" اون دختر کمربند زرد توی باشگاه جودو که موهای فرفری بامزه داره و اصلا بهش نمیاد ۲۰ سالش باشه "

tongrak asked and gave his man messy kisses after each question. yea. i'm not gonna deny it. i still do think about it since the first time i watched the scene.

کاش تو تایلند به دنیا اومده بودم.

ولی واقعا همیشه قراره به این فکر کنم که چطور بهترین سال‌های زندگی‌م رو توی بدترین شرایط ممکن گذروندم، جوری که بهترین بودن اون سال‌ها اصلا به چشم نیومد و فقط پشیمونی بعد گذر ازش برام باقی موند.

ادعای یک‌سری آدما‌ هم به قول بابا کون خرو پاره می‌کنه.

حالا اینطوری هم نیست که کنار گذاشتن آدم‌ها همیشه برام به همین راحتی بوده باشه، ولی خب it is what it is.

با خانوم مدیر رفته بودیم خرید.

نمی‌دونم چون نمی‌تونم بخوابم سردرد دارم یا چون سردرد دارم نمی‌تونم بخوابم.

those french kisses, messy touches on the edge and the bruises all those affairs had left behind, once was all she had.

and it was a blessing, she thought.

من دوستت نداشتم؟ من هنوز هم با دیدن عکسات از شدت خواستن می‌لرزم.