بعضی روزا روزای خوبی ان و بعضی روزا بدن. روزای بد یه زندگی خوبو یک زندگی بد نمیکنن. استاپ چسناله. استاپ خشونت علیه کسانی که به درد دل هایتان گوش میدهند.
بعد کلاسم در مورد راه رسیدن به آرامش براتون حرف میزنم. 😌
یکی از چیزهایی که باعث تشویش و نگرانی بیش از حد ما میشه تعارضاتیه که خودمون با خودمون داریم! گاهی اوقات آدما انرژی زیادی صرف انکار کردن قسمت های تاریک و دوست نداشتنی وجودشون میکنن. در حالی که اگه اون انرژی رو روی پیشرفت کردن خودشون بذارن خیلی زودتر به آرامش میرسن. یک نمونه خیلی خیلی خیلی پیش پا افتاده از این انرژی صرف کردن اینه که ما سالانه کلی آب اضافی مصرف میکنیم تا دسشویی خونه مون «بو» نده! ما بخاطر اینکه قدمون کوتاهه بلنده، اضافه وزن داریم، کمبود وزن داریم، کیفمون مثل بغل دستیمون مارک دار نیست، دروغ میگیم، بداخلاق میشیم، ناراحت میشیم، عصبانی میشیم و هرچیزی که بد تلقیش کنید عذاب میکشیم..! ولی حقیقت اینه که ما همگی انسانیم و انسان بودن به معنای پرفکت بودن نیست. انسان نقص داره و این جزو طبیعتشه. اولین قدم برای رسیدن به آرامش درونی، اینه که نقص های خودمون رو هم به عنوان جزئی از وجودمون قبول کنیم و با این وجود از خودمون منزجر نباشیم. خودمون رو دوست داشته باشیم. به خودمون بگیم «درسته که گاهی ازم اشتباه سر میزنه ولی اشتباهات من، ارزش من رو تعیین نمیکنن. من ارزش وجودی خودم رو دارم و هر اشتباهی که بکنم قابل جبرانه و ارزش منو کم نمیکنه! نقصی که من نوعی دارم هزار نفر دیگه هم ممکنه داشته باشنش. دلیلی نداره بخاطر یک نقص از خودم بیزار بشم و با خودم بجنگم و آرامشمو به خطر بندازم...» با قبول کردن این حرفا و تمرینش توی زندگی روزمره بخش زیادی از انرژی منفی زندگیمون کم میشه، انرژی بیشتری برای پیشرفت کردن داریم و خوشحال تر و آروم تریم!
همه این حرفا به این معنی نیست که از اشتباهاتمون درس نگیریم و مدام انجامشون بدیم و توجیهشون کنیم. هدف اینه که اشتباهات گذشته خودمون رو ببخشیم، برای جبرانشون تلاش کنیم و انرژی باقیمونده رو بذاریم روی پیشرفت شخصیمون.