یه روز دشتای سبز بود
بوسیده ی خورشید
یه روز دره ها بود که
رود توش می دوید
یه روز آسمون آبی بود
بالا ابرای سفید
یه روز همه بودن
بخشی از عشق جاوید
عاشقانه می گشتیم تو
دشتای سبز

دشتای سبز حالا رفتن
سوخته خورشید
رفتن از دره ای که
رود توش می دوید
رفتن با بادی سرد
که تو قلبم وزید
رفتن با عاشق هایی که
رویاشون شد نا پدید

کجان دشتای سبز که ما
می گشتیم؟

نمیدونم هرگز چی تو رو گرفت از من؟
چجور بگردم وقتی ابرها روزو گرفتن؟
من فقط میدونم دیگه چیزی ندارم اینجا
هیچ چیز تو این جهان وحشی واسه تماشا

اما منتظر میمونم
تا تو برگردی
من منتظر میمونم
تا تو بفهمی
نمی تونی باشی شاد
وقتی قلبت می چرخه
نمی تونی باشی شاد
تا نیاریش خونه
خونه دشتای سبز و من
دوباره

دوست خوب واقعا نعمته. تقریبا یه هفته است که اینو تکرار میکنم. چون دوستی دارم که نگاه منو به ازدواج عوض کرد. به کل. من البته فعلا شرایطش رو ندارم ولی درواقع من یاد گرفتم که باید یاد گرفت. ازدواج هم یه چیز آموختنیه نه هندونه دربسته. نه آزمون و خطا. باید کارگاه رفت، مشاوره حرفه ای گرفت و شنید. الان هم به عنوان یک دوست این رو بهتون میگم. از فاز ازدواج کاملا سنتی و کاملا مدرن بیایید بیرون. اگر مجرد هستید برید دوره های آمادگی ازدواج رو ثبت نام کنید. اگر متاهل هستید کلاس والد گری رو برید. اگر پدر و مادر هستید تربیت رو یاد بگیرید. مطمئن باشید زندگی تون تغییر میکنه. خودشناسی یه وظیفه است. پس اگر دوست هستید دوست خوب باشید.

خلاصه چند مقاله کوتاه حاوی نکات قابل تامل

بندر تاریخی کنگ: بهشت گمشده
تصاویری زیبا از مجموعه دست نخورده معماری بندر کنگ

بازگشت به لایه ازون!
پروژه ترمیم لایه ازون یکی از موفقیت های بشری است. این مقاله طولانی و کمی خسته کننده داستان کشف و ااقدامات بعدی است. منتها نتیجه گیری متن قسمت خیلی مهمی است که میگوید:
"سوزان سولومون، کسی که برای اقناع جامعه جهانی در مواجه با بحران لایه ازون قدم‌های مهمی برداشت، دلایل این موفقیت را در سه P خلاصه می‌کند:
۱٫ دریافت شخصی و ملموس از مسئله (Personal): همه سرطان پوست را درک می‌کردند و متوجه تهدیدِ جانی برای شخص خودشان بودند.
۲٫ قابلیت اندازه‌گیری مستمر (Perceptible): روش‌های گوناگون برای اندازه‌گیری شاخص‌های مختلف و رصد غلظت ازون استراتوسفر و همین‌طور میزان انتشار مواد مخرب ازون مانند CFC وجود داشت و پیوسته منتشر می‌شد.
۳٫ ایده‌های قابل اجرا برای جایگزینی و نوآوری (Practical): ابداعِ ماده‌ای به جای کلوفلوئوروکربن بدون ویژگی‌های مخرب آن در لایه ازون و روانه کردن آن به بازار کار چندان دشواری برای دانشمندان و صنعتگران نبود. آن‌ها موفق شدند ظرف یک سال ماده‌ای به نام هیدروفلوئوروکربن را تولید و روانه بازار کنند. اگرچه این ماده بعدها جزو گازهای گلخانه‌ای طبقه‌بندی شد و در آینده باید برای جایگزینی آن نیز فکری کرد اما دست کم ویژگی‌های خطرناک CFC را نداشت.
سولومون سپس استدلال می‌کند آنچه سه P فوق را به یکدیگر پیوند می‌دهد و حل مسأله را امکان‌پذیر می‌کند یک P بزرگ‌تر است: کشاندن مسئله به حوزۀ عمومی و برانگیختن هوشیاری اجتماعی در سطوح مختلف (Public) در مسئله لایه ازون ابتدا حساسیت عمومی در لایه‌های مختلف اجتماعی برانگیخته شد و در زندگی روزمره بازتاب یافت سپس به صورت برنامه و قانون درآمد و اجرا شد."

Changing Your Diet Can Add Up to 10 Years to Your Life Expectancy, New Study Shows
خلاصه: مطالعه جالبی که نشان میدهد تغییر رژیم غذایی از رژیم رایج آمریکایی میتواند تا ده سال به عمر بیافزاید. تغییر به سمت رژیم های با حبوبات و غلات کامل و مغزیات بیشتر و گوشت قرمز و پرورده کمتر. اگر از ۲۰ سالگی شروع شود ده سال، از ۶۰ سالگی تا هشت سال و حتی از ۸۰ سالگی تا سه و نیم سال امکان افزایش عمر دارد.
نکته جالب قدرت سبک زندگی در سلامت است.

تهدیدهای پیش روی امروز، فرصت های از دست رفته دیروز
پیشنهاد شرکت مدیریت بندر فیلیپینی در ایران رد میشود و می رود در عراق رکورد جابجایی کانتینر را میزند!
بریده: در ادامه «ایجاد راه حمل و نقل زمینی مشترک از داخل خاک عراق» پیشنهاد دیگری است که در فوریه 2022 همزمان با سفر اردوغان به امارات قرار است توافقنامه آن به امضا رسیده و جایگزین مسیر ایران -کریدورشمال-جنوب و کریدور غرب- گردد.

-------
#دستچین (بهترین های وب)
@salmaneshoon

عکاسی هنر نیست، عکس‌سازی احیانا هنر است.
ثبت واقعیت، به‌هیچ‌ وجه هنر نیست. کار فنی و تکنیکی‌ست که می‌تواند از هنر هم بهره بگیرد.
برای مثال تاریخ‌نویسی؛ ما یک تاریخ‌نویس را هنرمند خطاب نمی‌کنیم اما در نمونه‌ای مثل بیهقی، می‌بینیم او از تکنیک‌های ادبیاتی هم در کارش بهره برده و به مثابه یک تکنسین کار خود را بسیار خوب انجام داده. اما در بررسی آن اول نه به شیوه نوشتارش، به ضبط درست و دقیق واقعیتِ او توجه می‌کنیم. چون یک مورخ است نه یک هنرمند؛ در نگاه بعد می‌توانیم از تکنیک (و نه فرم) هنری او تعریف کنیم.
عکس گرفتن به هر صورت یعنی ثبت واقعیت، چون جهانِ دیدنی، جهان واقعی‌ست و چیزی جدا از آن را نمی‌توان تصویر کرد. مگر با دست‌کاری و ویرایش (ادیت) عکس که از عکاسی چیزی جداست.
این ثبت واقعیت، خود محدوده عکاسی‌ست و باید آن را با همین مسئله تحدید کرد.
یعنی عکاسی (مثل برادر کوچک‌ترش، فیلم‌برداری) ناگریز است همیشه ثبت واقعیت کند تا خود باقی بماند.
بعضی افراد این‌جا یک مغالطه مسخره می‌کنند: "اوه پس نقاشی چی؟ نقاشی رئالیستی هم ثبت واقعیته!"
اما تفاوت دقیقا همین‌جاست که نقاشی هیچ محدودیتی برای ثبت واقعیت ندارد، واقعیتِ نقاشان یک واقعیت برساخته خودشان است و برای همین واقع‌گرایی (رئالیسم) میکل‌آنژ با داوینچی و رامبراند متفاوت است.
چیزی که دوستان باید به آن اشاره کنند نقاشی‌ ابرواقع‌گرایانه (هایپررئالیسم) و واقع‌گرایی‌عکس‌واره (فوتورئالیسم) است که هدفشان نزدیک شدن به واقعیت به هر قیمتی‌ست که در دنیای نقاشی هم کارشان هیچ‌وقت رونقی نداشته و صرفا نشان دهنده بخشی از تکنیکِ هنری ایشان بوده.
به‌تر است این‌جا به سینما و رابطه‌اش با فیلم‌برداری فکر کنیم.
می‌شود سینما را به چهار پاره تقسیم کرد: روایت، میزان‌سن و تدوین.
فیلم‌برداری قسمی از روایت است و ضبط و ارائه آن و تدوین ویرایشش.
یعنی کار هنریِ فرمیک ما در میزان‌سن صورت می‌گیرد و فیلم‌برداری ثبت و ضبط کننده ماجراست، فلذا دوربین و تدوین در تکنیک کار می‌کنند و فرم گرفتنشان هم از پسِ میزان‌سن است. برای همین ما به روندِ این پروسه "فیلم‌سازی" می‌گوییم نه فیلم‌برداری.
برگردیم به عکس؛ دقیقا در عکاسی هم ما با این مشکل مواجهیم، زیرا عکاسی خود تکنیک است و در پاره گستره‌ای از موارد صرفا ثبت واقعیت موجود.
واقعیت ما با عکس معنا پیدا نمی‌کند، بل‌که در بیرون از آن موجود است و کار خود را می‌کند.
اما وقتی ما با "عکس‌سازی" طرف باشیم چی؟
به نمونه "فیلم‌سازی" فکر کنید. آیا می‌توان واقعیتی هنری را برساخت که با عکس‌برداری معنا پیدا می‌کند؟ همان‌طور که میزان‌سن با فیلم‌برداری رابطه مستقیم دارد؟
پاسخ مثبت است. اگر این کار را بکنیم ما توانستیم یک اثر هنری خلق کنیم. زیرا فعالیتی را در واقعیت انجام دادیم که نشان دادنش در قالب این مدیوم هنری به آن معنای تر و تازه و بدیع و "حقیقی‌تری" می‌بخشد.
روی حقیقی‌تر تاکید دارم چون برای مثال کشیدن یک شاهکار هنری و بعد عکاسی از آن در این دسته جای نمی‌گیرد چون به حقیقی‌تر شدنش کمکی نمی‌کند.
بنابراین اگر ما در بحث عکاسی (که یک چیزِ فنی‌ست) به حد اعلا برسیم می‌توانیم از طریق برساخت واقعیت و ایجاد رابطه سگالشی بین آن و عکسی که می‌گیریم اثر هنری خلق کنیم.
@startreatments

روا نباشه که تو کانالی که اسمش گنجه است (چرا باید فقط یه معنا داشته باشه؟!) روز نظامی گنجوی بگذره و صدایی نیاد. دو بیت کمتر شنیده از خسرو و شیرین هست که بزرگان عرفان و معنا قطعا بیشتر میفهمنش. ما فقط برق زدنش رو میبینم. میفرماد:

ز جان کندن کسی جان برد خواهد
که پیش از دادن جان مرد خواهد

نمانی گر بماند خو بگیری
بمیران خویشتن را تا نمیری

اینجا به روایتی اشاره میکنه از حضرت پیغامبر ص: "موتوا قبل ان تموتوا" که جمعی رو در تاریخ بیچاره کرده. این دو تا رو مثل یه گنجی تو بخش پیش از نتیجه گیری منظومه گذاشته و ادامه داده.
@salmaneshoon

چالش ایران در پساتوافق نهاد قدرتمند اجرا است
مصاحبه خوب، مفید و مهم مجید شاکری درباره توافق و آینده اقتصادی ایران از آن حرف های کمیاب فارسی است. شاکری عمق دارد و از موضع مشخص اقتصادی به پدیده ها نگاه میکند. ادبیاتش سنگین است متاسفانه. اینجا برش های مهمش را جمع کرده ام که تقریبا 50 درصد مطالبش را شامل است:

- بزرگ‌ترین انتقادی که به تیم آقای عراقچی وارد بود و به‌نظر می‌رسد در تیم جدید هم ادامه پیدا کرده، این است که مذاکره‌کنندگان ما به‌جای انتفاع از منافع اقتصادی به‌دنبال رفع تحریم هستند.
- یک مدل دیگر این است که ما بر سر یک‌سری خواسته‌های اقتصادی با طرف مقابل عمل می‌کنیم. آن‌وقت این خواست سنجش‌پذیر فارغ از موانعش ضامنی خواهد شد که منافع ما را تامین می‌کند، که این دو امر دوچیز کاملا متفاوت است.
- خواسته یعنی اینکه تعیین کنیم چه مقدار نفت می‌خواهیم بفروشیم، به چه طریقی و برای چه موضوعی.

- از اشتباهات بزرگ ما این بوده است که پرونده FATF را در دل برجام حل نکرده‌ایم، بلکه تصور کردیم اگر اکشن‌پلنی را بگیریم، طبعا در تابستان 95 از لیست سیاه بیرون خواهیم آمد

- زمستان 95 که منجر به افزایش قیمت دلار از 3700 تومان به 4200 تومان شد و بعد با آتش زدن 6 میلیارد دلار در دبی این رقم به 3700 تومان بازگشت، مگر این وقایع ناشی‌از اقدامات طرف سوم نبود؟! آیا این اقدامات می‌توانست بدون چراغ‌سبز آمریکایی‌ها انجام شود؟ خیلی‌وقت‌ها طرف مقابل برای اینکه مانع از انتفاع ایران شود، اصلا قانون وضع نمی‌کند و صرفا سخنرانی می‌کند.
- کل ماجرایی که باعث شد سرمایه‌گذاری ایتالیا در ایران در عمل به سرمایه‌گذاری ایران در ایتالیا تبدیل شود، یک جلسه بین تجار اصلی ایتالیایی با سفیر آمریکا در ایتالیا بوده است. کل ماجرایی که باعث شد علی‌رغم امضای برجام ایران نتواند پروژه‌ای را با ژاپن جلو ببرد این بود که سفارت آمریکا در این کشور شرکتی را به‌عنوان مشاور حقوقی معرفی کرد که به پیچیده‌ترین صورت ممکن این مفهوم را به طرف ژاپنی انتقال می‌داد که تو نباید با ایران کار کنی. موارد اینچنینی را نمی‌شود در داخل متن کنترل کرد. ما نمی‌توانیم بگوییم آمریکا حق ندارد چنین جلساتی بگذارد، اما می‌توانیم این را بگنجانیم که طرف مقابل به‌عنوان ضامن انتفاع شناخته شود.

- اولا اشتباه کردیم، ثانیا نمی‌دانستیم دنبال چه‌چیزی هستیم که این ندانستن نیز ناشی‌از فقدان برنامه توسعه است.

- در زمان امضای برجام ضمن اصرار ما بر خرید هواپیمای نو ما شانس‌مان برای نوسازی ناوگان‌مان را از دست دادیم؛ چراکه تامین‌کننده مالی پیدا نمی‌کردیم و طول می‌کشید تا خرید انجام دهیم. آیا آن‌روز خرید هواپیماهای خطوط هواپیمایی ورشکسته با میانگین عمر 3 تا 5 سال بهتر نبود؟ ... بلکه ما به‌دنبال راه‌حل دیگری برای تامین مالی بودیم، اول دنبال فایننسری در دبی بودیم و بعدا این گزینه مطرح شد که خود ایرباس فایننسر باشد که درنهایت نیز اتفاقی نیفتاد و صرفا تعداد اندکی هواپیما که اول برجام تحویل داده شده بود باقی ماند و ما شاهد نوسازی ناوگان هوایی‌مان نشدیم.

- ما الآن تقریبا می‌دانیم که آمریکایی‌ها برای فردای توافق احتمالی چه گزینه‌هایی را برای محدود کردن انتفاع ما از توافق، روی میز دارند. موضوع تهدید FATF برای امارات ... تهدید FATF برای ترکیه، تهدید FATF برای مالزی، موضوع پرونده هواپیمای اوکراینی و... ... ما چه برنامه‌ای برای فردای بعد از توافق داریم؟
- تنها چیزی که باعث دوام و پایداری توافق می‌شود، همین مورد است، اینکه شما بتوانید برای تجارت دوجانبه و تجارت بین‌الملل‌تان، به‌صورت جداگانه دو سیستم پرداخت داشته باشید.
- سرمایه‌گذاری خارجی توافق پایدار ایجاد نمی‌کند. شما همین موضوع را اخیرا در روسیه دیدید، هم اینکه آمریکایی‌ها این توان را دارند که تحریم‌هایشان را به نحوی بنویسند که کسی که در ایران سرمایه‌گذاری کرده‌ است، خودش از سرمایه‌گذاری متنفع شود اما ما متنفع نشویم. بهترین تجربه‌اش برای ما، موضوع پرونده شل و اِنی در سال 91 است

- اگر یک اولویت برای فردای توافق وجود داشته ‌باشد این است که شبکه‌های پرداختی که در زمان تحریم ایجاد کردیم، ... اینها را از بین نبریم.
- دقیقا به همین خاطر، تلاش برای رفع تحریم افراد اجرایی یا سپاهی و افراد نهادها بی‌فایده است، از این لحاظ که اگر شما یک عاملیت‌هایی برای تجارت دوجانبه خودتان بخواهید، چه کسی از ستاد اجرایی بهتر؟ چه کسی از بنیاد تعاون سپاه بهتر؟ ... یعنی علی‌رغم اینکه ما شعار لغو همه تحریم‌ها را می‌دهیم، یک‌سری تحریم‌ها را اصلا لازم نیست برداریم و اصلا نباید برداریم.
ادامه👇
-------
#دستچین (بهترین های وب)
@salmaneshoon

ادامه از👆
- محمدرضا پهلوی همزمان هم یک شبکه تجارت دوجانبه با بلوک شرق داشت –که جداگانه با شوروی، چکسلواکی و... کار می‌کرد- هم شبکه پرداختی را ذیل آمریکا ساخت. کشوری با ویژگی‌های ایران، در جایی که ما از دنیا قرار گرفتیم و جنس همسایگی‌هایی که دارد، چاره‌ای جز این موضوع ندارد. فارغ از اینکه تحریم باشد یا نباشد.

- نوعی از توزیع قدرت در داخل دستگاه دیوان‌سالاری ایران رخ داده ‌است که تقریبا دیگر توان مدیریت کردن پروژه‌های بزرگ را ندارد. اگر من می‌خواستم در کنار اولویت شماره یک، که به‌هم نزدن توافق‌های قبل از توافق است ... اولویت شماره دوم این است که ما به دنبال خلق آژانس توسعه‌ای برویم که خودش راسا مسئولیت طراحی و تامین مالی و ساخت طرح و بهره‌برداری آن را به عهده بگیرد که بتوانیم درمقابل تغییرات فراوانی که در محیط پیرامونی ما ایجاد می‌شود، سریع واکنش نشان دهیم.
- در زمان روحانی وقتی برجام امضا شد تصور اولیه این بود که قرارداد به‌صورت اتوماتیک کار خواهد کرد، کمی که گذشت دیدند نه، مثل اینکه به‌صورت اتوماتیک کار نمی‌کند.
- توافق کاملا بستگی به مساله تورم دارد، یعنی اگر تورم جهانی کنترل شود، توافق ما بلاموضوع می‌شود. آن وقت سوال این خواهد بود که انتفاع ما در داخل قرارداد تامین خواهد شد یا خارج از آن. یعنی مثلا آمریکا می‌تواند داخل برجام باشد و انتفاع ما از آن را صفر کند و از برجام هم خارج نشود یا می‌تواند خارج از برجام باشد و انتفاع ما را صفر کند. فرق بین دموکرات و جمهوری‌خواه در این چیزهاست، نه در تفاوت انتفاع ما.

- اگر در حوزه ارزیابی مدل ما این باشد که از حوزه‌های مختلف بانکی، نفتی و صنعتی (نهادها، دستگاه‌ها و...) توقع‌شان از توافق را جویا شویم نمی‌توانیم ارزیابی کنیم که چه چیزی خوب است و چه چیزی مهم. به این خاطر که این موارد نیاز به یک تجمیع و رویکرد از بالا به پایین دارد و نه از پایین به بالا.
- اگر بنا بود من چشم‌اندازی پیشنهاد بدهم احتمالا جنس ویژن و چشم‌اندازم این بود که ما می‌خواهیم پیمانکار توسعه خاورمیانه و کارخانه خاورمیانه باشیم، پس احتمالا اِلمان‌های اصلی من توسعه شهری و همه چیزهایی خواهد بود که به توسعه شهری وصل هستند؛مثل حوزه انرژی و آب که البته از آب هم شروع می‌شد و به حوزه تولیدات کارخانه‌ای می‌رسید. حتی این برنامه توسعه صنعتی عمودی‌ای که رهبر انقلاب هم مطرح کردند همین است. یعنی شما ناچارید بخش مشخصی را از بین بخش‌های دیگر انتخاب کرده، بیرون بیاورید و روی آنها متمرکز شوید. دوره برنامه توسعه صنعتی افقی به این معنا که با چند نرخ در اقتصاد بازی کنند و فرض بگیرند که این به‌صورت درون‌زا خودبه‌خودی و اتوماتیک باعث بهبود شرایط اقتصادی می‌شود واقعا گذشته است.

- بانک مرکزی باید حتما یک کفی برای نرخ ارز تعیین کند، نیازمند توجه است. یکی از نکات مهمی که به بانک مرکزی این امکان را داد که از 17 مهر 97 تا حدود 15 بهمن 98 نرخ ارز را علی‌رغم اینکه از زمین و آسمان برای آن بلا می‌بارید در یک محدوده‌ای کنترل کند، این بود که در 17 مهر 97 برای نرخ ارز یک کفی تعیین کرد و خودش روی آن کف ارز می‌خرید.
- ما باید یاد بگیریم هم با چینی‌ها و هم با آمریکایی‌ها کار کنیم بدون اینکه قلمروی خاکی و منافع ما نقطه تسویه‌حساب این دو کشور یا قدرت‌ها باهم باشد. مثلا در پرونده چابهار یکی از چالش‌ها این بود، عملا یک نقطه جغرافیایی به محل تسویه‌حساب دو قدرت خارجی با هم تبدیل شده بود. در قدم دیگر ما باید یاد بگیریم عمل خلق همکاری ایجابی بکنیم، اگر این اتفاق رخ دهد بعد از مدتی طرف‌های درگیر شما را به‌عنوان ثمن معامله جابه‌جا می‌کنند و در این حالت منافع کشور مستقل از کلیت سیاسی‌اش اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
- در نیمه دوم دهه چهل ایران با هر دو قطب همکاری ایجابی داشت، اگر آمریکا در این زمان به ایران در راه‌اندازی صنعت ذوب‌آهن کمکی نداشت، ایران این نیاز خود را از طریق شوروی تامین می‌کرد. توانایی خلق همکاری ایجابی به ما مسیر را نشان می‌دهد و مشخص‌کننده این گزاره است که در آینده آیا می‌توانیم با آمریکا همکاری داشته باشیم یا خیر.
-------
#دستچین (بهترین های وب)
@salmaneshoon

قسمت سوم: بیانیه خداحافظی وار شهاب حسینی
"در مرز پنجاه سالگی خود را در بسیاری از اموری که بایست به آن می پرداختم و زمانش را صرف سینما کردم به شدت خود را جامانده از قافله میبینم. بنابراین مشتاقم ادامه مسیر را در یافته های خود در قالب نوشتار کارگردانی و بازیگری جاری و اجرا کنم و اساسا دیگر علاقه چندانی به حضور در پروژه دیگران ندارم مگر اینکه معنای این سروده زیبا در پروژه ایشان متجلی باشد: حیلت رها کن عاشقا ..."
چه خبره!

گفتم آشنا میزنند ها. سبکشون هم میخوره.
#میم

از اینکه یک سال دیگه کنار هم بودیم تشکر میکنم. بسی لذت بخش و دوست داشتنی بودید.
در پایان سال اگر تعریف و تمجید، تشکر و سپاس، قدردانی و ابراز لطفی هست که روتون نشده مستقیم بگید میشنوم :)
گذشته از شوخی اگر نقدی هم باشه خیلی خوشحال میشم فقط حیف نمی تونم بلاک تون کنم.

جهت سوال، نقد و پیشنهاد:
https://t.me/Harfmanrobot?start=79539781