#камень
Смаргонскі Каціны (або Кеўлаўскі) камень.
Паклонны камень бронзавага веку, назву атрымаў нібыта ад кацінага сьледу на камені.
Знаходзіцца ў ~1,5 км ад вёскі Каты, ва ўрочышчы Чырвоны Камень, ляжыць ля падножжа гары. Памерам ва ўвесь чалавечы рост.
Смаргонскі Каціны (або Кеўлаўскі) камень.
Паклонны камень бронзавага веку, назву атрымаў нібыта ад кацінага сьледу на камені.
Знаходзіцца ў ~1,5 км ад вёскі Каты, ва ўрочышчы Чырвоны Камень, ляжыць ля падножжа гары. Памерам ва ўвесь чалавечы рост.
❤15👍3
Сосны, елі, хвоя, хвошчы,
Цёмны мох.
Чую я - лясун касматы
Тут залёг.
Паваліўся ён на хвою,
На кару,
І усім калышэць, дзвіжэць
У бару.
#паэзія
Цёмны мох.
Чую я - лясун касматы
Тут залёг.
Паваліўся ён на хвою,
На кару,
І усім калышэць, дзвіжэць
У бару.
#паэзія
❤19
Вітаю! У канала цяпер новыя назва — Прошча, слова якое значыць месца, якое надзелена незвычайнымі надпрыроднымі сіламі.
Таксама зьявіліся новыя эмоцыі, у каго ёсьць прэміўм — можаце прабусьціць канал! https://t.me/boost/sacral_gea
Таксама зьявіліся новыя эмоцыі, у каго ёсьць прэміўм — можаце прабусьціць канал! https://t.me/boost/sacral_gea
Вёска Гердуцішкі, знаходзіцца на Маладэчаншчыне, недалёка ад вытокаў Бярэзіны.
Назва паходзіць ад girdėti “чуць, girdus “учутлівы”, gerdas “чутка”. Ад гэтага кораня паходзіць літоўскае жаночае імя Гірдута.
Паводле Svajksta
Назва паходзіць ад girdėti “чуць, girdus “учутлівы”, gerdas “чутка”. Ад гэтага кораня паходзіць літоўскае жаночае імя Гірдута.
Паводле Svajksta
👍14
Магчымая рэзідэнцыя Крыве-Крывейты
У разгледжаным П. Гаўчасам тапанімічным шэрагу звяртае ўвагу суседства мясцовых назоваў з асновамі Kriv- і Vel-.
Гэтае спалучэнне было адзначана ў канцы ХІХ ст. Ф. В.
Пакроўскім блізу м. Гарадок (цяпер Маладзечанскі р-н Менскай вобл.). Паводле звестак, атрыманых ад мясцовага лесніка, у былым маёнтку Даўцэвічы, у лясным урочышчы Велішкі (параўн. літ. vėlė ‘душа’) было некалькі курганоў, якія народам уважаліся за магілы жрацоў-«крывейтаў». Самая ж мясціна называлася «Крыве».
На фота гарадзішча часоў Русі ў Гарадку
#капішча
У разгледжаным П. Гаўчасам тапанімічным шэрагу звяртае ўвагу суседства мясцовых назоваў з асновамі Kriv- і Vel-.
Гэтае спалучэнне было адзначана ў канцы ХІХ ст. Ф. В.
Пакроўскім блізу м. Гарадок (цяпер Маладзечанскі р-н Менскай вобл.). Паводле звестак, атрыманых ад мясцовага лесніка, у былым маёнтку Даўцэвічы, у лясным урочышчы Велішкі (параўн. літ. vėlė ‘душа’) было некалькі курганоў, якія народам уважаліся за магілы жрацоў-«крывейтаў». Самая ж мясціна называлася «Крыве».
На фота гарадзішча часоў Русі ў Гарадку
#капішча