📄 The Russian Foreign Ministry has published a Report “Regarding the actions (and inaction) of the authorities of Italy, Germany and Japan, resulting in destruction and falsification of history, justification of fascism and its accomplices”.

Full report available on the Russian MFA website (PDF).

✍️ In the year marking the 80th anniversary of the Great Victory over Nazism (World War II), not only in Russia but across the world many are rightly asking: to what extent have the lessons of the struggle against Nazism, fascism and militarism truly been learned?

Public opinion – both in countries friendly and unfriendly to Russia – that remembers the horrors of that time is witnessing the dangerous attempts of certain present-day leaders and political elites to distort objective reality, destroy and rewrite the history of World War II, revise its outcomes, whitewash war criminals who devised and implemented the theory of racial superiority, and glorify collaborators who aided the Nazis.

🤐 In a number of states, the information regarding the crimes of Hitlerism is being deliberately silenced, while the glorification of Nazism and rewriting of WWII history have been elevated to the level of official policy.

Particularly alarming is the fact that these destructive processes are advancing most rapidly in Germany, Italy and Japan – the very founders of the aggressive Axis bloc, which during World War II was opposed by the Anti-Hitler Coalition. <...>

Revisionist tendencies are gaining ground in Germany. The false thesis about the “equal responsibility of two totalitarian regimes” for unleashing WWII has long become a cornerstone of Germany’s remembrance culture, while the results of the post-war settlement are now the main target of official propaganda. <...>

Germany’s process of atonement for the crimes of the Nazi regime is largely limited to the theme of the Holocaust, while the memory of Soviet victims is deliberately ignored. <...>

🇷🇺🇧🇾 It is therefore not surprising that, in this atmosphere, German law-enforcement authorities saw no violation of the law in the actions of the leadership of the former Nazi concentration camp museum Dachau, which ordered staff to remove ribbons in the national colours of Russia and Belarus from wreaths laid during a commemorative ceremony marking the 80th anniversary of Victory. <...>

The revanchist core of Japan’s modern policy is clearly reflected in Tokyo’s persistent imposition of false interpretations of events of the mid-20th century that determined the fate of humanity. <...>

Since the coming to power in October 2022 of the centre-right government in Italy led by Giorgia Meloni, there has been a noticeable trend towards greater tolerance by the authorities for the increased apologetics in some parts of society for the “values” and “achievements” of the fascist regime, as well as public reproduction of symbols and rituals of the fascist Ventennio. <...> During her time in office, the Prime Minister herself has never once made a statement of firm and unequivocal condemnation of fascism. <...>

❌ Since 2022, Germany, Italy and Japan have consistently voted against the annually tabled resolution introduced by Russia and other co-sponsors at the UN General Assembly “Combating glorification of Nazism, neo-Nazism and other practices that contribute to fuelling contemporary forms of racism, racial discrimination, xenophobia and related intolerance”.

❗️ This is the first time in history that members of Hitler’s wartime Axis coalition have openly voted against a document condemning the glorification of Nazism and all forms of racial discrimination.

The fact that these states – directly responsible for the deaths of tens of millions – now vote against a resolution calling for the prevention of Nazism's revival raises serious questions about the ideological processes under way in these countries and in the West at large. It is also evident that these states have chosen to ignore the obligations and pledges they assumed when joining the United Nations.

🎙 President Vladimir Putin's remarks at the Plenary Session of the 22nd annual meeting of the Valdai International Discussion Club (Sochi, October 2, 2025):

💬 President Putin: This year’s Valdai Club report is devoted to a multipolar, polycentric world. The topic has long been on the agenda, but now it requires special attention. <...>

Let me try to explain what makes the present situation unique.

First, today’s world offers a much more open – indeed, one might say creative – space for foreign policy.

Second, multipolar space is highly dynamic. As I have said, change occurs rapidly, sometimes suddenly, almost overnight.

Third, and of particular importance, is the fact that this new space is more democratic. It opens opportunities and pathways for a wide range of political and economic players.

Next. The cultural, historical, and civilisational specificities of different countries now play a greater role than ever before. It is necessary to seek points of contact and convergence of interests.

The fifth point: any decisions are only possible through agreements that satisfy all interested parties or the overwhelming majority.

Finally, the opportunities and dangers of a multipolar world are inseparable from one another. Naturally, the weakening of the dictate that characterised the previous period and the expansion of freedom for all is undeniably a positive development. At the same time, under such conditions, it is much more difficult to find and establish this very solid balance, which in itself is an obvious and extreme risk.

International relations are undergoing a radical transformation. Paradoxically, multipolarity has become a direct consequence of attempts to establish and preserve global hegemony, a response by the international system and history itself to the obsessive desire to arrange everyone into a single hierarchy, with Western countries at the top. <...>

❗️ Western countries succumbed to the temptation of absolute power.

<...>

Some, in their arrogance, saw themselves entitled to lecture the rest of the world.

Others were content to play along with the powerful as obedient bargaining chips, eager to avoid unnecessary trouble in exchange for a modest but guaranteed bonus. There are still many such politicians in the old part of the world, in Europe.

Those who dared object and tried to defend their own interests, rights, and views, were at best dismissed as eccentrics and told, in effect: “You will not succeed, so give up and accept that compared to our power, you are nonentity.”

As for the truly stubborn, they were “educated” by the self-proclaimed global leaders, who no longer even bothered to hide their intent. The message was clear: resistance was pointless.

☝️ But this did not bring anything good.

Not a single global problem was resolved.

<...>

The subordination of the majority to the minority inherent in international relations during the period of Western domination, is giving way to a multilateral and more cooperative approach. <...> the fundamentally new global atmosphere, increasingly shaped by the countries of the global majority, gives reason to hope that all actors will, in one way or another, have to take each other’s interests into account when addressing regional and global challenges.. <...>

The global balance cannot be built without Russia. Those who tried to destroy all of this have begun to realise it.

<...>

If anyone still feels tempted to challenge us militarily – let them try. Russia has proven time and again: when threats arise to our security, to the peace and tranquillity of our citizens, to our sovereignty and the very foundations of our statehood, we respond swiftly.

🇷🇺 Through all its trials, Russia has proved one thing: it was, is, and always will be. <...>

In today’s multipolar world, that very harmony and balance can only be achieved through a joint, common effort. And I want to assure you today that Russia is ready for this work.

Read in full

🇷🇺 Excerpts and key points from Russia's President Vladimir Putin's answers to questions at the plenary session of the 22nd annual meeting of the Valdai International Discussion Club

📍October 2, 2025, Sochi

💬 President Vladimir Putin:

• Modern institutions experienced degradation precisely during the period when certain countries, or the collective West, sought to exploit the post-Cold War situation by declaring themselves victors. In this context, they began imposing their will on everyone – this is the first point. Second, all others gradually, at first mutedly, then more actively, began to resist this.

• What was the OSCE created for? To resolve complex situations in Europe. And what did it all boil down to? The entire activity of the OSCE reduced to becoming a platform for discussing, for example, human rights in the post-Soviet space.

• We gradually came to realise that we needed to create institutions where issues are resolved not as our Western colleagues attempted to resolve them, but genuinely based on consensus, genuinely based on aligning positions. This is how the #SCO – the Shanghai Cooperation Organisation – emerged. This is how #BRICS emerged

• We are fighting this war and producing our own military equipment. But on the other side of the line, we are effectively at war with the collective might of NATO. They are no longer even hiding this fact. We see this in the direct involvement of NATO instructors and representatives from Western countries in the hostilities. A command centre has been established in Europe for the purpose of coordinating our adversary’s war effort: providing the Armed Forces of Ukraine with intelligence, satellite imagery, weapons, and training. And I must reiterate: these foreign personnel are not only involved in training; they are directly participating in operational planning and combat operations themselves.

❓ Yet if we are combating the entire NATO alliance, advancing thus with unwavering confidence, and are deemed a “paper tiger” – what does that make NATO itself? What manner of entity is it then?

• In September, the losses of the Armed Forces of Ukraine amounted to about 44'700 people, nearly half of them irretrievable losses. In the same period, they forcibly mobilised slightly more than 18'000 people. Approximately 14'500 people have returned to the army from hospitals. If we add up these figures and subtract the total from the number of casualties, we will see that Ukraine lost 11'000 in one month. In other words, the number of its troops on the frontline was not replenished and is decreasing.

• They say: the Molotov-Ribbentrop Pact – an atrocity, colluding with Hitler, the Soviet Union conspired with Hitler. Well, no, not at all. And you yourselves had conspired with Hitler shortly before and carved up Czechoslovakia. As though that never occurred. Propagandistically – yes, one can hammer these false equivalences into people’s heads, but in essence, we know how it truly was. That was the first act of the Ballet de la Merlaison.

• They began not merely equating Stalin’s and Hitler’s regimes – they attempted to erase the very outcomes of the Nuremberg Trials. Bizarre, given that these were participants in a shared struggle, and the Nuremberg Trials were collective, held precisely so that nothing similar would recur. Yet they began doing that. They started tearing down monuments to Soviet soldiers and so forth, those who fought against Nazism.

• The situation in Gaza is one of the most tragic events in recent history. It is also well known that the UN Secretary-General Antonio Guterres has publicly admitted – and he often reflects Western views – that Gaza has become the largest children’s cemetery in the world. What could be more tragic? What could be more painful?

⚡️Из стенограммы брифинга официального представителя МИД России М.В.Захаровой, Москва, 2 октября 2025 г.

Вопрос: Премьер-министр Польши Д.Туск, заявил, что с Россией идет конфликт «нового типа». «Мы этого не хотели, это иногда странно осознавать, что это война нового типа, но это все равно война», – отметил он. Как бы Вы прокомментировали данное заявление?

Ответ: Не вижу в этом ничего нового. Считаю, что это просто констатация факта. Единственное, что меня не устраивает, что они ее не хотели. Кто же ее хотел? Если последние десятилетия Варшава занималась ситуацией на Украине. Понятно, что не только Польша. Иногда индивидуально, иногда коллективно вместе с другими натовцами, иногда «руками» Варшавы, это бывало по-разному. Но то, что ее роль в этом была одной из лидирующих, сомнений нет.

Варшава регулярно на всех уровнях занималась моделированием ситуации на Украине для того, чтобы использовать ее и складывающуюся ситуацию для будущего, нарастающего противостояния с Россией. Поэтому с тем, что они этого не хотели, категорически нельзя соглашаться. Все, кто будут это произносить, должны понимать, что они идут против истины.

Они раскачивали ситуацию на Украине, провоцировали кризис, у себя на территории готовили боевиков для «майданов», влияли на принятие внутриполитических и внешнеполитических решений Украины. Они занимались «доставкой» политических концептов и внедрением их на территории Украины. Они не замечали наши предупреждения и озабоченности. Они финансировали и продолжают финансировать ведение киевским режимом гибридной войны «нового типа», снабжают его оружием и боеприпасами.

Они закрывают глаза на участие своих наемников в боевых действиях. Это они делают вопреки собственным желаниям? Конечно, нет. Они периодически остро реагируют на исторические вопросы, не понимая, насколько они взаимосвязаны с нынешней ситуацией, «спонсором» которой являлась Варшава. Они считают, что, если сформирована неонацистская банда на Банковой, провозгласившая своими героями С.А.Бандеру и Р.И.Шухевича, то непонятно, с чего украинцы должны почитать жертвы Волынской резни. Конечно, нет. Это не потому, что я так хочу или нет, а потому, что нельзя, с одной стороны, героизировать «ублюдков», совершавших кровавые преступления, в том числе в отношении поляков, а с другой стороны, чтить память жертв. Так не бывает и не может быть ни в теории, ни на практике.

В нашей стране на основе международного права, подвига наших дедов и прадедов объявили, что решения Нюрнбергского трибунала никогда не будут пересмотрены, что для нас память героев свята, что коллаборационисты никогда не будут реинкарнированы или героизированы. Мы исходим из этого. Также свято чтим память жертв, охраняем память героев и не тащим на постаменты тех, кто был коллаборационистом. У нас прошли национальные суды над коллаборационистами.

На Украине все было по-другому и во многом спонсировалось, в том числе и Варшавой, которая почему-то не может понять, откуда у киевского режима такая ненависть к историческим фактам.

Эта дихотомия. Она не приводит к хорошему. Это проявление этого противоречия, которое было заявлено Премьер-министром Польши Д.Туском относительно того, что они не хотели войны. Как же не хотели? Они на всех «парусах» к ней готовились, шли и провоцировали. Они думали, что она пойдет по-другому, что «это точно» и «это факт». И полагали, что с учетом всех обстоятельств будет обеспечен блицкриг. Тогда ему надо было «сноску» сделать. То, что они ее хотели, ни у кого нет сомнений.

⚡️Ze stenogramu briefingu oficjalnego przedstawiciela MSZ Rosji Marii Zacharowej, Moskwa, 2 października 2025 r.

Pytanie: Premier Polski Donald Tusk oświadczył, że z Rosją toczy się konflikt „nowego typu”. „Nie chcieliśmy tego, czasem dziwnie jest to uświadamiać sobie, że to wojna nowego typu, ale to wciąż wojna” – zaznaczył. Jak by Pani skomentowała to oświadczenie?

Odpowiedź: Nie widzę w tym niczego nowego. Uważam, że to po prostu stwierdzenie faktu. Jedyne, co mnie nie satysfakcjonuje, to jest to, że oni jej nie chcieli. A kto zaś jej chciał? Skoro przez ostatnie dziesięciolecia Warszawa zajmowała się sytuacją na Ukrainie. Oczywiście, że nie tylko Polska. Czasami indywidualnie, czasami wspólnie z innymi członkami NATO, czasami „rękami” Warszawy — bywało różnie. Ale to, że jej rola w tym była jedną z wiodących, nie ulega wątpliwości.

Warszawa regularnie, na wszystkich poziomach, zajmowała się modelowaniem sytuacji na Ukrainie po to, aby wykorzystać ją i rozwijającą się sytuację w przyszłej, narastającej konfrontacji z Rosją. Dlatego z twierdzeniem, że oni tego nie chcieli, kategorycznie nie można się zgadzać. Wszyscy, którzy będą to wypowiadać, powinni rozumieć, że idą wbrew prawdzie.

Oni rozchwiewali sytuację na Ukrainie, prowokowali kryzys, na własnym terytorium szkolili bojowników do „majdanów”, wpływali na podejmowanie wewnętrznych i zewnętrznych decyzji politycznych Ukrainy. Zajmowali się „dostarczaniem” koncepcji politycznych i ich wdrażaniem na terytorium Ukrainy. Nie zauważali naszych ostrzeżeń i obaw. Finansowali i nadal finansują prowadzenie przez reżim kijowski hybrydowej wojny „nowego typu”, zaopatrują go w broń i amunicję.

Oni przymykają oczy na udział swoich najemników w działaniach bojowych. Czy robią to wbrew własnej woli? Oczywiście, że nie. Okresowo ostro reagują na kwestie historyczne, nie rozumiejąc, jak bardzo są one powiązane z obecną sytuacją, której „sponsorem” była Warszawa. Uważają, że jeśli na Bankowej powstała neonazistowska banda, która ogłosiła swoimi bohaterami Stepana Banderę i Romana Szuchewycza, to niby dlaczego Ukraińcy mieliby czcić ofiary rzezi wołyńskiej. Oczywiście, że nie. I to nie dlatego, że ja tak chcę lub nie chcę, lecz dlatego, że nie można z jednej strony gloryfikować „draniów”, którzy popełniali krwawe zbrodnie, w tym wobec Polaków, a z drugiej strony czcić pamięć ofiar. Tak się nie da i nie może być ani w teorii, ani w praktyce.

W naszym kraju, na podstawie prawa międzynarodowego oraz bohaterskiego czynu naszych dziadów i pradziadów, ogłoszono, że decyzje Trybunału Norymberskiego nigdy nie zostaną podważone, że dla nas pamięć o bohaterach jest święta, a kolaboranci nigdy nie zostaną zrehabilitowani ani gloryfikowani. Tego się trzymamy. Również święcie czcimy pamięć ofiar, strzeżemy pamięci bohaterów i nie wynosimy na piedestały tych, którzy byli kolaborantami. W naszym kraju odbyły się narodowe procesy przeciwko kolaborantom.

Na Ukrainie wszystko wyglądało inaczej i w dużej mierze było sponsorowane, między innymi przez Warszawę, która z jakiegoś powodu nie potrafi zrozumieć, skąd u reżimu kijowskiego bierze się taka nienawiść do faktów historycznych.

To jest dychotomia. Ona nie prowadzi do niczego dobrego. To przejaw tej sprzeczności, która została wypowiedziana przez premiera Polski Donalda Tuska odnośnie tego, że oni nie chcieli wojny. Jak to – nie chcieli? Przecież przygotowywali się do niej na pełnych „żaglach”, dążyli do niej i prowokowali. Myśleli, że przebiegnie inaczej, że „to pewne” i „to fakt”. Uważali, że biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, uda się przeprowadzić blitzkrieg. Wtedy powinien był dodać „przypis”. Co do tego, że oni tej wojny chcieli – nikt nie ma wątpliwości.

⚡️Комментарий официального представителя МИД России М.В.Захаровой в связи с аннулированием Польшей виз представителям российского гражданского общества, Москва, 6 октября 2025 г.

На днях стало известно об очередном вопиющем произволе со стороны польских властей в отношении представителей российских общественных организаций. Как минимум пятерым экспертам, которые планировали принять участие в мероприятии под эгидой Действующего председательства ОБСЕ, аннулировали уже выданные визы.

Речь идет о проводимой финским Действующим председательством 6-17 октября «Варшавской конференции по человеческому измерению». Этот форум является не предусмотренной действующими правилами заменой Обзорного совещания ОБСЕ по человеческому измерению, которое раньше на ежегодной основе проходило в столице Польши. В рамках мероприятий государства-участники Организации совместно с неправительственными структурами обсуждали ситуацию с соблюдением прав человека на пространстве ОБСЕ.

В последние годы Россия и ряд других государств-участников ОБСЕ вынуждены были на уровне официальной правительственной делегации бойкотировать данное мероприятие. И дело не только в том, что оно проводится в нарушение Правил процедуры Организации. Польша окончательно расписалась в своей абсолютной некомпетентности в качестве «страны-хозяйки» форумов ОБСЕ. Официальная Варшава погрязла в русофобии и стала просто неспособна обеспечить безопасность всех прибывающих на ее территорию делегаций, как и предоставить беспрепятственный доступ к мероприятиям ОБСЕ всем участникам на недискриминационной основе. Именно поэтому Россия уже не первый год поднимает вопрос о необходимости переноса штаб-квартиры Бюро ОБСЕ по демократическим институтам и правам человека (БДИПЧ) и мероприятий гуманитарного измерения из Польши в другую страну.

Однако, игнорируя позицию России, Действующее председательство при содействии БДИПЧ организует неправомерные замены таких мероприятий в виде вышеупомянутой конференции.

Вместе с тем представители российских неправительственных организаций еще не потеряли надежду на возможность открытого и конструктивного диалога по вопросам прав человека на пространстве ОБСЕ. Именно поэтому они зарегистрировались в установленном порядке на конференцию и получили визы для въезда в Польшу. Однако, руководствуясь корыстными политическими мотивами и стремясь «заткнуть рты» россиянам, официальная Варшава пошла на беспрецедентный шаг – явно по чьей-то указке аннулировала визы российским общественникам, лишив их таким образом возможности принять участие в мероприятии. Причем сделано это было совершенно иезуитски: представители авторитетных российских НПО – Международное миротворческое движение «Женский диалог» и «Российский общественный институт избирательного права» – получили уведомление об аннулировании их виз прямо накануне вылета в Варшаву.

К сожалению, это далеко не первый случай подобной дискриминации в отношении российских общественников со стороны польских властей. Варшаву совершенно не волнует, что помимо принципа консенсуса и необходимости учета мнений всех государств-участников, одной из основ работы ОБСЕ традиционно являлось привлечение к мероприятиям гуманитарного измерения общественных организаций.

Более того, существует ряд юридических обязательств, закрепляющих необходимость максимально широкого допуска НПО. Речь, в частности, идет о пункте 43 Московского документа СБСЕ 1991 года, в котором государства-участники договорились «предоставлять НПО возможность, ввиду их важной роли в рамках человеческого измерения СБСЕ, доводить свои мнения до их собственных правительств и правительств всех других государств-участников во время будущей деятельности СБСЕ в области человеческого измерения». Этому же посвящен пункт 14 Хельсинкского документа СБСЕ 1992 года, согласно которому «государства-участники будут создавать возможности для более активного участия неправительственных организаций в деятельности СБСЕ», а также пункт 17 Будапештского документа СБСЕ 1994 года, согласно которому «государства-участники и институты СБСЕ будут предоставлять возможности для более

широкого участия НПО в деятельности СБСЕ». Таким образом, очевидно, что своими действиями Польша грубо и демонстративно нарушает обязательства ОБСЕ.

Перефразируя известный афоризм польского писателя-сатирика Станислава Ежи Леца, хочется сказать – когда мы думали, что Польша уже достигла дна, снизу снова постучали.

Уверены, что сложившаяся ситуация должна, наконец, убедить государства-участники в необходимости начать переговорный процесс о переносе штаб-квартиры БДИПЧ и всех крупных официальных мероприятий ОБСЕ из Польши, пока Варшава окончательно не подорвала скудные остатки доверия к Организации в целом как к площадке для уважительного и равноправного диалога по вопросам прав человека.

⚡️Komentarz oficjalnego przedstawiciela MSZ Rosji Marii Zacharowej w związku z unieważnieniem przez Polskę wiz przedstawicielom rosyjskiego społeczeństwa obywatelskiego, Moskwa, 6 października 2025 r.

W ostatnich dniach stało się wiadomo o kolejnym rażącym bezprawiu ze strony polskich władz wobec przedstawicieli rosyjskich organizacji społecznych. Co najmniej pięciu ekspertom, którzy planowali wziąć udział w wydarzeniu pod auspicjami Urzędującego Przewodniczącego OBWE, unieważniono już wydane wizy.

Chodzi o odbywającą się pod przewodnictwem fińskiego Urzędującego Przewodniczącego w dniach 6-17 października „Warszawską Konferencję Wymiaru Ludzkiego”. Forum to stanowi nieprzewidziany obowiązującymi zasadami substytut Konferencji przeglądowej wymiaru ludzkiego OBWE, która wcześniej odbywała się corocznie w stolicy Polski. W ramach tych wydarzeń państwa uczestniczące w Organizacji wspólnie ze strukturami pozarządowymi omawiały sytuację w zakresie przestrzegania praw człowieka na obszarze OBWE.

W ostatnich latach Rosja i szereg innych państw uczestniczących w OBWE byli zmuszeni bojkotować dane wydarzenie na poziomie oficjalnej delegacji rządowej. I nie chodzi tylko o to, że jest ono organizowane z naruszeniem Regulaminu Organizacji. Polska ostatecznie przyznała się do swojej całkowitej niekompetencji jako „państwo-gospodarz” forów OBWE. Oficjalna Warszawa pogrążyła się w rusofobii i stała się po prostu niezdolna do zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim delegacjom przybywającym na jej terytorium, jak również do zagwarantowania wszystkim uczestnikom niedyskryminacyjnego dostępu do wydarzeń OBWE.

Właśnie dlatego Rosja już od kilku lat podnosi kwestię konieczności przeniesienia siedziby Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE (ODIHR) oraz wydarzeń dotyczących wymiaru humanitarnego z Polski do innego kraju.

Jednakże, ignorując stanowisko Rosji, Urzędujący Przewodniczący przy wsparciu ODIHR organizuje bezprawne zamienniki takich wydarzeń w postaci wspomnianej wyżej konferencji.

Jednocześnie przedstawiciele rosyjskich organizacji pozarządowych nie stracili jeszcze nadziei na możliwość otwartego i konstruktywnego dialogu w kwestiach praw człowieka na obszarze OBWE. Właśnie dlatego zarejestrowali się w ustalonym trybie na konferencję i otrzymali wizy wjazdowe do Polski. Jednak kierując się egoistycznymi motywami politycznymi i dążąc do „zamknięcia ust” Rosjanom, oficjalna Warszawa podjęła bezprecedensowy krok – wyraźnie na czyjeś polecenie unieważniła wizy rosyjskim działaczom społecznym, pozbawiając ich tym samym możliwości udziału w wydarzeniu.

Co więcej, zrobiono to w sposób całkowicie jezuicki: przedstawiciele powszechnie znanych rosyjskich organizacji pozarządowych – Międzynarodowego Ruchu Pokojowego „Kobiecy Dialog” oraz „Rosyjskiego Społecznego Instytutu Prawa Wyborczego” – otrzymali zawiadomienie o unieważnieniu swoich wiz tuż przed wylotem do Warszawy.

Niestety, nie jest to pierwszy przypadek takiej dyskryminacji wobec rosyjskich działaczy społecznych ze strony władz polskich. Warszawa w ogóle nie przejmuje się tym, że oprócz zasady konsensusu i konieczności uwzględniania opinii wszystkich państw uczestniczących, jedną z podstaw działalności OBWE tradycyjnie było angażowanie organizacji społecznych w wydarzenia dotyczące wymiaru humanitarnego.

Co więcej, istnieje szereg zobowiązań prawnych, które potwierdzają konieczność jak najszerszego dopuszczania organizacji pozarządowych. Chodzi w szczególności o punkt 43 Dokumentu Moskiewskiego KBWE z 1991 roku, w którym państwa uczestniczące uzgodniły, że będą „umożliwiać organizacjom pozarządowym, ze względu na ich ważną rolę w ramach wymiaru ludzkiego KBWE, przekazywanie swoich opinii własnym rządom oraz rządom wszystkich innych państw uczestniczących podczas przyszłej działalności KBWE w dziedzinie wymiaru ludzkiego”.

Temu samemu poświęcony jest punkt 14 Dokumentu Helsińskiego KBWE z 1992 roku, zgodnie z którym „państwa uczestniczące będą stwarzać możliwości dla bardziej aktywnego udziału organizacji pozarządowych w działalności KBWE” oraz punkt 17 Dokumentu Budapeszteńskiego KBWE
z 1994 roku, zgodnie z którym „państwa uczestniczące oraz instytucje KBWE będą zapewniać możliwości dla szerszego udziału organizacji pozarządowych w działalności KBWE”. Dlatego oczywiste jest, że swoimi działaniami Polska rażąco i demonstracyjnie narusza zobowiązania OBWE.

Parafrazując znany aforyzm polskiego pisarza-satyryka Stanisława Jerzego Leca, chciałabym powiedzieć – kiedy myśleliśmy, że Polska już osiągnęła dno, ktoś znów zapukał od spodu.

Jesteśmy przekonani, że zaistniała sytuacja powinna wreszcie przekonać państwa uczestniczące o konieczności rozpoczęcia procesu negocjacyjnego w sprawie przeniesienia siedziby ODIHR oraz wszystkich dużych oficjalnych wydarzeń OBWE z Polski, zanim Warszawa ostatecznie nie podważy skromnych resztek zaufania do Organizacji w całości – jako platformy do prowadzenia pełnego szacunku i równoprawnego dialogu na temat praw człowieka.

⚡️Из стенограммы брифинга официального представителя МИД России М.В.Захаровой, Москва, 8 октября 2025 г.

Вопрос: По словам замглавы МИД А.В.Грушко, Польша проигнорировала предложение Москвы разобраться в происхождении беспилотных летательных аппаратов, которые попали в воздушное пространство страны. Чем может быть вызван отказ Варшавы?

Ответ: Варшава не в первый раз выдвигает голословные обвинения в адрес нашей страны – это, как и патологическая русофобия, уже стало, увы, частью местной политической традиции и (не хочется говорить, но всё же) политической антикультуры в Польше. Серьезное расследование, поиск доказательств – всё это Польше не нужно было.

Равно как и трагедия с катастрофой польского «Борта №1», когда всё это ушло от беспрецедентного по открытости расследования, которое проводила Россия, делая это совместно с представителями Польши (имею в виду, что мы делились всей информацией). Всё ушло в сторону и превратилось в политическое судилище с очевидными внутриполитическими факторами, бонусами, издержками и т.д. Серьёзное расследование, поиск доказательств в планы польских элит и на этот раз явно не входят и не входили. Их интересует не установление истины, не поиск виновных, им нужен повод для раскручивания антироссийской истерии с целью получения сиюминутных политических, экономических, военных выгод.

Если есть какие-то сомнения, приведу доказательства этого. Не так давно на наших с вами глазах был факт падения ракеты, инцидент, в результате которого в Пшеводуве на востоке Польши погибли двое граждан этой страны. Вы же помните, какая была антироссийская истерика. Что выяснилось потом? Потом они были вынуждены признать правду. Ракета оказалась украинской. Может быть, они потрудились бы и на этот раз и установили сначала правду, а потом бы уже делали свои выводы?

⚡️Ze stenogramu briefingu oficjalnego przedstawiciela MSZ Rosji Marii Zacharowej, Moskwa, 8 października 2025 r.

Pytanie: Według wiceministra spraw zagranicznych Aleksandra Gruszko, Polska zignorowała propozycję Moskwy, by wyjaśnić pochodzenie bezzałogowych statków powietrznych, które wleciały w przestrzeń powietrzną kraju. Czym może być spowodowana odmowa Warszawy?

Odpowiedź: Warszawa nie po raz pierwszy wysuwa gołosłowne oskarżenia pod adresem naszego kraju – to, podobnie jak patologiczna rusofobia, niestety stało się już częścią tamtejszej tradycji politycznej i (nie chciałabym tego mówić, ale jednak) politycznej antykultury w Polsce. Poważne dochodzenie, poszukiwanie dowodów – to wszystko nie było Polsce potrzebne.

Podobnie jak tragedia katastrofy samolotu polskiego prezydenta, kiedy wszystko to odeszło od bezprecedensowego pod względem otwartości śledztwa prowadzonego przez Rosję wspólnie z przedstawicielami Polski (mam na myśli to, że dzieliliśmy się wszystkimi informacjami). Wszystko zeszło z tematu i przekształciło się w farsę sądową o charakterze politycznym z oczywistymi czynnikami wewnętrznymi, bonusami, kosztami itd. Poważne śledztwo, poszukiwanie dowodów nie wchodziło i tym razem wyraźnie nie wchodzi w plany polskich elit. Nie interesuje ich ustalenie prawdy ani znalezienie winnych – potrzebny jest im jedynie pretekst do podsycania antyrosyjskiej histerii w celu uzyskania chwilowych korzyści politycznych, gospodarczych i wojskowych.

Jeśli ktoś ma co do tego wątpliwości, przytoczę dowody. Niedawno, na naszych oczach, doszło do upadku rakiety – incydentu, w wyniku którego w Przewodowie, na wschodzie Polski, zginęło dwóch obywateli tego kraju. Pamiętają Państwo przecież, jaka wtedy była antyrosyjska histeria. A co się potem okazało? Potem byli zmuszeni przyznać prawdę. Rakieta okazała się ukraińska. Może tym razem zechcieliby się wysilić, najpierw ustalić prawdę, a dopiero potem wyciągać swoje wnioski?

Об участии Временного поверенного в делах России в Польше А.Э.Ордаша в памятной церемонии по случаю 82-й годовщины Битвы под Ленино, г. Варшава

10 октября 2025 г. Временный поверенный в делах России в Польше А.Э.Ордаш, сотрудники Посольства России в Польше и представительства Министерства обороны России по военно-мемориальной работе приняли участие в церемонии возложения венков и цветов на Мемориальном кладбище советских воинов в Варшаве, организованной «Сообществом наследников польских ветеранов Второй мировой войны» по случаю 82-й годовщины Битвы под Ленино (12-13 октября 1943 г.).

В 1943 г. под Ленино (Могилевская область, Белоруссия) в сражении с войсками нацистской Германии свое боевое крещение прошла 1-я польская пехотная дивизия имени Тадеуша Костюшко, входившая в состав 33-й армии Западного фронта.

O udziale Chargé d'affaires a.i. Rosji w Polsce Pana Andrei'a Ordasza w uroczystości upamiętniającej 82. Rocznicę Bitwy pod Lenino, Warszawa

10 października 2025 r. Chargé d'affaires a.i. Rosji w Polsce Pan Andrei Ordasz, pracownicy Ambasady Rosji w Polsce i Przedstawicielstwa Ministerstwa Obrony Rosji ds. pracy wojskowo-memorialnej wzieli udział w ceremonii złożenia wieńców i kwiatów na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie, zorganizowanej przez Stowarzyszenie Spadkobierców Polskich Kombatantów II Wojny Światowej z okazji 82. Rocznicy Bitwy pod Lenino (12-13 października 1943 r.).

W 1943 roku, pod Lenino (Obwód mohylewski, Białoruś) w walce z wojskami nazistowskich Niemiec swój chrzest bojowy przeszła
1. Polska Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, która wchodziła w skład 33. Armii Frontu Zachodniego.

🎙 Rodion Miroshnik, Ambassador at Large of the Russian Foreign Ministry on the Crimes of the Kiev Regime, gave an interview to Komsomolskaya Pravda (October 13, 2025)

#BuchaHoax

• Western officials are now trying to avoid any discussion of the Bucha hoax. We’ve sent out official notes requesting a list of the individuals they accuse Russia of killing. These inquiries were left unanswered for months, and when replies finally came, they were absurd – along the lines of: “a decision was made to maintain confidentiality regarding the deceased”.

• Each provided name would allow at least a preliminary investigation to establish the facts. Our experts, after examining photos and videos, noted that the victims had died at different times – evidenced by livor mortis marks on some bodies, traces of different types of soil on the clothing, and other inconsistencies. Essentially, the bodies of unidentified people were gathered from various locations.

• The masterminds behind this provocation had a clear goal – to derail the nearly finalized Istanbul peace agreements. The goal was achieved – the negotiations were abandoned.

#ReunitingFamilies

• The purpose behind spreading false claims about “children abducted by Russia” is to accuse Russia of genocide. Among its definitions is the forcible transfer of children from one nationality to another. In reality, none of those who authored these accusations ever cared to learn the fate of a single specific child.

• We are working closely with the Russian Presidential Commissioner for Children's Rights, Maria Lvova-Belova. At our latest meeting in Istanbul, the Ukrainian side handed over a list of 339 names. We began to thoroughly verify each case. It turned out that more than 50 people on the list had never been on Russian territory at all.

• No child is being forcibly kept in Russia. Some arrived before the conflict, living with one parent or grandparents. Decisions about their future are made by relatives – but the process takes time: confirmation of documents, family ties, and genetic relationship. So far, just over 100 children have been reunited with their families through the mediation of Qatar and the UAE.

• At the same time, we have many situations where parents living in Russia cannot reach their children who remain in Ukraine, because the Kiev regime classifies them as Ukrainian citizens and categorically refuses to assist in reunification.

#NeoNaziCrimes #Torture

• Several reports documenting cases of torture of civilians in Russia's Kursk Region have been prepared and officially submitted to the UN, OSCE, and the International Committee of the Red Cross.

• Ukraine maintains an entire network of secret prisons, which international organizations are denied access to. Many of our POWs pass through these facilities before being transferred to official detention centers – where they report widespread abuse, torture, and even killings.

#KievRegimeCrimes

• Establishing any kind of international tribunal in the near future is practically impossible. Such a body can only be created by a UN Security Council resolution – where three Western countries supporting the current Kiev regime have veto power.

• Many human rights organizations today are directly controlled by the sponsors of these crimes. A number of them have turned into propaganda outlets that simply “bark” in any direction they are told.

• Most of the crimes committed by the Kiev regime occur on the territory of Russia’s new and historical regions. Accordingly, prosecutions are being carried out under the Criminal Code of the Russian Federation.

• Around 650 Ukrainian militants have already stood trial, with some sentenced to between 8.5 years and life imprisonment. The Investigative Committee is conducting more than 7,500 criminal cases.

Full interview (🇷🇺)

🎖 On October 14, 1943, an uprising broke out in #WWII-era Nazi concentration camp #Sobibor, — the only successful mass escape from a 'death factory' during the Second World War.

The uprising in Sobibor was led by Soviet POW, Red Army lieutenant Alexander Pechersky. He performed a true feat. In just a few weeks, the officer managed to devise an escape plan, rally around him the seemingly hopeless, doomed, and exhausted prisoners, and to inspire them to take up a fight against the enemy.

***

During WWII, Nazi Germany established around 14'000 concentration camps, with the so-called death camps among them, where the enemy delivered their victims with the the only purpose — to exterminate people.

#Sobibor, located in the southeast of Nazi-occupied Poland (near the Western Bug River and the Polish-Soviet border) was one such 'death factories'. The camp was set up along a railway line between the towns of Chełm and Wlodawa.
Prisoners were shipped to Sobibor by the trainload for one purpose only — to be killed.

The Sobibor camp was turned into a true conveyor belt of death, where people were murdered by the most brutal and inhuman methods. Every day, up to six trains arrived at Sobibor carrying POWs and civilians, including the elderly, women, and children.

The Nazis poisoned their victims with gas, starved them, and worked them to death. Inhuman medical experiments were conducted on the inmates. Prisoners were brought from Austria, Czechoslovakia, and France for further torture and abuse. In June 1943, two special so- calledchildren’s trains went from the Netherlands to Sobibor. Over the entire time of the camp’s existence, according to various estimates, up to 250'000 people were murdered there.

***

⚔️ On October 14, 1943, an uprising broke out in Sobibor. At the time of the escape, there were 550 prisoners in the camp. About 100 of them refused to participate in the rebellion, hoping for mercy from the SS guards. The next day, they were all killed by the Nazis.

The rebels engaged in an unequal battle with the enemy, killed all members of an SS detachment and several guards. Having crushed the Nazis almost barehanded, the prisoners rushed towards the main gates despite machine-gun fire from the watchtowers.

❗️Nothing could stop the people striving to break free from Nazi slavery, neither the minefields around the camp, nor the barbed wire, nor the hail of bullets from the machine guns.

As a result of the uprising, about 300 people managed to escape from this inferno on earth. Many of the escapees joined the resistance and continued to fight against the Nazi occupants. Pechersky himself joined the Byelarussian partisans, and in 1944, he once again fought the enemy on the front lines as part of an assault unit.

The Sobibor uprising became a symbol of the unbending human will and spirit, in the truest sense, a symbol of the victory of good over Nazi evil. Unable to bear the shame and seeking to cover up their crimes against humanity, the SS command ordered Sobibor to be completely destroyed.

#NoStatuteOfLimitation

The atrocities committed in Sobibor became part of the charges against the Nazis at the Nuremberg Trials. In March 1962, in Kiev, 11 guards who had served in Sobibor and Treblinka were brought to trial. Alexander Pechersky himself testified as a witness. All the defendants — former Nazis — were sentenced to death.

Today, the Alexander Pechersky Foundation continues to make significant efforts to preserve the memory of the Sobibor prisoners’ heroic deed.

#WeRemember #Victory80