خب دعاهاتون جواب داد. دست شما درد نکنه. ❤️

سرنوشتی غم‌انگیزتر از عشق‌ورزیدن به یک امپراطوری درحال سقوط در تصورم نمی‌گنجه. غروب امپراطوری آمریکا شروع شده و ما هنوز باید با ایرانی سروکله بزنیم که باباجان، اینا کسکشن و حداقل دو قرن کارنامهٔ سیاه دارن. جان عزیزت ول کن.
اونم می‌گه نوموخوام. خایهٔ امپراطور خوشمزه‌ست. من با سرمایهٔ صفر و خونهٔ اجاره‌ای عاشق میلیاردرهای آمریکایی و نمادهای سرمایه‌داری‌ام چون معتقدم منم اگه به‌قدر کافی جاکش باشم می‌تونم سرمایه‌دار باشم. جیغ. فغان. به امپراطور لخت عزیزم نگو کسکش. به نظام امپریالیسم و سرمایه‌داری بد نگاه نکن. من اینا رو دوست دارم چون می‌خوام جاکش باشم و رو استخون بقیه، حتی هم‌وطنم، ثروتمند و قدرتمند بشم یه روز.

مای ساده رو باش رفتیم کانفیگ نامحدود خریدیم. جوان خوش‌بین ایرانی.

ولی من می‌گم ایران گَویه. 🙏
اگه قطع شدم مواظبت کنید.

حالا انگار قطع نمی‌شم چه کاری از دستم برمی‌آد.
دوستون دارم.

یه لحظه روت رو برمی‌گردونی، یهو پشت سرت می‌بینی یک دروازهٔ جهنمی نو به روی زن‌ها باز شده. زن‌های افغان رو دارن به خاک و خون می‌کشن. دلم خون شد.

اجنبی به کون آقاش خندیده که اسم خارک رو می‌آره. چخه نجس لاابالی.

یعنیا
دنیا به من ندیده یه دلخوشی کیری داشته باشم.
تا قصد خرید قابلمه کردم، مردی ره مجبور شدیم اورژانسی ببریم عمل کنن.
یه‌جوری بی‌پول شدیم که ایشالا سال بعد، البته اگر ترامپ قحبه گذاشت زنده بمونم. 😃

الان یه چیزی می‌گم بهم می‌گن پایداریچی کله‌م خراب می‌شه. 🙄

از وقتی آمریکای قحبه تصمیم گرفت به ایران حمله کنه، دیگه سریال هم بهم نمی‌چسبه. مثلا یهو طرف می‌گه گاد بلس امریکا و بلافاصله تهوع می‌گیرم و صفحه رو می‌بندم.

البته آمریکایی‌ها مردم بدی نیستن. ولی خب اینقدر رفاه‌زده شده‌ن که دیگه نیستمشون. می‌دونید؟

مثلا برای نتیجهٔ مسابقهٔ ورزشی کله‌شون خراب می‌شه و می‌ریزن بیرون. بعد ما اینجا دست امپراطور روی گلومونه و از احساس خفگی می‌ریم بیرون. همه‌ش برای چی؟ برای اینکه همون رفاه‌زدهٔ الاغ بتونه کله‌ش از مسابقهٔ ورزشی خراب بشه و نه از خفگی. خب من این رو نیستم. حال نمی‌کنم دیگه.

بعد اونی که کله‌ش از مسابقه خراب نمی‌شه و واقعا به سیاست‌ها اعتراض داره هم چیکار می‌کنه؟ با اجازهٔ بچه‌کش‌های بالاسری می‌ره بیرون، در کاستوم قورباغه قر می‌ده و جیغ می‌زنه «نو کینگز». اونی هم که یه ذره شرمش می‌آد، سعی می‌کنه یه پلاکارد خوشگل درست کنه که بتونه بشه عکس مقالهٔ نیویورک‌تایمز، سی‌ان‌ان، ان‌بی‌سی یا هر زناکدهٔ دیگه‌ای. همه‌شون هم بلااستثنا برمی‌گردن خونه و فکر می‌کنن الان دیگه بچه‌کش بالاسری شب‌ها بدون آرامش سر بر بالین می‌ذاره چون این‌ها مبارزه کرده‌ن بالاخره. خب تهوع، اسهال و استفراغ. متوجهید چی می‌گم؟

خب مردم خوب و بافرهنگی هستید ولی بنده ریدم بر فرق سر شما که نمی‌فهمید رفاه و ثروتتون از خفگی و قتل و غارت من و سایر کله‌قهوه‌ای‌ها داره به دست می‌آد و تنها چیزی که تکونتون می‌ده اینه که سهمتون از غنایم کم شده و قیمت بنزین و ملک رفته بالا و سیاست‌های داخلی‌تون داره فشارتون می‌ده.

جان خودم همین الان برید از ۱۰۰ تا آمریکایی رندم بپرسید پزشکیان رو می‌شناسی، ۹۹ نفرشون می‌گن «خر کی هست؟»
ولی حداقل ۴ میلیارد نفر اسم این قحبهٔ منتخب آمریکا رو شنیده‌ن و هر روز باید صدای گهش رو تحمل کنن. تحت اذیت و آزار روانی هستم.

یه بار دیگه بشنوم «مبعوث» جیغ می‌زنم.

دو سه ماه دیگه سایهٔ جنگ برمی‌گرده.

وایسید ذخایر استراتژیک نفتی قحبهٔ کبیر پر شه، جاکش اعظم هم یه چند بار به لبنان حملهٔ سنگین بکنه و جواب نگیره، باز برمی‌گردیم به اسفند ۴۰۴.
اگر اون وسط هم سودی، پولی چیزی برسه ایران، قحبه‌های داخلی می‌خورن و قبل اینکه به مردم بدبخت جنگ‌زده برسه، دوباره سایهٔ جنگ برمی‌گرده.
شاید سر دو-سه ماه دوباره شروع نکنن ولی سایه‌ش برمی‌گرده روی آسمون ابری ما.

البته نه که بگم خیلی گاییده شدیم ها! ولی خب تفاهم‌نامه و توافق و اینا فعلا سایهٔ جنگ رو برنمی‌داره. و این واقعیتی‌ست که به نظرم باید برای سلامت روانم باهاش کنار بیام. 😃

الان فقط دلم می‌خواد پول بدم یکی بهم نشون بده رضا تو چه حالیه. =))))
گاییدمت رضا. در حدواندازهٔ این چیزا نبودی. فقط اومدی زندگی ما رو ریدی توش و برگشتی تو سوراخت. خاک بر سر الاغت کنن. ✋