من از زنی که فکر میکنه از مردا بهتره به اندازه مردی که فکر میکنه از زنا بهتره بیزارم و این فمنیست‌ترین چیزیه که میتونم بگم!

کاش میشد تمام فاصله‌ها را تا آغوشت بدوم تا اشک‌هایم را پاک کنی و کاش میشد تمام لالایی‌های دنیا را برای قلبم بخوانی تا وقتی دوری، بی‌تابی نکند. کاشکی باد برایم بوی تو را میفرستاد، و کاشکی قاصدکی که فرستادم، هنوز، جایی، دنبال تو بگردد تا تمام بوسه‌هایم را تقدیمت کند...

دوست داشتن تو باعث شد بابت تمام دوست داشتن‌های اشتباه زندگی‌ام، از خودم معذرت بخواهم.

دوست دارم کبدمو با ناخون از سینه‌ام بکشم بیرون، به هندجگرخوار تکست بدم شام درست نکن دارم میام.

مرا توی خیابان دوست داشته باش، جلوی همه، انگار هیچ چیز مهم نیست.

این عکس را همینجا رها میکنم. همین شکلی. بدون هیچ کلمه دیگری.

بعد از ظهر سه شنبه است، اما به اندازه غروب جمعه دلگیرم.

فکر میکنی چندتا ستاره توی آسمان باشد؟ من فکر میکنم مهم نیست! هرچه وسعت این جهان بیشتر باشد، من و تو تنهاتریم. بعد از ۱۰۰ سال کسی کنار گورمان نمیگرید، حتی کسی یادش نخواهد بود ما کجا هستیم و استخوان‌هایمان به خورد کدام درخت و کدام کرم رفتند. اسممان از روی سنگ قبرمان خط خورده و توی هیچ دفتری هیچ امضایی نداریم. ذره ذره‌مان را باد توی دنیا پخش میکند و هیچکس نمیفهمد این باد، چرا اینقدر عاشق است؟! کسی قصه ما را نمیخواند...
اما با تمام اینها، من باز هم زندگی میکنم تا تمام سهم خودم از ابدیت را خرج کنم و به تو فکر کنم. تا تو را تا هر جا که زمان لابلای انگشت‌هام میچرخد زنده نگه دارم. چون تو زیبایی...