اردیبهشت تموم شد ولی هنوز با کسایی که بهش میگفتن اردیبعشق کنار نیومدم.

دل‌تنگی.

در اضطراب پنهان در میان نت‌های آرامش‌بخش شوپن، به تو فکر میکنم، پیراهن تو را بغل میکنم، مینشینم گوشه‌ای خلوت و تاریک و چشم هام را میبندم. این نزدیک‌ترین چیز به آغوش توست. بوی پیراهنت را نفس میکشم و به این فکر میکنم که اگر بودی تا صبح با چشم هام تو را میبوسیدم و تک تک این نت‌ها را برات میخواندم. آنقدر دور تو میگشتم تا فرشته بشوم و آنقدر برایت قصه جن و پری میگفتم تا پلک‌هات سنگین شوند و آنقدر نوازشت میکردم تا وقتی نفس‌هات یکنواخت شوند. تو را میکشیدم و چشم‌های تو را مینواختم، تا در تمام تاریخ جاودانه شوی و از صدات مجسمه ای میساختم، مرمرین، تا هیچ گاه فراموش نشود‌ و تمام دنیا را پابرهنه میگشتم تا قصه‌های تورا تمام ملت‌ها بشنوند؛ به اندازه اقیانوس برایت میگریستم و به اندازه تمام بادهای جهان برایت میخندیدم، تا بعدها، همه افسانه دختری را بگویند که عاشقی عقلش را ربوده و عاشق مردی شده که دلتنگی‌اش عقل آدم را میکشد...

ای خدای وسایل قدیمی...

از خودبرتربین ها نفرت دارم و پشیمون هم نیستم.

Hold on tight a lil longer
what don't kill ya makes ya stronger.