edited by: @mahyaeditt

تا ابد در زمان جاری ست

برای آن لحظه‌ای که چراغ‌ها خاموش می‌شوند و پرده روشن می‌شود؛
برای موسیقی‌ای که قبل از دیالوگ چیزی را در دلمان تکان می‌دهد،
برای شخصیت‌هایی که بعد از تمام شدن فیلم هنوز با ما می‌مانند،
و برای قصه‌هایی که گاهی بیشتر از هزار کلمه حرف دارند

روز سینما فرصتی برای یاد کردن از هنر زیبای سینما و هنرمندانی است که با فیلم‌هایشان ما را سرگرم و با داستان‌های جدید ما را آشنا می‌کنند🎬

-سینمای ایران رو دوست دارم، نه فقط به خاطر فیلم‌هاش، بیشتر به خاطر آدم‌هاش و کارکتراش؛ بازیگرایی که هر کدومشون یه جایی از ذهن و خاطره‌ی من موندن و کارگردانایی که باعث شدن با یه فیلم، یه شخصیت یا حتی یه سکانس، ساعت‌ها درگیر بشم.
شاید خیلی وقتا از بیرون فقط علاقه‌م به بازیگرا و فیلم‌ها دیده بشه، ولی پشتش کلی حس و خاطره‌ست. بعضی نقش‌ها رو واقعاً زندگی کردم، بعضی فیلم‌ها توی یه دوره‌ای از زندگیم کنارم بودن و بعضی بازیگرا رو انقدر دوست داشتم که دنبال کردن مسیر کاریشون خودش برام لذت‌بخش شده.
چیزی که بیشتر از همه دوست دارم اینه که هنوز وقتی اسم یه فیلم یا یه کارکتر و بازیگرش میاد، می‌تونم ذوق کنم، کنجکاو بشم و منتظر یه کار جدید بمونم..
و فکر کنم همین، برای من معنی واقعی دوست داشتن سینماست.
روز سینما مبارک؛
به سینمایی که با همه‌ی خوب و بدش، هنوز یکی از دوست‌داشتنی‌ترین بخش‌های دنیای منه. 🎬🤍

🎥 امروز بیست و هشتم دسامبر سال هزار و هشتصد و نود و پنجه و اینجا کافه‌ای در پاریسه. ما مشغول لذت بردن از عطر و طعم قهوه‌ی فرانسوی و کروسان هستیم. هوا کمی سرده و شاید بارون هم بیاد. امروز شما قراره چیزی رو ببینید که شاید باورش براتون خیلی هم راحت نباشه. امروز قراره به غیر از لذت بردن قهوه و کروسان، لذت جدیدی رو تجربه کنید. امروز برادران لومیر که به تازگی دستگاه سینماتوگراف رو ساختن قراره اولین اکران عمومی تاریخ رو برگزار کردن و اولین فیلم جهان رو به نمایش گذاشتن. شما فرصت دیدنش رو دارید. احتمالا تمام امروز و حتی فردا رو به چیزی که دیدید فکر می‌کنید. به مجموعه‌ی فیلم کوتاهی که تماشا کردید. به فیلم کوتاه ورود قطار به ایستگاه. به آینده‌ی این صنعت فکر می‌کنید. اون روز واقعا به چی فکر می‌کنید؟ در خیالتون هست که این صنعت سیاه و سفید یه روزی رنگی بشه و رنگ بده به زندگی ما؟ در خیالتون هست که بشه موضوع و محتوای خیلی از حرف‌های ما؟ در خیالتون هست که انقدر گسترده بشه که ندونید کدوم فیلم رو ببینید؟ در خیالتون هست که از جامعه زندگی بگیره و به جامعه زندگی بده؟ در خیالتون هست که همین سینما که خودش پذیرای هزار نقش‌ مختلفه، یه روزی از نقش اول‌های زندگی ما بشه؟
اون روز شما با تمام خیالاتتون به ایران برمی‌گردید. دقیقه پنج سال بعد از شما، مظفرالدین‌شاه قاجار به پاریس می‌ره. شما شاید سینما رو فراموش کرده باشید. شاید هم هنوز گاهی بهش فکر کنید. شاید هم بارها و بارها در موردش به دیگران گفته باشید. اون دیگران شاید کنجکاو شده باشن و شاید هم اصلا حرف‌های شما رو باور نکرده باشن. شاید بگن تا به چشم خودمون نبینیم باور نمی‌کنیم. اون روز مظفرالدین‌شاه با چشم خودش می‌بینه. اون مثل شما از کنار سینما رد نمی‌شه. سینماتوگراف چنان شیفته‌ و مجذوبش می‌کنه که یه دستگاه سینماتوگراف رو با خودش به کاخ گلستان میاره. نگین انگشتری تهران، شمس‌العماره، حالا مزین شده به زینت جدیدش، سینما توگراف. سینمایی که از روز اول چشم میرزا ابراهیم خان رو گرفت. عکاس بود. عکاس بود و دوربین به دست. حتما که هزار بار خیال کرده بود ای کاش عکس‌هایی که از این نگین انگشتری تهران می‌گیره حرکت می‌کردن. تحقق چه خیال محالی رو دیده بود اون روز. به وصال خیال رسیده بود اون روز. چهار سال گذشت. تمام شب‌های این چهار سال برای میرزا به خواب و رویای سینما گذشت و تمام روزهای این چهار سال برای میرزا به تلاش برای ساختن رویای خواب‌های شب گذشت. چهار سال از ورود سینماتوگراف به ایران گذشت. شما نه سال پیش برای اولین بار سینماتوگراف رو در پاریس دیده بودید. فراموشش کردید؟ اصلا اون رو از خاطرات خوب زندگیتون می‌دونید؟ خبر دارید که دستگاه سینماتوگراف وارد ایران شده؟ از شیدایی و شیفتگی میرزا ابراهیم خان خبر دارید؟ نمی‌دونم پاسخ شما چیه اما می‌دونم که امروز بعد از نه سال شما قراره دوباره یادی از سینما بکنید. امروز شما وقتی برای اولین بار تابلوی سینمای عمومی میرزا ابراهیم خان رو می‌بینید قراره دوباری از سینما یاد کنید. اون سینما آغاز به کار کرده. شما وارد سالن می‌شید؟ مایلید فیلم میرزا ابراهیم خان رو ببینید؟
امروز از اون زمان سال‌ها گذشته. امروز شما فقط خودتون رو به جای آدمی قرار می‌دید که اولین دیدار با سینما رو در اون شرایط تجربه کرد. اما حتما که شما هم یک بار برای اولین بار با سینما دیدار کردید. شاید اون بار در خاطرتون باشه و شاید هم یاد نداشته باشید که چه فیلمی و چه روزی بود. نمی‌دونم شما چقدر شیفته‌‌ی سینما هستید اما از اون جایی که من معتقدم سینما از جامعه اثر می‌گیره و جامعه هم از سینما اثر می‌گیره، شما و سینما به هم متصلید. پس من امروز رو به شما تبریک می‌گم. روز سینما مبارک🎬

اول با خود فکر کردم سینما رو چگونه میبینم یک پرده؟ که فقط فیلم برروی آن پخش می‌شود یا یک مکانی که به آنجا می‌رویم و فیلم میبینم؟ این شاید دید یک آدمی باشد که طرفدار سینما نیست اما حرف من چیز دیگریست سینما برای من تو یک کلمه خلاصه نمی‌شود سینما یه جهان گسترده ایست که باید در آن زندگی کرد و زندگی کردن در سینما می‌تواند این باشد که روزانه کتاب بخوانی یا فیلم های زیادی ببینی سینما مغرور است اما نه از دیدی که همیشه برای ما تعریف شده از دید من سینما مغروری بسیار غنی و پر است اما در صورتی علم را به تو می آموزد که کنجکاوی کنی و خودت را اثبات کنی اما اگر به خودتان اطمینان نداشته باشید و پررو نباشید سینما از شما روی برمی‌گرداند سینما دنبال شجاعت است شجاعت در یافتن علم و دانش زیاد سینما با تو دوست می‌شود در صورتی که جسور، جدی و مهم تر از همه خودت باشی
روز ملی سینما مبارک
21 شهریور 1405
فیروزه ملقب به ماری رز

🤍🎬

_عباس کیارستمی

⁶,¹⁶

روز سینما گرامی باد..🎬

به وقت ۲۱ شهریور ۱۴۰۵؛