سفیر
208 subscribers
778 photos
86 videos
27 files
1.63K links
کانال سفیر تلاشی در جهت تحلیل و بیان درست و واقعی دفاع مقدس با سه رویکرد احساسی، حماسی و عقلایی
تماس با مدیر:
Www.Safeer.blogfa.com
@najaf46
Download Telegram
جشن پتو (آّب پتو) :
برنامه استقبال ویژه از افراد در چادرها و اتاق های استقرار رزمندگان بود و کسانی که مسئولیت بالاتری داشته یا عزیزتر بودند جشن پتوی مفصل تری گرفته می شد و اگر کسی از این مراسم قصر در می رفت دامنه این جشن به شهرهای پشت جبهه و یا در اتوبوس و قطار هم می رسید و در این لحظات نگاه های متعجب و کنده شده مردم ناظر در پیرامون بچه ها بود که هاج و واج به آنها نگاه می کردند.
جشن پتو تدارک چندانی نمی خواهد یک جای دنج برای محصور کردن میهمان . یک پتو که جنسش مهم نیست و تنها باید طوری او را در بر بگیرد که میزبانان مشخص نشده و لو نروند و مشت و لگدهای آبدار برای مشت و مال دادن و پذیرایی از میهمان.
پذیرایی چنان بی تعارف و بی تکلف صورت می گیرد و در اجرای این برنامه ها توصیه و سفارش حالت عکس می گیرد و ضربات وارده با قدرت بیشتری به فرد وارد میشود
با پایان جشن در حالی که اجرا کنندگان جشن به سرعت و عجله محل را ترک می کنند میهمان که در زیر پتو مشغول ناله کشیدن و خط و نشان کشیدن برای میزبانان می باشد دست به کمر. موهای ژولیده و لنگان لنگان میهمانی را ترک می کند .
خدا می داند در جشن بعدی جای این میهمان با یکی از میزبانان عوض شود به هر حال در جبهه جشن پتو دیر و زود داشت اما سوخت و سوز نه.
مصداق و نمونه های جشن پتو و سایر شوخی ها در یگان های مختلف
امان‌ از دست‌ بچه‌های‌ دستة‌ شهید بهشتی‌! در گروهان‌ و گردان‌ و شایدهم‌ لشکر، یک‌ نفر پیدا نمی‌شد که‌ گذرش‌ به‌ چادر آنها افتاده‌ و بعد با بدنی‌درب‌ و داغون‌، قیافه‌ای‌ وحشتزده‌ و موهای‌ ژولیده‌ از آنجا فرار نکرده‌ باشد!
اگر بچه‌های‌ آن‌ دسته‌ را می‌دیدی‌، باورت‌ نمی‌شد که‌ اینقدر شر و شلوغ‌باشند. به‌ جز حاج‌ محمدی‌ همه‌ زیر بیست‌ و دو سال‌ بودند. کافی‌ بود که‌ از دم‌در چادر آنها بگذری‌ تا همگی‌ با لحنی‌ صمیمی‌ و چرب‌ و نرم‌ صدایت‌ کرده‌ وبه‌ داخل‌ چادرشان‌ دعوتت‌ کنند. اگر با تجربه‌ بودی‌، یعنی‌ دفعه‌ قبل‌ در آنجاپذیرایی‌ شده‌ بودی‌! سریع‌ آیة‌الکرسی‌ می‌خواندی‌ و فلنگ‌ را می‌بستی‌! اماوای‌ به‌ آن‌ روزی‌ که‌ تازه‌ وارد بوده‌ باشی‌ و به‌ چادرها آنها بروی‌. دیگر بایدغزل‌ خداحافظی‌ را می‌خواندی‌ و برای‌ شادی‌ روحت‌ فاتحه‌ می‌فرستادی‌ ودوستانت‌ باید برای‌ بردنت‌ به‌ اورژانس‌ می‌آمدند.
فرض‌ کن‌ تو یک‌ نیروی‌ جدید بودی‌ که‌ تازه‌ به‌ گردان‌ آمده‌ بودی‌. آنها به‌چادرشان‌ دعوتت‌ می‌کردند. با کمال‌ میل‌ می‌پذیرفتی‌ و می‌رفتی‌. اول‌ از تو باچایی‌ و شربت‌ پذیرایی‌ درست‌ و حسابی‌ می‌کردند. بعد برای‌ اینکه‌ با توخیلی‌ دوست‌ شوند چند حقه‌ و کلک‌ سوار می‌کردند. مثلاً یکی‌ از آنها پیراهن‌فرمش‌ را می‌آورد. و می‌گفت‌: «تا حالا از آستین‌ پیراهن‌ من‌ ابرها را دیدی‌؟نمی‌دانی‌ که‌ چقدر قشنگ‌ و زیبا نشان‌ می‌دهد. می‌خواهی‌ نگاه‌ کنی‌؟» و توقبول‌ می‌کردی‌. پیراهن‌ فرم‌ را می‌انداختند سرت‌ و تو از توی‌ آستین‌ پیراهن‌ به‌گوشة‌ آسمان‌ که‌ ابرها در آنجا جمع‌ شده‌اند نگاه‌ می‌کنی‌. اما چیزی‌ دستگیرت‌ نمی‌شود که‌ یهو از توی‌ آستین‌، یک‌ پارچ‌ آب‌ روانة‌ صورتت‌می‌شد و همه‌ سر و بدنت‌ خیس‌ آب‌ می‌شد. با وحشت‌ که‌ پیراهن‌ را کنارمی‌زدی‌، یکی‌ از بچه‌ها را می‌دیدی‌ که‌ ایستاده‌ و هر هر می‌خندد.
خب‌ این‌ اوّلی‌. اما پذیرایی‌ دوّمی‌.فرض‌ کن‌ شب‌ است‌ که‌ مهمانشان‌ شده‌ای‌. آنها سریع‌ دور حلقه‌ای‌می‌نشستند و تو هم‌ یکی‌ از زنجیرهای‌ حلقه‌ می‌شدی‌. یکی‌ از آنها می‌گفت‌:«خب‌ بازی‌ لال‌ بازی‌ خوبه‌؟» همه‌ قبول‌ می‌کردند. خود او شرط‌ می‌گذاشت‌که‌ اوستا هر کاری‌ با بغل‌ دستی‌ کرد بغل‌ دستی‌ هم‌ با کناری‌ بکند و هیچ‌ کس‌هم‌ حق‌ خندیدن‌ ندارد. و بازی‌ شروع‌ می‌شد. اوستا به‌ صورت‌ بغل‌ دستی‌دست‌ می‌مالید بغل‌ دستی‌ به‌ کناری‌ و کناری‌ به‌ بغل‌ دستی‌ و خلاصه‌ به‌صورت‌ خودت‌ هم‌ دست‌ مالیده‌ می‌شد تا آخر. اوستا آهسته‌ به‌ پای‌ بغل‌دستی‌ ضربه‌ می‌زد و دوباره‌ تا آخر همین‌ عمل‌ تکرار می‌شد، چند بار دست‌مالیدن‌ به‌ صورت‌، نیشگون‌، کشیدن‌ بینی‌، تا آخر که‌ می‌دیدی‌ همه‌ نگاهت ‌می‌کنند و به‌ زور جلوی‌ خنده‌ شان‌ را گرفته‌اند. هاج‌ و واج‌ می‌مانی‌ که‌ چه‌شده‌ و اینها چرا می‌خندند، که‌ یک‌ آینه‌ جلوی‌ صورتت‌ گرفته‌ می‌شد و تو ازدیدن‌ یک‌ صورت‌ سیاه‌ واکس‌ خورده‌ وحشت‌ می‌کردی‌ و می‌دیدی‌ که‌ دست‌بغل‌ دستیت‌ از صورتت‌ هم‌ سیاهتر است‌.
#فرهنگ_جبهه_جشن_پتو
#شهید_خاطرات_دفاع_مقدس
#فرهنگ_جبهه_الگو
#آب_پتو
#جشن_پتو
http://telegram.me/safeer59
جشن پتو (آّب پتو) :
یا اینکه‌ از بچه‌های‌ گردانی‌ و به‌ دیدن‌ یکی‌ از دوستانت‌ بر عکس‌دشمنانت‌! می‌روی‌. وقتی‌ به‌ چادر شان‌ می‌رسی‌ در یک‌ لحظه‌ می‌بینی‌ که‌چشمان‌ همه‌ شان‌ برق‌ زد و آب‌ از لب‌ولوچه‌شان‌ راه‌ افتاد. به‌ پایت‌ بلندمی‌شوند و تو را با احترام‌ و بفرما، بفرما به‌ صدر مجلس‌ می‌برند. یک‌ لیوان‌چای‌ و یا یک‌ پیاله‌ گندم‌ و عدس‌ بو داده‌ جلویت‌ می‌گذارند و تو مشغول‌ می‌شوی‌. بعد از چند دقیقه‌ یکی‌ از آنها ـ اکثر اوقات‌ فرمانده‌شان‌ ـ از تودرخواست‌ می‌کند که‌ خودکار و یا مدادی‌ که‌ وسط‌ چادر افتاده‌ است‌ رابی‌زحمت‌ به‌ دستش‌ برسانی‌. با خضوع‌ و خشوع‌ می‌روی‌ وسط‌ چادر، همین‌که‌ خم‌ می‌شوی‌ تا برش‌داری‌، یک‌ دفعه‌ با افتادن‌ یک‌ پتو بر سرت‌، دنیا جلوی‌چشمانت‌ تیره‌ و تار می‌شود و بعد باران‌ مشت‌ و لگد بر سر و تن‌ نازنینت‌باریدن‌ می‌گیرد. جوری‌ می‌زننت‌ که‌ اگر «بروسلی‌» مرحوم‌ را آن‌ طور می‌زدندتا قیام‌ قیامت‌ سینه‌ خیز می‌رفت‌! یا غش‌ می‌کردی‌ و از حال‌ می‌رفتی‌ و یا گیج‌و خل‌ می‌شدی‌. بعد که‌ سرحال‌ می‌آمدی‌ یک‌ آینه‌ جلوی‌ صورتت‌ می‌گرفتندو تو نازنین‌ قیافه‌ای‌ که‌ بینی‌اش‌ کج‌ و کوله‌، ابروهایش‌ پایین‌ و بالا و موهای‌سرش‌ مثل‌ برق‌گرفته‌ها سیخ‌ شده‌ است‌، شوکه‌ می‌شدی‌ و به‌ هوا می‌پریدی‌.می‌ریختند دورت‌ و قربان‌ و صدقه‌ها شروع‌ می‌شد. آن‌ زمان‌ دیگر مثل‌ یک‌ماشین‌ درب‌ و داغون‌ احتیاج‌ به‌ یک‌ آچارکشی‌ پیدا می‌کردی‌! خلاصة‌ کلام ‌می‌انداختندت‌ روی‌ یک‌ برانکارد و «لااله‌ الاالله‌ و محمد رسول‌الله‌(ص‌)»گویان‌ از چادر بیرون‌ می‌بردند و بچه‌های‌ گردان‌ شصتشان‌ خبردار می‌شد که‌آن‌ چادر یک‌ قربانی‌ دیگر گرفته‌ است‌. دوستانت‌ با ترس‌ و لرز می‌آمدند وهیکل‌ زهوار در رفته را می‌بردند چادرتان‌. و آن‌ زمان‌تو مثل‌ مار گزیده‌ها که‌ از ریسمان‌ سیاه‌ و سفید می‌ترسند، دور رفتن‌ به‌ چادرهای‌ آنها را خط ‌می‌کشیدی‌ و اگر باد هم‌ کلاهت‌ را به‌ آنجا می‌برد دنبالش‌ نمی‌رفتی‌.
این‌ را هم‌ بگویم‌ که‌ در عملیاتها و حمله‌ها هیچکس‌ در شجاعت‌ و دلیری‌به‌ گردپای‌ آنها نمی‌رسید. هر کدامشان‌ با هر وسیله‌ای‌ که‌ می‌شد از خجالت‌دشمن‌ درمی‌ آمد. بی‌ سیم‌ چی‌ آر پی‌ جی‌ شلیک‌ می‌کرد، آر پی‌ چی‌ زن‌ اگرموشکش‌ تمام‌ می‌شد، یک‌ تیرپارچی‌ تمام‌ عیار می‌شد. و مسئول‌ دسته‌ شان‌می‌توانست‌ یک‌ امدادگر خوب‌ بشود و خلاصه‌ کلام‌ کاری‌ می‌کردند که‌ افراددشمن‌ به‌ مرگ‌ خودشان‌ راضی‌ شوند.
اینها را که‌ گفتم‌ یاد خاطره‌ای‌ از چند ماه‌ قبل‌ افتادم‌ که‌ ذکرش‌ بیجا نیست‌.در پادگان‌ «دو کوهه‌» بودیم‌ که‌ خبر آمد می‌خواهیم‌ به‌ منطقه‌ عملیاتی‌ «مهران‌»برویم‌. همه‌ بچه‌ها که‌ از بیکاری‌ و کسلی‌ خسته‌ شده‌ بودند. سریع‌ به‌ بستن‌ بارو بندیل‌ مشغول‌ شدند که‌ یکی‌ از بچه‌ها با شیطنت‌ خندید و گفت‌: «بچه‌هابیایید به‌ میمنت‌ این‌ خبر، برای‌ اولین‌ کسی‌ وارد اتاق‌ شد جشن‌ پتو بگیریم‌.چطوره‌؟» خب‌ کور از خدا چه‌ می‌خواهد؟ یک‌ تلویزیون‌ رنگی‌! با جان‌ و دل‌پذیرفتیم‌. خودمان‌ را زدیم‌ به‌ خواب‌ و یک‌ نفر با پتو دم‌ در کمین‌ کرد. چندلحظة‌ بعدتقه‌ای‌ به‌ در خورد و صدایی‌ بلند شد که‌: «یا الله‌ هیچ‌ کس‌ نیست‌،برادرا من‌...»و همین‌ که‌ وارد اتاق‌ شد پتو رویش‌ افتاد و باران‌ مشت‌ و لگدبرسرش‌ باریدن‌ گرفت‌.خوب‌ که‌ حالش‌ را جا آوردیم‌ خسته‌ و نفس‌ زنان‌ رفتیم‌ وکنار نشستیم‌. بندة‌ خدا همین‌ طور زیر پتو دراز کشیده‌ و چیزی‌ نمی‌گفت‌.اصلاً برای‌ نجات‌ خودش‌ تقلایی‌ نکرد. پتو که‌ کنار رفت‌، رنگ‌ همه‌ پرید.حاج‌ حسین‌، معاون‌ گردان‌ بود. همان‌ طور که‌ می‌خندید، گفت‌: «بابا ای‌ والله‌،این‌ طوری‌ از مهمان‌ پذیرایی‌ می‌کنند؟ گردنم‌ داشت‌ می‌شکست‌. خواستم‌بگم‌ که‌ اگر از لحاظ‌ تدارکات‌ کم‌ وکسر...» و من‌ از خجالت‌ رفتم‌ زیر پتو.
حالا، هر وقت‌ که‌ به‌ بهشت‌ زهرا می‌روم‌ سر قبر بعضی‌ از بچه‌های‌ دسته‌شهید بهشتی‌ می‌روم‌. بچه‌هایی‌ که‌ در عین‌ شلوغی‌، خداوند خواستشان‌ وآنهابا بال‌ و پر خونین‌ به‌ دیدارش‌ رفتند و ما را جا گذاشتند. بالای‌ سرشان ‌می‌نشینم‌ و یادی‌ می‌کنم‌ از آن‌ روزهای‌ خوب‌ و خوش‌ جبهه‌ و جنگ‌.
داود امیریان‌
#فرهنگ_جبهه_جشن_پتو
#شهید_خاطرات_دفاع_مقدس
http://telegram.me/safeer59
دو یار ، دو سردار گمنام ،سردارانی که با شهادت آنها ارزش کار آنها در نزد عموم آشکار شد و جنگ بدون آنان ... http://telegram.me/safeer59
به یاد مردانی که تکرار ناپذیرند از #اخلاص_شجاعت_غیرت_گمنام_بی_ادعا http://telegram.me/safeer59
به یاد مردانی که تکرار ناپذیرند از #اخلاص_شجاعت_غیرت_گمنام_بی_ادعا http://telegram.me/safeer59
به بهانه چهارم آبان1362 اشغال شهر خرمشهر توسط ارتش عراق:
نجف زراعت پیشه
قبل از جنگ به خرمشهر می گفتند عروس شهرهای ایران ،بندر تجاری پررونقی که از سال های قبل بندر رقیبش ، بصره عراق را از دور خارج کرده بود؛ خانه های ویلایی زیبایی داشت و خیابان های شهر را گل های منحصر به فردی تزیین کرده بود.

در تاریخ شهر خرمشهر چهار بار توسط مهاجمین و دشمنان ایران زمین اشغال شده است، دو بار توسط انگلیسی ها ،یک بار توسط حاکم بغداد علی پاشا از حکومت عثمانی و چهارمین بار نیز بوسیله صدام حسین.

بار اول : سال 1253 ه.ق توسط علی پاشا والی بغداد که این هجوم به محمره با غارت و کشتار و اسارت خیل عظیمی از مردم منطقه همراه بود و دلیل وی برای هجوم و چاشغال محمره ادعای حاکمیت بر محمره (خرمشهر ) و نواحی مجاور آن بود.

بار دوم : اشغال خرمشهر در تاریخ 1851م (1273 ه.ق) بود که پس از لشکر کشی ایرانیان به هرات که بخشی از ایران آن روز بود ، نیروهای انگلیسی خرمشهر را به اشغال درآوردند و تنها زمانی از خرمشهر خارج شدند که ایران منطقه هرات و نواحی مجاور را از دست داده و واگذار کرد.

بار سوم : اشغال خرمشهر در جریان اشغال ایران در شهریور 1320 که مصادف با جنگ جهانی دوم بود روسها و انگلیسی ها سیاست بی طرفی ایران را در جنگ نادیده گرفته و خاک کشورمان توسط نیروهای روس و انگلیس اشغال شد؛انگلیسی ها از خرمشهر تا اهواز را اشغال کردند اما بعد از پایان جنگ خود انگلیسی ها منطقه اشغالی را ترک کردند.

بار چهارم : زمانیکه ایران دچار انقلاب شده بود و از نظر اقتصادی،نظامی ،سیاسی و ....در وضعیت بدی قرار داشت ارتش کاملاً مجهز عراق هجومی سراسری به مرزهای غربی کشور را آغاز کرد که علی رغم عدم آمادگی نظام سیاسی برای مقابله جدی، نیروهای مردمی به فرمان امام در جبهه ها حضور یافته و نیروهای عراقی را در دروازه های شهر زمینگیر کردند و اگر از این نیروهای شجاع حمایت می شد عراق نمی توانست شهر را به اشغال درآورد اما علی رغم بی مهریها و عدم پشتیبانی نیروهای مدافع شهر ایستادگی و مقاومت رزمندگان داخل شهر که طیف مختلفی از ارتش،سپاه،نیروهای مردمی از زن و مرد را در بر می گرفت در تاریخ 24 مهر 1359 به خاطر رشادت و شهادت بسیاری از رزمندگان به خونین شهر تغییر نام داده و سرانجام دشمن پس از 34 روز توانست خرمشهر را به اشغال خود در آورد و قسمت غربی شهر در تاریخ4/8/1359 به اشغال در آمد و به مدت 19 ماه از خاک میهن دور شد، تا این که با شهامت و ایثار رزمندگان در عملیات بیت المقدس در تاریخ 3/3/1361 از چنگال اشغالگران آزاد شد و شور و ولوله عجیبی سرتاسر ایران را فرا گرفت که تاریخ نظیر آن را نداشت؛ چرا که برای اولین بار ایرانیان توانسته بودند مناطق از دست رفته خویش را بدون اتکا و حمایت نیروهای خارجی از دشمن بازپس گرفته و از جدایی این مناطق از میهن که در دو سده اخیر بی نظیر بوده است ،نقشی جاودان از خویش در تاریخ کشور بر جای بگذارند.

#آزادی_خرمشهر_سوم_خرداد_۱۳۶۱
#اشغال_خرمشهر_طی_تاریخ_معاصر
#چهارم_آبان_1359_اشغال_خرمشهر_توسط_عراق
http://telegram.me/safeer59
استراتژی دفاع متحرک :
(جنگ جوجه تیغی با مار)

بعد از شکست عراق در فاو زمستان 1364 و ضربات کمر شکن به ارتش عراق صدام تصمیم گرفت با استفاده از استراتژی تهاجمی در نقاطی که خطوط پدافندی ما دارای ضعف بودیم به نیروهای ما حمله نماید لذا به نقاطی حمله برد که نقاط ضعف ما بود و ما از نیروی عمده ای برخوردار نبودیم مناطقی نظیر حاج عمران ، مهران و ....که سبب شد ماههای بعد از والفجر 8 ما به سمت مقابله با اهداف دشمن در مناطق مختلف برویم که از اسفند 1364 آغاز و با عملیات کربلای یک و بازپس گیری شهر مهران در تیرماه 1365 و شکست این استراتژی به پایان رسید.

#استراتژی_دفاع_متحرک
http://telegram.me/safeer59
نبرد در آبراه تبوک :
شکست استراتژی دفاع متحرک عراق در هورالهویزه:
نجف زراعت پیشه
در اواخر سال ۶۴ و آغازسال 1365 که تغییر استراتژی دفاع متحرک عراق جهت بازپس گیری مناطق از دست داده طی عملیاتهای گذشته بود عراق عملیاتهای متعددی را انجام داد که از جمله آنها می توان به عملیات در هورالعظیم اشاره کرد که بر اساس آن عراق طی یک تهاجم به پاسگاهی واقع در آبراه تبوک که تیپ ویژه شهدا برادران روی آن پدافند می کرد به اشغال خود در آورد. این تنها پاسگاهی بود که با توجه به حساسیت منطقه به تیپ ویژه شهدا واگذار شده بود .
در تاریخ 12/3/64 دشمن در جناح راست نیروهای تیپ 15 آبی- خاکی امام حسن مجتبی (ع) که نیروهای تیپ ویژه شهدا بودنداز ساعت 11 شب شروع به ریختن آتش تهیه سنگین نمود که که تا نزدیکی صبح ادامه داشت و با یک تهاجم سریع پاسگاه را به تصرف خویش در آورد که در جریان تک دشمن بسیاری از نیروهای تیپ ویژه شهدا به شهادت رسیدند .
با توجه به تهدید منطقه و همچنین برای تیپ 15 آبی- خاکی امام حسن مجتبی (ع) دستور بازپس گیری آن از سوی فرماندهی صادر شد که ابتدا قرار بود نیروهای لشکر 14 امام حسین (ع) عمل کنند که بعداً به تیپ 15 آبی- خاکی امام حسن مجتبی (ع) واگذار گردید؛ لذا در همین راستا گروهان پدافند کننده در منطقه تعدادی قایق ذوالفقار و دو لندی گراف را که 106 روی آنها نصب شده بود به جلو برده و در آبراههایی که به این پاسگاهها منتهی می شد گذاشتند و با تقویت نیروهای رزمنده در جلو آنها از نفوذ هر چه بیشتر نیروهای دشمن جلوگیری مینمودند .
نهایتا ً در 13/3/1364 با حضور فرمانده تیپ 15 آبی- خاکی امام حسن مجتبی (ع) برادر حسین کلاه کج و فرمانده طرح و عملیات حشمت حسن زاده و تعدادی از رزمندگان حاضر در سایت خیبر و گروهان پدافند کننده در منطقه عملیات علیه نیروهای دشمن آغاز گردید. در مرحله اول مقر دشمن از ساعت 9 شب تا 4 صبح توسط ادوات و آتش تهیه خودی کوبیده شد و با طلوع فجر نیروهای رزمنده با قایقهای تندرو و شلیک بی امان به پاسگاه هجوم برده و با نابودی نیروهای دشمن پاسگاه را به تصرف خویش درآوردند .
بعد از تصرف آن نیروهای دشمن در چند مورد اقدام به اجرای پاتک نموده که با دادن تلفات مجبور به عقب نشینی شدند. بعد از تثبیت کامل ، تیپ مواضع متصرف شده را به تیپ ویژه شهدا واگذار نمود. این عملیات به عنوان اولین تجربه موفق نیروهای رزمنده در تک های محدود علیه عراقی ها بود که پس از آن عملیاتهای سلسله وار قدس و عملیاتهای ظفر و قادر صورت گرفت.
(زراعت پیشه،نجف ،1396،سایت خیبر:نگاهی به تیپ 15 آبی-خاکی امام حسن مجتبی ع در دفاع مقدس،تهران،آوین نگار)

#استراتژی_دفاع_متحرک
#هورالهویزه_پاسگاه_پدافندی
#تیپ15_امام_حسن_مجتبی_1365
http://telegram.me/safeer59
واحد اطلاعات عملیات (1)
نجف زراعت پیشه
وظیفه اطلاعات عمليات در زمان جنگ با اطلاعات امنيتي در پشت جبهه ها متفاوت است. کار اطلاعات عمليات بررسي وضعيت دشمن، شناسایی زميني، پيدا کردن راهکار، فرستادن اکيپ هاي گشتي و راهنمايي بود و نيروهاي اين واحد قبل از عمليات، زمان عمليات و بعد از عمليات درگير بودند و به دليل حجم بالا و طاقت فرساي کار، بيشتر نيروهاي واحد اطلاعات عمليات را قشر جوان و دانشجويان که حس کنجکاوي و پويايي داشتند، تشکيل مي دادند.
نيروهاي اطلاعات و عمليات از برگزيدگان جمع رزمنده ها بوده که با طي کردن دوره هاي آموزشي سخت و دشوار، مسئوليت خطير شناسايي مواضع دشمن را بعهده داشته و جزو خط شکنان در عملياتها بوده اند.بدون استثناء بهترين فرماندهان يگانها سابقه حضور در اين واحد را تجربه کرده و از جمله نيروهاي تيز هوش و با استعداد آن دوران بوده اند
به دلیل حساسیت و سختی کار برادران اطلاعات و عملیات و نیاز به رازداری و نگه داری اسرار مناطق شناسایی شده و سایر موارد مربوط به عملیات ها ،بچه های اطلاعات و عملیات از مومن ترین، شجاع ترین، کارآمدترین و امین ترین نیروهای جبهه بودند و در اسارت هم اطلاعات خود را حفظ می کردند و موردی را سراغ نداریم که این نیروها در اسارت اطلاعاتی را لو داده باشند و بسیاری از آنان در زیر شکنجه های دشمن و منافقین به شهادت رسیدند .دلیل حضور این برادران در واحد سخت و طاقت فرسایی چون اطلاعات عملیات اخلاص و تلاش بیشتر در محیطی گمنام بود تا بهتر دین خود را به امام ،دین و کشور خود ثابت کنند.
برای رسیدن به این مرحله از توانایی و خودسازی درونی بچه های اطلاعات و عملیات، به معنای واقعی شب زنده دار‌ بودند و سنگرهای آنان در پادگان های عقبه و مقرهای پشت جبهه و از همه مهمتر درون مسیرهای ماموریت شناسایی صحنه های عجیبی از اخلاص در عبادت آنها مشاهده می شد و به عبارت بهتر شب های شناسایی اوج شب زنده داری بود.
این نیروها آن چنان مقید بودند که در مسائل شرعی هم مسئله دان بودند و هم به مسائل شرعی عمل می کردند، اهل معنویت بودند اما در برابر خرافات محکم می ایستادند ؛ اطاعت از فرماندهی را به احسن وجه عملی می نمودند اما حرف ها و انتقادهایشان را صریح بیان می کردند
افرادي که در واحد اطلاعات عمليات فعاليت مي کنند، نمي توانند با بيرون ارتباط داشته باشند، حتي نمي توانند با خانواده شان تماس بگيرند ،و این محدودیت ها هر تازه واردی را دچار ترس می کند اما وقتی که از نزدیک نیروهای این واحد را که با صورت هاي آفتاب سوخته و ترک خورده در صفا و صميميت در کنار هم به فعاليت مي پردازند مشاهده می نمودی دل کندن از آنها مشکل بود.
شرایط حضوردر اطلاعات عملیات مشکل بود به نحوی که در ابتداي ورود به واحد اطلاعات عمليات شرایط حداقل ۶ ماه حضور در جبهه و شرکت در عملیات را مطرح می کردند ، با صحبت ها و تعیین شرایط اولیه نیرو را از هر حیث برای مشکلات و خطرات آینده آماده می کردند. در پذیرش اولیه عنوان می کردند در اين واحد از نامه، تلفن، مرخصي و ... خبري نيست، در ضمن بايد بدانيد که مفقودي، جانبازي و شهادت حتمي است، به فکر زنده ماندن نباشيد.آموزش هاي تخصصي واحد اطلاعات عمليات را در شرایط سخت در مکان ها و اقلیم بسیار سخت گرم و سرد طی می کردند و وقتي مي پرسيدند چه زماني دوره آموزشي به پايان مي رسد، اعلام مي شد هر وقت عرق بدنتان شيرين شود و نمک در بدن نداشتيد که کنايه از دشواري کار بود.
واحد اطلاعات عملیات تیپ 15 امام حسن ع نیز از مجموعه برادرانی شجاع،مومن و عملیاتی تشکیل شده بود که دقت و سرعت انجام ماموریت های محوله به آنها زبانزد در تیپ و لشکرهای دیگر و قرارگاه شده بود و در اهمیت کار این برادران همین بس که اطلاعات تیپ 15 امام حسن مجتبی ع قبل از عملیات خیبر منطقه فاو را با ماموریت های مختلف در اواخر سال 1362 شناسایی کرده(عملیات والفجر 8 در منطقه فاو دو سال بعد در زمستان 1364 انجام پذیرفت) ، که با تغییر منطقه عملیاتی به هورالهویزه این ماموریت کنسل شد یعنی قبل از انجام عملیات والفجر 8 که به فتح شبه جزیره فاو منجر شد نیروهای شناسایی و اطلاعات عملیات امام حسن مجتبی بارها از رودخانه اروند عبور و شناسایی های کاملی از منطقه انجام داده بودند و همین نیروها با پایان ماموریت تیپ امام حسن مجتبی ع به لشکر 7 ولی عصر عج و قرارگاه منتقل شده و در ماموریت های شناسایی متعددی تا پایان جنگ شرکت داشتند و بسیاری از آنها در جریان عملیات های کربلای 4و5 و سلسله عملیات های نیروهای رزمنده در شمال غرب کشور به شهادت رسیدند.
#اطلاعات_عملیات_تیپ_15_امام_حسن_مجتبی
#واحد_اطلاعات_عملیات_دفاع_مقدس
#اطلاعات_عملیات
http://telegram.me/safeer59
واحد اطلاعات عملیات (2)
نجف زراعت پیشه
تمام امور مربوط به یک زندگی اجتماعی در شرایط سخت برای آموزش و انجام ماموریت های شناسایی را خود برادران واحد اطلاعات عملیات انجام می دادند چرا که حساسیت و اهمیت کار آنها اجازه افشای مکان استقرار آنها را نمی داد ، برای مثال سرويس بهداشتي و سنگرهای اجتماعی را خود نيروها احداث کردند.به دليل شرايط کاري دشوار، اين نيروها بايد آموزش هاي سخت را تحمل مي کردند تا در صحنه هاي واقعي با مشکل مواجه نشوند. در واقع با اين تمرينات سخت و فشرده، افرادي که قادر به تحمل شرايط نبودند در همان دوره آموزشي کنار مي رفتند. البته نيروهاي ارزياب در داخل گروه اطلاعات عمليات بودند که اگر يکي از نيروها به هر دليلي کم مي آورد، به گردان برگشت داده مي شد
در جریان ماموریت های شناسایی نيروهاي گشت اطلاعات عمليات حق تيراندازي، درگيري و اسير گرفتن را نداشتند، ابزار کارشان هم فقط يک قطب نما و يک دوربين مادون قرمز ديد در شب بود. البته در مناطقي که آب بود حتي از اسلحه و قطب نما هم نمي توانستيم استفاده کنيم و هر چه از آغاز جنگ تحميلي مي گذشت، شرايط براي نيروها سخت تر مي شد چون دشمن در تمام مسيرهايي که احتمال داشت عمليات انجام شود، مانع ايجاد مي کرد.
اسناد و مدارک واحد اطلاعات عملیات در دفاع مقدس جعبه سیاه و مخزن اسرار جنگ و برادران گمنام شجاع و بی ادعاییی می باشد که در زمانیکه نیروهای دیگر به استراحت و مرخصی می رفتند تازه کار آنها برای شناسایی مناطق عملیاتی آینده شروع می شد و این عملیات ها با شناسایی ، هدایت نیروها به منطقه عملیاتی و شرکت در نوک و پیشانی نیروهای رزمنده ادامه داشت که متاسفانه بسياري از گزارش هاي شناسايي و منابع معتبر جهت انتقال ای حماسه ها به نسل های آینده و ذکر در تاریخ نيروهاي اطلاعات عمليات به دليل آلودگي به مواد شيميايي معدوم شد، در حالي که اين گزارش ها دست خط شهدا بود، اين گزارش ها سندي از فعاليت نيروهاي اطلاعات عمليات بود که متاسفانه از بين رفت.
برادران اطلاعات عملیات در دفاع مقدس سخت ترین لحظات خود در جریان این حادثه تاریخ ساز و استثنایی در تاریخ ایران زمین را پذيرش قطعنامه و شهادت هم رزمان در طی عملیات های شناسایی و یا در جریان هدایت عملیات های عظیم رزمندگان اسلام می دانند ؛ البته غصه نه از بابت شهید شدن دوستانشان بلکه به خاطر جا ماندن خودشان از قافله ایثار و شهادت و امید به باز بودن این روزنه و همچنین چشم به شفاعت شهدا.

#اطلاعات_عملیات_تیپ_15_امام_حسن_مجتبی
#واحد_اطلاعات_عملیات_دفاع_مقدس
#اطلاعات_عملیات
http://telegram.me/safeer59
دستاورد عظیم دفاع مقدس برای ثبات و امنیت ایران و عراق : (1)
شهید اسماعیل دقایقی فرمانده لشکر 9 بدر :
فرمانده ایرانی که هدایت نیروهای عراقی در دفاع مقدس را علیه صدام حسین به عهده گرفت.

سردار سرلشکر شهید اسماعیل دقایقی که در تیر ماه 1339 در امیدیه به دنیا آمد، در سال 1350 که‌ رژیم پهلوی درصدد اجرای جشن‌های 2500 ساله شاهنشاهی بود، در تحریم و اعتصاب در هنرستان با دیگر دوستان و همرزمانش از جمله دکتر محسن رضایی شرکت فعالی داشت. در همان سال با هدف منفجر کردن مجسمه رضاخان ـ که در خیابان ۲۴متری اهواز نصب شده بود ـ به اقدامی شجاعانه دست زد، اما چاشنی مواد منفجره کار نکرد.

در سال ۵۳ دوبار به همراه محسن رضایی و جمعی از دوستان به زندان افتاد که هر بار پس از چند ماه زندان که با شکنجه و عذاب‌های روحی همراه بود، از زندان آزاد شد. همچنین پس از آزادی، از هنرستان اخراج شد.
در همان سال به دانشکده مهندسی کشاورزی رشته آبیاری دانشگاه اهواز راه یافت و پس از اینکه دو سال در این رشته تحصیل کرد، دوباره در سال ۵۵ در کنکور شرکت کرد و در رشته علوم تربیتی دانشگاه تهران پذیرفته شد.
دقایقی در سال ۵۷ ازدواج کرد و در نخستین صحبت با همسرش از اینکه تنها به خود و همسرش تعلق ندارد، سخن گفت.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۵۸ با یک نسخه از اساسنامه جهاد سازندگی به آغاجاری رفت و به همراه برخی از دوستان، جهاد سازندگی را راه‌اندازی کرد. هنوز چند ماه از فعالیت و تلاش همه جانبه وی در این ارگان نگذشته بود که طی حکمی در اوایل مرداد ۵۸با تشکیل سپاه پاسداران در این منطقه، به عنوان فرماندهی سپاه آغاجاری مشغول به خدمت شد.
به دنبال آغاز جنگ تحمیلی به عنوان نماینده سپاه در اتاق جنگ لشکر ۹۲زرهی اهواز حضور یافت و در سازماندهی نیروها و تجهیز آنها تلاش گسترده‌ای را آغاز کرد.
شهید دقایقی سپس به‌ دلیل لیاقت و شایستگی به‌ سپاه خوزستان دعوت و به عنوان سرپرست دفتر هماهنگی سپاه استان منصوب شد. نماینده سپاه در اطاق جنگ ۹۲ زرهی، فرمانده سپاه سوسنگرد، فرماندار نظامی سوسنگرد، مسئول دفتر هماهنگی سپاه خوزستان، مسئول یگان حفاظت سپاه منطقه یک، فرمانده گردان در عملیات خیبر و فرماندهی تیپ ۹بدر از جمله مسئولیت‌های این شهید در این مقطع بود.
او پس از عمری جهاد و ایثار در 28 دی ماه 1365 در عملیات کربلای 5 جام شهادت را نوشید و اجر اخلاص و مجاهدت خود را دریافت. (اابومحمد الطیب)

#اسماعیل_دقایقی_ابوابراهیم
#فرمانده_تیپ_لشکر_9_بدر
#مجاهدان_عراقی
#عملیات_کربلای_5
http://telegram.me/safeer59
دستاورد عظیم دفاع مقدس برای ثبات و امنیت ایران و عراق : (2)
شهید اسماعیل دقایقی فرمانده لشکر 9 بدر :
فرمانده ایرانی که هدایت نیروهای عراقی در دفاع مقدس را علیه صدام حسین به عهده گرفت.


.......او ارادت خاصی به حضرت فاطمه زهرا (س) داشت نخستین سخنی که پس از ازدواج با من گفت، این بود که من فقط به شما و خانواده خود تعلق ندارم، بلکه باید همواره در صحنه انقلاب حضور یابم و تلاش کنم.
من و اسماعیل هشت سال با هم بودیم، ولی به جرأت بگویم که جمعا تنها یک سال در کنار من و بقیه این سال‌ها در جبهه بود و با تمام عشقی که به امام خمینی و مردم داشت، با دشمن می‌جنگید.
او ارادت خاصی به حضرت فاطمه زهرا (س) داشت و جالب است بدانید وصیتنامه اش را در روز شهادت آن حضرت نوشت و سه سال پس از آن بود که در عملیات کربلای 5 که رمز آن یا فاطمه الزهرا بود به شهادت رسید.
گردان «احرار» را اسماعیل از میان اسیران عراقی تشکیل داد. آنها به رغم آنکه اسیر بودند، با علاقه و اشتیاق در این گردان با ارتشی که خودشان سالها در آن ارتش بودند، می‌جنگیدند و بسیاری از آنها هم به شهادت رسیدند. یکی از عوامل این اخلاص و تحویل روحی برخورد برادرانه و صمیمی اسماعیل با آنها بود. وی با آنان با تواضع و مهربانی برخورد می‌کرد و آنها او را مانند یک برادر دوست داشتند. ( همسر شهید)
اسماعیل واقعا شایسته شهادت بود
دکتر محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه پاسداران، درباره ایشان می گوید:
مناسب‌ترین فردی که برای فرماندهی نیروهای بدر که متشکل از نیروهای انقلابی عراقی بود، می‌شناختم، شهید اسماعیل دقایقی بود. اینکه چرا مسئولیت تشکیل این نیروها را به دقایقی دادم، دلایلی داشت که از مهمترین آنها این بود که شهید دقایقی، صبر و شکیبایی بسیاری داشت و نیز اینکه بسیار دوستانه و با ملایمت با دیگران برخورد می‌کرد. دقتی که این شهید در کارهایش و به ویژه در شناسایی افراد داشت نیز از دلایل این انتخاب بود.
شهید دقایقی آنچنان خوب کار کرد که تیپ او به لشکر تبدیل شد. لشکر او یکی از بهترین یگان‌هایی بود که همواره سخت‌ترین عملیات‌ها را در درون خاک عراق انجام می‌داد. او حتی توانست از میان اسرای عراقی نیز گردانی به نام «احرار» تشکیل دهد که با فداکاری و اخلاص در کنار رزمندگان ما در جبهه‌ها با دشمن می‌جنگیدند.
من با شهید دقایقی از مدتها پیش از انقلاب که هر دو در هنرستان شرکت نفت اهواز درس می‌خواندیم آشنا بودم. در جریان مبارزه هم با یکدیگر بودیم. پس از پیروزی انقلاب هم با همدیگر مراوده و ارتباط داشتیم. در شهادت او به لحاظ روحی بسیار ضربه خوردم، ولی آنچه این رنج را در من تبدیل به آرامش کرد، این بود که او به آرزو و هدف و مقصود خود که شهادت بود، رسید؛ مرگی جز شهادت در راه خدا زیبنده اسماعیل نبود. اسماعیل واقعا شایسته شهادت بود. ( ابومحمد الطیب)

#اسماعیل_دقایقی_ابوابراهیم
#فرمانده_تیپ_لشکر_9_بدر
#مجاهدان_عراقی
#عملیات_کربلای_5
http://telegram.me/safeer59