تفکر سیستمی

2.37K views15:10

🔳 نظریه آشوب – قسمت دوم

اولین آزمایش واقعی در زمینه آشوب توسط یک هواشناس به نام ادوارد لورنز انجام شد. در سال ۱۹۶۰، وی روی یک مسئله پیش بینی وضع هوا کار میکرد. وی بر روی کامپیوترش ۱۲ معادله برای پیش بینی وضع هوا درنظر گرفته بود. این معادلات وضع هوا را پیش بینی نمیکرد؛ ولی این برنامه کامپیوتری به طور نظری پیش بینی میکرد که هوا چگونه میتواند باشد. او میخواست دنباله مشخصی را دوباره ببیند. برای کاهش زمان، وی به جای شروع از اول، از وسط دنباله شروع کرد. او عددی را که دفعه قبل از دنباله در دست داشت وارد کرد و کامپیوتر را برای پردازش رها نمود و رفت. وقتی یک ساعت بعد برگشت، دنباله به صورتی متفاوت از دفعه قبل پیشرفت کرده بود. به جای حالت قبلی، الگوی جدید آن واگرا میشد و در آخر شکلی کاملاً به هم ریخته نسبت به اولی پیدا میکرد. او بالاخره فهمید که مشکل کار کجاست. کامپیوتر تا ۶ رقم اعشار را در خود ذخیره میکرد و برای اینکه وی کاغذ کمتری مصرف کند فقط تا ۳ رقم اعشار را برای خروجی درنظر گرفته بود. در الگوی اولیه، عدد بدست آمده در اصل۵۰۶۱۲۷/۰ بود ولی وی برای حالت بعدی فقط ۵۰۶/۰ را وارد کرد. براساس تمام ایدههای آن زمان، این دنباله باید شبیه و یا خیلی نزدیک به حالت اولیه میشد. رقمهای پنجم و ششم، که برای بعضی از روشها غیرقابل اندازهگیری هستند، نمیتوانند تأثیر زیادی روی خروجی داشته باشند. لورنز این باور را رد کرد. این اثر به عنوان اثر پروانهای شناخته شد. مقدار تفاوت بین نقاط شروع دو نمودار آنقدر کم است، که به اندازهٔ بال زدن یک پروانه میتواند باشد: بال زدن یک پروانه تغییر بسیار اندکی در وضعیت اتمسفر ایجاد میکند. در طول یک دوره، اتمسفر از حالتی که باید میبود، عملأ دور میشود. به همین دلیل، در طول یک دوره، یک گردباد که قرار بود سواحل اندونزی را تخریب کند، هیچ وقت اتفاق نمیافتد و یا ممکن است، گردبادی که اصلاً قرار نبود اتفاق بیفتد، رخ دهد. این پدیده، به عنوان حساسیت بالا به شرایط اولیه نیز شناخته شده است.
منبع: ویکیپدیا
—----------------------
@samamsystem
www.samamsystem.com
https://ir.linkedin.com/in/samam-group-b08181110
https://www.instagram.com/samamsystem

1.04K views05:56