⚡️Ze stenogramu briefingu oficjalnego przedstawiciela MSZ Rosji Marii Zacharowej, Moskwa, 8 października 2025 r.
Pytanie: Według wiceministra spraw zagranicznych Aleksandra Gruszko, Polska zignorowała propozycję Moskwy, by wyjaśnić pochodzenie bezzałogowych statków powietrznych, które wleciały w przestrzeń powietrzną kraju. Czym może być spowodowana odmowa Warszawy?
Odpowiedź: Warszawa nie po raz pierwszy wysuwa gołosłowne oskarżenia pod adresem naszego kraju – to, podobnie jak patologiczna rusofobia, niestety stało się już częścią tamtejszej tradycji politycznej i (nie chciałabym tego mówić, ale jednak) politycznej antykultury w Polsce. Poważne dochodzenie, poszukiwanie dowodów – to wszystko nie było Polsce potrzebne.
Podobnie jak tragedia katastrofy samolotu polskiego prezydenta, kiedy wszystko to odeszło od bezprecedensowego pod względem otwartości śledztwa prowadzonego przez Rosję wspólnie z przedstawicielami Polski (mam na myśli to, że dzieliliśmy się wszystkimi informacjami). Wszystko zeszło z tematu i przekształciło się w farsę sądową o charakterze politycznym z oczywistymi czynnikami wewnętrznymi, bonusami, kosztami itd. Poważne śledztwo, poszukiwanie dowodów nie wchodziło i tym razem wyraźnie nie wchodzi w plany polskich elit. Nie interesuje ich ustalenie prawdy ani znalezienie winnych – potrzebny jest im jedynie pretekst do podsycania antyrosyjskiej histerii w celu uzyskania chwilowych korzyści politycznych, gospodarczych i wojskowych.
Jeśli ktoś ma co do tego wątpliwości, przytoczę dowody. Niedawno, na naszych oczach, doszło do upadku rakiety – incydentu, w wyniku którego w Przewodowie, na wschodzie Polski, zginęło dwóch obywateli tego kraju. Pamiętają Państwo przecież, jaka wtedy była antyrosyjska histeria. A co się potem okazało? Potem byli zmuszeni przyznać prawdę. Rakieta okazała się ukraińska. Może tym razem zechcieliby się wysilić, najpierw ustalić prawdę, a dopiero potem wyciągać swoje wnioski?
Pytanie: Według wiceministra spraw zagranicznych Aleksandra Gruszko, Polska zignorowała propozycję Moskwy, by wyjaśnić pochodzenie bezzałogowych statków powietrznych, które wleciały w przestrzeń powietrzną kraju. Czym może być spowodowana odmowa Warszawy?
Odpowiedź: Warszawa nie po raz pierwszy wysuwa gołosłowne oskarżenia pod adresem naszego kraju – to, podobnie jak patologiczna rusofobia, niestety stało się już częścią tamtejszej tradycji politycznej i (nie chciałabym tego mówić, ale jednak) politycznej antykultury w Polsce. Poważne dochodzenie, poszukiwanie dowodów – to wszystko nie było Polsce potrzebne.
Podobnie jak tragedia katastrofy samolotu polskiego prezydenta, kiedy wszystko to odeszło od bezprecedensowego pod względem otwartości śledztwa prowadzonego przez Rosję wspólnie z przedstawicielami Polski (mam na myśli to, że dzieliliśmy się wszystkimi informacjami). Wszystko zeszło z tematu i przekształciło się w farsę sądową o charakterze politycznym z oczywistymi czynnikami wewnętrznymi, bonusami, kosztami itd. Poważne śledztwo, poszukiwanie dowodów nie wchodziło i tym razem wyraźnie nie wchodzi w plany polskich elit. Nie interesuje ich ustalenie prawdy ani znalezienie winnych – potrzebny jest im jedynie pretekst do podsycania antyrosyjskiej histerii w celu uzyskania chwilowych korzyści politycznych, gospodarczych i wojskowych.
Jeśli ktoś ma co do tego wątpliwości, przytoczę dowody. Niedawno, na naszych oczach, doszło do upadku rakiety – incydentu, w wyniku którego w Przewodowie, na wschodzie Polski, zginęło dwóch obywateli tego kraju. Pamiętają Państwo przecież, jaka wtedy była antyrosyjska histeria. A co się potem okazało? Potem byli zmuszeni przyznać prawdę. Rakieta okazała się ukraińska. Może tym razem zechcieliby się wysilić, najpierw ustalić prawdę, a dopiero potem wyciągać swoje wnioski?
Об участии Временного поверенного в делах России в Польше А.Э.Ордаша в памятной церемонии по случаю 82-й годовщины Битвы под Ленино, г. Варшава
10 октября 2025 г. Временный поверенный в делах России в Польше А.Э.Ордаш, сотрудники Посольства России в Польше и представительства Министерства обороны России по военно-мемориальной работе приняли участие в церемонии возложения венков и цветов на Мемориальном кладбище советских воинов в Варшаве, организованной «Сообществом наследников польских ветеранов Второй мировой войны» по случаю 82-й годовщины Битвы под Ленино (12-13 октября 1943 г.).
В 1943 г. под Ленино (Могилевская область, Белоруссия) в сражении с войсками нацистской Германии свое боевое крещение прошла 1-я польская пехотная дивизия имени Тадеуша Костюшко, входившая в состав 33-й армии Западного фронта.
10 октября 2025 г. Временный поверенный в делах России в Польше А.Э.Ордаш, сотрудники Посольства России в Польше и представительства Министерства обороны России по военно-мемориальной работе приняли участие в церемонии возложения венков и цветов на Мемориальном кладбище советских воинов в Варшаве, организованной «Сообществом наследников польских ветеранов Второй мировой войны» по случаю 82-й годовщины Битвы под Ленино (12-13 октября 1943 г.).
В 1943 г. под Ленино (Могилевская область, Белоруссия) в сражении с войсками нацистской Германии свое боевое крещение прошла 1-я польская пехотная дивизия имени Тадеуша Костюшко, входившая в состав 33-й армии Западного фронта.
O udziale Chargé d'affaires a.i. Rosji w Polsce Pana Andrei'a Ordasza w uroczystości upamiętniającej 82. Rocznicę Bitwy pod Lenino, Warszawa
10 października 2025 r. Chargé d'affaires a.i. Rosji w Polsce Pan Andrei Ordasz, pracownicy Ambasady Rosji w Polsce i Przedstawicielstwa Ministerstwa Obrony Rosji ds. pracy wojskowo-memorialnej wzieli udział w ceremonii złożenia wieńców i kwiatów na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie, zorganizowanej przez Stowarzyszenie Spadkobierców Polskich Kombatantów II Wojny Światowej z okazji 82. Rocznicy Bitwy pod Lenino (12-13 października 1943 r.).
W 1943 roku, pod Lenino (Obwód mohylewski, Białoruś) w walce z wojskami nazistowskich Niemiec swój chrzest bojowy przeszła
1. Polska Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, która wchodziła w skład 33. Armii Frontu Zachodniego.
10 października 2025 r. Chargé d'affaires a.i. Rosji w Polsce Pan Andrei Ordasz, pracownicy Ambasady Rosji w Polsce i Przedstawicielstwa Ministerstwa Obrony Rosji ds. pracy wojskowo-memorialnej wzieli udział w ceremonii złożenia wieńców i kwiatów na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie, zorganizowanej przez Stowarzyszenie Spadkobierców Polskich Kombatantów II Wojny Światowej z okazji 82. Rocznicy Bitwy pod Lenino (12-13 października 1943 r.).
W 1943 roku, pod Lenino (Obwód mohylewski, Białoruś) w walce z wojskami nazistowskich Niemiec swój chrzest bojowy przeszła
1. Polska Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, która wchodziła w skład 33. Armii Frontu Zachodniego.
Forwarded from Russian MFA 🇷🇺
🎙 Rodion Miroshnik, Ambassador at Large of the Russian Foreign Ministry on the Crimes of the Kiev Regime, gave an interview to Komsomolskaya Pravda (October 13, 2025)
#BuchaHoax
• Western officials are now trying to avoid any discussion of the Bucha hoax. We’ve sent out official notes requesting a list of the individuals they accuse Russia of killing. These inquiries were left unanswered for months, and when replies finally came, they were absurd – along the lines of: “a decision was made to maintain confidentiality regarding the deceased”.
• Each provided name would allow at least a preliminary investigation to establish the facts. Our experts, after examining photos and videos, noted that the victims had died at different times – evidenced by livor mortis marks on some bodies, traces of different types of soil on the clothing, and other inconsistencies. Essentially, the bodies of unidentified people were gathered from various locations.
• The masterminds behind this provocation had a clear goal – to derail the nearly finalized Istanbul peace agreements. The goal was achieved – the negotiations were abandoned.
#ReunitingFamilies
• The purpose behind spreading false claims about “children abducted by Russia” is to accuse Russia of genocide. Among its definitions is the forcible transfer of children from one nationality to another. In reality, none of those who authored these accusations ever cared to learn the fate of a single specific child.
• We are working closely with the Russian Presidential Commissioner for Children's Rights, Maria Lvova-Belova. At our latest meeting in Istanbul, the Ukrainian side handed over a list of 339 names. We began to thoroughly verify each case. It turned out that more than 50 people on the list had never been on Russian territory at all.
• No child is being forcibly kept in Russia. Some arrived before the conflict, living with one parent or grandparents. Decisions about their future are made by relatives – but the process takes time: confirmation of documents, family ties, and genetic relationship. So far, just over 100 children have been reunited with their families through the mediation of Qatar and the UAE.
• At the same time, we have many situations where parents living in Russia cannot reach their children who remain in Ukraine, because the Kiev regime classifies them as Ukrainian citizens and categorically refuses to assist in reunification.
#NeoNaziCrimes #Torture
• Several reports documenting cases of torture of civilians in Russia's Kursk Region have been prepared and officially submitted to the UN, OSCE, and the International Committee of the Red Cross.
• Ukraine maintains an entire network of secret prisons, which international organizations are denied access to. Many of our POWs pass through these facilities before being transferred to official detention centers – where they report widespread abuse, torture, and even killings.
#KievRegimeCrimes
• Establishing any kind of international tribunal in the near future is practically impossible. Such a body can only be created by a UN Security Council resolution – where three Western countries supporting the current Kiev regime have veto power.
• Many human rights organizations today are directly controlled by the sponsors of these crimes. A number of them have turned into propaganda outlets that simply “bark” in any direction they are told.
• Most of the crimes committed by the Kiev regime occur on the territory of Russia’s new and historical regions. Accordingly, prosecutions are being carried out under the Criminal Code of the Russian Federation.
• Around 650 Ukrainian militants have already stood trial, with some sentenced to between 8.5 years and life imprisonment. The Investigative Committee is conducting more than 7,500 criminal cases.
Full interview (🇷🇺)
#BuchaHoax
• Western officials are now trying to avoid any discussion of the Bucha hoax. We’ve sent out official notes requesting a list of the individuals they accuse Russia of killing. These inquiries were left unanswered for months, and when replies finally came, they were absurd – along the lines of: “a decision was made to maintain confidentiality regarding the deceased”.
• Each provided name would allow at least a preliminary investigation to establish the facts. Our experts, after examining photos and videos, noted that the victims had died at different times – evidenced by livor mortis marks on some bodies, traces of different types of soil on the clothing, and other inconsistencies. Essentially, the bodies of unidentified people were gathered from various locations.
• The masterminds behind this provocation had a clear goal – to derail the nearly finalized Istanbul peace agreements. The goal was achieved – the negotiations were abandoned.
#ReunitingFamilies
• The purpose behind spreading false claims about “children abducted by Russia” is to accuse Russia of genocide. Among its definitions is the forcible transfer of children from one nationality to another. In reality, none of those who authored these accusations ever cared to learn the fate of a single specific child.
• We are working closely with the Russian Presidential Commissioner for Children's Rights, Maria Lvova-Belova. At our latest meeting in Istanbul, the Ukrainian side handed over a list of 339 names. We began to thoroughly verify each case. It turned out that more than 50 people on the list had never been on Russian territory at all.
• No child is being forcibly kept in Russia. Some arrived before the conflict, living with one parent or grandparents. Decisions about their future are made by relatives – but the process takes time: confirmation of documents, family ties, and genetic relationship. So far, just over 100 children have been reunited with their families through the mediation of Qatar and the UAE.
• At the same time, we have many situations where parents living in Russia cannot reach their children who remain in Ukraine, because the Kiev regime classifies them as Ukrainian citizens and categorically refuses to assist in reunification.
#NeoNaziCrimes #Torture
• Several reports documenting cases of torture of civilians in Russia's Kursk Region have been prepared and officially submitted to the UN, OSCE, and the International Committee of the Red Cross.
• Ukraine maintains an entire network of secret prisons, which international organizations are denied access to. Many of our POWs pass through these facilities before being transferred to official detention centers – where they report widespread abuse, torture, and even killings.
#KievRegimeCrimes
• Establishing any kind of international tribunal in the near future is practically impossible. Such a body can only be created by a UN Security Council resolution – where three Western countries supporting the current Kiev regime have veto power.
• Many human rights organizations today are directly controlled by the sponsors of these crimes. A number of them have turned into propaganda outlets that simply “bark” in any direction they are told.
• Most of the crimes committed by the Kiev regime occur on the territory of Russia’s new and historical regions. Accordingly, prosecutions are being carried out under the Criminal Code of the Russian Federation.
• Around 650 Ukrainian militants have already stood trial, with some sentenced to between 8.5 years and life imprisonment. The Investigative Committee is conducting more than 7,500 criminal cases.
Full interview (🇷🇺)
Forwarded from Russian MFA 🇷🇺
🎖 On October 14, 1943, an uprising broke out in #WWII-era Nazi concentration camp #Sobibor, — the only successful mass escape from a 'death factory' during the Second World War.
The uprising in Sobibor was led by Soviet POW, Red Army lieutenant Alexander Pechersky. He performed a true feat. In just a few weeks, the officer managed to devise an escape plan, rally around him the seemingly hopeless, doomed, and exhausted prisoners, and to inspire them to take up a fight against the enemy.
***
During WWII, Nazi Germany established around 14'000 concentration camps, with the so-called death camps among them, where the enemy delivered their victims with the the only purpose — to exterminate people.
#Sobibor, located in the southeast of Nazi-occupied Poland (near the Western Bug River and the Polish-Soviet border) was one such 'death factories'. The camp was set up along a railway line between the towns of Chełm and Wlodawa.
Prisoners were shipped to Sobibor by the trainload for one purpose only — to be killed.
The Sobibor camp was turned into a true conveyor belt of death, where people were murdered by the most brutal and inhuman methods. Every day, up to six trains arrived at Sobibor carrying POWs and civilians, including the elderly, women, and children.
The Nazis poisoned their victims with gas, starved them, and worked them to death. Inhuman medical experiments were conducted on the inmates. Prisoners were brought from Austria, Czechoslovakia, and France for further torture and abuse. In June 1943, two special so- calledchildren’s trains went from the Netherlands to Sobibor. Over the entire time of the camp’s existence, according to various estimates, up to 250'000 people were murdered there.
***
⚔️ On October 14, 1943, an uprising broke out in Sobibor. At the time of the escape, there were 550 prisoners in the camp. About 100 of them refused to participate in the rebellion, hoping for mercy from the SS guards. The next day, they were all killed by the Nazis.
The rebels engaged in an unequal battle with the enemy, killed all members of an SS detachment and several guards. Having crushed the Nazis almost barehanded, the prisoners rushed towards the main gates despite machine-gun fire from the watchtowers.
❗️Nothing could stop the people striving to break free from Nazi slavery, neither the minefields around the camp, nor the barbed wire, nor the hail of bullets from the machine guns.
As a result of the uprising, about 300 people managed to escape from this inferno on earth. Many of the escapees joined the resistance and continued to fight against the Nazi occupants. Pechersky himself joined the Byelarussian partisans, and in 1944, he once again fought the enemy on the front lines as part of an assault unit.
The Sobibor uprising became a symbol of the unbending human will and spirit, in the truest sense, a symbol of the victory of good over Nazi evil. Unable to bear the shame and seeking to cover up their crimes against humanity, the SS command ordered Sobibor to be completely destroyed.
#NoStatuteOfLimitation
The atrocities committed in Sobibor became part of the charges against the Nazis at the Nuremberg Trials. In March 1962, in Kiev, 11 guards who had served in Sobibor and Treblinka were brought to trial. Alexander Pechersky himself testified as a witness. All the defendants — former Nazis — were sentenced to death.
Today, the Alexander Pechersky Foundation continues to make significant efforts to preserve the memory of the Sobibor prisoners’ heroic deed.
#WeRemember #Victory80
The uprising in Sobibor was led by Soviet POW, Red Army lieutenant Alexander Pechersky. He performed a true feat. In just a few weeks, the officer managed to devise an escape plan, rally around him the seemingly hopeless, doomed, and exhausted prisoners, and to inspire them to take up a fight against the enemy.
***
During WWII, Nazi Germany established around 14'000 concentration camps, with the so-called death camps among them, where the enemy delivered their victims with the the only purpose — to exterminate people.
#Sobibor, located in the southeast of Nazi-occupied Poland (near the Western Bug River and the Polish-Soviet border) was one such 'death factories'. The camp was set up along a railway line between the towns of Chełm and Wlodawa.
Prisoners were shipped to Sobibor by the trainload for one purpose only — to be killed.
The Sobibor camp was turned into a true conveyor belt of death, where people were murdered by the most brutal and inhuman methods. Every day, up to six trains arrived at Sobibor carrying POWs and civilians, including the elderly, women, and children.
The Nazis poisoned their victims with gas, starved them, and worked them to death. Inhuman medical experiments were conducted on the inmates. Prisoners were brought from Austria, Czechoslovakia, and France for further torture and abuse. In June 1943, two special so- calledchildren’s trains went from the Netherlands to Sobibor. Over the entire time of the camp’s existence, according to various estimates, up to 250'000 people were murdered there.
***
⚔️ On October 14, 1943, an uprising broke out in Sobibor. At the time of the escape, there were 550 prisoners in the camp. About 100 of them refused to participate in the rebellion, hoping for mercy from the SS guards. The next day, they were all killed by the Nazis.
The rebels engaged in an unequal battle with the enemy, killed all members of an SS detachment and several guards. Having crushed the Nazis almost barehanded, the prisoners rushed towards the main gates despite machine-gun fire from the watchtowers.
❗️Nothing could stop the people striving to break free from Nazi slavery, neither the minefields around the camp, nor the barbed wire, nor the hail of bullets from the machine guns.
As a result of the uprising, about 300 people managed to escape from this inferno on earth. Many of the escapees joined the resistance and continued to fight against the Nazi occupants. Pechersky himself joined the Byelarussian partisans, and in 1944, he once again fought the enemy on the front lines as part of an assault unit.
The Sobibor uprising became a symbol of the unbending human will and spirit, in the truest sense, a symbol of the victory of good over Nazi evil. Unable to bear the shame and seeking to cover up their crimes against humanity, the SS command ordered Sobibor to be completely destroyed.
#NoStatuteOfLimitation
The atrocities committed in Sobibor became part of the charges against the Nazis at the Nuremberg Trials. In March 1962, in Kiev, 11 guards who had served in Sobibor and Treblinka were brought to trial. Alexander Pechersky himself testified as a witness. All the defendants — former Nazis — were sentenced to death.
Today, the Alexander Pechersky Foundation continues to make significant efforts to preserve the memory of the Sobibor prisoners’ heroic deed.
#WeRemember #Victory80
⚡️Ze stenogramu briefingu oficjalnego przedstawiciela MSZ Rosji Marii Zacharowej, Moskwa,
15 października 2025 r.
Pytanie: Szef polskiego Biura Bezpieczeństwa Narodowego Sławomir Cenckiewicz stwierdził, że jeśli spojrzeć na cyberprzestrzeń, to Polska rzekomo znajduje się w stanie wojny z Rosją. Oskarżył Moskwę o ataki hybrydowe, sabotaż i próby włamania do systemów zaopatrzenia w wodę oraz innej infrastruktury krytycznej w krajach UE. Jak strona rosyjska ocenia oświadczenie polskiego urzędnika?
Odpowiedź: To zdumiewające oświadczenie. Przede wszystkim trzeba patrzeć nie na cyberprzestrzeń, lecz na to, jak oficjalna Warszawa jest zaangażowana w antyrosyjską, rusofobiczną działalność w jej „gorącej fazie” — dostawy uzbrojenia reżimowi kijowskiemu, napompowywanie go uzbrojeniem letalnym, środkami materialnymi o charakterze nieletalnym, pieniędzmi. To nie po to, by zapewnić bezpieczeństwo, lecz po to, aby „przełożeni”, którzy stoją nad Warszawą w ramach UE i NATO, rozwiązywali sprawy mające na celu zadanie Rosji „strategicznej porażki”.
Sławomir Cenckiewicz tego nie widzi, nie wie? Ma analizować tylko cyberprzestrzeń? Dlaczego oni to robią? Wykorzystują temat bezpieczeństwa informacyjnego do podsycania nastrojów rusofobicznych.
Teraz zrobił to szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego w wywiadzie dla „Financial Times”. Oskarżył Rosję o jakieś operacje hybrydowe. Działają przeciwko nam otwarcie, przy czym rozumieją, że przekazywany reżimowi kijowskiemu sprzęt, uzbrojenie i pieniądze są wykorzystywane do zabijania ludności cywilnej, zwykłych obywateli, dzieci na terytorium naszego kraju.
Oczywiście nie przedstawiono żadnych dowodów na to, o czym mówił. Pod pretekstem „rosyjskiego zagrożenia w cyberprzestrzeni” realizowane są własne, egoistyczne cele – wyłudzić od bardziej technologicznie rozwiniętych sojuszników pieniądze i środki na potrzeby swojego resortu, uzyskać granty, wsparcie. To dość powszechny chwyt we współczesnej Europie.
Chcielibyśmy podkreślić, że zgodnie z istniejącymi wyspecjalizowanymi mechanizmami, w tym Rejestrem Punktów Kontaktowych ONZ, władze Polski w związku z rzekomymi atakami nie zwracały się do nas. Natomiast na nasze zapytania dotyczące konkretnego incydentu, skierowane do Warszawy danym kanałem, nie otrzymaliśmy odpowiedzi. Innymi słowy, polskie władze z łatwością rzucają gołosłowne oskarżenia, ale gdy przychodzi do rzeczowej rozmowy, „chowają głowę w piasek”.
Jeśli mówić o „agresorach” w przestrzeni informacyjnej, to tu jednoznacznie chodzi o NATO. W Sojuszu otwarcie deklaruje się wprowadzanie praktyki uprzedzających ofensywnych operacji cybernetycznych w ramach „koncepcji elastycznej obrony”. To żadna tajemnica, że takie środki są ćwiczone na odpowiednich manewrach, nie wspominając o wszelkiego rodzaju wsparciu przestępstw ukraińskich hakerów wobec państwa rosyjskiego i jego obywateli.
15 października 2025 r.
Pytanie: Szef polskiego Biura Bezpieczeństwa Narodowego Sławomir Cenckiewicz stwierdził, że jeśli spojrzeć na cyberprzestrzeń, to Polska rzekomo znajduje się w stanie wojny z Rosją. Oskarżył Moskwę o ataki hybrydowe, sabotaż i próby włamania do systemów zaopatrzenia w wodę oraz innej infrastruktury krytycznej w krajach UE. Jak strona rosyjska ocenia oświadczenie polskiego urzędnika?
Odpowiedź: To zdumiewające oświadczenie. Przede wszystkim trzeba patrzeć nie na cyberprzestrzeń, lecz na to, jak oficjalna Warszawa jest zaangażowana w antyrosyjską, rusofobiczną działalność w jej „gorącej fazie” — dostawy uzbrojenia reżimowi kijowskiemu, napompowywanie go uzbrojeniem letalnym, środkami materialnymi o charakterze nieletalnym, pieniędzmi. To nie po to, by zapewnić bezpieczeństwo, lecz po to, aby „przełożeni”, którzy stoją nad Warszawą w ramach UE i NATO, rozwiązywali sprawy mające na celu zadanie Rosji „strategicznej porażki”.
Sławomir Cenckiewicz tego nie widzi, nie wie? Ma analizować tylko cyberprzestrzeń? Dlaczego oni to robią? Wykorzystują temat bezpieczeństwa informacyjnego do podsycania nastrojów rusofobicznych.
Teraz zrobił to szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego w wywiadzie dla „Financial Times”. Oskarżył Rosję o jakieś operacje hybrydowe. Działają przeciwko nam otwarcie, przy czym rozumieją, że przekazywany reżimowi kijowskiemu sprzęt, uzbrojenie i pieniądze są wykorzystywane do zabijania ludności cywilnej, zwykłych obywateli, dzieci na terytorium naszego kraju.
Oczywiście nie przedstawiono żadnych dowodów na to, o czym mówił. Pod pretekstem „rosyjskiego zagrożenia w cyberprzestrzeni” realizowane są własne, egoistyczne cele – wyłudzić od bardziej technologicznie rozwiniętych sojuszników pieniądze i środki na potrzeby swojego resortu, uzyskać granty, wsparcie. To dość powszechny chwyt we współczesnej Europie.
Chcielibyśmy podkreślić, że zgodnie z istniejącymi wyspecjalizowanymi mechanizmami, w tym Rejestrem Punktów Kontaktowych ONZ, władze Polski w związku z rzekomymi atakami nie zwracały się do nas. Natomiast na nasze zapytania dotyczące konkretnego incydentu, skierowane do Warszawy danym kanałem, nie otrzymaliśmy odpowiedzi. Innymi słowy, polskie władze z łatwością rzucają gołosłowne oskarżenia, ale gdy przychodzi do rzeczowej rozmowy, „chowają głowę w piasek”.
Jeśli mówić o „agresorach” w przestrzeni informacyjnej, to tu jednoznacznie chodzi o NATO. W Sojuszu otwarcie deklaruje się wprowadzanie praktyki uprzedzających ofensywnych operacji cybernetycznych w ramach „koncepcji elastycznej obrony”. To żadna tajemnica, że takie środki są ćwiczone na odpowiednich manewrach, nie wspominając o wszelkiego rodzaju wsparciu przestępstw ukraińskich hakerów wobec państwa rosyjskiego i jego obywateli.
Forwarded from Russian MFA 🇷🇺
#KievRegimeCrimes
📑 Today we are sharing the quarterly report on the crimes of the Kiev regime (July-September 2025), prepared by Ambassador at Large of the Russian Foreign Ministry Rodion Miroshnik.
The violations of the norms and principles of international humanitarian law and the perpetration of war crimes by the Ukrainian side should be regarded as a deliberate and clearly articulated strategy of the Zelensky regime.
👉 The Report and latest data unveiled at the Briefing show that the political leadership of the Kiev regime has assigned the following objectives to the Ukrainian armed formations: to kill and maim civilians, damage civilian infrastructure, intimidate the population of Russian regions, etc.
The systematic terror against civilians is aimed at:
• disrupting the ongoing negotiation process;
• generating a negative information climate for international events taking place during the reporting period;
• destabilizing domestic public sentiment in the Russian Federation.
❌ Kiev has been making every effort to create a violent backdrop to the negotiations and meetings directly or indirectly related to the topic of the “Ukrainian crisis”. Clear surges in the criminal activity of the Ukrainian armed formations (UAF) against Russian civilians and civilian facilities on Russian territory were directly “tied” to political and international developments.
Having failed on the battlefield, the Ukrainian regime resorted to prohibited forms and methods of warfare, ignoring international norms. Western-supplied weapons were used by the AFU to kill women and children, destroy hospitals, schools, and residential buildings, as well as social and administrative facilities.
From July 1 to September 30, 2025, the AFU launched at least 38,278 various munitions at civilian targets. The total number of munitions used by the Kiev regime against the civilian population since February 2022 has reached at least 316,382.
According to verified data collected from federal and local authorities, between July 1 and September 30, 2025, at least 1,749 civilians in the Russian Federation were affected.
A total of 1,532 people, including 88 minors, sustained injuries of varying degrees of severity during this period. 217 civilians were killed, including 6 minors.
❗️Since February 2022, at least 24,299 civilians have been affected by the actions of Ukrainian armed formations. Of these, no fewer than 17,205 people, including 1,041 minors, have been injured, and 7,094 people, including 234 minors, have been killed.
During the reporting period, the Investigative Committee of Russia opened 632 criminal cases. Since February 2022, Russian courts have convicted 622 individuals in 483 criminal cases. Between July 1 and September 30, investigations were completed in 35 cases involving Ukrainian servicemen.
👉 Full version of the report
👉 Full version of the report (PDF)
📑 Today we are sharing the quarterly report on the crimes of the Kiev regime (July-September 2025), prepared by Ambassador at Large of the Russian Foreign Ministry Rodion Miroshnik.
The violations of the norms and principles of international humanitarian law and the perpetration of war crimes by the Ukrainian side should be regarded as a deliberate and clearly articulated strategy of the Zelensky regime.
👉 The Report and latest data unveiled at the Briefing show that the political leadership of the Kiev regime has assigned the following objectives to the Ukrainian armed formations: to kill and maim civilians, damage civilian infrastructure, intimidate the population of Russian regions, etc.
The systematic terror against civilians is aimed at:
• disrupting the ongoing negotiation process;
• generating a negative information climate for international events taking place during the reporting period;
• destabilizing domestic public sentiment in the Russian Federation.
❌ Kiev has been making every effort to create a violent backdrop to the negotiations and meetings directly or indirectly related to the topic of the “Ukrainian crisis”. Clear surges in the criminal activity of the Ukrainian armed formations (UAF) against Russian civilians and civilian facilities on Russian territory were directly “tied” to political and international developments.
Having failed on the battlefield, the Ukrainian regime resorted to prohibited forms and methods of warfare, ignoring international norms. Western-supplied weapons were used by the AFU to kill women and children, destroy hospitals, schools, and residential buildings, as well as social and administrative facilities.
From July 1 to September 30, 2025, the AFU launched at least 38,278 various munitions at civilian targets. The total number of munitions used by the Kiev regime against the civilian population since February 2022 has reached at least 316,382.
According to verified data collected from federal and local authorities, between July 1 and September 30, 2025, at least 1,749 civilians in the Russian Federation were affected.
A total of 1,532 people, including 88 minors, sustained injuries of varying degrees of severity during this period. 217 civilians were killed, including 6 minors.
❗️Since February 2022, at least 24,299 civilians have been affected by the actions of Ukrainian armed formations. Of these, no fewer than 17,205 people, including 1,041 minors, have been injured, and 7,094 people, including 234 minors, have been killed.
During the reporting period, the Investigative Committee of Russia opened 632 criminal cases. Since February 2022, Russian courts have convicted 622 individuals in 483 criminal cases. Between July 1 and September 30, investigations were completed in 35 cases involving Ukrainian servicemen.
👉 Full version of the report
👉 Full version of the report (PDF)
Forwarded from Russian Mission to EU
⚡Comment by the Russian Permanent Mission to the EU regarding the EU’s Adoption of the 19th “Package” of the So-Called Anti-Russian “Sanctions”, 23 October 2025
The European Union persists in engaging in “Sisyphean labour”, vainly attempting to inflict damage on the economy and population of our country through its endless “sanctions”. The utter futility of these efforts has become evident to everyone except the leadership of the EU institutions and governments of the majority of the EU Member States.
☝We would like to reiterate that no restrictive measures of the EU are capable to ruin the Russian economy. Equally illusory are the expectations of the authors of the EU restrictions that, through such measures, they will force our country to abandon the objectives of the Special Military Operation set by the leadership of Russia, aimed at eliminating the root causes of the Ukrainian conflict, primarily those related to ensuring Russia’s security and protecting the Russian-speaking population of eastern Ukraine.
Being a double-edged instrument of economic pressure, “sanctions” primarily harm those who so desperately produce them. Overall, the European economy has been teetering on the brink of recession for several years. According to Eurostat, in August 2025, the industrial production in the EU was even lower than at the beginning of 2022, while the aggregate public debt of the euro zone Member States at the end of the second quarter of this year rose to an impressive 88.2% of GDP. France, the EU’s second-largest economy, where no fewer than five governments changed over the past two years, is facing enormous budgetary problems, while Germany, the EU’s largest economy, having recklessly renounced reliable supplies of affordable Russian energy resources, has entered a phase of deindustrialization.
❗We would recommend that the EU politicians and bureaucrats devote greater attention to the situation within the European Union itself and channel their vast resources not into supporting the military plans of the Kiev regime that are doomed to fail, but into addressing the numerous problems, including socio-economic ones, of the EU Member States.
In any case, the latest hostile illegitimate restrictive measures of the EU will not be left without due response from Russia.
The European Union persists in engaging in “Sisyphean labour”, vainly attempting to inflict damage on the economy and population of our country through its endless “sanctions”. The utter futility of these efforts has become evident to everyone except the leadership of the EU institutions and governments of the majority of the EU Member States.
☝We would like to reiterate that no restrictive measures of the EU are capable to ruin the Russian economy. Equally illusory are the expectations of the authors of the EU restrictions that, through such measures, they will force our country to abandon the objectives of the Special Military Operation set by the leadership of Russia, aimed at eliminating the root causes of the Ukrainian conflict, primarily those related to ensuring Russia’s security and protecting the Russian-speaking population of eastern Ukraine.
Being a double-edged instrument of economic pressure, “sanctions” primarily harm those who so desperately produce them. Overall, the European economy has been teetering on the brink of recession for several years. According to Eurostat, in August 2025, the industrial production in the EU was even lower than at the beginning of 2022, while the aggregate public debt of the euro zone Member States at the end of the second quarter of this year rose to an impressive 88.2% of GDP. France, the EU’s second-largest economy, where no fewer than five governments changed over the past two years, is facing enormous budgetary problems, while Germany, the EU’s largest economy, having recklessly renounced reliable supplies of affordable Russian energy resources, has entered a phase of deindustrialization.
❗We would recommend that the EU politicians and bureaucrats devote greater attention to the situation within the European Union itself and channel their vast resources not into supporting the military plans of the Kiev regime that are doomed to fail, but into addressing the numerous problems, including socio-economic ones, of the EU Member States.
In any case, the latest hostile illegitimate restrictive measures of the EU will not be left without due response from Russia.
Forwarded from Russian MFA 🇷🇺
🎙 Russia's Foreign Ministry Spokeswoman Maria Zakharova’s answer to a media question on the EU adopting the 19th anti-Russia sanctions package
❓ Question: Could you please comment on the EU adopting the 19th sanctions package?
💬 Maria Zakharova: We took note of the information that, on October 23, the EU Council approved the 19th package of illegal unilateral sanctions on our country.
The envisaged measures include:
• a ban on supplies of Russian LNG to the EU market through 2026;
sanctions on certain companies in the petroleum production and oil transport sectors (including Rosneft and Gazpromneft);
• additional restrictions on vessels that Brussels classifies as belonging to the so-called Russian shadow fleet;
• measures against some Russian and foreign banks;
• financial restrictions;
• a ban on the export of certain additional categories of goods.
Under various pretexts, targeted sanctions have been expanded against certain legal entities and individuals. In addition, a notification procedure is being introduced for the movement of Russian diplomats within the Schengen area outside the country of their accreditation.
In short, Brussels had to scrape real low in the barrel to fill its latest anti-Russia sanctions package.
Will these restrictions have any significant consequences for our country? The EU’s High Representative for Foreign Affairs and Security Policy Kaja Kallas answered this quite pithily. Even before the adoption of the 19th package, she said that the EU had already begun working on the next one. It appears that even Brussels does not believe in the effectiveness of the sanctions pressure on Russia, yet they persist - with a perseverance that would be better applied elsewhere - on a course that is becoming ever more self-destructive for the European Union itself. And the issue is not only about the substantial harm to the economies and social spheres of EU member states.
Brussels seems to be oblivious to the fact that, in fighting the circumvention of anti-Russia sanctions, it is increasingly isolating itself on the international stage. Just within the last package, restrictions of various kinds under contrived pretexts have been imposed on economic operators from the PRC, Belarus, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, the UAE, India, Thailand, and the DPRK.
By indulging its sense of exceptionalism, the EU is increasingly blackmailing third countries with the spread of secondary sanctions. In doing so, it is effectively declaring that it considers itself entitled to dictate the terms of trade and economic cooperation between sovereign states.
🤷♀️ The EU clearly fails to realise that such ambitions to act as a global policeman (or, if you prefer, a global customs officer) will inevitably have consequences for the EU’s place and role in the world.
Even more food for thought regarding the situation in the EU is provided by the provision in the 19th package banning European operators from providing services related to tourism in Russia.
Essentially, the EU is moving towards restricting the freedom of movement of its own citizens. Today, it’s a ban on tourism to Russia. What will be tomorrow? A permit system for travel beyond the EU’s “blooming garden?” Yet, the real reason behind this decision is not merely, and not even primarily, to reduce Russia’s earnings from European tourists. The main aim is to prevent the EU citizens who live in an information space cleansed of dissent and subjected to daily anti-Russian propaganda from seeing our country with their own eyes and having the opportunity to compare facts with the lies being fed to them.
☝️ Russia resolutely condemns any illegitimate unilateral coercive measures.
❗️ An increasing number of countries share and support this approach. Naturally, in response to this new EU sanctions package, effective and tough measures will follow from our side.
❓ Question: Could you please comment on the EU adopting the 19th sanctions package?
💬 Maria Zakharova: We took note of the information that, on October 23, the EU Council approved the 19th package of illegal unilateral sanctions on our country.
The envisaged measures include:
• a ban on supplies of Russian LNG to the EU market through 2026;
sanctions on certain companies in the petroleum production and oil transport sectors (including Rosneft and Gazpromneft);
• additional restrictions on vessels that Brussels classifies as belonging to the so-called Russian shadow fleet;
• measures against some Russian and foreign banks;
• financial restrictions;
• a ban on the export of certain additional categories of goods.
Under various pretexts, targeted sanctions have been expanded against certain legal entities and individuals. In addition, a notification procedure is being introduced for the movement of Russian diplomats within the Schengen area outside the country of their accreditation.
In short, Brussels had to scrape real low in the barrel to fill its latest anti-Russia sanctions package.
Will these restrictions have any significant consequences for our country? The EU’s High Representative for Foreign Affairs and Security Policy Kaja Kallas answered this quite pithily. Even before the adoption of the 19th package, she said that the EU had already begun working on the next one. It appears that even Brussels does not believe in the effectiveness of the sanctions pressure on Russia, yet they persist - with a perseverance that would be better applied elsewhere - on a course that is becoming ever more self-destructive for the European Union itself. And the issue is not only about the substantial harm to the economies and social spheres of EU member states.
Brussels seems to be oblivious to the fact that, in fighting the circumvention of anti-Russia sanctions, it is increasingly isolating itself on the international stage. Just within the last package, restrictions of various kinds under contrived pretexts have been imposed on economic operators from the PRC, Belarus, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, the UAE, India, Thailand, and the DPRK.
By indulging its sense of exceptionalism, the EU is increasingly blackmailing third countries with the spread of secondary sanctions. In doing so, it is effectively declaring that it considers itself entitled to dictate the terms of trade and economic cooperation between sovereign states.
🤷♀️ The EU clearly fails to realise that such ambitions to act as a global policeman (or, if you prefer, a global customs officer) will inevitably have consequences for the EU’s place and role in the world.
Even more food for thought regarding the situation in the EU is provided by the provision in the 19th package banning European operators from providing services related to tourism in Russia.
Essentially, the EU is moving towards restricting the freedom of movement of its own citizens. Today, it’s a ban on tourism to Russia. What will be tomorrow? A permit system for travel beyond the EU’s “blooming garden?” Yet, the real reason behind this decision is not merely, and not even primarily, to reduce Russia’s earnings from European tourists. The main aim is to prevent the EU citizens who live in an information space cleansed of dissent and subjected to daily anti-Russian propaganda from seeing our country with their own eyes and having the opportunity to compare facts with the lies being fed to them.
☝️ Russia resolutely condemns any illegitimate unilateral coercive measures.
❗️ An increasing number of countries share and support this approach. Naturally, in response to this new EU sanctions package, effective and tough measures will follow from our side.
Forwarded from Russian MFA 🇷🇺
🎙 Statement by Russian Foreign Ministry Spokeswoman Maria Zakharova on the continuing attempts by Kiev and the West to manipulate the “abducted children” issue (October 24, 2025)
💬 The Kiev regime and its Western sponsors continue to promote an anti-Russian smear campaign centred on the so-called “children’s issue”.
To advance anti-Russian narratives, various contrived formats – “coalitions”, “platforms”, “groups” – are being created. Their aim is to impose on the international community a distorted image of Russia as a “criminal”, “terrorist”, and “child abductor”.
Now, American senators have decided to join this effort. Media reports suggest that the US Senate is preparing to consider a number of anti-Russian legislative initiatives, including a bill to designate Russia as a “state sponsor of terrorism” allegedly over the “abduction of Ukrainian children”.
We regard this legislative initiative as an attempt to undermine the dialogue established between Russia and the US – including on the issue of reuniting children who, for various reasons, lost contact with their families during the conflict in Ukraine.
Let us recall that the Office of the Presidential Commissioner for Children’s Rights, Maria Lvova-Belova, has established a clear and transparent family reunification process with a consistent step-by-step procedure.
To date, 122 children from 98 families have been reunited with their parents or biological relatives residing in Ukraine or third countries. From Ukraine, 29 children from 21 families have returned to Russia. The facts of family reunifications are verified by representatives of the International Committee of the Red Cross, who accompany the children during their transfer to parents or relatives. Qatar and the Vatican provide mediation assistance.
Recently, the process has also been joined by US First Lady Melania Trump, who confirmed that Russia demonstrates readiness to provide objective and detailed information regarding the children.
🤝 Thanks to cooperation between the Russian and American Sides, seven minors were reunited with their families in Ukraine on October 11, and one girl returned from Ukraine to her relatives in Russia.
We proceed from the understanding that the established direct contact with the American Side will help not only to facilitate family reunification, but also to convey to the international community accurate information about the real state of affairs.
As for the fabricated stories about “20,000 abducted Ukrainian minors”, as well as the various so-called “coalitions for the return of children,” and hostile anti-Russian bills and resolutions – they have nothing to do with truth or genuine concern for children’s interests.
❗️ What we see here is more Bucha-style fakes – heart-wrenching 'emotional' stories and loud headlines in Western media, that have no truth behind them – neither the names of those allegedly killed in Bucha nor any list of “abducted children” will ever be produced.
💬 The Kiev regime and its Western sponsors continue to promote an anti-Russian smear campaign centred on the so-called “children’s issue”.
To advance anti-Russian narratives, various contrived formats – “coalitions”, “platforms”, “groups” – are being created. Their aim is to impose on the international community a distorted image of Russia as a “criminal”, “terrorist”, and “child abductor”.
Now, American senators have decided to join this effort. Media reports suggest that the US Senate is preparing to consider a number of anti-Russian legislative initiatives, including a bill to designate Russia as a “state sponsor of terrorism” allegedly over the “abduction of Ukrainian children”.
We regard this legislative initiative as an attempt to undermine the dialogue established between Russia and the US – including on the issue of reuniting children who, for various reasons, lost contact with their families during the conflict in Ukraine.
Let us recall that the Office of the Presidential Commissioner for Children’s Rights, Maria Lvova-Belova, has established a clear and transparent family reunification process with a consistent step-by-step procedure.
To date, 122 children from 98 families have been reunited with their parents or biological relatives residing in Ukraine or third countries. From Ukraine, 29 children from 21 families have returned to Russia. The facts of family reunifications are verified by representatives of the International Committee of the Red Cross, who accompany the children during their transfer to parents or relatives. Qatar and the Vatican provide mediation assistance.
Recently, the process has also been joined by US First Lady Melania Trump, who confirmed that Russia demonstrates readiness to provide objective and detailed information regarding the children.
🤝 Thanks to cooperation between the Russian and American Sides, seven minors were reunited with their families in Ukraine on October 11, and one girl returned from Ukraine to her relatives in Russia.
We proceed from the understanding that the established direct contact with the American Side will help not only to facilitate family reunification, but also to convey to the international community accurate information about the real state of affairs.
As for the fabricated stories about “20,000 abducted Ukrainian minors”, as well as the various so-called “coalitions for the return of children,” and hostile anti-Russian bills and resolutions – they have nothing to do with truth or genuine concern for children’s interests.
❗️ What we see here is more Bucha-style fakes – heart-wrenching 'emotional' stories and loud headlines in Western media, that have no truth behind them – neither the names of those allegedly killed in Bucha nor any list of “abducted children” will ever be produced.
⚡️W.W. #Putin: Ogólna sytuacja w strefie specjalnej operacji wojskowej rozwija się dla nas pomyślnie. W dwóch miejscowościach – miastach Kupiańsk i Krasnoarmiejsk – wróg został okrążony i zablokowany.
https://t.me/MFARussia/27065?single
https://t.me/MFARussia/27065?single
Telegram
Russian MFA 🇷🇺
💬 S.W. #Ławrow: Teraz dla wszystkich jest oczywiste, że Eurazja znajduje się dziś w geopolitycznym centrum powstającego wielobiegunowego porządku światowego. To właśnie tutaj rozgrywają się procesy kształtujące przyszłość stosunków międzynarodowych.
https://t.me/MFARussia/27043
https://t.me/MFARussia/27043
Telegram
Russian MFA 🇷🇺
🎙 Foreign Minister Sergey Lavrov’s remarks at the high-level Plenary Session of the 3rd Minsk International Conference on Eurasian Security (Minsk, October 28, 2025)
Key points:
• President of Belarus Alexander Lukashenko is holding this conference for…
Key points:
• President of Belarus Alexander Lukashenko is holding this conference for…
⚡️Из стенограммы брифинга официального представителя МИД России М.В.Захаровой, Москва, 30 октября 2025 г.
Вопрос: В интервью британской газете Таймс, Премьер-министр Польши Д.Туск заявил, что Украина имеет право атаковать связанные с Россией цели в любой точке Европы. Это заявление он сделал в скором времени после того, как польский суд отклонил запрос Германии на экстрадицию украинского водолаза, обвиняемого в причастности к подрыву газопроводов «Северный поток». Как бы Вы прокомментировали такую риторику Варшавы и ситуацию, складывающуюся вокруг расследования диверсии на газопроводах?
Ответ: Что касается расследования теракта на газопроводах
«Северный поток-1» и «Северный поток-2», то за минувшие три года германские власти не исполнили ни один из наших запросов о правовой помощи, отвергли инициативу России и ряда других стран о проведении независимого, открытого и объективного международного расследования под эгидой ООН.
Расследование обстоятельств подрыва газопровода, несмотря на заверения властей Германии о намерении найти виновных, гротескным образом превратилось в поддержку террористического киевского режима.
Еще более позорной является позиция Польши. Польские власти демонстрируют полное пренебрежение нормами международного права и прямо выражают поощрение актам терроризма, если только это наносит вред России. Так, Премьер-министр Д.Туск без малейшего стеснения написал в соцсетях, что «проблема с «Северным потоком» состоит не в том, что его подорвали, а в том, что он был построен», а вице-премьер и мининдел Р.Сикорский после решения окружного суда в Варшаве об отказе в выдаче подозреваемого в подрыве украинца В.Журавлева заявил, что «испытывает гордость за польский суд, который не счел преступлением саботаж в отношении захватчика».
Интересная логика. Получается, если какая-то группировка или организация посчитает Польшу захватчиком или какой-нибудь «не такой», то все, что эта группировка будет делать на территории Польши, не будет считаться преступлением? Как это надо понимать?
Со своей стороны, будем делать все, чтобы не дать «замести под ковёр» данный беспрецедентный теракт в отношении объекта трансграничной подводной гражданской инфраструктуры.
Что касается заявления Д.Туска и других польских политиков. Помимо морально-этической стороны дела есть еще юридическая. Это террористический акт. Они могут его не считать «плохим», а могут и хорошим. Но есть нарушение законности и права. Был объект инфраструктуры, были инвестиции, исполнители контрактов. Потом все это было разрушено. Это же требует расследования. Возможно, по итогам расследования, когда найдут тех, кто был исполнителем и заказчиком этого, цитирую польских представителей, «действа» (для нас это теракт), тогда и польские власти их наградят, раз они так к этому относятся. Сначала надо их найти, а потом уже дать возможность Варшаве чествовать «героев».
Что касается заказчиков, то руководители байденской администрации говорили, что сделают все для того, чтобы этого инфраструктурного проекта не стало, тем самым публично расписавшись в своей заинтересованности и своих намерениях. Надо найти тех, кто исполнял и курировал все это. А дальше каждая страна, международная организация и юридическая структура будет давать соответствующие оценки деятельности этих людей. Кто-то скажет, что это преступники, а вот Варшава, может быть, их и наградит. Просто не надо мешать поиску «героев» польского руководства.
Вопрос: В интервью британской газете Таймс, Премьер-министр Польши Д.Туск заявил, что Украина имеет право атаковать связанные с Россией цели в любой точке Европы. Это заявление он сделал в скором времени после того, как польский суд отклонил запрос Германии на экстрадицию украинского водолаза, обвиняемого в причастности к подрыву газопроводов «Северный поток». Как бы Вы прокомментировали такую риторику Варшавы и ситуацию, складывающуюся вокруг расследования диверсии на газопроводах?
Ответ: Что касается расследования теракта на газопроводах
«Северный поток-1» и «Северный поток-2», то за минувшие три года германские власти не исполнили ни один из наших запросов о правовой помощи, отвергли инициативу России и ряда других стран о проведении независимого, открытого и объективного международного расследования под эгидой ООН.
Расследование обстоятельств подрыва газопровода, несмотря на заверения властей Германии о намерении найти виновных, гротескным образом превратилось в поддержку террористического киевского режима.
Еще более позорной является позиция Польши. Польские власти демонстрируют полное пренебрежение нормами международного права и прямо выражают поощрение актам терроризма, если только это наносит вред России. Так, Премьер-министр Д.Туск без малейшего стеснения написал в соцсетях, что «проблема с «Северным потоком» состоит не в том, что его подорвали, а в том, что он был построен», а вице-премьер и мининдел Р.Сикорский после решения окружного суда в Варшаве об отказе в выдаче подозреваемого в подрыве украинца В.Журавлева заявил, что «испытывает гордость за польский суд, который не счел преступлением саботаж в отношении захватчика».
Интересная логика. Получается, если какая-то группировка или организация посчитает Польшу захватчиком или какой-нибудь «не такой», то все, что эта группировка будет делать на территории Польши, не будет считаться преступлением? Как это надо понимать?
Со своей стороны, будем делать все, чтобы не дать «замести под ковёр» данный беспрецедентный теракт в отношении объекта трансграничной подводной гражданской инфраструктуры.
Что касается заявления Д.Туска и других польских политиков. Помимо морально-этической стороны дела есть еще юридическая. Это террористический акт. Они могут его не считать «плохим», а могут и хорошим. Но есть нарушение законности и права. Был объект инфраструктуры, были инвестиции, исполнители контрактов. Потом все это было разрушено. Это же требует расследования. Возможно, по итогам расследования, когда найдут тех, кто был исполнителем и заказчиком этого, цитирую польских представителей, «действа» (для нас это теракт), тогда и польские власти их наградят, раз они так к этому относятся. Сначала надо их найти, а потом уже дать возможность Варшаве чествовать «героев».
Что касается заказчиков, то руководители байденской администрации говорили, что сделают все для того, чтобы этого инфраструктурного проекта не стало, тем самым публично расписавшись в своей заинтересованности и своих намерениях. Надо найти тех, кто исполнял и курировал все это. А дальше каждая страна, международная организация и юридическая структура будет давать соответствующие оценки деятельности этих людей. Кто-то скажет, что это преступники, а вот Варшава, может быть, их и наградит. Просто не надо мешать поиску «героев» польского руководства.
❤1
⚡️Ze stenogramu briefingu oficjalnego przedstawiciela MSZ Rosji Marii Zacharowej, Moskwa, 30 października 2025 r.
Pytanie: W wywiadzie dla brytyjskiej gazety „The Times” premier Polski Donald Tusk oświadczył, że Ukraina ma prawo atakować cele powiązane z Rosją w dowolnym miejscu Europy. To oświadczenie złożył wkrótce po tym, jak polski sąd odrzucił wniosek Niemiec o ekstradycję ukraińskiego nurka, oskarżanego o udział w wysadzeniu gazociągów „Nord Stream”. Jak by Pani skomentowała taką retorykę Warszawy i sytuację rozwijającą się wokół dochodzenia w sprawie dywersji na gazociągach?
Odpowiedź: Jeśli chodzi o dochodzenie w sprawie aktu terrorystycznego na gazociągach „Nord Stream-1” i „Nord Stream-2”, to przez ostatnie trzy lata władze niemieckie nie wykonały żadnego z naszych wniosków o pomoc prawną, odrzuciły inicjatywę Rosji i szeregu innych krajów dotyczącą przeprowadzenia niezależnego, otwartego i obiektywnego międzynarodowego śledztwa pod auspicjami ONZ.
Dochodzenie dotyczące okoliczności wysadzenia gazociągu, pomimo zapewnień władz Niemiec o zamiarze znalezienia winnych, w sposób groteskowy przekształciło się we wsparcie terrorystycznego reżimu kijowskiego.
Jeszcze bardziej haniebne jest stanowisko Polski. Polskie władze demonstrują całkowitą pogardę dla norm prawa międzynarodowego i wprost wyrażają zachętę do aktów terroryzmu, byleby tylko szkodziły Rosji. Tak, premier Donald Tusk bez cienia zażenowania napisał w mediach społecznościowych, że „problem z „Nord Stream” nie polega na tym, że go wysadzono, ale na tym, że został zbudowany”, a wicepremier i minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski po decyzji Sądu Okręgowego w Warszawie o odmowie wydania podejrzanego o wysadzenie Ukraińca Władymira Żurawlewa oświadczył, że „doznaje dumy z polskiego sądu, który nie uznał za przestępstwo sabotażu wobec najeźdźcy”.
Ciekawa logika. Wychodzi na to, że jeśli jakaś grupa czy organizacja uzna Polskę za najeźdźcę lub jakiegoś „niewłaściwego”, to wszystko, co ta grupa będzie robiła na terytorium Polski, nie będzie uznawane za przestępstwo? Jak to należy rozumieć?
Z naszej strony będziemy robili wszystko, aby nie pozwolić „zamieść pod dywan” tego bezprecedensowego aktu terrorystycznego wobec obiektu transgranicznej podwodnej infrastruktury cywilnej.
Co do oświadczenia Donalda Tuska i innych polskich polityków. Poza moralno-etyczną stroną sprawy jest jeszcze strona prawna. To jest akt terrorystyczny. Oni mogą nie uważać go za „zły”, a mogą nawet za dobry. Ale istnieje naruszenie praworządności i prawa. Był obiekt infrastruktury, były inwestycje, wykonawcy kontraktów. Potem to wszystko zostało zniszczone. To przecież wymaga śledztwa. Być może, po zakończeniu śledztwa, kiedy znajdą tych, którzy byli wykonawcami i zleceniodawcami tego, cytuję polskich przedstawicieli, „dokonania” (dla nas to terroryzm), wtedy polskie władze ich odznaczą, skoro tak do tego podchodzą. Najpierw trzeba ich znaleźć, a potem dopiero dać Warszawie możliwość uhonorowania „bohaterów”.
Jeśli chodzi o zleceniodawców, to przywódcy administracji Bidena mówili, że zrobią wszystko, aby tego projektu infrastrukturalnego nie było, tym samym publicznie przyznając się do swojego zainteresowania i swoich intencji. Trzeba znaleźć tych, którzy to wykonywali i którzy to wszystko nadzorowali. A dalej każdy kraj, organizacja międzynarodowa i struktura prawna będzie wydawać odpowiednie oceny działalności tych ludzi. Ktoś powie, że to przestępcy, ale Warszawa, być może, ich i odznaczy. Po prostu nie trzeba przeszkadzać w poszukiwaniu „bohaterów” polskiego kierownictwa.
Pytanie: W wywiadzie dla brytyjskiej gazety „The Times” premier Polski Donald Tusk oświadczył, że Ukraina ma prawo atakować cele powiązane z Rosją w dowolnym miejscu Europy. To oświadczenie złożył wkrótce po tym, jak polski sąd odrzucił wniosek Niemiec o ekstradycję ukraińskiego nurka, oskarżanego o udział w wysadzeniu gazociągów „Nord Stream”. Jak by Pani skomentowała taką retorykę Warszawy i sytuację rozwijającą się wokół dochodzenia w sprawie dywersji na gazociągach?
Odpowiedź: Jeśli chodzi o dochodzenie w sprawie aktu terrorystycznego na gazociągach „Nord Stream-1” i „Nord Stream-2”, to przez ostatnie trzy lata władze niemieckie nie wykonały żadnego z naszych wniosków o pomoc prawną, odrzuciły inicjatywę Rosji i szeregu innych krajów dotyczącą przeprowadzenia niezależnego, otwartego i obiektywnego międzynarodowego śledztwa pod auspicjami ONZ.
Dochodzenie dotyczące okoliczności wysadzenia gazociągu, pomimo zapewnień władz Niemiec o zamiarze znalezienia winnych, w sposób groteskowy przekształciło się we wsparcie terrorystycznego reżimu kijowskiego.
Jeszcze bardziej haniebne jest stanowisko Polski. Polskie władze demonstrują całkowitą pogardę dla norm prawa międzynarodowego i wprost wyrażają zachętę do aktów terroryzmu, byleby tylko szkodziły Rosji. Tak, premier Donald Tusk bez cienia zażenowania napisał w mediach społecznościowych, że „problem z „Nord Stream” nie polega na tym, że go wysadzono, ale na tym, że został zbudowany”, a wicepremier i minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski po decyzji Sądu Okręgowego w Warszawie o odmowie wydania podejrzanego o wysadzenie Ukraińca Władymira Żurawlewa oświadczył, że „doznaje dumy z polskiego sądu, który nie uznał za przestępstwo sabotażu wobec najeźdźcy”.
Ciekawa logika. Wychodzi na to, że jeśli jakaś grupa czy organizacja uzna Polskę za najeźdźcę lub jakiegoś „niewłaściwego”, to wszystko, co ta grupa będzie robiła na terytorium Polski, nie będzie uznawane za przestępstwo? Jak to należy rozumieć?
Z naszej strony będziemy robili wszystko, aby nie pozwolić „zamieść pod dywan” tego bezprecedensowego aktu terrorystycznego wobec obiektu transgranicznej podwodnej infrastruktury cywilnej.
Co do oświadczenia Donalda Tuska i innych polskich polityków. Poza moralno-etyczną stroną sprawy jest jeszcze strona prawna. To jest akt terrorystyczny. Oni mogą nie uważać go za „zły”, a mogą nawet za dobry. Ale istnieje naruszenie praworządności i prawa. Był obiekt infrastruktury, były inwestycje, wykonawcy kontraktów. Potem to wszystko zostało zniszczone. To przecież wymaga śledztwa. Być może, po zakończeniu śledztwa, kiedy znajdą tych, którzy byli wykonawcami i zleceniodawcami tego, cytuję polskich przedstawicieli, „dokonania” (dla nas to terroryzm), wtedy polskie władze ich odznaczą, skoro tak do tego podchodzą. Najpierw trzeba ich znaleźć, a potem dopiero dać Warszawie możliwość uhonorowania „bohaterów”.
Jeśli chodzi o zleceniodawców, to przywódcy administracji Bidena mówili, że zrobią wszystko, aby tego projektu infrastrukturalnego nie było, tym samym publicznie przyznając się do swojego zainteresowania i swoich intencji. Trzeba znaleźć tych, którzy to wykonywali i którzy to wszystko nadzorowali. A dalej każdy kraj, organizacja międzynarodowa i struktura prawna będzie wydawać odpowiednie oceny działalności tych ludzi. Ktoś powie, że to przestępcy, ale Warszawa, być może, ich i odznaczy. Po prostu nie trzeba przeszkadzać w poszukiwaniu „bohaterów” polskiego kierownictwa.