گاها احساس میکنم ماهایی که سالهای دبیرستان رو توی قرنطینه گذروندیم، هنوز هم یه بخشی از اون شیطنتهای مدرسه رو با خودمون داریم، انگار یه بخشی ازمون هنوز یه دانش آموز دبیرستانیه.
حقیقتش اینطوری که بهش نگاه میکنم هیچ حسی درمورد روانشناسی خوندنم ندارم، انگار که it is what it is.
starting another heartbreaking movie while i'm already heartbroken over the the way my recently watched movie ended *
واقعا متنفرم وقتی بزرگترا اینطوریان که: ما فقط بهخاطر خودت میگیم! عزیزم من خودم خیلی خوب واقف هستم که چه غلطی دارم با زندگیم میکنم و دقیقا بهخاطر خودم و سلامت روانم نیاز دارم که نگین.
who's this diva?!🎀 (me looking in the mirror so proudly after i succeeded to answer him in the most ruthless way)
خیلی خوشحال میشم وقتی میبینم بابا هم به اندازهی من غیرجدیه و من اینیکی رو هم از خودش به ارث بردم، مثل همهی اخلاقهای دیگهم.
این عکسایی که از پوتین و کیمجونگاون میذارن عکسای لورفتهی من و نارا توی دانشگاهه.
من یک مشکل اساسی با این موضوع که دخترهای خوشگل عاشق پسرهای زشت میشن دارم، لایک چرا من باید کسی باشم که بار visual رابطه رو تنهایی به دوش میکشه؟ آیا صرفا خوشگل بودن، یه دلیل موجه برای داشتن یه taste افتضاح توی مردهاست؟