انجمن علمی مهندسی پزشکی پلی تکنیک تهران

• طراحی بهینه‏ ی استنت دریچه ‏ی مصنوعی آئورت قابل پیوند با کاتتر
دانشجوی دکتری بیومکانیک: سارا براتی راهنما: دکتر ناصر فتورائی، دکتر ملیکه نبئی

چکیده: هدف اصلی در این رساله، ارائه‏ی طراحی جدیدی از استنت برای دریچه‏ قابل پیوند با استفاده از کاتتر است که در برخی جنبه‎های مورد اهمیت در کارکرد استنت، عملکرد بهینه‎ای در مقایسه با موارد مشابه داشته باشد. در همین راستا، چند استنت‎ تجاری که موفق به دریافت استانداردهای لازم برای پیوند در بدن انسان شده‎اند، به عنوان طراحی‎های اولیه برای انجام تحلیل حساسیت و بهینه‎سازی انتخاب شدند. سپس برای ارزیابی و مصالحه بین جنبه‎های عملکردی مختلف استنت چند مرحله بهینه‎سازی و شبیه‎سازی المان محدود انجام شده است.
شبیه‌سازی‎های انجام شده شامل فرآیند فشردگی استنت، اتساع و جایگذاری آن است که در هر یک از این موارد، معیارهایی برای تعیین استنتی که بهترین عملکرد را دارد، انتخاب شده است. بخش اصلی بهینه‏سازی، برای فرآیند فشرده‎سازی استنت انجام شده است. برای تایید طراحی در این مرحله، هندسه‎ی استنت باید به گونه‎ای باشد که با توجه به رفتار سوپرالاستیک آلیاژ حافظه‎دار نایتینول (NiTi)، کرنش نهایی استنت در محدوده‎ی قابل قبول قرار بگیرد. برای ارزیابی عملکرد استنت پس از پیوند، نیروهایی که بر استنت وارد می شوند اهمیت ویژه‎ای دارند. نیرویی که از طرف دریچه بیمار بر استنت وارد می‎شود با شبیه‎سازی مکانیکی یک فرآیند درمانی به دست می‎آید. این فرآیند که با استفاده از بالون و برای فشرده‎سازی دریچه‏ی طبیعی بیمار انجام می‏شود، یکی از مراحل اصلی پیوند این نوع دریچه است. در این شبیه‎سازی، دریچه‏ی آئورتِ دچار تنگی، فشرده شده، سپس رها می‏شود که تغییر شکل نهایی قبل از پیوند کامل شود. سپس استنت در محل دریچه آزاد می‎شود که اتساع یافته در ریشه‎ی آئورت قرار بگیرد.
لکرد استنت در این مرحله و تحت‎ نیروهای وارد شده از سمت دریچه‎های بیمار مورد ارزیابی قرار می‎گیرد. در نهایت با مصالحه میان معیارهای عملکردی استنت، تلاش می‏شود که یک طراحی‏ بهینه برای استنت دریچه‏ ارائه شود.

980 views15:04