دیالکتیک علمی
23.5K subscribers
1.83K photos
951 videos
513 files
12.2K links
اگر موضوعی را مدام برای شما تکرار کردند بدانید که به احتمال زیاد یک دروغ است.

✍🏻 نوآم چامسکی
Download Telegram
#دیالکتیک_علمی

🌐تلاش برای غلبه بر مرگ؛ طرحی برای نوسازی مغز و تعویض اعضای بدن


یک اداره زیرمجموعه وزارت بهداشت آمریکا پژوهشگری را به خدمت گرفته که معتقد است با بدن‌ جدید و به‌روزرسانی مغز می‌توانیم بر روند افزایش سن و پیری غلبه کنیم

دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۱۹ اوت ۲۰۲۴

یک نهاد دولتی آمریکایی که در پی دستیابی به پیشرفت‌های چشمگیر در حوزه سلامت است پژوهشگری را به خدمت گرفته است که طرحی بنیادی برای شکست مرگ دارد.

ژان هربرت که به‌تازگی به استخدام «اداره پروژه‌های پیشرفته سلامت» (ARPAH) درآمده که زیرمجموعه وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا است، عقیده دارد با تعویض تمام اعضای بدن، حتی مغز، می‌شود بر پیری و مرگ غلبه کرد.

این پژوهشگر ۵۸ ساله قرار است هدایت یک طرح ابتکاری عظیم جدید در زمینه «جایگزینی بافت‌های عملکردی مغز» را بر عهده بگیرد، که در واقع افزودن بافت‌ جوان به مغز افراد است.

جو بایدن، رئیس‌جمهوری آمریکا، این اداره را در سال ۲۰۲۲ در وزارت بهداشت ایجاد کرد و هدف این نهاد را تلاش برای «نوآوری‌ ضروری و جسورانه» با پتانسیلی تحول‌آفرین خواند.

ایده نوسازی مغز می‌تواند در درمان بیماران آسیب‌دیده از سکته مغزی کاربرد داشته باشد که بخش‌هایی از مغزشان از کار می‌افتد. اما هربرت، که فارغ‌التحصیل زیست‌شناسی از دانشکده پزشکی آلبرت اینشتین است، می‌گوید تعویض کامل مغز، همراه سایر اندام‌های بدن، تنها راه محتمل برای اجتناب از مرگ در اثر کهولت است.

این ایده با توجه به امکان پیوند کبد، تعویض لگن، وجود قرنیه مصنوعی و دریچه‌های قلب جایگزین تا حدی پذیرفتنی به نظر می‌رسد. اما چالش‌برانگیزترین بخش مغز است. مغز نیز مانند سایر اعضای بدن پیر و در سالمندی به میزان قابل‌ملاحظه‌ای کوچک می‌شود. اما نمی‌شود مغز را تعویض کرد، زیرا مغز در واقع خود شمایید با تمام خاطرات.

هربرت در حال بررسی روش‌هایی است تا بتوان مغز را با افزودن قسمت‌هایی از بافت جوانی که در آزمایشگاه تولید می‌شود به‌تدریج تعویض کرد. این فرایند باید چنان آهسته و مرحله‌به‌مرحله صورت بگیرد که مغز بتواند تطبیق پیدا کند و خاطرات و هویت شخصی را بازیابی و جابه‌جا کند.

این پژوهشگر در حال انجام آزمایش‌های اولیه روی موش‌ها است و بخش‌های کوچکی از مغز آن‌‌ها را برداشته است و محلول‌هایی از سلول‌های جنینی را تزریق می‌کند. این گامی به سمت اثبات این موضوع است که آیا چنین بافت جوانی می‌تواند زنده بماند و وظایف مهم را بر عهده بگیرد یا خیر.

به گفته هربرت، او پیشنهاد پروژه‌ای ۱۱۰ میلیون دلاری به اداره پروژه‌های پیشرفته سلامت داده است تا ایده‌هایش را روی میمون‌ها و سایر حیوانات اثبات کند و دولت آمریکا پذیرفته است. این اداره تایید کرد که هربرت را به‌عنوان مدیر این برنامه پژوهشی استخدام کرده است.

از دیگر برنامه‌های توسعه فناوری این اداره می‌توان به پروژه انجام آزمایش‌های سرطان در خانه و درمان نابینایی با پیوند چشم اشاره کرد.

جاستین ربو، دانشمند و کارآفرین در حوزه طول عمر، می‌گوید اگر پروژه هربرت عملی شود، فقط به بحث پیری محدود نمی‌شود و برای انواع بیماری‌های زوال عصبی مفید خواهد بود.

هربرت می‌گوید دلیل اینکه داروها هرگز نمی‌توانند روند پیری را متوقف کنند این است که زمان بر تمام اندام‌ها و سلول‌ها تاثیر می‌گذارد و حتی موادی مانند الاستین، یکی از چسب‌های مولکولی که اندام‌های بدن را کنار هم نگه می‌دارد، را تضعیف می‌کند. بنابراین، حتی اگر ژن‌درمانی بتواند دی‌ان‌ای داخل سلول‌ها را جوان کند، بشر همچنان محکوم به فنا است زیرا چارچوب اطراف در حال فروپاشی است.

یکی از سازمان‌های حامی ایده هربرت «انجمن زیست‌فناوری طول عمر» است که در حال پژوهش روی افزایش عمر از طریق «پیوند بدن» است که به‌معنای پیوند سر روی بدن‌های انسانی آزمایشگاهی است که بدون مغز کشت شده‌اند.

چنین اقدامی نیازمند فناوری‌هایی است که هنوز وجود ندارند، از جمله راهی برای اتصال سر پیوندی به نخاع. با وجود این، انجمن زیست‌فناوری طول عمر «تعویض و جایگزینی» را محتمل‌ترین راه برای غلبه بر مرگ می‌داند و مدعی است که این روش فقط به ۱۰ سال فرصت و ۳.۶ میلیارد دلار سرمایه نیاز دارد تا به مرحله اثبات برسد.

تمرکز کار علمی هربرت روی نئوکورتکس (نوقشر) است، بخش بیرونی مغز که شبیه توده‌ای از رشته‌های فوق‌العاده ضخیم به نظر می‌رسد و بیشتر حواس، استدلال، و حافظه در این بخش قرار دارد.
3👍2👏1
هربرت به دو دلیل معتقد است که نئوکورتکس را می‌توان به‌تدریج تعویض کرد. شاهد اول این مدعا تومورهای مغزی خوش‌خیم است که چون بسیار آهسته رشد می‌کنند، مغز بیمار می‌تواند تطبیق پیدا کند و خاطرات را به جایی دیگر در مغز منتقل کند و رفتار و گفتار بیمار پس از برداشتن تومور تغییر قابل‌توجهی پیدا نمی‌کند.

بنابراین، به‌عقیده هربرت، تعویض تدریجی نئوکورتکس ممکن است بدون اینکه اطلاعات رمزگذاری‌شده مانند هویت شخصی فرد از بین برود.

هربرت می‌گوید دلیل دوم امیدواری‌اش این است که آزمایش‌ها نشان می‌دهند سلول‌های مرحله جنینی می‌توانند در مغز بزرگسال زنده بمانند و حتی کار کنند.  به‌عنوان مثال، آزمایش‌های پزشکی نشان می‌دهند که سلول‌های عصبی جوان می‌توانند با مغز افراد مبتلا به صرع ادغام شوند تا حملات صرع متوقف شود.

هربرت برای طراحی و تولید قسمت‌های جوان نئوکورتکش مشغول بررسی مغز جنین‌های ۵ تا ۸ هفته‌ای سقط‌‌شده انسان است. او نوع، تعداد و محل قرارگیری سلول‌های موجود را بررسی می‌کند تا ساختارهای مشابهی در آزمایشگاه تولید کند.

او، که برای اثبات ایده‌اش بودجه بزرگی در اختیار خواهد داشت، می‌گوید: «می‌دانید، ما چند قدم با معکوس‌سازی روند پیری فاصله داریم. باید بگویم چند قدم بزرگ.»

 گزارش ام‌آی‌تی تکنالوجی ریویو

🆔@ScientificDialectics
3👍2👏1
#دیالکتیک_علمی

🌐درد بازوی چپ همیشه نگران‌کننده است؟

بسیاری از افراد که در بازوی چپشان درد احساس می‌کنند‌ نگران‌اند که نکند دچار حمله قلبی شده باشند

دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۱۹ اوت ۲۰۲۴

درد بازوی چپ دلایل مختلفی دارد، از آسیب‌دیدگی و کشیدگی عضله گرفته تا گرفتگی عصب یا رگ‌به‌رگ شدن. در برخی موارد هم ممکن است نشانه حمله قلبی باشد، که موقعیت اضطراری پزشکی است. 

دلایل و نشانه‌ها

درد بازوی چپ، بسته به علت زمینه‌ای‌اش، ممکن است خفیف، متوسط یا شدید باشد. این درد گاهی مانند شوک الکتریکی است و درد مداومی را به وجود می‌آورد که با محرک‌های خاص مانند فشار یا فعالیت بدنی وخیم‌تر می‌شود. گاهی هم ممکن است ناگهانی ظاهر شود، یا به‌تدریج و در طول زمان به وجود آید. 

دلایل مرتبط با قلب مانند حمله قلبی، آنژین صدری، دلایل اسکلتی عضلانی مانند کشیدگی عضلانی و تاندونیت، دلایل مرتبط با اعصاب، مانند گرفتگی عصب و آسیب‌های اعصاب (نوروپاتی) محیطی، و دلایل دیگر مانند آسیب و التهاب ازجمله عوامل شایع درد بازوی چپ به شمار می‌آید.  

همچنین درد حاد بازوی چپ ممکن است از شکستگی استخوان، فتق دیسک، فشردگی عصب، پارگی روتاتور کاف (rotator cuff، عضلات چرخاننده بازو) یا رگ‌به‌رگ شدن و کشیدگی ناشی شود. شکستگی‌ها براثر افتادن، تصادف یا آسیب‌های ورزشی ایجاد می‌شوند و ممکن است تورم، کبودی، ضعف یا مشکلات حرکتی را به دنبال داشته باشند. فتق دیسک سبب آسیب‌های اعصاب (نوروپاتی) محیطی در بازوی چپ یا راست می‌شود و درد، بی‌حسی و گزگز اندام‌ها را به همراه دارد. 

فشردگی اعصاب (رادیکولوپاتی دهانه رحم) هم به دلایلی مانند فتق دیسک یا آرتریت به وجود می‌آید و باعث درد، سوزن‌سوزن شدن و ضعف در شانه و بازو می‌شود و ممکن است یکی از دو بازو یا هر دو آنها را هم‌زمان تحت تاثیر قرار دهد. پارگی روتاتور کاف یا تاندون شانه از افزایش سن یا استفاده شدن بیش از حد ناشی می‌شود و درد شدید شانه را به همراه دارد که معمولا به بازوی چپ هم کشیده می‌شود. رگ‌به‌رگ شدن و کشیدگی هم به آسیب‌دیدگی بافت‌های نرم اطراف استخوان‌ها و مفاصل گفته می‌شود که اغلب مچ دست، بازوها، مچ پا، پاها، ساق‌ها و انگشتان دست را تحت تاثیر قرار می‌‌دهند. کبودی، دردی که با برداشتن وزنه یا بار سنگین بدتر می‌شود، گرفتگی شدید، تورم، درد یا حساسیت هنگام لمس ناحیه‌ای خاص، ضعف و تورم در تاندون‌ها ازجمله نشانه‌های رگ‌به‌رگ شدن‌اند. 

از دیگر دلایل درد بازوی چپ می‌توان به سندرم خروجی قفسه سینه عروقی، آنژین، بورسیت و حمله قلبی اشاره کرد. 

سندرم خروجی قفسه سینه عروقی وضعیتی است که در نتیجه فشرده شدن رگ‌های خونی و عصبی به وجود می‌آید که از شانه به استخوان ترقوه، قفسه سینه و بازوها می‌روند. این وضعیت ممکن است درد، ضعف، تورم، بی‌حسی، گزگز و تغییر رنگ در ساعد، دست یا انگشتان آسیب‌دیده را به دنبال داشته باشد.

آنژین درد قفسه سینه ناشی از محدود شدن جریان خون است که اغلب به‌دلیل بیماری عروق کرونر (CAD) ایجاد می‌شود و درد بازوها، شانه‌ها، فک، گردن یا کمر را به همراه دارد. دو نوع آنژین وجود دارد: آنژین پایدار که هنگام ورزش وخیم‌تر می‌شود، و آنژین ناپایدار که بدون فعالیت بدنی رخ می‌دهد و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. 

بورسیت هم وضعیتی است که با تورم و التهاب در کیسه‌های بورس ایجاد می‌شود. بورس‌ها کیسه‌های کوچک پر از مایع‌اند که در اطراف مفاصل قرار دارند و، با کاهش اصطکاک، حرکت بافت‌ها را در کنار هم آسان می‌کنند. بورسیت‌ درد، حساسیت، تغییر رنگ (مانند قرمزی) و گرمای مفاصل آسیب‌دیده را به دنبال دارد. اگر شانه‌تان دچار بورسیت باشد ممکن است در بازوی چپتان درد احساس کنید.

حمله قلبی هم یک وضعیت اضطراری پزشکی است که درپی گرفتگی رگ‌ها به وجود می‌آید و جریان خون و اکسیژن‌رسانی به قلب را مسدود می‌کند. نشانه اصلی حمله قلبی درد قفسه سینه است که مانند فشار زیاد یا گرفتگی احساس می‌شود. بسیاری از افراد این درد را در سمت چپ قفسه سینه تجربه می‌کنند که اغلب به سایر نواحی بدن ازجمله بازوی چپ هم می‌رسد. با مشاهده نشانه‌های حمله قلبی بلافاصله باید به اورژانس پزشکی مراجعه کرد و تحت نظر قرار گرفت. برخی نشانه‌های حمله قلبی عبارتند از: درد قفسه سینه، که در سمت چپ و مانند فشردگی نوار بسیار محکمی دور قفسه سینه احساس می‌شود، عرق سرد، خستگی، بی‌وزنی سر، دردی که به بازو، فک، گردن و شانه‌ها می‌رسد، تنگی نفس استفراغ و ضعف. 

بسیاری از افراد که در بازوی چپشان درد احساس می‌کنند‌ نگران‌اند که نکند دچار حمله قلبی شده باشند. اما اگر درد بازوی چپ با نشانه‌های مشخص دیگر مانند فشار یا درد قفسه سینه، فشار خون بالا یا مشکلات تنفسی همراه نباشد بعید است که به حمله قلبی مربوط شود.  
👍2
گزینه‌های درمانی

درد بازوی چپ را با توجه به علت اصلی‌اش درمان می‌کنند. مثلا بورسیت گاهی اوقات به‌دلیل عفونت ایجاد می‌شود، بنابراین پزشک ممکن است برای دوره‌ای مشخص آنتی‌بیوتیک تجویز کند. درمورد شکستن استخوان بازو احتمالا  باید آن را در آتل یا گچ نگه دارید تا زمانی که بهبود یابد. برخی افراد هم ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند. 

در موارد مربوط به قلب بیشتر افرادی که دچار حمله قلبی می‌شوند تحت «آنژیوپلاستی» (بازکردن شریان) قرار می‌گیرند تا جریان خون برقرار شود و رگ‌های باریک یا مسدودشده دوباره باز شوند. داروهایی مانند «نیتروگلیسیرین» هم ممکن است موقت یا دائمی تجویز شوند. برخی تغییرات در سبک زندگی مانند پیروی از رژیم غذایی کم‌سدیم، ورزش منظم و کاهش وزن به پایین آمدن سطح فشار خون و جلوگیری از حمله قلبی دیگر کمک می‌کند. 

درمورد فتق دیسک هم ممکن است متخصصان مراقبت‌های بهداشتی پوشیدن نوعی یقه گردن را موقتا برای کاهش علائم توصیه کنند. همچنین تزریق استروئید به کاهش التهاب کمک می‌کند و فیزیوتراپی هم گاهی اوقات می‌تواند تسکین طولانی‌مدت به همراه آورد. اگر هیچ ‌کدام از این روش‌ها کارساز نباشد عمل جراحی پیشنهاد می‌شود. درمورد پارگی روتاتور کاف گزینه‌هایی به‌جز جراحی مانند فیزیوتراپی، داروهای ضد التهابی و تزریق استروئید پیشنهاد می‌شود و اگر پارگی شدید باشد ممکن است جراحی ضروری شود. 

برای رگ‌به‌رگ شدن و کشیدگی‌ها هم به چیزی جز استراحت نیازی نیست، چراکه معمولا پس از چند هفته خودبه‌خود برطرف می‌شوند. اما اگر این وضعیت ادامه پیدا کند ممکن است به فیزیوتراپی یا ماساژ نیاز باشد. درمورد سندروم خروجی قفسه سینه هم پزشک ممکن است علاوه بر فیزیوتراپی، داروهای رقیق‌کننده خون را تجویز کند. جراحی ازجمله آنژیوپلاستی هم ممکن است برای برخی از افراد مناسب باشد.  

 وری‌ول‌هلت

🆔@ScientificDialectics
👍1
#دیالکتیک_علمی

🌐چگونه اثر «نوسیبو» بر روند درمان تاثیر منفی می‌گذارد؟


اثر نوسیبو واکنش‌های نامطلوب افراد به داروهای استاتین، ضد افسردگی، افزایش احساس درد به همراه مداخلات مختلف و تغییر عملکرد حرکتی در واکنش به داروها را به دنبال دارد

دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۱۹ اوت ۲۰۲۴

آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که پس از بیرون آمدن از کنسرت یا رستورانی پرجمعیت در گلویتان احساس ناراحتی داشته باشید و گمان کنید به بیماری ویروسی مبتلا شده‌اید؟ یا اینکه قرصی را قورت بدهید و بلافاصله احساس کنید بیمارید؟ به این حالت اثر «نوسیبو» (Nocebo) می‌گویند. این تاثیر به‌شکلی ناخودآگاه زمانی که فرد درمورد اثربخشی و عوارض دارو برداشت منفی دارد آشکار می‌شود. 

جان کلی، استاد برجسته روان‌شناسی از ماساچوست و مدیر برنامه دارونما، می‌گوید که «اثر نوسیبو» درست برعکس «اثر دارونما» است. درواقع «نوسیبو» روی تاریک و شیطانی «دارونما» است. او می‌گوید که این درواقع نسخه منفی دارونما است و مردم به‌دلیل انتظارات و احساسات منفی بیش از میزان واقعی با مشکل مواجه می‌شوند. 

فردی که دارونما مصرف می‌کند پس از بلعیدن قرص، تزریق دارو یا دریافت روش‌های درمانی به‌تدریج احساس بهبودی می‌کند، حتی اگر دارویی که برای او تجویز شده کاملا بی‌اثر باشد. اما در «نوسیبو» کاملا برعکس است و فرد به‌دلیل باورها و انتظارات منفی درمورد روش درمانی، حتی زمانی که مداخله درمانی ساختگی باشد، علائم و نشانه‌‌های حساسی را نشان می‌دهد. 

 اندازه‌گیری میزان رواج اثر نوسیبو دشوار است، زیرا در آزمایش‌های بالینی به‌ندرت اندازه‌گیری می‌شود، اما نکاتی درمورد آن وجود دارد. در مطالعه‌ای جدید روی افراد مبتلا به بیماری التهاب روده مشخص شد که در شش ماه اول تغییر دارو با داروی بیولوژیکی مشابه ۱۳٪ آنها، بدون فعال شدن بیماری، با اثر نوسیبو، به‌شکل بروز علائم جدید یا وخیم‌تر، مواجه شدند، در حالی که هر دو دارو اثربخشی بالینی کاملا مشابهی داشتند. طبق نتیجه‌گیری محققان، «درک نادرست» و «نگرش منفی» درمورد داروهای بیولوژیکی مشابه «اثر نوسیبو» و توقف درمان را به دنبال خواهد داشت. 

بررسی کارآزمایی‌های بالینی در سال ۲۰۲۲ نشان داد که ۲۲ درصد افرادی که واکسن دارونما و غیرفعال کرونا را تزریق کرده بودند، خستگی و ۲۷ درصد افراد سردرد ناشی از تزریق واکسن را گزارش کردند. پژوهشگران این علائم را به انتظارات منفی مردم درمورد عوارض جانبی واکسن نسبت دادند، زیرا نوعی پیش‌بینی شخصی را به وجود می‌آورد و موجب می‌شود «باور به وقوع رویداد بد در آینده عکس‌العمل فعلی درمورد آن رویداد ناخوشایند را رقم بزند». به گفته کارشناسان، اثر نوسیبو همچنین واکنش‌های نامطلوب افراد به داروهای استاتین، داروهای ضد افسردگی، افزایش احساس درد به همراه مداخلات مختلف، تغییر عملکرد حرکتی در واکنش به داروها و موارد دیگر را به دنبال دارد. 

اثر نوسیبو چگونه رخ می‌دهد؟

سازوکارهای دقیقی که در پس اثر نوسیبو وجود دارد هنوز به‌خوبی شناخته نشده است. یکی از نظریه‌ها می‌گوید که انتظارات بیمار بر پاسخ به درمان پزشکی تاثیر می‌گذارد. دیگری به شرطی‌سازی برمی‌گردد؛ به اینکه چگونه تجربه‌های گذشته می‌تواند تجربه‌های فعلی را تحت تاثیر قرار دهد. لوانا کولوکا، استاد برجسته پزشکی از مریلند، می‌گوید که به همین دلیل، افراد مبتلا به سرطان که تحت شیمی‌درمانی قرار می‌‌گیرند، گاهی اوقات وقتی وارد اتاق می‌شوند، قبل از تزریق سرم، حالت تهوع می‌گیرند. 

مایکل برنشتاین، روان‌شناس، می‌گوید که سازوکار احتمالی دیگر نسبت دادن عوامل نادرست به بیماری است. به گفته او: «ممکن است بیماری جزئی داشته باشید و آن را به یک دارو و روش درمانی نسبت دهید، نه چیزی که واقعا باعث بروز آن شده است. مثلا ممکن است داروی جدیدی را به‌تازگی شروع کرده‌اید و سردرد هم دارید، در این مواقع به جای اینکه عامل را به استرس کاری، تغییرات فشار بدن یا نخوردن قهوه روزانه‌تان نسبت دهید، انگشت اتهام را به سمت داروی جدید نشانه می‌روید.»

سوزان هلفر، استاد روان‌شناسی، هم می‌گوید که انتظارات منفی می‌تواند اضطراب به دنبال داشته باشد که باعث آزاد شدن هورمون‌های استرس و اسیدهای معده می‌شود و علائم منفی ایجاد می‌کند.  

اثر نوسیبو همچنین زمانی رخ می‌دهد که متخصصان مراقبت‌های بهداشت و سلامت اطلاعات شفاهی درمورد عوارض جانبی منفی احتمالی دارو ارائه می‌دهند. تحقیقات نشان داده است توصیه‌های شفاهی منفی درمورد درد اضطراب بیماران را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود ترشح هورمون کوله‌سیستوکینین (cholecystokinin)، که هورمون انتقال درد است، تسهیل شود.
👍2
همچنین پژوهشی تازه در سال ۲۰۲۴ نشان می‌دهد که افرادی که با دستورالعمل‌های خاص درمورد درد شرطی شده بودند در مقایسه با افرادی که توجهشان به این درد معطوف نبود، اضطراب پیش‌بینی‌شده بیشتری داشتند و در رویارویی با محرک دردناک درد بیشتری را احساس می‌کردند. 

چطور از اثر نوسیبو جلوگیری کنیم؟

برای بی‌اثر کردن اثر نوسیبو باید بیمار و مصرف‌کننده آگاهی باشید. برنشتاین می‌گوید که شناختن اثر نوسیبو در بهبود بیماری بسیار موثر است. به خودتان یادآوری کنید که دیدگاه و انتظار منفی عوارض جانبی به دنبال خواهد داشت و بر پاسخ شما به درمان تاثیر می‌گذارد. کولوکا هم می‌گوید که جایگزینی افکار و دیدگاه‌های منفی با انتظارات مثبت، علائم منفی مانند اضطراب و خستگی را کاهش می‌دهد.

متخصصان توصیه می‌کند که هنگام مصرف داروی جدید یا شروع یک روش درمانی به روی آن گشوده باشید. البته نه به این معنی که هوشیاری‌تان را درمورد سلامت کنار بگذارید، بلکه به این معنی که از پزشک و متخصص داروساز درمورد عوارض جانبی و میزان احتمال وقوع آنها بپرسید و سپس این اطلاعات را به‌خوبی بررسی کنید. اگر متخصص مراقبت‌های بهداشت و درمان به شما گفت که ۱۰ درصد افراد هنگام مصرف دارویی خاص سردرد یا حالت تهوع می‌گیرند، آن را در نظر داشته باشید اما یادتان باشد که ۹۰ درصد افراد با این عوارض مواجه نمی‌شوند.

برنشتاین همچنین به «پنهان‌سازی مجاز» اشاره می‌کند و می‌گوید که برخی پزشکان می‌توانند با اجازه شما عوارض جانبی برخی از داروها را به شما نگویند. در این موارد اگر به‌دلیل احساس اضطراب، پزشکتان جزئیات عوارض جانبی را به شما نمی‌گوید، می‌توانید از او بخواهید فقط درمورد محتمل‌ترین یا نگران‌کننده‌ترین آنها به شما توضیح دهد. به این ترتیب ذهنتان را از قبل با موارد نگران‌کننده پر نمی‌کنید.  

گزارش واشینگتن‌پست

🆔@ScientificDialectics
👍1
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐کشف شهر رومی گمشده‌ای که از یک امپراتوری پنهان خبر می‌دهد


گروهی از پژوهشگران در کشفی بی‌سابقه ۵۷ مکان متعلق به دوره امپراتوری روم باستان را در اسپانیا یافته‌اند

دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۱۹ اوت ۲۰۲۴

این ۵۷ مکان متعلق به دوره امپراتوری روم در دره رود گوادالته در اسپانیا واقع شده‌اند‌ــUniversidad de Cádiz
باستان‌شناسان در اسپانیا مجموعه‌ای از سکونتگاه‌های روم باستان را کشف کرده‌اند که می‌تواند حاکی از وجود «امپراتوری پنهانی» باشد که پیش‌تر برای مورخان ناشناخته بوده است.

هنگامی که پژوهشگران دانشگاه کادیز در سال ۲۰۲۳ کاوش‌هایشان در منطقه گوادلته را آغاز کردند، فقط انتظار داشتند که بقایایی از نفوذ روم [در این منطقه] را بیابند.

آن‌ها در عوض ۵۷ مکان کشف کردند که یک شبکه پیچیده به‌هم‌پیوسته از سکونتگاه‌هایی را نشان می‌دهد که ممکن است درک و شناخت از تاریخ روم در این منطقه را تغییر دهد.

این مکان‌ها در مناطق گوناگون اسپانیا در آرکوس دلا فرونترا، بورنوس ویامارتین و پورتو سرانو پراکنده بودند و در اصل از طریق مسیرهای تجاری و ارتباطی در امتداد رود گوادالته به یکدیگر متصل بودند.

کارشناسان معتقدند که تعداد قابل‌ملاحظه سکونتگاه‌ها و موقعیت‌های راهبردی آن‌ها نشان می‌دهد که این منطقه در دوره روم باستان بسیار مهم‌تر از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد بوده است.

این حفاری با سرپرستی پروفسور ماکارنا لارا انجام شد و اولین بار است که این مکان‌ها بررسی شده‌اند و دیدگاه‌های جدیدی درباره حضور امپراتوری روم در جنوب اسپانیا ارائه می‌‌‌دهد.

بسیاری از این مکان‌ها اولین بار در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شناسایی شدند اما تاکنون به‌صورت کامل کاوش نشده بودند.

این تیم، در چارچوب پروژه‌ای بلندپروازانه، از فناوری‌های پیشرفته از جمله رادار زمین‌نفوذ برای کشف سازه‌های مدفون زیر سطح استفاده کرد.

این روش پیشرفته به پژوهشگران امکان داد تا سازه‌های دیواری را که رومی‌ها استفاده کرده بودند و با چشم غیرمسلح قابل‌مشاهده نبود شناسایی کنند.

تیم پژوهشی حفاری‌‌های فشرده‌ای را در ویلای رومی ال‌ کانیوئلو در بورنوس آغاز کرد، که آن‌جا جزئياتی کلیدی درباره ویلا کشف کردند از جمله دیوارهایی که بخش‌های مسکونی را از محل‌های کار جدا می‌کرد.

باستان‌شناسان در گزارشی گفتند: «هدف این است که در مورد تعامل میان خلیج کادیز و سکونتگاه‌های موجود در ناحیه پست و فرورفته رود گوادالته در دوره روم شناخت پیدا کنیم، جنبه‌ای که تاکنون عملا ناشناخته باقی مانده است.»

آن‌ها معتقدند که این تعامل می‌تواند نشان دهد که رومی‌ها چگونه این منطقه داخلی را با امپراتوری وسیع‌ترشان در سراسر اروپا ادغام کردند.

تصور بر این است که قدمت سکونتگاه رومی رود گوادالته به دوره فتح اسپانیا به‌دست رومی‌ها در سال ۲۶۴ پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد، اما پژوهشگران همچنان مشغول بررسی‌اند تا بتوانند تاریخ دقیق این سازه‌های تازه‌کشف‌شده را تایید کنند.

پروفسور لارا گفت داده‌هایی که تاکنون کشف شده‌اند پایه‌ای مهم و معنادار برای پژوهش جاری آن‌ها فراهم می‌کند.

در بیانیه او آمده است: «هدف اصلی ما ادامه حفاری‌ها و بررسی‌ها با استفاده از روش‌ها و ابزارهای غیرسنتی است که با بررسی شرایط پیرامونی کشف‌شده تکمیل خواهد شد، همچنین تحلیل شیوه‌ها در مطالب مستند به ما امکان خواهد داد تا دیدگاهی جامع از سکونتگاه رومی و قلمرو محدوده اطراف آبگیرهای بورنوس و آرکوس دلا فرونترا به دست آوریم.» 

✍️سلما اواگیرا

https://www.independent.co.uk/news/science/archaeology-roman-city-spain-cadiz-b2596838.html

🆔@ScientificDialectics
👍1
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐چند دروازه جهنم روی زمین وجود دارد ؟

در سراسر جهان مکان‌های وجود دارد که به دلایل مختلف، «دروازه جهنم» نامیده شده‌اند. اعتقاد بر این است که برخی از آن‌ها دروازه‌هایی برای ورود به دنیای زیرزمین و جهان‌های دیگر است. اکنون در مورد تعدادی از این مکان‌ها بخوانید

سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۲۰ اوت ۲۰۲۴

مکان‌های زیادی در دنیا وجود دارد که دروازه جهنم نام‌گرفته است. شاید به این خاطر که تصور می‌شد این مکان‌ها دروازه ورود به دنیای زیرزمین هستند یا به دلیل خاصیت‌های زمین‌شناسی عجیب، فعالیت‌های آتش‌فشانی و ویژگی‌های دیگر این عنوان به آن‌ها داده‌شده است.

دروازه پلوتون، ترکیه

دروازه معروف پلوتون، در شهر پاموکاله در جنوب غربی ترکیه یکی از این مکان‌ها است. این سایت نمونه‌ای از مکان‌های مذهبی است که مختص خدای پلوتون (هادس) بود. نکاتی در مورد این سایت که در سال ۲۰۱۳ کشف و کاوش شد، وجود دارد.

معبد پلوتون از یک دروازه با محوطه‌ای ساخته‌شده بود که به یک غار می‌رسید، ورود به این غار برای بازدیدکنندگان ممنوع بود و فقط کشیش‌ها اجازه ورود به آن را داشتند. بااین‌حال مردم می‌توانستند روی صندلی‌ها بنشینند و مراسمی که کشیش‌ها اجرا می‌کنند را ببینند. این مراسم در زمان طلوع خورشید انجام می‌شد. در بخشی از این مراسم، تعدادی گاو  به سمت غار می‌رفتند؛ آن‌ها می‌مردند، اما کشیش‌ها آسیبی نمی‌دیدند و مردم این مراسم را تماشا می‌کردند.

اکنون مشخص‌شده است که غار پر از گازهایی است که از یک شکاف وارد فضا می‌شوند. پژوهش‌ها حاکی از آن است که این گاز، گاز دی‌اکسید کربن آتش‌فشانی (CO۲) است. غلظت این گاز بسته به میزان نزدیکی شما به ورودی غار متفاوت است و احتمالاً دلیل مرگ مرموز گاوها درحالی‌که کشیش‌ها سالم می‌ماندند همین است.

دروازه جهنم، کنیا

پارک ملی دوازه جهنم کنیا آفریقا در شهرستان ناکورو بین دریاچه نایواشا و آتشفشآن‌های لونگونوت و سوسوا واقع‌شده است. کل پارک ملی به خاطر مناظر خیره‌کننده، حیات‌وحش متنوع و البته دروازه جهنم معروف است. درواقع دروازه جهنم به دره جورووا گفته می‌شود که از وسط پارک می‌گذرد.

این دره با فرآیندهای آتش‌فشانی و فعالیت‌های تک تونیکی طی میلیون‌ها سال شکل‌گرفته است. باگذشت زمان، فرسایش آبی نیز این تنگه را تحت تأثیر قرار داده است. اگرچه مشخص نیست که چرا و چگونه به آن نام دروازه جهنم دادند، اما احتمالاً این نام به دلیل فعالیت شدید زمین‌گرمایی در این منطقه به این مکان داده‌شده است. این تنگه هنوز دارای آبفشان‌ها و چشمه‌های آب گرمی است که آب گرم آتش‌فشانی را به جریان می‌اندازد. این آبگرم کانال غول‌پیکر می‌گذرد و پوشش گیاهی را فراهم می‌کند که می‌تواند در دماهای بالا دوام بیاورد.

دروازه، ترکمنستان

این دروازه یک دروازه مدرن به جهنم و ساخته دست بشر است. در سال ۱۹۷۱، شوروی به دنبال میدان‌های نفتی در صحرای قرا قوم در ترکمنستان بود. اگرچه در ابتدا فکر می‌کرد که به طلای مایع برخورد کرده، اما درواقع به چیزی ناپایدارتر ضربه رسیده بود. شوروی به‌جای حفاری در نفت، با حجم عظیم گاز طبیعی مواجه شده بود.

ایستگاهی که برای استخراج نفت ایجادشده بود درنهایت فروریخت و حفره‌ای غول‌پیکر به طول ۷۰.۱ متر  و عمق ۲۰.۱ متر ایجاد شد که به دهانه دروازه جهنم معروف شد.

هنگامی‌که دهانه شکل گرفت، منجر به دیده شدن دهانه‌های زیادی در سراسر آن شد. بدتر از آن این بود که، همه دهانه‌ها متان منتشر می‌کردند که برای حیات‌وحش و جوامع محلی یک خطر محسوب می‌شد. بنابراین در یک اقدام نادرست برای نجات محیط‌زیست، تصمیم به آتش زدن گاز گرفته شد به این امید که به‌سرعت سوخته شود. متأسفانه، این اقدام نتیجه نداد و آتش‌سوزی عظیمی پدید آمد که درنتیجه به این مکان نام دروازه جهنم داده شد.

رکود باتاگایکا، سیبری

آخرین دروازه جهنم دهانه باتاگایکا در خاور دور روسیه است. مانند دروازه جهنم ترکمنستان، این دروازه نیز در مقایسه با دیگر دروازه‌های جهنم نسبتاً جدید است. در طول دهه ۱۹۶۰، دانشمندان برای اولین بار چیزی را گزارش کردند که آن را مگاسلومپ نامیده بودند، زمانی که جنگل‌زدایی پربار در جمهوری سخا، روسیه، یخ‌زدگی زمین را مختل کرد. باعث تضعیف آن مکان شد و درنهایت این مکان فروریخت.

مردم محلی این منطقه را «دروازه جهان اموات» می‌نامند و وقتی‌که ژرفای عظیم ۱۰۰ متری و حدود ۱ کیلومتر درازای آن رابینید، کاملاً واضح می‌شود که چرا چنین نامی گرفته است. هرسال مگاسلومپ بزرگ‌تر می‌شود.

دلیل این گسترش به تغییرات آب و هوایی در منطقه نسبت داده می‌شود که منجر به تابستان‌های گرم‌تر و زمستان‌های کوتاه‌تر می‌شود.

https://www.iflscience.com/just-how-many-gates-to-hell-are-there-on-earth-75597

🆔@ScientificDialectics
👍2
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐تشخیص عسل تقلبی ممکن شد!

محققانی از دانشگاه کرانفیلد راه‌های جدیدی را برای تشخیص استفاده از شربت قند در عسل و تولید عسل تقلبی ابداع کرده‌اند که این راه را برای آزمایش‌های سریع و دقیق برای کشف محصولات تقلبی هموار می‌کند

سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۲۰ اوت ۲۰۲۴

عسل همیشه یکی از موادغذایی پرطرفدار در دنیاست و تقاضای رو به رشدی برای مصرف این خوراکی خوشمزه وجود دارد. به‌نحوی‌که در سال ۲۰۲۳ میزان واردات عسل در بریتانیا حدود ۸۹.۸ میلیون پوند برآورد شده است؛ اما عسل ازجمله محصولاتی است که تولید آن به‌صورت مصنوعی و تقلبی کار سختی نیست و در بسیاری از مواقع از شربت‌هایی برای رقیق کردن عسل خالص اضافه می‌شود.

طبق گزارش گروه اروپا در سال ۲۰۲۳، ۴۶ درصد از ۱۴۷ نمونه عسل آزمایش‌شده، با شربت‌های گیاهی ارزان‌قیمت ترکیب‌شده‌اند تا عسل تقلبی و ارزان‌قیمت‌تری تولید شود. ازآنجاکه ویژگی‌های عسل به دلیل منابع شهد، فصل برداشت و جغرافیا متفاوت است، تشخیص محصولات تقلبی دشوار و پیچیده خواهد بود و از سوی دیگر روش‌های تشخیص اصالت عسل آن‌قدر پرهزینه و زمان‌بر است. از همین رو تمایل زیادی برای آزمایش‌های قابل‌اعتماد و اتخاذ قوانین جدید برای مبارزه با تقلب در مورد عسل وجود دارد.

حالا دانشمندان دانشگاه کرانفیلد دو روش جدید برای تشخیص سریع و دقیق اصالت عسل را با موفقیت آزمایش کرده‌اند.

تشخیص عسل تقلبی بدون باز کردن شیشه

دکتر ماریا آناستازیادی، مدرس بیوانفورماتیک دانشگاه کرانفیلد حالا رهبری پروژه‌ای تحقیقاتی را بر عهده دارد که با همکاری آژانس استانداردهای غذایی و شورای تأسیسات علم و فناوری بریتانیا (STFC)، با بهره‌گیری از تکنیک تخصصی آنالیز نور، قادر هستند تا بدون باز کردن شیشه عسل، محصولات تقلبی را تشخیص دهند.

برخی از نمونه‌های عسل در بریتانیا با شربت برنج و چغندرقند و با استفاده از روش غیرتهاجمی طیف‌سنجی افست رامان (SORS) (که بیشتر در تشخیص‌های دارویی و امنیتی استفاده می‌شود)، آزمایش شدند. این روش در تشخیص شربت‌های قند موجود در عسل بسیار دقیق عمل کرد. SORS سریعاً رد و اثر مواد تشکیل‌دهنده محصول را شناسایی کرد؛ در ادامه دانشمندان این فن را با یادگیری ماشینی ترکیب کردند و با موفقیت شربت‌های قند را از منابع مختلف گیاهی تشخیص داده و شناسایی نمودند.

پیاده‌سازی این روش آنالیز، ساده است و دستگاه‌های آن قابل‌حمل است و بدین ترتیب، شیوه غربالگری ایده‌آلی برای آزمایش عسل در طول زنجیره تأمین به نظر می‌رسد. دکتر آناستازیادی دراین‌باره گفت: «عسل گران و بسیار پر تقاضا است؛ از همین رو کلاه‌برداران به سراغش می‌روند و با از راه به درکردن تأمین‌کنندگان واقعی، اعتماد مصرف‌کنندگان را از بین می‌برند. حالا این روش، ابزار سریع و مؤثری برای شناسایی نمونه‌های مشکوک عسل است که از مصرف‌کنندگان محافظت کرده و زنجیره‌های تأمین را تأیید می‌کند.»

ردپای DNA در شناسایی عسل تقلبی

در مطالعه دوم، از بارکد DNA استفاده شد. این پروژه با همکاری آژانس استانداردهای غذایی و موسسه امنیت غذایی جهانی در دانشگاه کوئینز بلفاست و برای شناسایی شربت‌های برنج و ذرت در نمونه‌های عسل بریتانیا انجام شد.

دانشمندان از ۱۷ نمونه عسل جمع‌آوری‌شده از زنبورداران سراسر بریتانیا که در فصول مختلف و از منابع شهد گل بودند، استفاده کردند و در کنار آن‌ها چهار نمونه از عسل بریتانیا را از سوپرمارکت‌ها و خرده‌فروشان آنلاین خریدند. در ادامه این نمونه‌ها با شربت‌های ذرت و برنج تولیدشده در طیف وسیعی از کشورها مخلوط شدند.

شیوه بارکد DNA که قبلاً برای تشخیص گونه‌های گیاهی در محصولات غذایی مورداستفاده قرار می‌گرفت، در تجزیه کردن ترکیب هر نمونه مؤثر بود و با موفقیت شربت‌ها را حتی در سطح تقلب ۱٪ نیز شناسایی کرد.

دکتر آناستازیادی دراین‌باره گفت: «تا امروز، روش‌های DNA به‌صورت گسترده‌ای برای بررسی اصالت عسل مورداستفاده قرار نگرفته بود؛ اما مطالعه ما نشان داد که این روشی قوی و قابل‌اعتماد برای تشخیص تقلبی بودن و تأیید منشأ شربت‌های اضافه‌شده به عسل است. تنوع زیاد ترکیب عسل، تشخیص اصالت آن را سخت می‌کند؛ اما با بهره‌گیری از این فن می‌توان عسل‌های تقلبی را تشخیص داد.»

سوفی داد که پروژه دکترایش با موضوع شناسایی اصالت عسل است، دراین‌باره گفت: «داشتن نمونه‌هایی با منشأ و خلوص شناخته‌شده برای اعتبارسنجی روش‌ها حیاتی است. انجمن کشاورزان زنبورعسل که از نزدیک با پروژه‌های ما همکاری داشتند متشکریم.» بهره‌گیری از این دو شیوه در کنار هم شانس تشخیص قند مصنوعی در عسل را افزایش خواهد داد.

✍️ غزال زیاری

https://www.eurekalert.org/news-releases/1054805

🆔@ScientificDialectics
👍6👏1
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐دانشمندان می‌گویند طول شبانه‌روز ممکن است به ۲۵ ساعت برسد

بررسی‌ها نشان می‌دهند که با دور شدن تدریجی ماه، سرعت چرخش زمین کاهش می‌یابد

سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۲۰ اوت ۲۰۲۴

بررسی‌های جدید دانشمندان نشان می‌دهد که مدت شبانه‌روز زمینی به‌تدریج در حال طولانی‌تر شدن است.

به گفته پژوهشگران، دلیل این امر آن است که ماه به‌آرامی در حال دور شدن از سیاره ما است و تحقیقات جدید آن‌ها نشان می‌دهد که با افزایش فاصله ماه از زمین، تاثیر گرانشی آن بر سیاره‌ ما تغییر می‌کند و به کاهش سرعت چرخش زمین و طولانی‌تر شدن روزها منجر می‌شود.

با وجود این، چنین فرایندی در درازمدت رخ خواهد داد و دانشمندان پیش‌بینی کرده‌اند که در نهایت ممکن است طی ۲۰۰ میلیون سال آينده، طول روزهای زمین به ۲۵ ساعت برسد.

دیلی‌میل به نقل از استفان مایرز، زمین‌شناس و استاد دانشگاه ویسکانسین‌ــ‌مدیسون، می‌نویسد: «همان طور که یک اسکیت‌باز با باز کردن دست‌هایش از سرعت خود می‌کاهد، زمین نیز با دور شدن ماه مانند یک اسکیت‌باز حین چرخش رفتار می‌کند که سرعتش کاهش می‌یابد.»

ماه در حال حاضر حدود ۳۸۴ هزار کیلومتر از سیاره ما فاصله دارد و برای گردش یک مدار کامل به دور زمین حدود ۲۷.۳ روز زمان نیاز است. اما تحقیقات پیشین نشان داده‌اند که ماه هر سال حدود ۳.۸ سانتی‌متر از زمین دورتر می‌شود که این امر موجب می‌شود مدار ماه به دور زمین طولانی‌تر شود. به گفته دانشمندان، ماه در نهایت به فاصله‌ای پایدار خواهد رسید و تنها از یک سمت سیاره ما قابل‌مشاهده خواهد بود.

مایرز و همکارانش در این بررسی گذشته ارتباط میان زمین و ماه را بازسازی کردند و دریافتند که ۱.۴ میلیارد سال پیش، روزهای زمینی تنها حدود ۱۸ ساعت طول می‌کشیده است. محققان در محاسباتشان، یک روش آماری ابداع کردند که نظریه‌های نجومی را با مشاهدات زمین‌شناسی ترکیب می‌کند تا به کمک آن بتوان پیشینه زمین را بررسی کرد.

این روش به آن‌ها امکان داد تا تاریخ دقیق منظومه شمسی را بازسازی کنند و در بررسی‌هایشان به این نتیجه رسیدند که در تاریخ زمین، ماه به‌تدریج از سیاره ما دورتر شده است.

پژوهشگران می‌گویند که این اطلاعات را به‌نوعی به کمک فضانوردان ماموریت‌های آپولو در اختیار دارند. چرا که آن‌ها بازتاب‌دهنده‌هایی روی سطح ماه قرار دادند که اینک با گذشت سال‌ها به دانشمندان امکان می‌دهند با استفاده از لیزر، میزان دقیق فاصله‌ گرفتن ماه از زمین را اندازه‌گیری کنند.

این بررسی‌ها نشان می‌دهند که با دور شدن تدریجی ماه، سرعت چرخش زمین کاهش می‌یابد. به گفته آ‌ن‌ها، دلیل این امر نیز به تاثیر ماه بر جزرومد اقیانوس‌ها بازمی‌گردد.

وقتی زمین می‌چرخد، گرانش ماه در اقیانوس‌ها جزرومد ایجاد می‌کند. به بیان دیگر، گرانش ماه باعث می‌شود آب اقیانوس‌ها به سمت آن بالا بیاید و در همان حال، اینرسی یا اصطلاحا لَختی نیز تلاش می‌کند آب را در جای خود نگه دارد اما گرانش ماه قوی‌تر است و به همین دلیل آب به سمت ماه بالا می‌آید. در طرف دیگر زمین که گرانش ماه ضعیف‌تر و اینرسی قوی‌تر است، عکس این موضوع رخ می‌دهد.

ترکیب نیروی گرانش ماه و اینرسی (لَختی) جزرومد ایجاد می‌کند اما مسئله این است که زمین با سرعت بسیار بیشتری نسبت به مدار ماه، به دور خود می‌چرخد و این امر سبب می‌شود که اصطکاک بین بسترهای اقیانوسی که زیر این برآمدگی‌های جزرومدی حرکت می‌کنند، آب را نیز با خود به جلو بکشند. بنابراین برآمدگی‌های جزرومدی ایجادشده کمی جلوتر از مدار ماه حرکت می‌کنند و این باعث می‌شود که ماه تلاش کند این برآمدگی‌های جزرومدی را به عقب بکشد که این به نوبه خود، سرعت چرخش زمین را کاهش می‌دهد و ماه را به مدار بالاتری می‌برد.

عوامل دیگری نیز بر چرخش زمین تاثیر می‌گذارند که از جمله آن‌ها می‌توان به تغییرات اقلیمی اشاره کرد. با افزایش دمای جهانی، یخ‌های قطبی سریع‌تر از همیشه آب می‌شوند و این آب‌ها به اقیانوس‌ها می‌ریزند و به‌تدریج از قطب‌های زمین به سمت استوا حرکت می‌کنند؛ جایی که آب اقیانوس به سمت ماه و در جهت مخالف آن برآمدگی پیدا می‌کند و این امر موجب می‌شود زمین در اطراف استوا پهن‌تر شود و بنابراین چرخش آن مدام کندتر شود.

همه این موارد در نهایت به این معنی است که روزهای زمینی در آینده‌ای نسبتا دور، به‌تدریج طولانی‌تر می‌شوند. این تغییرات به‌قدری کوچک‌اند که ما آن‌ها را عملا احساس نخواهیم کرد و بر آهنگ تغییرات شبانه‌روزی ما تاثیری نخواهند داشت. اما این تغییرات کوچک طی میلیون‌ها سال به هم می‌پیوندند و در نهایت، یک ساعت اضافی به چرخه روزانه زمین اضافه خواهند کرد.

🆔@ScientificDialectics
👍5
Forwarded from "مجمع دیالکتیک اومانیسم" 🪽🤍 (𝒎𝒆𝒍𝒊𝒔𝒔𝒂)
زندگی واقعی در شکم کوسه ها آغاز می شود

❒دختر کوچولوی صاحبخانه از آقای ” کی ” پرسید:اگر کوسه ها آدم بودند با ماهی های کوچولو مهربانتر میشدند؟آقای کی گفت : البته ! اگرکوسه ها آدم بودند توی دریا برای ماهیها جعبه های محکمی میساختندهمه جور خوراکی توی آن میگذاشتند مواظب بودند که همیشه پر آب باشد؛هوای بهداشت ماهی های کوچولو را هم داشتند برای آنکه هیچوقت دل ماهی کوچولو نگیرد گاهگاه مهمانی های بزرگ بر پا میکردند، چون که گوشت ماهی شاد از ماهی دلگیر لذیذتر است !برای ماهی ها مدرسه میساختند وبه آنها یاد میدادند که چه جوری به طرف دهان کوسه شنا کنند؛

❒درس اصلی ماهیها اخلاق بودبه آنها می قبولاندند که زیبا ترین و باشکوه ترین کار برای یک ماهی این است که خودش را در نهایت خوشبختی تقدیم یک کوسه کندبه ماهی کوچولو یاد میدادند که چطور به کوسه ها معتقد باشند و چه جوری خود را برای یک آینده زیبا مهیا کنند آینده یی که فقط از راه اطاعت به دست می‌آید.

❒اگر کوسه ها ادم بودند.در قلمروشان البته هنر هم وجود داشت از دندان کوسه تصاویر زیبا و رنگارنگی می کشیدند ته دریا نمایشنامه به روی صحنه میآوردند که در آن ماهی کوچولو های قهرمان،شاد و شنگول به دهان کوسه ها شیرجه میرفتند همراه نمایش، آهنگهای محسور کننده یی هم مینواختند که بی اختیار،ماهیهای کوچولو را به طرف دهان کوسه ها میکشاند.در آنجا بی تردید مذهبی هم وجود داشت که به ماهیها می آموخت:“زندگی واقعی در شکم کوسه ها آغاز میشود”

🎩برتولت برشت

╭─ɢʀᴏᴜᴘ ┈┈┈┈┈┈•✧𝑚𝑒𝑙𝑖𝑠𝑠𝑎
🏛
@humanismpsychology
╰──┈•       
👍31🔥1👏1💯1
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐 گزارش روز ترکیه

خونریزی بینی که به نظر بی‌خطر می‌رسد، می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌های جدی‌تری مانند فشار خون بالا، اختلالات خونی یا حتی تومورها باشد. پزشکان توصیه می‌کنند در صورت تکرار خونریزی، به متخصص مراجعه شود تا علت اصلی بررسی گردد

لینک کامل گزارش :

https://news1.day/EdrPV

🆔@ScientificDialectics
👍4
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐 گزارش روز دانمارک

محققان دانمارکی برای پیشگیری از خودکشی به دنبال استفاده از هوش مصنوعی هستند تا به کمک این فناوری بتوان موارد نشانه های خطر را شناسایی و برای افراد در معرض خطر به هدف کاهش آمار خودکشی در جامعه کمک گرفته شود

لینک کامل گزارش :

https://news1.day/Rpprd

🆔@ScientificDialectics
2
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐انجمن قلب آمریکا: استرس کاری با افزایش خطر ابتلا به عارضه قلبی ارتباط دارد


نگاهی به هفت شیوه‌ای که در حفاظت از سلامت روان در محل کار موثر است

سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۲۰ اوت ۲۰۲۴

اثر استرس شغلی می‌تواند فراتر از عصبی شدن و حس ناخوشایند آغاز هفته باشد. پژوهشی جدید نشان می‌دهد که استرس شغلی می‌توانند روی قلب نیز تاثیر بگذارد.

به گزارش یاهو لایف، بر اساس این پژوهش که در نشریه انجمن قلب آمریکا منتشر شده است، فشار شغلی با افزایش احتمال ابتلا به شایع‌ترین نوع ضربان قلب نامنظم (آریتمی قلبی) ارتباط دارد.
پژوهشگران سوابق پزشکی حدود ۶۰۰۰ بزرگسال شاغل در بخش اداری و همین‌طور داده‌‌های ۱۸ سال بعد را بررسی کردند. یافته‌ها نشان داد کارمندانی که گفتند تحت فشار شغلی بالایی بوده‌اند ۸۳ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی قرار دارند که شایع‌ترین نوع آریتمی یا ضربان قلب نامنظم است.

کارمندانی که گزارش دادند احساس «نامتوازنی تلاش و پاداش» دارند‌ــ به این معنا که فکر نمی‌کنند عملکردشان به شکلی منصفانه با «حقوق»، «قدردانی» یا «امنیت شغلی» جبران شده باشد‌ــ ۴۴ درصد بیشتر احتمال دارد به فیبریلاسیون دهلیزی مبتلا شوند.

این خطر در کارمندانی که هم‌زمان احساس فشار کاری بالا و نامتوازنی تلاش و پاداش داشتند ۹۷ درصد افزایش می‌یابد.

علائم فیبریلاسیون دهلیزی سرگیجه، خستگی، تنگی‌ نفس، ضربان قلب نامنظم یا احساس تپش یا تندتند زدن قلب را شامل می‌شود. فیبریلاسیون دهلیزی همچنین می‌تواند خطر حمله قلبی یا سکته مغزی را افزایش دهد.

اما چگونه می‌شود استرس مرتبط با کار را مدیریت کرد؟

نویسندگان این پژوهش توصیه می‌کنند که شناسایی و رسیدگی به عوامل استرس‌زا در محیط می‌تواند راهی موثر در پیشگیری از فیبریلاسیون دهلیزی باشد. هرچند حذف کامل استرس شغلی ممکن نیست، کارشناسان می‌گویند با انجام برخی کارها می‌توانید از استرس شغلی بکاهید.

بر پاداش خودتان متمرکز باشید. 

اگر احساس می‌کنید که از شغلتان به‌اندازه کافی بهره نمی‌برید، به خودتان یادآوری کنید که برای چه کار می‌کنید.

استراحت کنید. 

وقفه‌های کوتاه در طول روز کاری مانند پیاده‌روی کوتاه و سریع، وقفه‌ای برای نوشیدن آب یا چند دقیقه مراقبه و کند کردن تنفس و افکار، اهمیت دارند. در صورت نیاز زنگی روی گوشی تلفنتان بگذارید تا به شما یادآوری کند از جایتان برخیزید، کمی حرکات کششی انجام دهید، قدمی بزنید یا با همکارانتان صحبت کنید. حتی بستن چشم‌ها به‌مدت ۳۰ ثانیه در محیطی آرام و ساکت می‌تواند کمک کند.

دفترچه یادداشت روزانه داشته باشید. 

نوشتن یادداشت روزانه نه تنها به پیگیری محرک‌های استرس کمک می‌کند، بلکه برای ثبت هر پیروزی کوچک شخصی مفید است. از تعریف و تمجید یک همکار گرفته تا موفقیت فرزندتان در مدرسه همه را بنویسید، گاهی نگاه به نکات مثبت می‌تواند افکار ما را دوباره تنظیم کند.

فضای کارتان را ارزیابی کنید. 

مرتب کردن میز یا دفتر کار می‌تواند به کاهش باز ذهنی کمک کند. لحظه‌ای وقت بگذارید و محیط کارتان را ارزیابی کنید تا ببینید چه عواملی بر استرس شغلی‌تان اثر می‌گذارند. آیا یک فضای کاری راحت عاری از بی‌نظمی و عوامل حواس‌پرتی دارید؟

به جست‌و‌جوی شغل جدید فکر کنید. اگر استرس و اضطراب کار واقعا به شما فشار می‌آورد، شاید یعنی زمان آن فرا رسیده است که رزومه‌تان را به‌روز کنید و دنبال شغل جدیدی بگردید.

کارفرما و مدیر چه اقدام‌هایی می‌تواند صورت دهد:

به کارمندان گزینه و حق انتخاب بدهید. 

با کارمندان در مورد ترجیح کاری‌شان صحبت کنید تا احساس کنترل را در آن‌ها افزایش دهد که به کاهش استرس کمک می‌کند. به‌عنوان مثال، برخی افراد ممکن است ترجیح دهند هنگام نهار پشت میزشان کار کنند تا زودتر روز کاری‌شان را به پایان برسانند.

به کارمندان کمک کنید اولویت‌بندی کنند. 

به کارمندان کمک کنید تا حجم کارشان را ارزیابی کنند و مشخص کنند چه وظایفی را می‌تواند به بعد موکول کرد. این کار نه تنها به تخصیص عملی حجم کاری کارمند کمک می‌کند، بلکه باعث می‌شود کارمند احساس کند دیده و شنیده می‌شود و با مدیریت ارتباط دارد.

🆔@ScientificDialectics
2👍2
Forbes USA - August_September 2024.pdf
15.4 MB
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐 نسخه جدید و کامل نشریه فوربس

شماره ماه اوت و سپتامبر ۲۰۲۴

🆔@ScientificDialectics
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

هشدار: این مقاله شامل جزئیات پزشکی است که ممکن است برای برخی از خوانندگان ناراحت‌کننده باشد

🌐برای بلندقد شدن پاهایم را عمل کردم اما نتیجه «فاجعه‌بار» بود

پاهای الین فو با زخم‌های بنفش و ضخیم پوشیده شده است که هر کدام یادآور جراحی بلند کردن طول پاهایش است که اصلا خوب پیش نرفت

سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۲۰ اوت ۲۰۲۴

از سال ۲۰۱۶، این زن ۴۹ ساله پنج بار عمل جراحی و سه بار پیوند استخوان انجام داد، تمام پس‌انداز زندگی‌اش را مصرف کرد و رسما از جراحش شکایت حقوقی کرد. پرونده او در نهایت در ماه ژوییه بدون اینکه جراح مسئولیت را بپذیرد، حل و فصل شد.

یک بار یک میله فلزی که درون استخوان‌اش وارد کرده بودند شکست. او می‌گوید یک بار هم حس می‌کرد که انگار پاهایش «از داخل در حال کباب شدن» هستند.

او می‌گوید: «تجربه من آزمونی شبیه عبور از میان آتش بود، ولی من زنده ماندم».

پزشک او به‌طور قاطع هر گونه سهل‌انگاری را رد کرده و می‌گوید که برخی از مشکلات، ناشی از عوارضی بوده که پیش‌تر به الین هشدار داده شده بود، و برخی دیگر به دلیل سهل انگاری‌های خود الین بوده است.

الین همیشه از قدش بیزار بود.

او می‌گوید: «در ۱۲ سالگی از اکثر دختران بلندتر بودم، اما در ۱۴ سالگی ناگهان کوتاه‌تر از همه شدم. به مرور زمان این موضوع به یک وسواس تبدیل شد. بلندتر یعنی بهتر، بلندتر یعنی زیباتر. احساس می‌کردم که افراد قدبلند بخت بلندتری دارند».

با رسیدن به بزرگسالی، این وسواس به شدت طاقت‌فرسا شده بود.

الین بر این باور است که به «اختلال خودزشت‌انگاری» مبتلا بوده است، شرایطی روانی که در آن فرد ظاهر خود را همراه با نقص می‌بیند، حتی اگر دیگران او را طور دیگری ببینند. تأثیر این اختلال می‌تواند بسیار مخرب باشد.

در ۲۵ سالگی، الین به مقاله‌ای درباره یک کلینیک چینی برخورد که در آن افراد جراحی‌هایی برای افزایش طول استخوان‌های پاهایشان انجام می‌دادند. مقاله شامل جزئیات وحشتناکی درباره قفس‌های پا به سبک قرون وسطی و عفونت‌های وحشتناک بود. با وجود اینکه شبیه کابوس بود، الین را مجذوب خود کرد.

او می‌گوید: «می‌دانم که ممکن است مردم این احساس را بی‌مورد بدانند. اما وقتی دچار «اختلال خودزشت‌انگاری» هستید، هیچ توضیح منطقی برای اینکه چرا این‌قدر احساس بدی دارید وجود ندارد».

شانزده سال بعد، الین یک کلینیک خصوصی در لندن پیدا کرد که این عمل جراحی را انجام می‌داد. این خدمات توسط جراح ارتوپد ژان-مارک گی‌شه، متخصص در بلند کردن اندام‌ها، ارائه می‌شد. او حتی دستگاه مخصوص به خود برای این کار را اختراع کرده بود که نام آن را «میله گی‌شه» گذاشته بود.

او می‌گوید: «واقعاً لحظه شاد و شگفت‌انگیزی بود، زیرا می‌توانستم جراحی را در لندن انجام دهم و در خانه دوران نقاهت را بگذرانم».

او می‌گوید: «دکتر گی‌شه به صراحت درباره مشکلاتی که ممکن است پیش بیاید صحبت کرد، از جمله آسیب‌های عصبی، لخته‌های خونی و احتمال جوش نخوردن استخوان‌ها به هم».

الین می‌گوید: «اما من تحقیقات لازم را کرده بودم، به پزشک بسیار گرانی مراجعه کرده بودم و انتظار داشتم که خدمات پزشکی‌ که دریافت می‌کنم متناسب با هزینه‌ای باشد که می‌پردازم. رویای من این بود که قد من از ۱۵۷ سانتی‌متر به ۱۶۵ سانتی‌متر افزایش یابد».

در ۲۵ ژوئیه، با هزینه‌ای حدود ۵۰ هزار پوند، او تحت عمل جراحی قرار گرفت و فرآیندی را آغاز کرد که زندگی‌اش را تغییر می‌داد.

جراحی بلند کردن طول پاها نسبتاً غیرمتداول است، اما در کلینیک‌های خصوصی در سراسر جهان انجام می‌شود. بسته به محل انجام آن، هزینه این جراحی می‌تواند از ۱۵ هزار پوند تا بیش از ۱۵۰ هزار پوند باشد.

او می‌گوید: «به هوش آمدن بسیار هیجان‌انگیز بود، زیرا احساس نمی‌کردم اتفاقی افتاده است و هیچ دردی نداشتم. اما ۹۰ دقیقه بعد، درد آغاز شد. حس می‌کردم کسی دارد پاهایم را می‌پزد. انگار پاهایم داشتند از درون کباب می‌شدند. شب اول، تا ساعت ۶ صبح فریاد زدم. آنقدر فریاد زدم که خوابم برد».

در این جراحی، مقداری درد طبیعی است. در طول عمل، استخوان‌های پا به دو قسمت شکسته شده و یک میله فلزی درون آن‌ها قرار می‌گیرد.

میله‌های فلزی به تدریج کشیده می‌شوند تا طول آن‌ها افزایش یابد و دو نیمه استخوان را از هم دور کند. این فرایند به منظور افزایش قد بیمار طراحی شده است. استخوان‌های شکسته باید به آرامی به هم جوش بخورند تا فاصله بین آن‌ها پر شود.

این عمل پیچیده است و تنها آغاز یک فرآیند طولانی است.

پروفسور هیمیش سیمپسون، رئیس پیشین انجمن ارتوپدی بریتانیا، هشدار می‌دهد: «فرآیند بلند کردن پاها حدود دو تا سه ماه طول می‌کشد و پس از آن، به مدت حداقل دو برابر این زمان نیاز است تا به توانایی مناسبی برسید. برای بیشتر افراد، این فرایند حدود یک سال زمان می‌برد».
پس از پایان جراحی، فرآیند بلند کردن پاهای ایلین آغاز شد. چندین بار در روز، او باید یک روتین آزاردهنده را انجام می‌داد و پاهایش را می‌چرخاند تا مکانیزم دنده‌ای میله فعال شود. این مکانیزم باعث می‌شود که میله کشیده شده و پاهایش رشد کنند. اما دو هفته بعد فاجعه‌ای رخ داد.

او می‌گوید: «درد زیادی در پای چپم احساس می‌کردم. سپس یک شب، در حالی که روی تخت جابجا می‌شدم، صدایی شبیه به شکستن یک کیت‌کت شنیدم و پس از آن درد شدیدی به سراغم آمد».

ایلین برای انجام اسکن و عکس‌برداری به پزشک مراجعه کرد و ترسش به حقیقت پیوست. میله‌ای که در پای چپش بود از درون استخوان ران، که قوی‌ترین استخوان در بدن انسان است، شکسته بود. او بسیار نگران بود، اما می‌گوید که دکتر گی‌شه او را آرام کرد.

او می‌گوید: «دکتر به من گفت که تنها کاری که باید انجام دهم این است که نگران نباشم. منتظر بمانیم تا استخوان بهبود یابد و زمانی کاملا خوب شد، دوباره فرآیند را آغاز خواهیم کرد».

آن‌ها به فرآیند بلند کردن پای راست ایلین ادامه دادند و همزمان عملی دیگری را برای درمان پای چپ او ترتیب دادند - که در نتیجه آن، در نهایت پای چپ نیز به همان میزان پای راست بلند می‌شد.

ایلین می‌گوید به او اطلاع دادند که هزینه عمل اضافی به هزاران پوند خواهد رسید، اما او راضی بود این مبلغ را بپردازد تا این فرآیند را به پایان ببرد.

تا سپتامبر، پای راست او به هدف ۷ سانتی‌متری خود رسیده بود، اما اوضاع خیلی خوب نبود. اختلاف بین طول پای راست و چپ مشکلاتی به وجود آورده بود که باعث انحراف ستون فقرات و درد دائمی او شده بود.

شش هفته بعد، تصاویر پای راست او نشان داد که رشد استخوان به طور نگران‌کننده‌ای کم است. استخوان ران او در واقع از دو تکه استخوان تشکیل شده بود که با میله فلزی به هم متصل شده بودند.

ایلین به دکتر گی‌شه مراجعه کرد و او یک عمل دیگر را در کلینیکی در میلان که آنجا کار می‌کرد، ترتیب داد. در آوریل ۲۰۱۷، فرآیند بلند کردن پای چپ ایلین دوباره آغاز شد، و همزمان سلول‌های مغز استخوان را به پای راست او تزریق کردند تا رشد استخوان در آنجا تحریک شود. پس از عمل، ایلین با خبرهای بدتری به هوش آمد.

او می‌گوید: «دکتر گی‌شه به من گفت که میله هنگام خارج کردن، شکسته است. او از میله‌ای که متعلق به بیمار دیگری بود استفاده کرد». ایلین اضافه می‌کند که این کار هزینه بیشتری در پی داشت.

سه روز بعد ایلین، در حالی که به سختی می‌توانست حرکت کند ولی بسیار مشتاق بازگشت به خانه بود، به لندن برگشت. او می‌گوید که ارتباطش با دکتر گی‌شه به تیره‌گی گراییده بود و احساس می‌کند که تا تابستان، رابطه پزشک و بیمار به طور کامل از بین رفته بود.

او نمی‌دانست به کجا مراجعه کند و ژوئیه ۲۰۱۷ موفق شد با یک جراح ارتوپد متخصص نظام سلامت ملی بریتانیا ملاقات کند.

ایلین می‌گوید که متخصص به او گفته بود: «این مسیر کوتاهی نخواهد بود».
او می‌گوید: «باید خودم را برای حداقل پنج سال درمان تا رسیدن به بهبودی کامل آماده می‌کردم».

هشت سال پس از جراحی اولیه، ایلین می‌گوید که هنوز زخم‌های جسمی و روانی او التیام کامل پیدا نکرده‌اند. او با مشکلات حرکتی متعددی روبرو است و از «اختلال اضطراب پس از سانحه» (PTSD) رنج می‌برد.

او می‌گوید: «از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ از دنیای بیرون دوری می‌کردم. مجرد، بی‌کار، بی‌پول و ناتوان بودم».

اما اخیراً او به آرامش نسبی دست یافته است. پرونده حقوقی چهار ساله‌اش در ماه ژوئیه حل و فصل شد، و دکتر گی‌شه قبول کرد مبلغ قابل توجهی به ایلین پرداخت کند تا از شکایتش بگذرد، بدون اینکه مسئولیتی را بپذیرد.

وکیل دکتر گی‌شه هرگونه سهل‌انگاری از طرف این جراح را رد کرد و به دادگاه گفت: «دکتر گی‌شه مدعی است که هیچ سهل‌انگاری‌ در کار نبوده و شکستگی و تاخیر در بهبود استخوان، عوارض ناخواسته‌ای بوده که خانم فو پیش از جراحی از آن‌ها مطلع شده بود. همچنین، عدم رشد مناسب استخوان در پای سمت راست به این علت تشدید شده که خانم فو بی‌آنکه اعلام کند، از داروهای ضدافسردگی استفاده می‌کرده، و همچنین طول میله داخل پای راستش را به عمد و بیشتر از اندازه توافق‌شده اضافه کرده است».

او همچنین در دادگاه ادعا کرد که خانم فو «بارها» از پیروی از توصیه‌های دکتر گی‌شه خودداری کرده و به برنامه‌های توان‌بخشی و فیزیوتراپی خود توجه کافی نداشته است.

ایلین تمامی این ادعاها را رد می‌کند. او می‌گوید که داروهای ضدافسردگی به مشکلات پیش آمده ارتباطی نداشته و مسئولیت آنچه برای او اتفاق افتاده را بر عهده دکتر می‌داند.

ایلین فکر می‌کرد که با توجه به هزینه بالای عمل جراحی، خطری متوجه او نخواهد بود.

او می‌گوید: «بهترین سال‌های زندگی‌ام را از دست دادم.

https://www.bbc.com/news/articles/c0e8nd4z94jo.amp

🆔@ScientificDialectics
2👍1
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐اشعه فرابنفش خورشید یا مواد شیمیایی موجود در کرم ضد آفتاب: کدام تهدید بزرگ‌تری است؟

علیرغم مزایای واضح کرم‌های ضد آفتاب، نگرانی‌ها مربوط به ایمنی این محصولات سلامتی و حتی ضرورت استفاده‌ از آن‌ها برای سال‌ها محل بحث بوده است

سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۲۰ اوت ۲۰۲۴

تردیدها در این باره زمانی افزایش پیدا کرد که در سال ۲۰۲۱ در تعدادی از کرم‌های ضدآفتاب ماده سرطان‌زای بنزن کشف شد.

هرچند آن محصولات به سرعت از بازارها جمع‌آوری شد، اما سازمان غذا و داروی آمریکا این مسئله را جدی گرفت و به تولید‌کنندگان این کرم‌ها دستور داد تا تحقیقات ایمنی بیشتری را روی بیش از ده ترکیب رایج ضد آفتاب انجام دهند.

این حساسیت بالا البته به خاطر نقش مخربی است که آفتاب بر سلامت افراد دارد. در واقع ارتباط بین قرار گرفتن در معرض نور خورشید و سرطان پوست به خوبی ثابت شده است.

در تحقیقات علمی به اثبات رسیده است که اشعه فرابنفش تا ۹۵ درصد از سرطان‌های سلول‌های پایه و سنگفرشی و بین ۷۰ تا ۹۵ درصد سرطان‌های ملانوم را در افراد با پوست روشن ایجاد می‌کند.

ما از دهه ۹۰ میلادی می‌دانیم که کرم ضد آفتاب به کاهش خطر ابتلا به سرطان پوست، به ویژه کشنده‌ترین نوع آن یعنی ملانوم، و سرطان سلول سنگفرشی کمک می‌کند. با این حال سؤالاتی در مورد ایمنی برخی از مواد ضد آفتاب وجود دارد.

دو نوع کرم ضد آفتاب وجود دارد: معدنی (که فیزیکی هم خوانده می‌شود) و شیمیایی. مواد معدنی ممکن است بهتر از مواد شیمیایی باشند و هر دو نوع بهتر از گرفتن سرطان پوست هستند، با این وجود جواب به این که کدام بهتر هستند، پیچیده است.

دکتر راشل نیل، محقق در دانشگاه بریزبین استرالیا، در این باره می‌گوید: «ضد آفتاب‌های معدنی مانعی بین پوست و اشعه‌های خورشید ایجاد می‌کنند، در حالی که ضد آفتاب‌های شیمیایی به لایه بالایی پوست می‌چسبند و اشعه فرابنفش را به گرما تبدیل کرده و پراکنده می‌سازند.»

با توجه به این که میزان کرم ضد آفتاب روی پوست باید به طور مرتب تجدید شود، سازمان غذا و داروی آمریکا می‌خواهد دریابد که با این قضیه چقدر مواد شیمیایی وارد خون انسان شده و استانداردی ایمن و موثر را برای ان تعریف کند.

برای مثال آزمایش‌ها نشان می‌دهند که یک ماده شیمیایی موجود در کرم‌های ضدآفتاب شیمیایی می‌تواند استروژن را در بدن تقلید کند، عملکرد آندروژن‌ها را مسدود کند و عملکرد هورمون تیروئید را تغییر دهد. هر کدام از این موارد می‌تواند به‌ویژه در جمعیت‌های آسیب‌پذیر مشکل‌ساز باشد، به‌عنوان مثال نوزاد، کودکی را که در سن بلوغ است یا جنین فردی که باردار است، دچار مشکل کند.
منتقدان البته می‌گویند تا کنون چنین مواردی در جمعیت‌های انسانی مصرف‌کننده کرم ضدآفتاب مشاهده نشده است.

لورا وندنبرگ، استاد علوم بهداشت محیط در دانشگاه ماساچوست، در این خصوص می‌گوید: «اختلال در هورمون‌ها می‌تواند منجر به تغییراتی در زندگی و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌هایی شود که ممکن است برای چندین دهه در یک انسان ظاهر نشوند.»

در عین حال نباید از یاد برد که همبستگی علیت نیست و ولو اینکه برخی مواد شیمیایی کرم‌های ضدآفتاب به داخل پوست نفوذ کنند، الزاما آن‌ها را مضر نمی‌کند.

خانم وندنبرگ می‌گوید: «من فکر می‌کنم شواهد کافی برای گفتن این‌که آنها خطرناک هستند وجود ندارد. اما این استانداردی نیست که ما باید برای محصولاتی که به بدن خود یا کودکان می‌زنیم داشته باشیم. ما می‌خواهیم بدانیم که آنها ایمن هستند یا نه زیرا کار کرم‌های ضد آفتاب برای سلامتی حیاتی به شمار می‌روند.»

اما بالاخره کدام کرم ضد آفتاب ترجیح دارد؛ شیمیایی یا معدنی؟ دکتر وندنبرگ می‌‌گوید شاید ضدآفتاب معدنی بهتر باشد، اما استفاده از یک کرم ضد آفتاب شیمیایی هم بهتر از هیچ چیز است چرا که سرطان پوست یک خطر بسیار واقعی محسوب می‌شود.

وی اضافه می‌کند: «مواد شیمیایی در همه جا وجود دارد و کاری که ما واقعاً باید انجام دهیم این است که از شرکت‌های سازنده و سازمان‌های نظارتی محصولات ایمن‌تر را مطالبه کنیم.»

https://amp.cnn.com/cnn/2024/08/19/health/sunscreen-chemical-safety-skin-cancer-wellness

🆔@ScientificDialectics
👍31
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐چشم پزشکی با لیس درمانی!

دهان انسان پر از انواع باکتری های خطرناک است به طوری که گازگرفتگی انسان ها گاهی به مراتب از گازگرفتگی حیوانات عفونت زایی بیشتری دارد و سطح زبان نیز به همین علت پر از انواع باکتری می باشد.

زبان زدن به سطح چشم عملی غیربهداشتی و شدیدا آلوده کننده است و می تواند پلک ها و چشم ها را عفونی کند و دردسرهای زیادی برای بیمار به دنبال داشته باشد.

متاسفانه امروز شیادی با عنوان خارج کردن آت و آشغال از چشم ها با زبان زدن زیاد شده است و این شیادان به قدری از سادگی مردم استفاده می کنند که اجسام بزرگی مثل پیچ و میخ و برگ درخت را نیز با فریبکاری شعبده گونه به عنوان جسم خاری خارج شده از چشمان بیمار نشان می دهند.

آیا چند سال پیش فکرش را می کردید که روزی سخیف ترین اعمال خرافی به عنوان درمان در شبکه های اجتماعی تبلیغ شوند؟

در برخورد با این شیادان حتی یک ثانیه تاخیر به قیمت تکثیر آن ها و آسیب به سلامت مردم تمام می شود.


دکتر شاهرخ میلان عضو هیات علمی آکادمی چشم پزشکی آمریکا:

چشم یه دونه شن به اندازه دانه نمک ریز را نیز نمی‌تواند تحمل کند

🆔@ScientificDialectics
👍6👌4😱2
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐سرنخ پنهان در نقاب مرگ توت‌عنخ‌آمون راز صاحب اصلی آن را در مصر باستان آشکار می‌کند؟

نقاب مرگ توت‌عنخ‌آمون، یکی از نمادین‌ترین آثار مصر باستان، به اندازه خود اهرام سه‌گانه شهرت دارد.

توت‌عنخ‌آمون ، که نامدارترین فراعنه مصر باستان است، وقتی تنها ۹ سال سن داشت تاج و تخت را به دست گرفت و از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۲۳ پیش از میلاد سلطنت می‌کرد.

علت مرگ او مدت‌هاست که موضوع گمانه‌زنی بوده و کارشناسان معتقدند عفونت ناشی از شکستگی پایش ممکن است منجر به مرگ او شده باشد.

تحقیقات اما درباره نقاب مرگ او، کارشناسان را به زوایای جدیدی از زندگی این فرعون مرموز مصر هدایت کرده است.

این نقاب طلایی که در حال حاضر در موزه مصر در قاهره به نمایش گذاشته شده است، حدود یک قرن پیش توسط باستان‌شناس بریتانیایی هاوارد کارتر کشف شد.

نقاب مرگ توت‌عنخ‌آمون که حدود ۵۵ سانتی‌متر طول و بیش از ۱۰ کیلوگرم وزن دارد، با سنگ‌های نیمه‌قیمتی تزئین شده و طلسم‌هایی باستانی به خط هیروگلیف روی شانه‌های آن حکاکی شده است.

این نقاب پس از کشف اتاق توت‌عنخ‌آمون در دره پادشاهان مصر و باز شدن تابوت او در سال ۱۹۲۵ پس از حدود ۳۲۵۰ سال در معرض دید همگان قرار گرفت.

اخیراً پروفسور جوآن فلچر، مصر شناس و استاد مدعو در گروه باستان‌شناسی دانشگاه یورک، در مطالعه‌ای که بر روی این نقاب انجام داده یک ویژگی کمتر بررسی‌شده آن را برجسته کرده است: گوش‌های سوراخ‌شده‌ای روی آن که می‌تواند نشان دهد این نقاب در اصل برای شخص دیگری ساخته شده بوده است.

به گزارش نشریه اکسپرس بریتانیا، وی که در مستند شبکه نشنال جئوگرافی با عنوان «دره پادشاهان؛ عصر طلایی مصریان» شرکت کرده بود گفت: «تحقیقات نشان می‌دهد که توت‌عنخ‌آمون بعد از دوران کودکی گوشواره به گوش نمی‌کرد. بنابراین در سن ۲۰ سالگی، زمانی که درگذشت، او با گوش سوراخ‌شده به تصویر کشیده نمی‌شد.»

پروفسور فلچر می‌گوید نقاب مرگ معروف ممکن است برای فرعون دیگری طراحی شده باشد، که احتمالاً حتی یکی از بستگان نزدیک توت‌عنخ‌آمون هم نبوده است.

وی در توضیح این مطلب گفت: «این نقاب در اصل برای یک فرعون مرد بالغ ساخته نشده است، چرا که طلای صورت از طلای کاملا متفاوت با بقیه نقاب ساخته شده است. شواهد لحیم‌کاری به وضوح روی نقاب قابل مشاهده است. به نظر می‌رسد که صورت توت‌عنخ‌آمون به نقاب یک نفر دیگر پیوند زده شده است.»

اما این شخص چه کسی می‌تواند باشد؟

نگاه‌ها در درجه اول به سمت «نفرتیتی»، ملکه مرموز و یکی جذاب‌ترین چهره‌های مصر باستان، معطوف شده است.

او که در طول سلسله هجدهم مصر نفوذ قابل توجهی داشت، با آخناتون پدر توت‌عنخ‌آمون ازدواج کرده بود و البته از نظر خونی با فرعون جوان نسبتی نداشت.

علیرغم کشف مجسمه نیم‌تنه او در سال ۱۹۱۲، اسرار زیادی درباره او وجود دارد و مقبره و سایر آثار شخصی وی هنوز کشف نشده است.

گمانه‌زنی‌ها در میان علاقه‌مندان مصرشناسی در مورد محل دفن ملکه نفرتیتی وجود دارد. برخی می‌گویند شاید او در یک اتاقک مخفی در مقبره پادشاه توت‌عنخ‌آمون به خاک سپرده شده است.

شماری از کارشناسان بر این باورند که پس از مرگ غیرمنتظره توت‌عنخ‌آمون، به سرعت او را در یک قبر نه چندان باشکوه دفن کردند و محل دفن اصلی به جانشین‌اش پادشاه «آیی» اختصاص یافت.

این در شرایطی است که هنوز و با وجود گذشت ده‌ها سال از کاوش‌های باستان‌شناسی در این محوطه، محققان هنوز موفق به یافتن مقبره ملکه نفرتیتی نشده‌اند.

https://www.irishstar.com/news/us-news/tutankhamun-death-mask-overlooked-clue-33464611.amp

🆔@ScientificDialectics
1
#دیـالـکـتـیکــ_عــلــمـی

🌐انجام کارهای هنری و صنایع دستی به بهبود سلامت روان کمک می‌کند

نتیجه پژوهش دانشمندان نشان می‌دهد که فعالیت‌های خلاقانه احساس ارزشمندی زندگی، شادی، و رضایت از زندگی را در فرد افزایش می‌دهد

سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ برابر با ۲۰ اوت ۲۰۲۴

آیا هنر و صنایع دستی می‌تواند به حفظ سلامت روان کمک کند؟ پژوهشی که به‌تازگی منتشر شده است شواهدی ارائه می‌دهد که پرداختن به بخش خلاقانه وجود سلامت روان را به میزان قابل‌ملاحظه‌ای بهبود می‌بخشد.

به گزارش یوریک‌الرت، دکتر هلن کیز از دانشگاه انگلیا راسکین و نویسنده اصلی این پژوهش، توضیح می‌دهد تاثیر فعالیت‌های هنری و صنایع دستی در ایجاد حس ارزشمندی زندگی بیش از اشتغال است. صنایع دستی نه تنها حس موفقیت و داشتن دستاورد ایجاد می‌کند بلکه مسیری معنادار برای ابراز و بیان است. اما این مسئله همیشه در مورد اشتغال صادق نیست.

برخی پژوهش‌ها پیش‌تر نشان داده بودند که فعالیت‌‌های خاص صنایع دستی می‌تواند برای افراد مبتلا به عارضه‌های سلامت روان اثر درمانی داشته باشد.

دانشمندان در این پژوهش داده‌های گروهی متشکل از ۷۱۸۲ فرد شرکت‌کننده در نظرسنجی وزارت فرهنگ، رسانه، و ورزش بریتانیا را تجزیه و تحلیل کردند. در این نظرسنجی میزان مشارکت عمومی در فعالیت‌های فرهنگی، دیجیتال و ورزشی بررسی شده بود.

آن‌ها متغیرهای جمعیتی اجتماعی که بر سلامت روان و بهزیستی تاثیر دارند کنترل کردند: جنسیت، گروه سنی، وضعیت اشتغال و میزان محرومیت. به‌عنوان مثال، ضعف سلامت، بیکاری، و میزان بالای محرومیت همگی با سلامت روان و بهزیستی پایین‌تر ارتباط دارند.

از تمام شرکت‌کنندگان خواسته شد تا احساس شادی، اضطراب، و رضایتشان از زندگی را ارزیابی کنند و نظرشان درباره ارزشمندی زندگی را بیان کنند. از آن‌ها همچنین سوال شد که چقدر احساس تنهایی می‌کنند. وقتی در مورد انجام کارهای هنری سوال شد، ۳۷.۴ درصد شرکت‌‌کنندگان تایید کردند که در ۱۲ ماه گذشته دست‌کم یک فعالیت هنری داشته‌اند.

افرادی که فعالیت‌های هنری داشتند شادی و رضایتشان از زندگی بیشتر بود و احساس قوی‌تری در مورد ارزشمندی زندگی داشتند. این افزایش حس ارزشمندی زندگی در شرکت‌کنندگان به‌اندازه تاثیر شاغل بودن قابل‌ملاحظه بود.

گرچه این آثار کوچک‌اند، ابعادشان مشابه متغیرهای جمعیتی‌اجتماعی است که تغییرشان بسیار دشوارتر است. بنابراین، استفاده از آثار مثبت فعالیت‌های هنری فرصتی مهم برای بهبود سلامت روان و بهزیستی عمومی فراهم می‌کند.

🆔@ScientificDialectics
👍3