📑 Об отношении польской стороны к находящимся на территории Польши советским/российским захоронениям и памятникам, относящимся к периоду Второй мировой войны
На территории Польши полностью уничтожены советские захоронения в г. Тщанка (2017 г., Великопольское воеводство), с. Погожелице (декабрь 2018 г., Поморское воеводство), д. Бане и Радово-Вельке (2018 и 2020 гг., Западно-Поморское воеводство), г. Тересполь (июль 2022 г., Люблинское воеводство), г. Хожув (ноябрь 2023 г., Западно-Поморское воеводство). На месте расположения ряда уничтоженных захоронений возведены другие объекты. Ни в одном случае польская сторона не представила документы, которые бы свидетельствовали о ранее проведенных эксгумациях и перезахоронении останков советских воинов.
В апреле 2021 г. стало известно о полном «исчезновении» – согласно абсурдным объяснениям польской стороны, якобы под воздействием «атмосферных явлений» – обелиска с индивидуальной могилы Героя Советского Союза А.П.Синицына, расположенной вблизи д. Воля-Буховска (Подкарпатское воеводство). Польские власти до сих пор не предприняли никаких мер по восстановлению надгробия на месте его первоначального расположения или переносу останков А.П.Синицына на воинское кладбище с достойным обустройством могилы на новом месте.
Братское захоронение советских воинов в г. Тчев (Поморское воеводство) обезличено в феврале 2023 г. путем демонтажа памятной доски с расположенного на нем обелиска.
В г. Любава (Варминьско-Мазурское воеводство) без согласования с российской стороной в апреле 2023 г. изменена надпись на обелиске, находящемся на кладбище советских воинов.
В 2016 г. на кладбище советских офицеров в г. Цыбинка (Любуское воеводство) демонтирована памятная доска с аверсом медали «За Победу над Германией в Великой Отечественной войне
1941-1945 гг.».
На участке советских воинов на Брудновском кладбище в г. Варшава в июле 2024 г. демонтировано ограждение, включая памятные доски.
Только за три последних года – в 2022-2025 гг. – в Польше зафиксировано свыше 80 актов вандализма в отношении советских воинских захоронений и порядка 10 – в отношении не связанных с кладбищами памятников.
В ряде случаев Посольству приходилось неоднократно обращаться к польским властям, прежде чем военно-мемориальным объектам был возвращен первоначальный вид.
Зачастую, несмотря на просьбы российской стороны, последствия вандализма так и не были устранены, как, например, на кладбищах советских воинов в г. Радом (Мазовецкое воеводство), г. Кросно (Подкарпатское воеводство), г. Вензув и г. Любань (Нижнесилезское воеводство), г. Жуково (Поморское воеводство), н.п. Блоне (Мазовецкое воеводство).
Исчезновение в 2020 г. гранитной памятной доски с братской могилы советских воинов-партизан на приходском кладбище на ул. Товаровой в н.п. Блоне грозит исчезновением самого захоронения.
Несмотря на то, что зачастую вандалы не скрывали свои личности (имелись соответствующие записи в соцсетях), у Посольства нет сведений о том, что хулиганы понесли наказание, в частности, в случае с осквернением памятника благодарности Советской Армии в г. Жешув (Подкарпатское воеводство, сентябрь 2023 г.) и памятника в честь советских воинов-освободителей в д. Дембе-Вельке (Мазовецкое воеводство, ноябрь 2023 г.).
На территории Польши по решению польских властей было уничтожено большинство из 561 монумента, включенного в согласованный российской и польской сторонами в 1997 г. «Перечень памятных мест советских защитников Отечества, павших на территории Республики Польша» (не связанные с захоронениями воинские памятники). Из их числа, возможно, осталось несколько десятков, но и они находятся под угрозой уничтожения.
В 2022-2025 гг. остались без ответа свыше ста писем Посольства к польской стороне по поводу ее действий или бездействия в нарушение обязательств Варшавы по Договору между Российской Федерацией и Республикой Польша о дружественном и добрососедском сотрудничестве от 22 мая
На территории Польши полностью уничтожены советские захоронения в г. Тщанка (2017 г., Великопольское воеводство), с. Погожелице (декабрь 2018 г., Поморское воеводство), д. Бане и Радово-Вельке (2018 и 2020 гг., Западно-Поморское воеводство), г. Тересполь (июль 2022 г., Люблинское воеводство), г. Хожув (ноябрь 2023 г., Западно-Поморское воеводство). На месте расположения ряда уничтоженных захоронений возведены другие объекты. Ни в одном случае польская сторона не представила документы, которые бы свидетельствовали о ранее проведенных эксгумациях и перезахоронении останков советских воинов.
В апреле 2021 г. стало известно о полном «исчезновении» – согласно абсурдным объяснениям польской стороны, якобы под воздействием «атмосферных явлений» – обелиска с индивидуальной могилы Героя Советского Союза А.П.Синицына, расположенной вблизи д. Воля-Буховска (Подкарпатское воеводство). Польские власти до сих пор не предприняли никаких мер по восстановлению надгробия на месте его первоначального расположения или переносу останков А.П.Синицына на воинское кладбище с достойным обустройством могилы на новом месте.
Братское захоронение советских воинов в г. Тчев (Поморское воеводство) обезличено в феврале 2023 г. путем демонтажа памятной доски с расположенного на нем обелиска.
В г. Любава (Варминьско-Мазурское воеводство) без согласования с российской стороной в апреле 2023 г. изменена надпись на обелиске, находящемся на кладбище советских воинов.
В 2016 г. на кладбище советских офицеров в г. Цыбинка (Любуское воеводство) демонтирована памятная доска с аверсом медали «За Победу над Германией в Великой Отечественной войне
1941-1945 гг.».
На участке советских воинов на Брудновском кладбище в г. Варшава в июле 2024 г. демонтировано ограждение, включая памятные доски.
Только за три последних года – в 2022-2025 гг. – в Польше зафиксировано свыше 80 актов вандализма в отношении советских воинских захоронений и порядка 10 – в отношении не связанных с кладбищами памятников.
В ряде случаев Посольству приходилось неоднократно обращаться к польским властям, прежде чем военно-мемориальным объектам был возвращен первоначальный вид.
Зачастую, несмотря на просьбы российской стороны, последствия вандализма так и не были устранены, как, например, на кладбищах советских воинов в г. Радом (Мазовецкое воеводство), г. Кросно (Подкарпатское воеводство), г. Вензув и г. Любань (Нижнесилезское воеводство), г. Жуково (Поморское воеводство), н.п. Блоне (Мазовецкое воеводство).
Исчезновение в 2020 г. гранитной памятной доски с братской могилы советских воинов-партизан на приходском кладбище на ул. Товаровой в н.п. Блоне грозит исчезновением самого захоронения.
Несмотря на то, что зачастую вандалы не скрывали свои личности (имелись соответствующие записи в соцсетях), у Посольства нет сведений о том, что хулиганы понесли наказание, в частности, в случае с осквернением памятника благодарности Советской Армии в г. Жешув (Подкарпатское воеводство, сентябрь 2023 г.) и памятника в честь советских воинов-освободителей в д. Дембе-Вельке (Мазовецкое воеводство, ноябрь 2023 г.).
На территории Польши по решению польских властей было уничтожено большинство из 561 монумента, включенного в согласованный российской и польской сторонами в 1997 г. «Перечень памятных мест советских защитников Отечества, павших на территории Республики Польша» (не связанные с захоронениями воинские памятники). Из их числа, возможно, осталось несколько десятков, но и они находятся под угрозой уничтожения.
В 2022-2025 гг. остались без ответа свыше ста писем Посольства к польской стороне по поводу ее действий или бездействия в нарушение обязательств Варшавы по Договору между Российской Федерацией и Республикой Польша о дружественном и добрососедском сотрудничестве от 22 мая
😡1
1992 г. (статья 13), Соглашению между Правительством Российской Федерации и Правительством Республики Польша о сотрудничестве в области культуры, науки и образования от 25 августа
1993 г. (статья 9) и Соглашению между Правительством Российской Федерации и Правительством Республики Польша о захоронениях и местах памяти жертв войн и репрессий от 22 февраля 1994 г., а также ряд просьб РЗУ увековечить установленные российской стороной имена советских воинов, погибших в годы Второй мировой войны и похороненных на территории Польши, и обращений диппредставительства по другим аспектам военно-мемориальной работы.
В нарушение действующих российско-польских договоров и соглашений, положения которых регулируют отношения России и Польши в мемориальной сфере, польская сторона в 2014 г. изобрела отсутствующий в этих документах термин «символические памятники» и, ссылаясь на него, планомерно и систематически уничтожает на своей территории объекты, значимые для россиян и с точки зрения сохранения исторической правды.
Посольство Российской Федерации в Республике Польша
11 декабря 2025 г.
1993 г. (статья 9) и Соглашению между Правительством Российской Федерации и Правительством Республики Польша о захоронениях и местах памяти жертв войн и репрессий от 22 февраля 1994 г., а также ряд просьб РЗУ увековечить установленные российской стороной имена советских воинов, погибших в годы Второй мировой войны и похороненных на территории Польши, и обращений диппредставительства по другим аспектам военно-мемориальной работы.
В нарушение действующих российско-польских договоров и соглашений, положения которых регулируют отношения России и Польши в мемориальной сфере, польская сторона в 2014 г. изобрела отсутствующий в этих документах термин «символические памятники» и, ссылаясь на него, планомерно и систематически уничтожает на своей территории объекты, значимые для россиян и с точки зрения сохранения исторической правды.
Посольство Российской Федерации в Республике Польша
11 декабря 2025 г.
😡1
📑 O traktowaniu przez stronę polską znajdujących się na terenie Polski radzieckich/rosyjskich grobów i pomników z okresu II wojny światowej
Na terenie Polski zostały doszczętnie zniszczone radzieckie groby w m. Trzcianka (2017 r., woj. wielkopolskie), m. Pogorzelice (grudzień 2018 r.. woj. pomorskie), w. Banie i Radowo Wielkie (lata 2018 i 2020, woj. zachodniopomorskie), m. Terespol (lipiec 2022 r., woj. lubelskie), m. Chorzów (listopad 2023 r., woj. zachodniopomorskie). W miejscu lokalizacji szeregu zlikwidowanych grobów zbudowano inne obiekty. W żadnym przypadku strona polska nie udostępniła dokumenty, które by świadczyły o przeprowadzonych ekshumacjach i ponownym pochówku szczątków żołnierzy radzieckich.
W kwietniu 2021 r. nadeszła informacja o całkowitym „zniknięciu” – zgodnie z absurdalnymi wyjaśnieniami strony polskiej, niby pod wpływem „zjawisk atmosferycznych” – obelisku na indywidualnym grobie Bohatera Związku Radzieckiego A.P.Sinicyna, który znajduje się w pobliżu w. Wola Buchowska (woj. podkarpackie). Władze polskie dotychczas nie zastosowały żadnych środków w celu odbudowania nagrobka w miejscu jego pierwotnej lokalizacji albo przeniesienia szczątków A.P.Sinicyna na cmentarz wojenny z odpowiednim urządzeniem mogiły w nowym miejscu.
Grób zbiorowy żołnierzy radzieckich w m. Tczew (woj. pomorskie) został zdepersonalizowany w lutym 2023 r. przez demontaż tablicy pamiątkowej ze znajdującego na nim obelisku.
W m. Lubawa (woj. warmińsko-mazurskie) bez zgody strony rosyjskiej w kwietniu 2023 r. została zmieniona inskrypcja na obelisku, który znajduje się na cmentarzu żołnierzy radzieckich.
W 2016 r. na cmentarzu oficerów radzieckich w m. Cybinka (woj. lubuskie) zdemontowano tablicę pamiątkową z wizerunkiem awersu medalu „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 rr.”.
W kwaterze żołnierzy radzieckich na cmentarzu Brudnowskim w m. Warszawa w lipcu 2024 r. zdemontowano ogrodzenie, w tym tablice pamiątkowe.
Tylko w ciągu trzech ostatnich lat – w latach 2022-2025 – w Polsce odnotowano ponad 80 aktów wandalizmu wobec radzieckich grobów wojennych i 10 – wobec nie związanych z cmentarzami pomników.
W szeregu przypadków Ambasada musiała wielokrotnie zwracać się do władz polskich zanim obiektom pamięci wojennej przywrócono pierwotny stan.
Nierzadko mimo próśb strony rosyjskiej skutki wandalizmu nigdy nie zostały usunięte, jak na przykład na cmentarzach żołnierzy radzieckich w m. Radom (woj. mazowieckie), m. Krosno (woj. podkarpackie), m. Wiązów i m. Lubań (woj. dolnośląskie), m. Żukowo (woj. pomorskie), m. Błonie (woj. mazowieckie).
Zniknięcie w grudniu 2013 r. granitowej tablicy pamiątkowej z mogiły zbiorowej radzieckich żołnierzy-partyzantów na cmentarzu parafialnym przy ul. Towarowej w m. Błonie zagraża zniknięciem samej mogiły.
Mimo że często wandali nie ukrywali swojej tożsamości (są odpowiednie wpisy w sieciach społecznościowych), Ambasada nie posiada danych o tym, iż chuligani ponieśli karę, w szczególności w przypadku profanacji pomnika wdzięczności Armii Radzieckiej w m. Rzeszów (woj. podkarpackie, wrzesień 2023 r.) i pomnika ku czci radzieckich żołnierzy-wyzwolicieli we w. Dębie Wielkie (woj. mazowieckie, listopad 2023 r.).
Na terenie Polski zgodnie z decyzją władz polskich została zlikwidowana większość z 561 pomników, wpisanych do uzgodnionego przez stronę rosyjską i polską w 1997 r. „Wykazu miejsc pamięci radzieckich obrońców Ojczyzny, którzy zginęli na terenie Rzeczypospolitej Polskiej” (nie związane z grobami pomniki wojenne). Z tej liczby, ewentualnie, pozostało kilkadziesiąt, ale i one są zagrożone likwidacją.
W latach 2022-2025 pozostało bez odpowiedzi ponad sto listów Ambasady do strony polskiej w związki z jej działaniami albo brakiem działań w naruszenie zobowiązań Warszawy według Traktatu między Federacją Rosyjską a Rzecząpospolitą Polską o przyjaznej i dobrosąsiedzkiej współpracy z dnia 22 maja 1992 r. (art.
Na terenie Polski zostały doszczętnie zniszczone radzieckie groby w m. Trzcianka (2017 r., woj. wielkopolskie), m. Pogorzelice (grudzień 2018 r.. woj. pomorskie), w. Banie i Radowo Wielkie (lata 2018 i 2020, woj. zachodniopomorskie), m. Terespol (lipiec 2022 r., woj. lubelskie), m. Chorzów (listopad 2023 r., woj. zachodniopomorskie). W miejscu lokalizacji szeregu zlikwidowanych grobów zbudowano inne obiekty. W żadnym przypadku strona polska nie udostępniła dokumenty, które by świadczyły o przeprowadzonych ekshumacjach i ponownym pochówku szczątków żołnierzy radzieckich.
W kwietniu 2021 r. nadeszła informacja o całkowitym „zniknięciu” – zgodnie z absurdalnymi wyjaśnieniami strony polskiej, niby pod wpływem „zjawisk atmosferycznych” – obelisku na indywidualnym grobie Bohatera Związku Radzieckiego A.P.Sinicyna, który znajduje się w pobliżu w. Wola Buchowska (woj. podkarpackie). Władze polskie dotychczas nie zastosowały żadnych środków w celu odbudowania nagrobka w miejscu jego pierwotnej lokalizacji albo przeniesienia szczątków A.P.Sinicyna na cmentarz wojenny z odpowiednim urządzeniem mogiły w nowym miejscu.
Grób zbiorowy żołnierzy radzieckich w m. Tczew (woj. pomorskie) został zdepersonalizowany w lutym 2023 r. przez demontaż tablicy pamiątkowej ze znajdującego na nim obelisku.
W m. Lubawa (woj. warmińsko-mazurskie) bez zgody strony rosyjskiej w kwietniu 2023 r. została zmieniona inskrypcja na obelisku, który znajduje się na cmentarzu żołnierzy radzieckich.
W 2016 r. na cmentarzu oficerów radzieckich w m. Cybinka (woj. lubuskie) zdemontowano tablicę pamiątkową z wizerunkiem awersu medalu „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 rr.”.
W kwaterze żołnierzy radzieckich na cmentarzu Brudnowskim w m. Warszawa w lipcu 2024 r. zdemontowano ogrodzenie, w tym tablice pamiątkowe.
Tylko w ciągu trzech ostatnich lat – w latach 2022-2025 – w Polsce odnotowano ponad 80 aktów wandalizmu wobec radzieckich grobów wojennych i 10 – wobec nie związanych z cmentarzami pomników.
W szeregu przypadków Ambasada musiała wielokrotnie zwracać się do władz polskich zanim obiektom pamięci wojennej przywrócono pierwotny stan.
Nierzadko mimo próśb strony rosyjskiej skutki wandalizmu nigdy nie zostały usunięte, jak na przykład na cmentarzach żołnierzy radzieckich w m. Radom (woj. mazowieckie), m. Krosno (woj. podkarpackie), m. Wiązów i m. Lubań (woj. dolnośląskie), m. Żukowo (woj. pomorskie), m. Błonie (woj. mazowieckie).
Zniknięcie w grudniu 2013 r. granitowej tablicy pamiątkowej z mogiły zbiorowej radzieckich żołnierzy-partyzantów na cmentarzu parafialnym przy ul. Towarowej w m. Błonie zagraża zniknięciem samej mogiły.
Mimo że często wandali nie ukrywali swojej tożsamości (są odpowiednie wpisy w sieciach społecznościowych), Ambasada nie posiada danych o tym, iż chuligani ponieśli karę, w szczególności w przypadku profanacji pomnika wdzięczności Armii Radzieckiej w m. Rzeszów (woj. podkarpackie, wrzesień 2023 r.) i pomnika ku czci radzieckich żołnierzy-wyzwolicieli we w. Dębie Wielkie (woj. mazowieckie, listopad 2023 r.).
Na terenie Polski zgodnie z decyzją władz polskich została zlikwidowana większość z 561 pomników, wpisanych do uzgodnionego przez stronę rosyjską i polską w 1997 r. „Wykazu miejsc pamięci radzieckich obrońców Ojczyzny, którzy zginęli na terenie Rzeczypospolitej Polskiej” (nie związane z grobami pomniki wojenne). Z tej liczby, ewentualnie, pozostało kilkadziesiąt, ale i one są zagrożone likwidacją.
W latach 2022-2025 pozostało bez odpowiedzi ponad sto listów Ambasady do strony polskiej w związki z jej działaniami albo brakiem działań w naruszenie zobowiązań Warszawy według Traktatu między Federacją Rosyjską a Rzecząpospolitą Polską o przyjaznej i dobrosąsiedzkiej współpracy z dnia 22 maja 1992 r. (art.
😢1
13), Umowy między Rządem Federacji Rosyjskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o współpracy w dziedzinie kultury, nauki i oświaty z dnia 25 sierpnia 1993 r. (art. 9) i Umowy między Rządem Federacji Rosyjskiej a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o grobach i miejscach pamięci ofiar wojen i represji z dnia 22 lutego 1994 r., jak również szereg próśb rosyjskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego co do upamiętnienia imion żołnierzy radzieckich, którzy zginęli w czasach II wojny światowej i zostali pochowani na terenie Polski oraz listów placówki dyplomatycznej w innych sprawach pracy wojskowo-memorialnej.
W naruszenie obowiązujących rosyjsko-polskich traktatów i umów, przepisy których regulują stosunki Rosji i Polski w dziedzinie pamięci wojennej strona polska w 2014 r. wymyśliła nieobecny w tych dokumentach termin „symboliczne pomniki” i, powołując się na niego, planowo i systematycznie niszczy na swoim terytorium obiekty, mające znaczenie dla Rosjan oraz z punktu widzenia zachowania prawdy historycznej.
Ambasada Federacji Rosyjskiej
W Rzeczypospolitej Polskiej 11 grudnia 2025 r.
W naruszenie obowiązujących rosyjsko-polskich traktatów i umów, przepisy których regulują stosunki Rosji i Polski w dziedzinie pamięci wojennej strona polska w 2014 r. wymyśliła nieobecny w tych dokumentach termin „symboliczne pomniki” i, powołując się na niego, planowo i systematycznie niszczy na swoim terytorium obiekty, mające znaczenie dla Rosjan oraz z punktu widzenia zachowania prawdy historycznej.
Ambasada Federacji Rosyjskiej
W Rzeczypospolitej Polskiej 11 grudnia 2025 r.
👍1
Forwarded from МИД России 🇷🇺
⚡️ Министерством иностранных дел России подготовлен очередной Доклад о нарушениях прав российских граждан и соотечественников в зарубежных странах (2025 год)
📖 Читать полную версию доклада
Министерство иностранных дел России в своей работе неизменно уделяет пристальное внимание вопросам нарушения прав и свобод российских граждан и соотечественников в зарубежных странах, а также прилагает усилия по отстаиванию интересов наших сограждан в рамках имеющихся у дипломатических представительств полномочий. <...>
Варварская дискриминация россиян, прежде всего, в Европе и Северной Америке, продолжается: всё так же имеют место отмеченные ранее и распространённые повсеместно нарушения прав россиян.
Среди наиболее частых проявлений можно выделить:
• отказы от оказания широкого спектра услуг (образовательных, медицинских, банковских и пр.),
• введение мер, направленных против российского бизнеса,
• наложение ареста на имущество российских граждан,
• принуждение к публичным покаяниям,
• осуждению действий российских властей,
• отстранение от спортивных состязаний и культурных мероприятий.
По-прежнему фиксируются нападения на русских и русскоязычных граждан, угрозы, оскорбления в их адрес, намеренная порча имущества и самая разнообразная бытовая дискриминация. <...>
В свете показательно демонстрируемой «коллективным Западом» поддержки неонацистского режима в Киеве наиболее русофобский курс проводят Польша, государства Прибалтики, та же Украина и ряд других стран.
Общим для всех них стало резкое усиление под предлогом «осуждения российской агрессии» борьбы с памятниками и мемориалами в честь воинов Красной армии, погибших в боях за освобождение Европы от нацизма, которую они, как подлинные последователи идеологии нацизма, довели практически до паранойи и маниакального преследования любого символа памяти в честь борцов с фашизмом.
Подобным неприглядным действиям, противоречащим в том числе решениям Нюрнбергского трибунала, уделено внимание не только в настоящем докладе, но и в докладах МИД России:
👉 «80 лет после Великой Победы: тень нацизма вновь накрыла Европу»;
👉 «Об осквернении и разрушении в Европе памятников, воздвигнутых в честь тех, кто боролся против нацизма в годы Второй мировой войны»;
👉 «О ситуации с героизацией нацизма, распространении неонацизма и других видов практики, которые способствуют эскалации современных форм расизма, расовой дискриминации, ксенофобии и связанной с ними нетерпимости».
В ряде стран (прежде всего, в государствах Прибалтики, США, Канаде и на Украине) давлению и репрессиям властей подвергаются деятели русскоязычной общины, желающие сохранять культурные, языковые и исторические связи с Россией и выступающие в пользу выстраивания конструктивных отношений с нашей страной.
В дополнение к этому власти Литвы, Латвии, Эстонии и Украины продолжают выдавливать русский язык из всех учреждений образовательной системы, ограничивая тем самым право своих жителейна получение образования на родном языке.
По-прежнему сохраняется угроза массовой депортации русскоязычных жителей властями прибалтийских государств: зафиксированы попытки с их стороны таким образом окончательно решить «русский вопрос» и беспрецедентную проблему массового безгражданства.
Ускоренными темпами, также ограничивая обучение на русском языке и вводя различные запреты, пытаются догнать «лидеров» русофобии Финляндия и Молдавия. <...>
☝️ МИД России продолжает предпринимать все возможные дипломатические шаги для защиты прав российских граждан, оказавшихся в тюрьмах за рубежом.
<...>
Фиксируем инциденты с воспрепятствованием властями зарубежных стран деятельности российских журналистов или лиц, представляющих российские СМИ.
В зарубежной медиасфере сохраняется и развивается тенденция подготовки информационных кампаний против иностранных политиков и общественных деятелей, сотрудничающих с российскими СМИ.
❗️ Ещё раз подчеркнём: все подобные действия свидетельствуют о стремлении Запада уничтожить альтернативную точку зрения и воспрепятствовать реализации одного из основополагающих прав своих граждан – права на свободу выражения мнения.
📖 Читать полную версию доклада
Министерство иностранных дел России в своей работе неизменно уделяет пристальное внимание вопросам нарушения прав и свобод российских граждан и соотечественников в зарубежных странах, а также прилагает усилия по отстаиванию интересов наших сограждан в рамках имеющихся у дипломатических представительств полномочий. <...>
Варварская дискриминация россиян, прежде всего, в Европе и Северной Америке, продолжается: всё так же имеют место отмеченные ранее и распространённые повсеместно нарушения прав россиян.
Среди наиболее частых проявлений можно выделить:
• отказы от оказания широкого спектра услуг (образовательных, медицинских, банковских и пр.),
• введение мер, направленных против российского бизнеса,
• наложение ареста на имущество российских граждан,
• принуждение к публичным покаяниям,
• осуждению действий российских властей,
• отстранение от спортивных состязаний и культурных мероприятий.
По-прежнему фиксируются нападения на русских и русскоязычных граждан, угрозы, оскорбления в их адрес, намеренная порча имущества и самая разнообразная бытовая дискриминация. <...>
В свете показательно демонстрируемой «коллективным Западом» поддержки неонацистского режима в Киеве наиболее русофобский курс проводят Польша, государства Прибалтики, та же Украина и ряд других стран.
Общим для всех них стало резкое усиление под предлогом «осуждения российской агрессии» борьбы с памятниками и мемориалами в честь воинов Красной армии, погибших в боях за освобождение Европы от нацизма, которую они, как подлинные последователи идеологии нацизма, довели практически до паранойи и маниакального преследования любого символа памяти в честь борцов с фашизмом.
Подобным неприглядным действиям, противоречащим в том числе решениям Нюрнбергского трибунала, уделено внимание не только в настоящем докладе, но и в докладах МИД России:
👉 «80 лет после Великой Победы: тень нацизма вновь накрыла Европу»;
👉 «Об осквернении и разрушении в Европе памятников, воздвигнутых в честь тех, кто боролся против нацизма в годы Второй мировой войны»;
👉 «О ситуации с героизацией нацизма, распространении неонацизма и других видов практики, которые способствуют эскалации современных форм расизма, расовой дискриминации, ксенофобии и связанной с ними нетерпимости».
В ряде стран (прежде всего, в государствах Прибалтики, США, Канаде и на Украине) давлению и репрессиям властей подвергаются деятели русскоязычной общины, желающие сохранять культурные, языковые и исторические связи с Россией и выступающие в пользу выстраивания конструктивных отношений с нашей страной.
В дополнение к этому власти Литвы, Латвии, Эстонии и Украины продолжают выдавливать русский язык из всех учреждений образовательной системы, ограничивая тем самым право своих жителейна получение образования на родном языке.
По-прежнему сохраняется угроза массовой депортации русскоязычных жителей властями прибалтийских государств: зафиксированы попытки с их стороны таким образом окончательно решить «русский вопрос» и беспрецедентную проблему массового безгражданства.
Ускоренными темпами, также ограничивая обучение на русском языке и вводя различные запреты, пытаются догнать «лидеров» русофобии Финляндия и Молдавия. <...>
☝️ МИД России продолжает предпринимать все возможные дипломатические шаги для защиты прав российских граждан, оказавшихся в тюрьмах за рубежом.
<...>
Фиксируем инциденты с воспрепятствованием властями зарубежных стран деятельности российских журналистов или лиц, представляющих российские СМИ.
В зарубежной медиасфере сохраняется и развивается тенденция подготовки информационных кампаний против иностранных политиков и общественных деятелей, сотрудничающих с российскими СМИ.
❗️ Ещё раз подчеркнём: все подобные действия свидетельствуют о стремлении Запада уничтожить альтернативную точку зрения и воспрепятствовать реализации одного из основополагающих прав своих граждан – права на свободу выражения мнения.
👍3🙏1
Forwarded from Russian MFA 🇷🇺
⚡️ The 2025 Report On Violations of the Rights of Russian Citizens and Compatriots in Foreign Countries by the Russian Ministry of Foreign Affairs
📖 Read the full report
The Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation is consistently paying close attention in its work to violations of the rights and freedoms of Russian citizens and compatriots in foreign countries and makes considerable efforts to protect the interests of our compatriots within the authority of its diplomatic missions. <...>
Russians continue to be subjected to barbaric discrimination, primarily in Europe and North America where persist wide-spread and already known violations of the rights of Russians, such as:
• denial of a wide range of services (educational, medical, banking, etc.);
• imposition of measures against Russian businesses;
• seizure of property of Russian citizens;
• forcing them to public repentance;
• condemnation of the actions of Russian authorities;
• suspension of Russian athletes from sports and cultural events.
There are continued reports of attacks, threats and insults against Russians, deliberate damage of their property and all sorts of discrimination in everyday life. <...>
In the light of support for the Neo-nazi regime in Kiev demonstrated by the collective West, the most Russophobic policy is pursued by Poland, Baltic States, Ukraine and some other countries.
Under the pretext of "condemning Russian aggression" all these countries have boosted their efforts to fight against monuments and memorials commemorating Red Army soldiers. As true followers of Nazi ideology, they brought Europe almost to the point of paranoia and manic pursuit of any symbol of memory in honour of the fighters against fascism.
Such ignominious acts, inter alia, contradicting the Nuremberg Tribunal decisions, are examined not only in this report, but also in the Russian Foreign Ministry’s reports, such as following:
👉 Eighty Years after the Great Victory: Europe has Once Again Fallen in the Shadow of Nazism;
👉 On the Situation in several European countries with the desecration and destruction of monuments dedicated to those who fought against Nazism during World War II;
👉 Regarding the Situation with the Glorification of Nazism and the Spread of Neo-Nazism and Other Practices That Contribute to Fueling Contemporary Forms of Racism, Racial Discrimination, Xenophobia and Related Intolerance.
In a number of countries (first of all in the Baltic States, the United States, Canada and Ukraine), members of the Russian-speaking community who promote maintaining of cultural, linguistic and historical ties with Russia and advocate constructive relations with our country are facing pressure and repression on the part of authorities.
In addition, the authorities in Lithuania, Latvia, Estonia and Ukraine continue squeezing the Russian language out of all educational institutions, thus limiting the right to education in one's native language for their residents (including citizens).
Furthermore, the threat of mass deportation of Russian-speaking residents by the authorities of the Baltic States is persisting which confirms their efforts to find the final solution to the "Russian problem" as well as the unprecedented problem of widespread statelessness in their territories.
In an accelerated way, restricting instruction in Russian and imposing various bans, Finland and Moldavia try to catch up with the "leaders" of Russophobia. <...>
☝️ The Ministry of Foreign Affairs of Russia, for its part, continues to take all possible diplomatic steps to protect the rights of Russian citizens imprisoned abroad.
<...>
We continue to record cases of foreign authorities' obstructing the activities of Russian journalists and persons representing Russian media.
❗️ We reiterate that all such actions demonstrate the desire of Western countries to eradicate alternative points of view and prevent the realization of one of the basic rights of their citizens, i.e. the right to freedom of expression.
📖 Read the full report
The Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation is consistently paying close attention in its work to violations of the rights and freedoms of Russian citizens and compatriots in foreign countries and makes considerable efforts to protect the interests of our compatriots within the authority of its diplomatic missions. <...>
Russians continue to be subjected to barbaric discrimination, primarily in Europe and North America where persist wide-spread and already known violations of the rights of Russians, such as:
• denial of a wide range of services (educational, medical, banking, etc.);
• imposition of measures against Russian businesses;
• seizure of property of Russian citizens;
• forcing them to public repentance;
• condemnation of the actions of Russian authorities;
• suspension of Russian athletes from sports and cultural events.
There are continued reports of attacks, threats and insults against Russians, deliberate damage of their property and all sorts of discrimination in everyday life. <...>
In the light of support for the Neo-nazi regime in Kiev demonstrated by the collective West, the most Russophobic policy is pursued by Poland, Baltic States, Ukraine and some other countries.
Under the pretext of "condemning Russian aggression" all these countries have boosted their efforts to fight against monuments and memorials commemorating Red Army soldiers. As true followers of Nazi ideology, they brought Europe almost to the point of paranoia and manic pursuit of any symbol of memory in honour of the fighters against fascism.
Such ignominious acts, inter alia, contradicting the Nuremberg Tribunal decisions, are examined not only in this report, but also in the Russian Foreign Ministry’s reports, such as following:
👉 Eighty Years after the Great Victory: Europe has Once Again Fallen in the Shadow of Nazism;
👉 On the Situation in several European countries with the desecration and destruction of monuments dedicated to those who fought against Nazism during World War II;
👉 Regarding the Situation with the Glorification of Nazism and the Spread of Neo-Nazism and Other Practices That Contribute to Fueling Contemporary Forms of Racism, Racial Discrimination, Xenophobia and Related Intolerance.
In a number of countries (first of all in the Baltic States, the United States, Canada and Ukraine), members of the Russian-speaking community who promote maintaining of cultural, linguistic and historical ties with Russia and advocate constructive relations with our country are facing pressure and repression on the part of authorities.
In addition, the authorities in Lithuania, Latvia, Estonia and Ukraine continue squeezing the Russian language out of all educational institutions, thus limiting the right to education in one's native language for their residents (including citizens).
Furthermore, the threat of mass deportation of Russian-speaking residents by the authorities of the Baltic States is persisting which confirms their efforts to find the final solution to the "Russian problem" as well as the unprecedented problem of widespread statelessness in their territories.
In an accelerated way, restricting instruction in Russian and imposing various bans, Finland and Moldavia try to catch up with the "leaders" of Russophobia. <...>
☝️ The Ministry of Foreign Affairs of Russia, for its part, continues to take all possible diplomatic steps to protect the rights of Russian citizens imprisoned abroad.
<...>
We continue to record cases of foreign authorities' obstructing the activities of Russian journalists and persons representing Russian media.
❗️ We reiterate that all such actions demonstrate the desire of Western countries to eradicate alternative points of view and prevent the realization of one of the basic rights of their citizens, i.e. the right to freedom of expression.
Forwarded from Russian MFA 🇷🇺
#KievRegimeCrimes
⚡️ Ambassador at Large of the Russian Foreign Ministry Rodion Miroshnik:
PHOTO EVIDENCE of crimes committed by Ukrainian armed forces over the week of December 8-14:
▪️ December 9 – a fixed-wing UAV strike on a multi-storey residential building in Cheboksary, Chuvash Republic. 14 civilians were injured, including one child.
▪️ December 11 – an artillery strike on a kindergarten in Kakhovka, Kherson Region. No casualties.
▪️ December 12 – a fixed-wing UAV strike on a multi-storey residential building in Tver. 7 civilians were injured, including one child.
▪️ December 12 – an FPV-drone strike on a civilian passenger car in the Belgorod Region.
▪️ December 13 – a fixed-wing UAV strike on a multi-storey residential building in Saratov, Saratov Region. Two civilians were killed.
▪️ December 14 – a fixed-wing UAV strike on a multi-storey residential building in Donetsk, DPR. No casualties.
▪️ December 14 – a drone strike on a private residential house in Ryabiki, Belgorod Region. No casualties.
▪️ December 14 – an optical-fibre kamikaze drone strike on a private residential house in Yekaterinovka, Belgorod Region. A five-year-old girl was injured.
▪️ 14 December – an FPV-drone strike on a civilian passenger car near Grushevka, Belgorod Region. A woman was injured.
▪️ 14 December – debris of a kamikaze drone following a strike on a grocery store in the Aleshky District, Kherson Region.
#NoStatuteOfLimitations
⚡️ Ambassador at Large of the Russian Foreign Ministry Rodion Miroshnik:
PHOTO EVIDENCE of crimes committed by Ukrainian armed forces over the week of December 8-14:
▪️ December 9 – a fixed-wing UAV strike on a multi-storey residential building in Cheboksary, Chuvash Republic. 14 civilians were injured, including one child.
▪️ December 11 – an artillery strike on a kindergarten in Kakhovka, Kherson Region. No casualties.
▪️ December 12 – a fixed-wing UAV strike on a multi-storey residential building in Tver. 7 civilians were injured, including one child.
▪️ December 12 – an FPV-drone strike on a civilian passenger car in the Belgorod Region.
▪️ December 13 – a fixed-wing UAV strike on a multi-storey residential building in Saratov, Saratov Region. Two civilians were killed.
▪️ December 14 – a fixed-wing UAV strike on a multi-storey residential building in Donetsk, DPR. No casualties.
▪️ December 14 – a drone strike on a private residential house in Ryabiki, Belgorod Region. No casualties.
▪️ December 14 – an optical-fibre kamikaze drone strike on a private residential house in Yekaterinovka, Belgorod Region. A five-year-old girl was injured.
▪️ 14 December – an FPV-drone strike on a civilian passenger car near Grushevka, Belgorod Region. A woman was injured.
▪️ 14 December – debris of a kamikaze drone following a strike on a grocery store in the Aleshky District, Kherson Region.
#NoStatuteOfLimitations
Forwarded from МИД России 🇷🇺
🗓 11 декабря Министр иностранных дел Российской Федерации С.В.Лавров выступил на «круглом столе» по теме «Украинский кризис. Дипломатия и перспективы урегулирования», организованном Дипломатической академией МИД России, в присутствии 96 аккредитованных в Москве послов стран Мирового большинства и представителей международных организаций.
В своем выступлении Министр указал на последовательные многолетние российские усилия по политико-дипломатическому урегулированию украинского кризиса, контрастирующие с деструктивной линией европейских кураторов киевского режима.
С.В.Лавров акцентировал, что справедливый и устойчивый мир возможен лишь при устранении первопричин конфликта и отходе от логики конфронтации.
Между участниками мероприятия состоялся откровенный обмен мнениями по тематике украинского кризиса и другим актуальным сюжетам международной повестки дня. По итогам дискуссии было выражено намерение продолжить содержательный диалог по данной проблематике.
В своем выступлении Министр указал на последовательные многолетние российские усилия по политико-дипломатическому урегулированию украинского кризиса, контрастирующие с деструктивной линией европейских кураторов киевского режима.
С.В.Лавров акцентировал, что справедливый и устойчивый мир возможен лишь при устранении первопричин конфликта и отходе от логики конфронтации.
Между участниками мероприятия состоялся откровенный обмен мнениями по тематике украинского кризиса и другим актуальным сюжетам международной повестки дня. По итогам дискуссии было выражено намерение продолжить содержательный диалог по данной проблематике.
👍1
💬 Extract from the briefing by Russian Foreign Ministry Spokeswoman Maria Zakharova, Moscow, December 11, 2025
Ukraine update
I will commence with what emerged as a revelation to many in the West yesterday. I believe all took note of British Prime Minister Keir Starmer’s address in Parliament on December 10, during which he publicly confirmed – in the presence of the media – the death (on December 9) of a British serviceman, Lance Corporal George Hooley of the Parachute Regiment, in Ukraine.
The loss of British nationals is, without question, a matter for the British leadership. There is, however, a small but telling detail: he died in Ukraine. Many, including in Britain and other Western nations, have begun asking – what was he doing there?
The presence of British military personnel in Ukraine has long been an open secret – with one small caveat: it is no secret to those willing to acknowledge factual information. We have long warned, even prior to 2022, of the provocations orchestrated by the British government in and around Ukraine against our nation. Since 2022, however, we have explicitly stated Britain’s involvement in the Ukrainian conflict – not merely on the side of the Kiev regime, but in the terrorist and extremist actions perpetrated by that regime and its thugs. This revelation has shocked many in Britain.
Let me reiterate: the presence of British troops in Ukraine should surprise no one. If expressions of astonishment persist, it will only underscore the extent to which British propaganda has blinded its own citizens to the truth about their compatriots’ activities.
Here is what is telling. We have repeatedly heard from officials in London that, yes, British military personnel are in Ukraine – but allegedly only for a “limited set of tasks,” including guarding the British diplomatic mission, training, and equipping the AFU. Supposedly, they are involved in nothing more nefarious.
Yet Keir Starmer’s statement has laid the matter bare. This marks the first time British authorities have publicly acknowledged the death of a career serviceman in the Ukrainian conflict. The British Prime Minister solemnly declared that George Hooley was helping Ukraine in its fight for freedom. We await further details which will inevitably emerge. But London must come clean: what, precisely, was George Hooley doing there?
One cannot help but suspect that certain quarters in Britain are cautiously preparing public opinion for military losses in Ukraine – losses that can no longer be concealed. Indeed, the British government will have to speak frankly on this matter to its citizens.
I am well aware of their reluctance to do so on other issues – take, for instance, British crimes in Afghanistan. Yet over time, they have been compelled to answer not only public questions but inquiries from law enforcement agencies. What is now cautiously leaking into British tabloids is the inevitable consequence of the scenario under consideration by Britain and certain allies: the deployment of an international military contingent – effectively, Western occupation forces – to Ukraine under the guise of their coalition of the willing.
Notably, British media have framed this as the “first career British serviceman killed in the Ukrainian conflict.” For the record, let me caution British journalists: he is not the first. How Downing Street will spin this narrative remains to be seen.
Let me also warn that any attempt to realise this criminal scheme of a coalition of the willing will leave London solely accountable for the lives of British subjects. Our position is unequivocal: any foreign military presence in Ukraine will be regarded as legitimate targets for the Armed Forces of the Russian Federation.
The British government must stop its disinformation campaign aimed at its own citizens, falsely labeling those deployed to Ukraine as mere “advisers” or “instructors” supposedly detached from the state. This is not true.
Ukraine update
I will commence with what emerged as a revelation to many in the West yesterday. I believe all took note of British Prime Minister Keir Starmer’s address in Parliament on December 10, during which he publicly confirmed – in the presence of the media – the death (on December 9) of a British serviceman, Lance Corporal George Hooley of the Parachute Regiment, in Ukraine.
The loss of British nationals is, without question, a matter for the British leadership. There is, however, a small but telling detail: he died in Ukraine. Many, including in Britain and other Western nations, have begun asking – what was he doing there?
The presence of British military personnel in Ukraine has long been an open secret – with one small caveat: it is no secret to those willing to acknowledge factual information. We have long warned, even prior to 2022, of the provocations orchestrated by the British government in and around Ukraine against our nation. Since 2022, however, we have explicitly stated Britain’s involvement in the Ukrainian conflict – not merely on the side of the Kiev regime, but in the terrorist and extremist actions perpetrated by that regime and its thugs. This revelation has shocked many in Britain.
Let me reiterate: the presence of British troops in Ukraine should surprise no one. If expressions of astonishment persist, it will only underscore the extent to which British propaganda has blinded its own citizens to the truth about their compatriots’ activities.
Here is what is telling. We have repeatedly heard from officials in London that, yes, British military personnel are in Ukraine – but allegedly only for a “limited set of tasks,” including guarding the British diplomatic mission, training, and equipping the AFU. Supposedly, they are involved in nothing more nefarious.
Yet Keir Starmer’s statement has laid the matter bare. This marks the first time British authorities have publicly acknowledged the death of a career serviceman in the Ukrainian conflict. The British Prime Minister solemnly declared that George Hooley was helping Ukraine in its fight for freedom. We await further details which will inevitably emerge. But London must come clean: what, precisely, was George Hooley doing there?
One cannot help but suspect that certain quarters in Britain are cautiously preparing public opinion for military losses in Ukraine – losses that can no longer be concealed. Indeed, the British government will have to speak frankly on this matter to its citizens.
I am well aware of their reluctance to do so on other issues – take, for instance, British crimes in Afghanistan. Yet over time, they have been compelled to answer not only public questions but inquiries from law enforcement agencies. What is now cautiously leaking into British tabloids is the inevitable consequence of the scenario under consideration by Britain and certain allies: the deployment of an international military contingent – effectively, Western occupation forces – to Ukraine under the guise of their coalition of the willing.
Notably, British media have framed this as the “first career British serviceman killed in the Ukrainian conflict.” For the record, let me caution British journalists: he is not the first. How Downing Street will spin this narrative remains to be seen.
Let me also warn that any attempt to realise this criminal scheme of a coalition of the willing will leave London solely accountable for the lives of British subjects. Our position is unequivocal: any foreign military presence in Ukraine will be regarded as legitimate targets for the Armed Forces of the Russian Federation.
The British government must stop its disinformation campaign aimed at its own citizens, falsely labeling those deployed to Ukraine as mere “advisers” or “instructors” supposedly detached from the state. This is not true.