قبلا چندباری گفته بودم این ویو ها کنترل شده‌ان و براشون محافظ درنظر گرفته می‌شه و با استانداردها چک می‌شن و برخلاف چیزی که قبلا تصور می‌شد، نمی‌تونن باعث آسیب مخصوصا به دی‌ان‌ای بشن، دلیلشم اینه که به شدت ضعیفن و انرژی کافی برای ایجاد آسیب رو ندارن

حافظه سمانتیک و بازسازی خاطرات - quanta

اجرا از مهندس امیر رحمانی

از سری‌برنامه‌های گروه اِروتِسی

@Quaestio

#گونه_مهاجم

تنها پروتکل قابل پذیرش برای مقابله با گونه مهاجم مثل سگ ولگرد و گربه ولگرد(در ایران) حذف فیزیکی آنهاست، و این حذف فیزیکی با روش معدوم سازی ( Slaughtering ) است، و در طبیعت ایران به معنی شلیک مرگبار به سمت تمامی گونه های مهاجم اکوسیستم است، مثل سگ های ولگرد؛

در برخی کشورها تله های استاندارد و یا طعمه های مسموم نیز استفاده میشود اما برای ایران هرگز قابل استفاده نیستند چراکه میتوانند گونه های غیرهدف یعنی حیات وحش بومی را از بین ببرند.
"گونه مهاجم" یک فکت_نظریه علمی است؛
اما اصلا گونه مهاجم یعنی چه و چرا باید با آن مقابله کرد؟ چرا در استرالیا هر ماه هزاران گربه را با سوسیس سمی میکشند داوطلبانه، چرا به شتر ها شلیک‌ میکنند؟ شاید تصور میکنید گونه مهاجم یعنی گونه‌ای که به انسان حمله میکند! اما چنین نیست حتی یک‌ گیاه یا جلبک یا قارچ یا خرگوش و بز هم‌ میتواند گونه مهاجم باشد. برای اطلاعات بهتر و بیشتر دو کنفرانس زیر را گوش کنید:

• آغاز کنفرانس گونه مهاجم از دکتر خاکپور
• آغاز کنفرانس گونه مهاجم از امیر

🌐 @ofoghroydad

مجموع عمر انسان‌ها...
#هنک_گرین
@tanidegi

‍‍ ‍‍ ☑️ زبراها، عامل تهدید ماهیان کشور

▫️ماهی زبرا، ماهی‌های ریز و کوچکی هستند که این روزها در قالب ماهی‌های زینتی در آکواریوم‌های کوچک به فروش می‌رسند. این گونه از ماهیان بومی کشورهای جنوب آسیا مثل هند و بنگلادش هستند و در واقع در کشور ما گونه‌ای غیر بومی به شمار می‌روند.

▪️ یک محقق گونه‌های غیر بومی آبزی درباره صدمه ماهی‌های زبرا به محیط زیست کشور ما می‌گوید: ماهی زبرا می‌تواند برای دستیابی به غذا و فضا برای تولید مثل با گونه‌های بومی کشور رقابت کند و شانس بقا را از آن‌ها بگیرد، حتی ماهی زبرا ناقل بیماری برای گونه‌های بومی کشور نیز است.

▫️میلاد خسروی با اشاره به اینکه "گورخر ماهی" با نام علمی (Danio rerio) و نام انگلیسی Zebrafish یکی از گونه‌های خانواده بزرگ کپور ماهیان است، اظهار کرد: گونه‌های مختلف این خانواده در سر تا سر اوراسیا، آفریقا و آمریکای شمالی پراکنش دارند، اما محدوده پراکنش بومی گورخر ماهی منطقه جنوب آسیا (آسیای گرمسیری) شامل کشورهای پاکستان، هند، بنگلادش و نپال است.

▪️این محقق گونه‌های غیر بومی آبزی با بیان اینکه حضور ماهی زبرا در کشورهای بوتان و میانمار نیز گزارش شده است، تصریح کرد: این گونه خصوصاً فرم تغییر ژنتیک یافته قرمز فسفری رنگ آن به دلیل ارزش زینتی به عنوان حیوان خانگی در کشورهای مختلف از جمله ایران به فروش می‌رسد. همچنین این ماهی در مطالعات تحقیقاتی به عنوان حیوان آزمایشگاهی مورد استفاده محققان قرار می‌گیرد.

▫️این کارشناس ارشد بیوسیستماتیک جانوری، افزود: گورخر ماهی به عنوان گونه‌ای معرفی شده به اکوسیستم‌های مختلف تاکنون در اکوسیستم‌های طبیعی کشورهای ایالات متحده شامل ایالت‌های فلوریدا، کالیفرنیا، نیو مکزیکو وکانکتیکات و کشور کلمبیا گزارش شده است و علت حضور آن فرار یا رها سازی عمدی از آکواریوم‌ها اعلام شده است.

▪️خسروی با اشاره به اینکه تاکنون گزارشی مبنی بر استقرار یافتن جمعیت‌های معرفی شده و تبدیل شدن گورخر ماهی به گونه مهاجم گزارشی ثبت نشده است، گفت: هنگامی که یک گونه به صورت غیر بومی به اکوسیستم جدیدی وارد یا به اصطلاح معرفی می‌شود، در صورتی که بتواند با شرایط محیط سازگار شود و تولید مثل کند، جمعیت‌های پایداری تشکیل می‌دهد و می‌تواند تأثیرات منفی بر اکوسیستم و گونه‌های بومی آن داشته باشد.

▫️به گفته وی، طبق مطالعات صورت گرفته مشخص شده است که گورخر ماهی توانایی سازگاری با آب‌های نواحی سردسیر ایالات متحده را به دلیل ماهیت گرمسیری ندارد و هنوز نتوانسته در این کشورها استقرار پیدا کند، اما در نواحی جنوبی و گرم‌تر این کشور توانایی سازگاری و پتانسیل استقرار یافتن دارد.

▪️این محقق گونه‌های غیر بومی آبزی در ادامه گفت: تبدیل گورخر ماهی به گونه‌ای مهاجم در ایران به ویژه در نواحی جنوبی به دلیل قرارگیری در عرض‌های پایین‌تر و نزدیک به استوا اهمیت زیادی دارد و با رها شدن این گونه در اکوسیستم‌های طبیعی کشور، احتمال استقرار و تکثیر جمعیت‌های ماهی زبرا وجود دارد.

▫️خسروی با اشاره به اینکه مطالعه چندانی درباره تأثیرات منفی اکولوژیک احتمالی این گونه در قالب یک گونه غیر بومی مهاجم، صورت نگرفته است، تصریح کرد: اما در این صورت می‌توان تبعاتی منفی برای آن مفروض بود. برای مثال می‌توان گفت که ماهی زبرا می‌تواند برای دست‌یابی به غذا و فضا برای تولید مثل با گونه‌های بومی کشور رقابت کند و شانس بقا را برای آن‌ها کم کند. حتی در مطالعاتی مشخص شده که گورخر ماهی می‌تواند ناقل چندین بیماری باشد که در این صورت با ورود به سیستم‌های آبی طبیعی، گونه‌های بومی را تهدید می‌کند.

▪️این کارشناس ارشد بیوسیستماتیک جانوری با بیان اینکه گورخر ماهی در زمره اولین ماهیان تغییر ژنتیک یافته تجاری است، گفت: در مورد گورخرماهی تغییر ژنتیکی یافته (به رنگ قرمز فسفری) تأثیرات منفی محیطی به اثبات نرسیده است. اما جالب توجه است که با مطالعاتی مشخص شده که فرم قرمز رنگ نسبت به شکار شدن به دلیل توانایی کمتر در استتار نسبت به فرم وحشی حساس‌تر است و این امر زمانی می‌تواند مشکل ساز شود که در صورت استقرار یافتن و ازدیاد جمعیت و شکار شدن توسط گونه‌های بومی محیط‌های معرفی شده، نظم طبیعی اکوسیستم‌ها و فرآیند رقابت گونه‌های آن را بر هم زند.

▫️به گفته این محقق گونه‌های غیر بومی آبزی، احتمال هیبریداسیون دو رگه گیری این گونه با گونه‌های بومی در کشورهایی مثل ایالات متحده و ایران بعید به نظر می‌رسد؛ چرا که گونه‌های بومی از نظر تکاملی نزدیک به گورخر ماهی برای تشکیل ماهیان دو رگه حضور ندارند، ولی باید به این مسئله توجه شود که در صورت چنین رخدادی، تمامیت ژنتیکی گونه‌های بومی تهدید خواهد شد.

اعتماد آنلاین
@biotech_ir

دی‌ان‌ای (DNA)گرگ عصر یخبندان نشان می‌دهد که نژاد سگ‌ها به دو جمعیت مجزا از گرگ ها می‌رسد.

یک گروه بین المللی از متخصصین ژنتیک و باستان شناسان به رهبری موسسه فرانسیس کریک دریافته اند که اصل و نسب سگ ها را می توان حداقل در دو جمعیت از گرگ ها ردیابی کرد. این کار ما را یک قدم به کشف یکی از بزرگترین سؤالات بی‌پاسخ درباره ماقبل تاریخ بشر، یعنی معمای محل اهلی شدن سگ‌ها، نزدیک‌تر می‌کند.

می دانیم که سگ ها از گرگ خاکستری تکامل یافته اند. این اهلی شدن در عصر یخبندان، حداقل ۱۵۰۰۰ سال پیش اتفاق افتاده است. اما اینکه کجا اتفاق افتاده و آیا در یک مکان یا چند مکان رخ داده است، هنوز مشخص نیست.

مطالعات قبلی با استفاده از سوابق باستان‌شناسی و مقایسه DNA سگ‌ها و گرگ‌های مدرن، پاسخی به این سؤال پیدا نکرده‌اند.

در مطالعاتی که ۲۹ ژوئن در Nature منتشر شد، محققان ژنوم گرگ های باستانی را بررسی کردند تا بفهمند اولین سگ ها کجا از گرگ تکامل یافته اند. آنها ۷۲ ژنوم گرگ باستانی را در ۱۰۰هزار سال گذشته از اروپا، سیبری و آمریکای شمالی تجزیه و تحلیل کردند و باستان‌شناسان از ۳۸ موسسه در ۱۶ کشور مختلف در این مطالعه مشارکت داشتند. بقایای گرگ ها شامل یک سر کامل و کاملاً حفظ شده از یک گرگ سیبری بود که ۳۲۰۰۰ سال پیش زندگی می کرد. سپس ۹ آزمایشگاه مختلف DNA، برای جمع آوری داده های توالی DNA از گرگ ها، با یکدیگر همکاری کردند.

با تجزیه و تحلیل ژنوم، محققان دریافتند که سگ های اولیه و مدرن از نظر ژنتیکی بیشتر به گرگ هایی در آسیا شبیه هستند تا در اروپا، که نشان دهنده اهلی شدن در جایی در شرق است.

با این حال، آنها همچنین شواهدی پیدا کردند مبنی بر اینکه دو جمعیت مجزا از گرگ ها DNA را به سگ ها انتقال داده اند. سگ های اولیه از شمال شرقی اروپا، سیبری و قاره آمریکا به نظر می رسد منشاء واحد و مشترک از منبع شرقی داشته باشند. اما به نظر می رسد سگ های اولیه خاورمیانه، آفریقا و جنوب اروپا، علاوه بر منبع شرقی، از منبع دیگری که به گرگ ها در خاورمیانه مربوط می شود، نَسَب داشته باشند.

یک توضیح احتمالی برای این نسب دوگانه این است که گرگ ها بیش از یک بار تحت اهلی شدن قرار گرفتند و سپس جمعیت های مختلف با هم مخلوط شدند. احتمال دیگر این است که اهلی شدن فقط یک بار اتفاق افتاده است، و اینکه نسب دوگانه به دلیل مخلوط شدن این سگ های اولیه با گرگ های وحشی است. در حال حاضر نمی توان تعیین کرد که کدام یک از این دو سناریو رخ داده است.

آندرس برگستروم، اولین نویسنده و محقق فوق دکترا در آزمایشگاه ژنومیکس در کریک، می‌گوید: از طریق این پروژه، تعداد ژنوم‌های گرگ‌های باستانی توالی‌شده را بسیار افزایش داده‌ایم و به ما امکان می‌دهد تصویری دقیق از اصل و نسب گرگ ایجاد کنیم، از جمله حدود زمان پیدایش سگ.

با تلاش برای قرار دادن سگ در این تصویر، متوجه شدیم که سگ‌ها از حداقل دو جمعیت گرگ مجزا نشأت می‌گیرند - یک منبع شرقی که به همه سگ‌ها ارتباط دارد‌ و یک منبع غربی‌تر جداگانه که به برخی از سگ‌ها .

این تیم در حال ادامه جستجو و تحقیق برای یافتن یک جد گرگ باستانی نزدیک به سگ‌ها هستند که می‌تواند مکان‌هایی را که به احتمال زیاد اهلی شدن در آن رخ داده است، مشخص کند. آنها اکنون بر روی ژنوم های سایر مکان هایی که در این مطالعه گنجانده نشده اند، از جمله مناطق جنوبی تر تمرکز می کنند.

ترجمه:یاس

https://www.sciencedaily.com/releases/2022/06/220629121135.htm

🔭با ما جهان را کاوش کنید

💬Scientific chat:
@world_function

💫کانال جهان چگونه کار می کند💫

╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮
🆔 @Function_of_the_world
╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

پدیده خوداهلی شدن در انسان، تمدن وفرهنگ
Human Self Domestication، Culture and Civilization

۳- فرهنگ و تمدن ناشی از خود اهلی شدن انسان:
یکی از اهداف عصب شناسی فرگشتی پیدا کردن اختلافات بین مغز انسان امروزی و مغز پریماتهاست، تا علت اختلافات شناختی و رفتاری انسانها و پریماتها مشخص شود. یکی از اختلافات در لوب آهیانه ای (پاریتال) است که مخصوصا قسمت خلفی آن در انسان امروزی بزرگتر از نئاندرتال هاست (برونر ۲۰۱۸). ناحیه پری کونئوس precuneus و شکاف داخل آهیانه ایintraparietal sulcus، در انسان امروزی بسیار بارزتر از پریماتهای دیگر است.
این تغییرات مورفولوژیک در مغزانسان امروزی در ۱۰۰ هزار ساله اخیر بارزتر شده و همزمان با پیدایش این تغییرات ، یک سری از توانایی ها در انسان پدید آمده: تولید ابزارهای پیچیده، نقاشی های پیچیده بر دیواره غارها، و انواع ابزارهای قابل پرتاب برای شکار. در همین برهه زمانی یک از ویژگی های خوداهلی شدن انسان یعنی تغییر شکل صورت و جمجمه صورت گرفت (Cieri 2014). تصور می شود که فرآیند خوداهلی شدن و پدیده های درک شناختی بینایی- فضایی visuospatial cognition، اثرات متقابل بر یکدیگر داشتند و این دو نقشی اساسی در فرگشت انسان مدرن داشته اند.

تغییرات مغز در حیوانات اهلی شده: در تعداد زیادی از حیوانات اهلی شده، همزمان با اهلی شدن، اندازه مغز کاهش می یابد. اما این پدیده در انسان به نحو دیگری شکل گرفته. فسیل های انسان های نخستین (هومونین) که متعلق به دوره میانه پارینه سنگی (stone age) یعنی حدود ۳۰۰ هزار سال قبل بوده در مراکش یافت شده. این فسیل ها نشان داده اند که علیرغم تغییرات دندانها، صورت و فک که شبیه انسانهای امروزی بوده، اما شکل جمجمه به صورت «کشیده elongated » بوده و حتی فسیلی که در منطقه «اومو کیبیش» آفریقا به دست آمده و متعلق به ۱۹۵ هزار سال پیش بوده، همان مشخصات کشیدگی شکل جمجمه را داشته. شکل جمجمه انسان امروزی، کروی globular است. مقایسه ژن های مسئول رشد سیستم عصبی بین انسان های امروزی (هوموساپینس)، نئاندرتال ها و انسان های دنیسوان ها Denisovans, نشان داده که این ژن های در انسان امروزی حدود ۵۰۰ هزار سال قبل شروع به تمایز کرده اند ( مانند ژن FOXP2 که در رشد طبیعی گفتار و زبان نقش مهمی دارد). اما تغییر شکل جمجمه به شکل کروی globular, حدودا ۳۵ تا ۱۰۰ هزار سال پیش صورت گرفته است ( Neubauer 2018) شکل کروی جمجمه به همراه دو تغییر بارز در مغز بوده: رشد بیشتر لوب پاریتال (آهیانه ای) و همچنین رشد مخچه در پشت مغز.
لوب پاریتال (آهیانه ای) در جهت یابی فضایی، توجه، درک تحریکات حسی، خودآگاهی، برنامه ریزی، حافظه درازمدت، استفاده از ابزارها، و محاسبات نقش دارد. قسمتی از لوب آهیانه ای (پاریتال) که در انسان امروزی بسیار بارز شده، قشر پری کونئوس precuneus است که یکی از ایستگاه های مهم در شبکه پیش فرضی مغز default mode network است. این شبکه نقش اساسی در عملکرد های شناختی انسان ( خودآگاهی و خلاقیت) دارد.
تغییر دیگر در مغز ، بزرگ شدن مخچه بوده که این منطقه در پشت مغز علاوه بر هماهنگی حرکات ، در حافظه کاری، زبان، شناخت اجتماعی، و همچنین درک فضایی نقش دارد.
به عقیده دکتر نیوبائور ۲۰۱۸، شکل کروی مغز که در فرگشت انسان امروزی(هوموساپینس)به وقوع پیوسته همزمان با پدیدار شدن رفتارهای مدرن در انسان بوده.
سلولهای ستیغ عصبیNeural Crest در جنین (که نقش مهمی در خوداهلی شدن دارند) همچنین مسئول ایجاد غده فوق کلیه هستند. هورمون های تولید شده توسط این غده (مانند کورتیزول) نقش مهمی در کنترل واکنش به استرس و پرخاشگری دارند. در حیوانات اهلی شده اندازه این غده کوچکتر است ( Trut 2009) که به کاهش پرخاشگری کمک می کند.
تغییر دیگری که در فرآیند خوداهلی شدن انسان و ناشی از تغییر ژنی ستیغ عصبی است، عدم وجود رنگینه (پیگمانتاسیون) در اسکلرا (سفیده چشم) است. این ویژه گی چشم انسان در میان حیوانات تقریبا نادر است. وجود اسکلرا سفید ( در مقایسه با رنگ عنبیه Iris), این امکان را می دهد که به سادگی حرکات چشم افراد دیگر را دنبال کنیم و این وسیله ای موثر برای یک ارتباط غیر کلامی ( نظریه چشم های همگون cooperative eyes) است.

به عقیده عصب شناس فرگشتی، توماسلو ۲۰۰۷، این نوع ارتباط چشمی به همراه رشد لوب پاریتال (آهیانه ای) ، انسان را قادر به بهبود توجه و تمرکز نسبت به اعمال افراد دیگر کرده و بدین طریق اساس «انباشت فرهنگی cumulative culture» ایجاد شده که انسان بتواند فرهنگ را به نسل های دیگر منتقل کند. پدیده ای که به ندرت در بابون ها و دیگر حیوانات اهلی دیده می شود(Mesoudi 2018).

ادامه دارد…

پدیده خوداهلی‌شدن در انسان، تمدن و فرهنگ
Self Domestication، Culture and Civilization

۱- اهلی شدن چیست؟
حیوانات اهلی، حیواناتی هستند که به طور انتخابی تولید‌مثل کرده اند و در طی چند نسل از نظر ژنتیکی طوری تطابق یافته‌اند که با انسان زندگی کنند. حیواناتی که اهلی شده‌اند، آسان تر در اسارت تولید مثل می‌کنند و زایاییِ متعدّد در طول یکسال دارند ( حیوانات وحشی فقط یکبار در سال زایایی دارند). حیوانات اهلی آسانتر به صورت گلهّ‌ای زندگی میکنند که کنترل آنها برای انسان ساده تر است.
داروین Darwin، زیست شناس شهیر انگلیسی، در کتاب خود (تغییرات حیوانات و گیاهان که اهلی شده اند ، چاپ ۱۸۶۸)، اشاره کرد که پستانداران اهلی شده، از نظر فنوتیپ، ظاهر، آناتومی و رفتار بسیار شبیه هستند. امروزه به مجموعه این علائم «سندرم اهلی شدن» می گویند.
علیرغم اینکه انسان برای قرن‌ها با حیوانات اهلی می‌زیسته، ولی مکانیسم این پدیده مشخّص نبود تا اینکه در سال ۱۹۵۸، زیست شناس روسی دیمیتری بلیف Dimitri Belyaev در منطقهٔ سیبری روسیه اقدام به اهلی کردن روباه‌های نقره ایِ در اسارت نمود. این روباه ها از سال ۱۹۲۰ به سیبری منتقل شدند. پوست این روباه‌ها بسیار گرانقیمت بود ولی چون این حیوانات وحشی مانده بودند، بیش از یک بار در سال تولید مثل نمی‌کردند. بلیف Belyeav این فرضیه را ارائه داد که اگر به طور انتخابی روباه هایِ نقره‌ای که بیشتر مطیع هستند، ازدیاد نسل شوند، سندرم اهلی شدن ایجاد شده و این حیوانات بیشتر تولید مثل خواهند کرد. او تولّه‌های روباه‌هایی که کمتر وحشی بودند و به انسان حمله نمی کردند را، جدا کرد. از هر ۱۰ تولّه فقط یکی این مشخصّه را داشت. سپس این تولّه‌ها به طور جداگانه تکثیر شدند و در نسل بعدی هم، تولّه‌های مطیع docile که خشونت واکنشی نشان نمی‌دادند جدا شدند. نسل دهم این تولّه‌ها ۱۸ درسدشان سندروم اهلی شدن را نشان دادند و در نسل ۳۵، این به ۷۰-۸۰ درسد رسید. دو نکته در این روباهان اهلی جالب بود. نخست اینکه این حیوانات علاوه بر پرخاشگری کمتر ( مطیع بودن) علائم دیگرِ سندرم اهلی شدن را نشان دادند. در نسل ۱۵-۲۰، دُمِ حیوانات کوتاه تر، شکل جمجمه تغییر کرده و باریک تر، و دندان‌‌ها کوچک تر شد. در حقیقت شکل سر حیوانات نر همانند حیوانات ماده شد. دوّم اینکه این تغییرات در یک خانواده از این روباه‌ها دیده می شد که نشان دهنده اساسِ ژنتیکیِ اهلی شدن است.
کشف پر اهمیت بیلف نشان داد‌ که سندرم اهلی شدنِ فشارِ انتخاب طبیعی (فرگشت) برای کاهش پرخاشگری واکنشی reactive aggression است.
باید توجه داشت که اهلی شدن domestication با اهلی شدن taming متفاوت است. حیوانات اهلی از نظر ژنتیکی تغییر یافته‌اند که تحمّلِ زندگی با انسان را داشته باشند. امّا حیوانات وحشی که در اسارت (مانند باغ وحش ها) بزرگ و یا متولد می شوند، همچنان از نظر ژنتیکی، وحشی باقی می مانند.
چند پژوهش گر (ویلکینز ۲۰۱۴، سانجز- ویلاگرا ۲۰۱۶، و اوکانیو‌ ۲۰۱۷) این ویژگی‌ها را در پستانداران اهلی شده برشمرده‌اند: مطیع بودن(کاهش پرخاشگری واکنشی)، کاهش دو شکلی بودن جنسی sexual dimorphism ( بین مشخصّاتِ حیوانات نر و مادّه فرق کمی وجود دارد)، کاهش اندازهٔ فک reduced prognathism، کوچکتر شدنِ دندان‌ها، نازک شدن استخوان‌‌‌ها، کوچک شدن مغز، تغییرات سیکل‌های باروری، گوش‌های افتاده، افزایش ارتباطات آوایی، و تغییرات رنگدانه‌های پوست و چشم ( پیگمانتاسیون).
جالب اینکه بسیاری از این ویژگی‌ها در میمون‌های بابون Bonobo و هم چنین انسان دیده می‌شود، و به همین دلیل اخیرأ چند پژوهشگر ( توماس و کربی ۲۰۱۸، لیچ ۲۰۰۳، سییری ۲۰۱۴، و هیر ۲۰۱۲) ایدهٔ اهلی شدن خودبخودی و یا خوداهلی Self Domestication را در بابونها و انسان مطرح کرده‌اند. این پدیده باعث افزایش تحمّل در بین انسان‌ها، و کاهش پرخاشگری های واکنشی شده است.
ادامه دارد…

توی استوری‌ها به این اشاره کردم، اهلی شدن یا گرفتن خصوصیات cuteness باعث می‌شه بگیم "آخی گوگولی":)

🔴 تلاش #دانشمندان روس برای تبدیل #روباه به #حیوان_خانگی

در سال ۱۹۵۹، دانشمندان علم ژنتیک اهل روسیه، دیمیتری بِلیایو و لودمیلا ترات، آزمایشی را در مزرعه‌ای در یک مرکز تحقیقاتی در نزدیکی شهر نووسیبیرسک آغاز کردند. آن‌ها می‌خواستند با اهلی کردن روباه‌ها و مطالعه اینکه آن‌ها چطور تکامل یافته و به سگ‌های دوست‌داشتنی و وفاداری که امروز می‌شناسیم تبدیل شده‌اند، به فهمی از سندروم اهلی شدن دست پیدا کنند.

سرگئی آبراموو و همسرش تاتیانا در باغ‌شان در سیبری با یک حیوان خانگی خزدار به نام پلامبیر بازی می‌کنند. پلامبیر برای آن‌ها دم تکان می‌دهد و با اطاعت کردن از دستور‌های صاحبانش خودشیرینی می‌کند تا شانس گرفتن جایزه را از آن خود کند.

اما پلامبیر «بهترین دوست انسان» نیست. او یک روباه است که دانشمندان روس به عنوان بخشی از یک آزمایش ده‌ها ساله در #سیبری که به مطالعه چگونگی رام کردنِ حیوانات وحشی می‌پردازد، پرورش داده‌اند.

پلامبیر خوشحال است که صاحبانش اطرافش هستند و او را هدایت می‌کنند، اما وقتی به سمت قفس مرغ‌ها می‌رود، به وضوح می‌توان متوجه شد که هنوز تمام آن غرایز وحشی را از دست نداده است.

آبراموو، ۳۲ ساله، که در حومه سومین شهر بزرگ روسیه، نووسیبیرسک، زندگی می‌کند، می‌گوید: «بله، او تلاش کرده جوجه‌های ما را بخورد و فرار کند.»

همسر او، تاتیانای ۳۳ ساله که یک زیست‌شناس است، می‌گوید همیشه دوست داشته با روباه‌ها زندگی کند و اینکه پلامبیر «دوستانه و مهربان» است، اما خیلی فرمانبردار نیست. او می‌گوید: «پلامبیر یا روی میز می‌پرد یا داخل یخچال می‌رود. او چیز‌هایی را می‌دزدد و پنهان می‌کند.»

دهه‌هاست که محققان در این مزرعه دوستانه‌ترین حیوانات را پرورش می‌دهند. یوری گربک، یکی از تقریباً ۱۵ دانشمندی که در این مرکز کار می‌کند، می‌گوید: «ما می‌خواهیم بدانیم کدام ژن‌ها و چطور تغییر کرده‌اند.» در این مرکز تقریباً ۱۰۰۰ روباه نگه‌داری می‌شوند.

بلیایو در سال ۱۹۸۵ درگذشت و آزمایش به دنبال سقوط اتحاد شوروی در سال ۱۹۹۱ و بحران اقتصادی‌ای که به دنبال آن ایجاد شد، به دلیل کمبود بودجه متوقف شد.

از زمان پیدایش تکنیک شناسایی توالی دی‌ان‌ای که مطالعه بروی کد‌های ژنتیکی روباه‌ها را ممکن ساخته است، این آزمایش از سر گرفته و توجهات بین‌المللی را به خود جلب کرده است.

@biotech_ir

#BillHicks
زندگی فقط یه سواری ـه.
از مشهور ترین بیت های بیل هیکس
......
@madfun_ir

ویدئوی جدید کانال یوتیوبم👇
https://youtu.be/BRgGc3qkRTQ

کوری با چشم های سالم؟ بله.
افرادی هستن که چشم های سالمی دارن و می بینن اما نمی فهمن که دیدن! واکنش می دن اما نمی دونن به چی!
یکی از موردهایی که این روزها دارم روش مطالعه می کنم و میتونه کلید خوبی برای بررسی کانشسنس باشه، کسانی که می بینن اما روی دیده هاشون کانشس نمیشن.
https://www.sciencedaily.com/releases/2008/10/081014204444.htm#:~:text=Summary%3A,bypassing%20the%20primary%20visual%20cortex.

https://study.com/academy/lesson/blindsight-definition-causation.html
یه توضیح دقیقتر از کوری بینایی (<

یکی از پژوهش هایی که درباره اش شده:
بنظرم دیدنشون با خوندنشون خیلی متفاوته پس یه سری بریم یوتیوب
https://youtu.be/R4SYxTecL8E

براتون قابل تصور نیست؟ عیبی نداره، کوربینایی رو اینجا ببینید! این به نسبت ویدئوی معروفیه و وقتی اولین بار دیدمش واقعا برام جای فکر زیاد داشت. چطور ممکنه؟ اون کانشس نمیشه روی چیزی که داره میبینه اما با ظرافت موانع رو رد میکنه!
https://youtu.be/GwGmWqX0MnM

دنیای حیرت انگیز درون سر ما! 🔬🧠

این تصویر متعلق به سلول‌های مغزی ماست که مانند تابلویی هنری جلوه‌ می‌کند. نورون‌های این بخش، مربوط به قسمتی از مخچه هستند که نقش مهمی در کنترل حرکات بدن ایفا می‌کند.

📷 ​Giuseppe gangarossa/@peppeganga/twitter

و همچنان کوربینایی
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1053811908009798?casa_token=NFHrBd1_2ooAAAAA:gzf5IzE_IPKpH57q05alW0fFL2arYpD5BlkyRp0qgOthfvpXotJSaLKVDggqlow6PFKmFXXW#bib48