Forwarded from Paville | Pavilenščyna
Сіняя гара і помнік нямецкім жаўнерам
Існуе паданне, згодна з якім на Сіняй гары існаваў замак які праваліўся пад зямлю. Вышыня гары 236 метраў над узроўнем мора.
На паўночным схіле ўзгорка захаваўся ўнікальны помнік з каменя з гатычнымі нямецкімі надпісамі, а крыху вышэй выява нямецкага воіна з журботнай асобай. Гэта адзіны прыклад у Беларусі, калі на месцы пахавання арміі суперніка захаваўся партрэт забітага. Хутчэй за ўсё, гэта не канкрэтны чалавек, а абагульненая выява нямецкага ваяра, які знайшоў спачын далёка ад роднай зямлі. Захаваліся таксама больш 10 пліт у выглядзе плоскіх надмагільных крыжоў з чытэльнымі надпісамі.
#валожыншчына
Існуе паданне, згодна з якім на Сіняй гары існаваў замак які праваліўся пад зямлю. Вышыня гары 236 метраў над узроўнем мора.
На паўночным схіле ўзгорка захаваўся ўнікальны помнік з каменя з гатычнымі нямецкімі надпісамі, а крыху вышэй выява нямецкага воіна з журботнай асобай. Гэта адзіны прыклад у Беларусі, калі на месцы пахавання арміі суперніка захаваўся партрэт забітага. Хутчэй за ўсё, гэта не канкрэтны чалавек, а абагульненая выява нямецкага ваяра, які знайшоў спачын далёка ад роднай зямлі. Захаваліся таксама больш 10 пліт у выглядзе плоскіх надмагільных крыжоў з чытэльнымі надпісамі.
#валожыншчына
⚡7👍2🫡1
#камень
Сьвяты камень з ямкамі, каля в. Канстанпольле (Вялейшчына), знаходзіцца каля палявой сьцежкі.
Сьвяты камень з ямкамі, каля в. Канстанпольле (Вялейшчына), знаходзіцца каля палявой сьцежкі.
👍12
#камень
Чортаў камень Шкленікаўскі, Мядзельшчына.
Пра валун ёсьць лягенда: «быццам тут жыў чорт, які па начах бясплатна шыў адзеньне. Аднойчы нейкая жанчына папрасіла яго: "Чарток, пашый мне за ўсіх ладней!" Чорт прышыў два рукавы як звычайна, а на спіне яшчэ й трэці. Кабета як убачыла тую працу, раззлавалася і крыкнула: "Каб ты праваліўся, чым так рабіць!" Ад гэтых слоў чорта панесла з каменя на возера, пасля чаго яго ніхто больш ня бачыў.»
Чортаў камень Шкленікаўскі, Мядзельшчына.
Пра валун ёсьць лягенда: «быццам тут жыў чорт, які па начах бясплатна шыў адзеньне. Аднойчы нейкая жанчына папрасіла яго: "Чарток, пашый мне за ўсіх ладней!" Чорт прышыў два рукавы як звычайна, а на спіне яшчэ й трэці. Кабета як убачыла тую працу, раззлавалася і крыкнула: "Каб ты праваліўся, чым так рабіць!" Ад гэтых слоў чорта панесла з каменя на возера, пасля чаго яго ніхто больш ня бачыў.»
🔥10
#камень
Камень Дзед, Парк валуноў, Менск.
Лічылася, што Дзед ратуе ад бясплоднасьці. Жанчыны апярэзвалі валун рушнікамі або фартухамі, палівалі яго віном, малаком і мёдам. Верылі, што калі тры ночы запар пасядзець на гэтым камяні і прамаўляць замову, хутка зацяжарыш.
Яшчэ да сярэдзіны 1980-х Дзед стаяў на месцы былога капішча на беразе Свіслачы (а праз дарогу ад яго ўжо быў пабудаваны стадыён “Дынама”!). Толькі ў 1985-м гэты сакральны лекавы камень зьнялі зь мейсца й перавезьлі сюды. Шмат для каго Дзед — звычайны і нічым не адметны камень: ні памерам, ні формай, ні сваёй пародай — гэта граніт-рапаківі, найбольш пашыраны на Беларусі. Але за такой “непрыкметнасьцю” хаваецца вялікая моц і таямнічая загадка Дзеда!
Камень Дзед, Парк валуноў, Менск.
Лічылася, што Дзед ратуе ад бясплоднасьці. Жанчыны апярэзвалі валун рушнікамі або фартухамі, палівалі яго віном, малаком і мёдам. Верылі, што калі тры ночы запар пасядзець на гэтым камяні і прамаўляць замову, хутка зацяжарыш.
Яшчэ да сярэдзіны 1980-х Дзед стаяў на месцы былога капішча на беразе Свіслачы (а праз дарогу ад яго ўжо быў пабудаваны стадыён “Дынама”!). Толькі ў 1985-м гэты сакральны лекавы камень зьнялі зь мейсца й перавезьлі сюды. Шмат для каго Дзед — звычайны і нічым не адметны камень: ні памерам, ні формай, ні сваёй пародай — гэта граніт-рапаківі, найбольш пашыраны на Беларусі. Але за такой “непрыкметнасьцю” хаваецца вялікая моц і таямнічая загадка Дзеда!
👍12
#камень
Камень з «парасончыкам» вёскі Стайкі, Лагойшчына (зараз парк камянёў).
На ім высечаны трохчасткавы знак з паўсферай, які сымбалізуе мадэль Сусьвету, “Нябесную гару”. Гэта таксама можа быць выява сусветнага дрэва, якое спалучае тры сусьветы: нябесны, сьвет чалавека й падземны. Тэарэтычна пад такімі камянямі маглі быць пахаванні, бо падобнымі знакамі пазней пазначалі могілкі, але археолагі нічога не знайшлі. Таксама ёсьць меркаваньне, што «парасончык» гэта спалучэньне хрысьціянскага крыжа й народнага міталягічнага знаку
Камень з «парасончыкам» вёскі Стайкі, Лагойшчына (зараз парк камянёў).
На ім высечаны трохчасткавы знак з паўсферай, які сымбалізуе мадэль Сусьвету, “Нябесную гару”. Гэта таксама можа быць выява сусветнага дрэва, якое спалучае тры сусьветы: нябесны, сьвет чалавека й падземны. Тэарэтычна пад такімі камянямі маглі быць пахаванні, бо падобнымі знакамі пазней пазначалі могілкі, але археолагі нічога не знайшлі. Таксама ёсьць меркаваньне, што «парасончык» гэта спалучэньне хрысьціянскага крыжа й народнага міталягічнага знаку
👍11🔥2🤔2✍1
#камень
Камень-сьледавік з Парку Камянёў
«Ёсьць паданьні, што калі бегла Божая маці з Ісусам, то ступала на камяні й пакідала сьлед. А адбітак капытка пакінуў чорт, які за ёй гнаўся.
Сьледавікоў на Беларусі шмат і сьляды на іх розныя.
Ёсьць прыродныя: пад уплывам фізічных прыродных зьяў пароды часткова вымывалася й пакідалі “сьлядкі” розных хормаў. Ёсьць цалкам штучныя сьляды, якія людзі самі высякалі. А часам прыродныя хормы чалавек падпраўляў крыху.
Такім камяням пакланяліся здаўна: як мяркуюць гісторыкі, культ следавікоў ідзе з бронзавага веку.
Цікава, што з усёй катэгорыі сакральных камянёў менавіта гэты культ дайшоў даволі моцным да нашых часоў. Бо многія камяні-сьледавікі цесна зьвязаныя ня толькі з практыкамі календарна-абрадавымі, але і з медыцынскімі, знахарскімі. І калі шанаваньне камянёў-краўцоў ды шаўцоў, або зьмеевых камянёў, амаль цалкам зьнікла (толькі паданьні засталіся), то да камянёў-сьледавікоў і дагэтуль людзі ходзяць, бо тэма здароўя актуальная ва ўсе часы.»
— Зьміцер Скварчэўскі
Камень-сьледавік з Парку Камянёў
«Ёсьць паданьні, што калі бегла Божая маці з Ісусам, то ступала на камяні й пакідала сьлед. А адбітак капытка пакінуў чорт, які за ёй гнаўся.
Сьледавікоў на Беларусі шмат і сьляды на іх розныя.
Ёсьць прыродныя: пад уплывам фізічных прыродных зьяў пароды часткова вымывалася й пакідалі “сьлядкі” розных хормаў. Ёсьць цалкам штучныя сьляды, якія людзі самі высякалі. А часам прыродныя хормы чалавек падпраўляў крыху.
Такім камяням пакланяліся здаўна: як мяркуюць гісторыкі, культ следавікоў ідзе з бронзавага веку.
Цікава, што з усёй катэгорыі сакральных камянёў менавіта гэты культ дайшоў даволі моцным да нашых часоў. Бо многія камяні-сьледавікі цесна зьвязаныя ня толькі з практыкамі календарна-абрадавымі, але і з медыцынскімі, знахарскімі. І калі шанаваньне камянёў-краўцоў ды шаўцоў, або зьмеевых камянёў, амаль цалкам зьнікла (толькі паданьні засталіся), то да камянёў-сьледавікоў і дагэтуль людзі ходзяць, бо тэма здароўя актуальная ва ўсе часы.»
— Зьміцер Скварчэўскі
👍13❤1
#дрэва
У Верхніх Талуях ля Маркава сьціпла расьце адно з самых старых дрэў Павільля — вяз.
Гэта некаранаваны чэмпіён сярод вязаў-патрыярхаў на прасторы СНД. Сярод вязаў, зарэгістраваных у нашых суседзяў – у Расеі, Украіне, Латвіі, Літве, – такога вялізнага няма.
Зьявілася гэта дрэўца ў ВКЛ, у Віленскім ваяводстве, ля Маркава, у вёсцы Талуі.
У Верхніх Талуях ля Маркава сьціпла расьце адно з самых старых дрэў Павільля — вяз.
Гэта некаранаваны чэмпіён сярод вязаў-патрыярхаў на прасторы СНД. Сярод вязаў, зарэгістраваных у нашых суседзяў – у Расеі, Украіне, Латвіі, Літве, – такога вялізнага няма.
Зьявілася гэта дрэўца ў ВКЛ, у Віленскім ваяводстве, ля Маркава, у вёсцы Талуі.
❤10
Prošča | Прошча
#камень Камень-сьледавік з Парку Камянёў «Ёсьць паданьні, што калі бегла Божая маці з Ісусам, то ступала на камяні й пакідала сьлед. А адбітак капытка пакінуў чорт, які за ёй гнаўся. Сьледавікоў на Беларусі шмат і сьляды на іх розныя. Ёсьць прыродныя: пад…
Ці нармалёва вывозіць сьвятыя камяні з мейсца, дзе яны адвеку стаялі?
Anonymous Poll
61%
Ні ў якім разе нельга іх вывозіць
25%
Некаторыя можна, бо яны б проста ляжалі і ніхто пра іх не даведаўся
14%
Цяжка адказаць
#крыніца
Крыніцы былі знойдзены й сталі выкарыстоўвацца падчас Першай сусвьетнай вайны. Побач разьмешчаны два выхады вады, настолькі розныя па складзе вады, што гэта адбіваецца на калякрынічную флёру і фауну, што й прыкмечана ў назьве крыніц - жывой і мёртвай вады. Яшчэ кажуць так: "адзін - журчыць, другі - цурчыць"
Крыніца разьмешчана ва ўсходняй частцы вёскі Талуі, званай сярод мяйсцовых жыхароў - Ніжнія Талуі, бліжэй да ракі Гадзея. Каля хатаў 25 і 29 (аграсядзібы ля Мароза) ад вуліцы пракладзена дарожка да крыніцы.
Крыніцы былі знойдзены й сталі выкарыстоўвацца падчас Першай сусвьетнай вайны. Побач разьмешчаны два выхады вады, настолькі розныя па складзе вады, што гэта адбіваецца на калякрынічную флёру і фауну, што й прыкмечана ў назьве крыніц - жывой і мёртвай вады. Яшчэ кажуць так: "адзін - журчыць, другі - цурчыць"
Крыніца разьмешчана ва ўсходняй частцы вёскі Талуі, званай сярод мяйсцовых жыхароў - Ніжнія Талуі, бліжэй да ракі Гадзея. Каля хатаў 25 і 29 (аграсядзібы ля Мароза) ад вуліцы пракладзена дарожка да крыніцы.
👍9❤5🤔1