‌لطفا قبل از هر چیزی خودتان را دوست داشته باشید
برای خودتان چای بریزید، سفر بروید و شاد باشید،گاهی خودتان را به قدم زدن و مرور خاطراتِ خوب دعوت کنید، با خودتان کمی خلوت کنید، کتاب بخوانید و موسیقی شاد گوشی کنید
خودتان را ،زیبایی‌تان را و شعورتان را ،هر روز و هر ثانیه تحسین کنید

آدم‌هایی که خودشان را دوست ندارند، هیچ جوره به دل نمی‌نشینند
عاشق خودتان باشید

واااای ک چه کلیپ زیباییه ❤️😭 مرسی "علی شیخی" گرامی سپاااااااس

یه روز معمولی در غزه...💔

نگین جنگ یه نعمته ،جنننننگ نکبته ،جنگ خانمانسوزه،جنگ نفهمی حکام زور گو و قدرتمنده ،جنگ کثافته ،،،یه بچه،یه کودک ،یه پدر ،یه زن ،یه مادر در هر کجای دنیا دست و دلش بلرزه ،نتیجه افکار فاسد جنگ طلبان و قدرت طلبان و حکومت گردانان فاسد ه

وقتی جوانی میگذرد
دل آدم نازک‌تر می‌شود
نه بخاطر ضعیف بودن بلکه بخاطر فهمیدن.
از اینکه عمر چطور مثل نسیمی آرام، بی‌صدا، از لابه‌لای انگشت‌ها گذشته است.
وقتی جوانی میگذرد دیگر نمی‌خواهی کسی را تغییر بدهی،
نه فرزندانی را که هرکدام راه خودشان را یافته‌اند،
نه دنیایی را که همیشه شتاب‌زده‌تر از دل تو بوده،
و نه آدمهایی را که هنوز خیال میکنند حقیقت فقط در مشت خودشان است.
در این سن، آرامش تبدیل می‌شود به عزیزترین خواسته‌ی دل ،
یک پیاله چای کم‌رنگ،
و سکوتی که لازم نیست با هیچ حرفی پر شود.
دیگر حوصله‌ی بحث‌های بی‌ثمر را نداری ،
فهمیده‌ای که بیشتر آدمها گوش می‌دهند تا جواب بدهند،
نه اینکه بفهمند.
وقتی جوانی میگذرد،
با گذشته مهربان‌تر می‌شوی.🤔
خودت را سرزنش نمی‌کنی برای تصمیم‌هایی که می‌توانست بهتر باشد
برای عشق‌ هایی که نماندند!!!!!!!!
برای آرزوهایی که در نیمه ‌راه ماندند.
میفهمی زندگی همیشه همین بوده،
ترکیبی از اشتباه و امید،از ساختن و دوباره از نو ساختن
اگر کسی دوستت داشته باشد، نعمت است،
و اگر نه، سالها به تو یاد داده‌اند که
تنهایی همیشه هم غم نیست،
گاهی پناه است،
گاهی آشتی با خود.
گاهی ساعتها به عکسهای کهنه نگاه می‌کنی
و تازه می‌فهمی
عمر چقدر آرام و بی‌ صدا گذشته است.
با بدن خود مهربان‌تر می‌شوی،
با زانوهایی که آهسته‌تر می‌روند،
با دست‌هایی که می‌لرزند،
با چشم‌هایی که نور بیشتری می‌خواهند.
دیگر از پیر شدن شرم نمی‌کنی
پیری بهای زنده ماندن است.
یاد گرفته‌ای بعضی روزها فقط نفس کشیدن کافی‌ست.
وقتی جوانی میگذرد، آزادی معنای تازه‌ای پیدا می‌کند،
آزادیِ رها کردن،
آزادیِ دل نبستن به هر چیز کوچک،
آزادیِ بخشیدنِ خودت و دیگران.
کم‌کم می‌فهمی زندگی
بیشتر از آنکه فتح کردن باشد،
تماشا کردن بود!!!!!
تماشای باران پشت پنجره،
خنده‌ی کودکی در کوچه،
بوی نان تازه،
و غروبی که هر روز بی‌صدا تمام می‌شد.
اگر حال دلت خوب باشد، همان روز برایت کافی‌ست.
هنوز برای خودت میوه می‌خری،
هنوز گاهی زیر لب آواز می‌خوانی،
و هنوز از دیدن شکوفه‌ی یک درخت
دلت روشن می‌شود.
دیگر عجله‌ای برای رسیدن نداری.
بیشتر راه را آمده‌ای،
و حالا فقط می‌خواهی باقی عمر را
سبک‌تر زندگی کنی.
چایت را آرام‌تر می‌نوشی،
کمتر حرف می‌زنی،
بیشتر نگاه می‌کنی،
و تلاش می‌کنی پیش از آن‌که چراغ شب خاموش شود،
طعم واقعی زندگی را
ساده، بی‌ادعا،
تا آخرین جرعه احساس کنی. ..............

در پناه خرد

منتظر نباشید..
صدای گلوله تمام بشود بعد یکدیگر را در آغوش بگیرید.!!!

منتظر نباشید..
صدای تبری که در جنگل به جان درخت ها افتاده خاموش بشود و بعد درختی بکارید.!!!

منتظر نباشید..
پرنده بیاید پشت شیشه بالکن بعد برایش دانه بگذارید.!!!

هر لحظه امکان دارد
گلوله ها آدم ها را تمام کنند تبرها درختان را و گرسنگی پرنده را...

سال هاست....
زندگی همان لحظه ایست که بعدها میگوئیم کاش حواسمان بود

حسین میری
‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌

خدایا، همه چیز را به تو واگذار می‌کنم...
به تو واگذار می‌کنم آنان که مرا در دست‌بسته‌ترین و بی‌دفاع‌ترین حالاتم گیر انداختند و چشمان تو را دور دیدند و تا می‌توانستند آزارم دادند.
آنان که بد گفتند، بد کردند، بد تا کردند و برای من بد خواستند.
آنان که کاری به کارشان نداشتم اما گره در کار و زندگی‌ام انداختند و تو دیدی که می‌توانستم تلافی کنم، اما نخواستم.
به تو واگذار می‌کنم و به زندگی برمی‌گردم
خواستی گذشت کن، خواستی تلافی،
خواستی ببخش، خواستی فقط از دل من در بیاور تمام اندوهی را که ناروا در جهانم کاشتند و ترک‌های عمیقی که روی قلبم گذاشتند.
از اینجا به بعدش با تو. تو بهتر از من صلاح بنده‌های خودت را می‌دانی.