Yodda saqlang🌿

Nafrat va ginaning ertasi pushaymonlikdir. Va har bir jonga o'lim bordir. Har bir inson o'ladi, ammo o'lmaydigan narsa Insoniylikdir...

✍Jaloliddin Rumiy

📚 / Ma'nolarning tuganmas jilosi
❤ ❤
https://t.me/+iuNRLf9_CXtmYjA8

​​Ko’ngil olish kelmasa qo’lingdan,
ehtiyot bo’l, biror ko’ngil vayron bo’lmasin tilingdan!

✍Jaloliddin Rumiy

📚 / Ma'nolarning tuganmas jilosi
❤ ❤
https://t.me/+iuNRLf9_CXtmYjA8

Sabr – insonni maqsadga eng tez olib boradigan yo'l ko'rsatuvchidir.

✍Jaloliddin Rumiy

📚 / Ma'nolarning tuganmas jilosi
❤ ❤
https://t.me/+iuNRLf9_CXtmYjA8

Баъзи кимсалар уламолар ҳузурида таълим олмасдан, китоб ўқиш орқали илм ўрганишар эди. Кунларнинг бирида шундай кимсалардан бири: «Қора седана барча дардга шифодир» деган иборани ўқиб қолди.

Аммо китобда «седана» (الحبة) сўзи хато ҳолда (الحية) «илон» деб ёзилиб қолган эди. Шунинг учун бу бечора «Қора илон барча дардга шифодир» деб ўқиб олиб, қора илон қидира бошлади. Уни топиб, ушлаган эди, илон уни чақиб ўлдирди.

Устозсиз илм ўрганиш – тўғри йўлдан тойилиш демакдир.
Китобдаги хато биргина нуқтанинг зиёда қилинишида эди...

https://t.me/+iuNRLf9_CXtmYjA8

РАМАЗОН ДУОСИ

Бир аёл Рамазон ойида ҳар куни ифторликдан аввал фарзандларини жамлаб биргаликда шундай деб дуо қилишар экан:

"Эй Роббим, бизларга мулк этиб, олдида анҳори бор уй ато этгин".
Болалар ҳам она ортидан "Эй Роббим, бизларга мулк этиб, олдида анҳори бор уй ато этгин", деб қайтаришар экан.

Аёлнинг умр йўлдоши унинг бу ишидан кулиб деркан:
— Мулкли уйга қаноат этса бўлади, аммо олдидаги анҳорига..?! Қандай қилиб, биз саҳроли юртда бўлсак..!

Аёл жавобан шундай дебди:
— Роббингиз: "Дуо қилинг, ижобат этгум", деб айтган. Мен истаган нарсамни сўраб дуо қиламан. У (Аллоҳ) ато этгай, чунки у Карим зотдир.

Аёл ҳар куни дуо қилар, фарзандлари ҳам оналари билан бир ой давомида дуога қўшилишар экан.

Рамазон ойи тугади. Умр йўлдоши истеҳзоли кулиб дебди:
— Сўраган уйинг қани, унинг анҳори-чи?

— У (Аллоҳ) албатта беради, ихлосимни қайтармайди.

Аёл шундай дея ҳикоясида давом этди:
"Шаввол ойининг 6 чи кун рўзаси якун топгач ажиб бир ҳодиса рўй берди. Умр йўлдошим аср намозидан сўнг масжиддан чиқиб келаётса олдига Риёз шаҳридан бадавлат бир одам келиб, салом-алик қилиб дебди:

“Менинг бир уйим бор. Унинг ярми отамга қарашли. Қолган ярми эса менга ва оиламга ортиқчалик қилаяпти. Аллоҳ таоло Ўзининг фазли ва инъоми ила ризқимни кенг қилиб берди. Мен уйни биринчи кўрган инсонимга тақдим этишни дилимга тугиб қўйган эдим. Уйни ҳеч қандай эвазсиз олинг. Агар ҳижолат бўлсангиз унда майли, қодир этганингизча тўланг”.

Аёл ҳикоясини давом эттирди:
“Биз уйни ҳеч нарса бермай туриб қабул этишга ҳаё қилдик. Ва қодир этганича у ердан-бу ердан қилиб 7 минг риёл (1800$) пул жамлаб уй эгасига топширдик.
Ҳақиқатдан ким Аллоҳга содиқ бўлса Аллоҳ ҳам унга беради. Ким ижобат бўлишига чин дилдан ишонса топади.
Рамазондан сўнг Риёздаги энг кўркам туманлардан бирида уйлик бўлдик”.
Сўнгра аёл бир муддат ўйланиб қолиб деди:
“Бир нарса мени ҳаёлимдан кетмаяпти. Биз Аллоҳдан олдида анҳори бор уй сўраган эдик. Мана уй, анҳор қани?”
Шунда мен машойихлардан бири билан суҳбатлашиб, сўрадим:
— Шайх жаноблари, Аллоҳ азза ва жалла “Дуо қилинг, ижобат этгум!” деб айтмаганми?

— Албатта айтган.
— Шайх жаноблари, мен бир ой тинмай Аллоҳдан олдида анҳори бор уй ато этишини сўраган эдим. Уйга-ку эга бўлдим, лекин анҳори қани?
Шайх унинг дуосидан ажабланди. Унинг Аллоҳга бўлган ишончи ва Аллоҳ унга сўраганини ато этганидан янаям хайратланиб кетди.

— Ҳозир уйингиз олдида нима бор?

— Масжид бор.

Шунда шайх жаноблари кулиб деби:
— Мана шу анҳор бўлади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Менга айтинглар-чи, агар сизлардан бирингизнинг эшиги олдидан анҳор оқса, унда ҳар куни беш марта ювинса, нима дейсизлар, унда кир қоладими?»
Саҳобалар: «Умуман кири қолмайди», дедилар. Шунда у зот соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Беш вақт намоз ҳам худди шундай. Аллоҳ у билан хатоларни ўчиради», дедилар.

Дарҳақиқат, Аллоҳ аёлга бу саҳроли ердан анҳор чиқариб беришга Қодир бўлган зотдир. Аммо У (Аллоҳ) аёлга бу дунё анҳорларини хайрга ўзгартириб берди. Бу ҳар бир мўъмин учун хушбўй ва ёқимли бўлган анҳордир. Унда инсон дунё мусибатларидан ва оғриқларидан ҳордиқ чиқаргай.

🕊
https://t.me/+iuNRLf9_CXtmYjA8

Ҳазрати Сулаймон (алайҳиссалом) узуги ҳақида эшитганмисиз?

Ривоятларда айтилишича, Ҳазрат Сулаймоннинг: «Бу дунёдаги ҳамма нарса ўткинчи», — деган сўзлар ўйиб ёзилган узуги бўлган. Сулаймон ҳаётининг қайғули онларида узукдаги ана шу ҳикматли битикни ўқиб, таскин топган.
Бир куни унинг бошига шундай бахтсизлик тушадики, узукдаги сўзлар дардига малҳам бўлолмайди. Сулаймон ғазаб билан узукни ечиб, отиб юборади ва думалаб бораётган узукнинг ички томонида ҳам аллақандай битик борлигига ногаҳон кўзи тушади. Ўрнидан туриб, узукни қўлига олади-да, битикни ўқийди. Узукнинг ички томонида: «Бу ҳам ўтиб кетади», — деган ёзувлар бор эди. Сулаймон аччиқ кулимсираб, узукни бармоғига тақади ва умрининг охиригача уни ечмайди.

Ўгитлар
Авлодлар келиб-кетаверадилар, Ер эса абадий қолаверади.

* * *
Донолик ортганда қайғу ортади, билимнинг кўпайиши эса ғамгинликни кўпайтиради.

* * *
Баъзан кулганда ҳам юраклар зирқирайди, қувонч эса қайғу билан якун топади.

* * *
Мен довюракликдан кўра донишмандлик афзал деган ўйда эдим. Аммо камбағалнинг донолигидан нафратланишар ва унинг сўзларини тингламас эканлар.

* * *
Эртанги кун билан мақтанма, чунки у нималарни тақдим этишини билмайсан.

* * *
Ақлли одам кулфатни олдиндан кўради ва ўзини панага олади. Тажрибасизлар эса олға юриб жазоланадилар.

* * *
Шундай йўллар борки, улар инсонга тўғри кўринади. Аммо бундай йўлларнинг ниҳояси — ўлим.

манба:
🕊
https://t.me/+iuNRLf9_CXtmYjA8

Муборак Рамазонга бир икки кун қолган эди. Ҳовлидаги сўрида Марғубахон ўғлига Рамазон ойи фазилатларини ўргатиб ўтирарди.
- Ишқилиб, икковинг олим бўлиб кетмасангда - деган кесатиқ эшитилди.
Ўғил остонада мастликдан чайқалиб турган отасини кўриши билан, қўрқибгина ўрнидан туриб қўшни хонага ўтиб кетди.
Эрини оёқ кийимларини ечишга кўмаклашар экан, Марғубахон ичидаги гапини ушлаб туролмади.
- Рамазонга атига икки кун қолган бўлса, бу нима аҳвол? Одамлар муборак Рамазонни қанчалар интиқлик билан кутади. Сизда Аллоҳдан заррача қўрқув, инсоф борми?
- Эээ, товуқмия хотин! Сен менга мусулмончиликни ўқитма! Рамазонда умуман ичмаслик кераклигини биламан. Шу сабаб бугун роса тўйиб ичиб олдим. Бир ой ичмасдан юришни ўзи бўладими?!
Марғубахонни лаблари пичирлади:
-Астағфируллоҳ!

Муборак Рамазон бошланди. Барча мусулмонлар қаторида ота, она ва ўғил рўза тута бошлашди.
Энди оилада доимги уруш-жанжал йўқ, ўрнига тинчлик-тотувлик ва хурсандчилик.
Ота ишидан вақтида қайтар, биргаликда ифторлик қилишарди.
Аммо намозга она ва ўғил туришарди.
Ота, онасидан кейин ҳам жойнамоздан турмай, нималарнидир пичирлаётган ўғлига меҳр билан термулиб ўтираверарди. Ҳар куни такрорланаётган бу ҳолат унга эриш туюлди. Эндигина етти ёшга кирган ўғли нималар деб зорланаётганинига қизиқарди, лекин қулоқ солмасди.
Рамазоннинг сўнгги кунларидан бирида ота ўғлининг жойнамоз устида ўксиниб-ўксиниб йиғлаётганидан чўчиб, секингина яқинлашиб қулоқ тутди.
У йиғлаб-йиғлаб😢 дуо қиларди:
-Аллоҳим, Рамазонни тўхтатма...
Аллоҳим, дадажоним ичмасинлар...
Аллоҳим, илтимос, Рамазонни тўхтатма...
Рамазонни тўхтатма...

Аёлининг олдига қайтган эр, титраб, зорланиб, деди:
- Онаси, энди ичмайман. Тавба қилдим. Менга ҳам намозни ўргат!

Эртасидан бу мўъжазгина хонадонда яна бир жойнамоз тўшалди.

🤲Рамазон дуо ойи бу ойдан фойдаланиб олайлик.

🕊️
https://t.me/+iuNRLf9_CXtmYjA8

#Хайрли_тонг

🌱Aссалому алайкум. Ҳафтанинг Душанба куни муборак бўлсин😊

Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!

Бошланган янги кун барчага омадли келсин! 🤲👇

👉 TONGGI SALOMLAR

Шукр қилган...

Бир синфдошим бор эди. Отаси “катта жой”да ишлар, бадавлат яшашар эди. Маҳаллада биринчи бўлиб телевизор олишган эди. Синфдошим яхши ўқирди. Еттинчи синфни битирган куни мотоциклли бўлди. Мактабни олтин медал билан тугатди.

Йиллар ўтди. Бир куни кўришиб қолдик.
– Ишлар қалай? – десам, зарда билан қўл силтади:
– Расво! Домлам ўлгудек мараз! Номзодлик ишимни чўзиб ётибди.

Йиллар ўтди. Тағин кўришдик.
– Ишлар қалай?
– Расво! Ўғлим кўп ичади. Кеча яп-янги машинанинг пачағини чиқариб келди!

Йиллар ўтди. Яна кўришдик.
– Ишлар қалай?
– Расво! Қизимнинг турмуши нотинч. Қайнонаси ёмон. Судлашмоқчиман.

Йиллар ўтди. Синфдошим бетоб деб эшитдим. Шифохонага борсам, ранги бир ҳолатда ётибди.
– Соғлиқ қалай?
– Расво! Қанд касали деган палакат адойи-тамом қилди. Ўлиб-ўлмайман, тузалиб-тузалмайман!

Тавба, деб гапирай-ку, фаришталар омин деган эканми, узоққа бормади, бечора… Яна бир синфдошим бор эди. Отаси урушдан яримжон бўлиб қайтган, тўкилиб кетай деб турган кулбада туришарди. Яхши ўқирди. Лекин медалга “илинмади”.

Йиллар ўтди. Бир куни кўришиб қолдик.
– Ишлар қалай?
– Худога шукр, яхши!
Мебел фабрикасида ишлаяпман. Кундузи дурадгорлик қиламан. Кечаси уч кунда бир қоровулман. Яқинда велосипед олдим.

Йиллар ўтди. Тағин кўришдик.
– Ишлар қалай?
– Худога шукр, яхши! Ўғлим ўқишни битириб, чет элга ишга кетди.

Йиллар ўтди. Яна кўришдик.
– Ишлар қалай?
– Худога шукр, яхши! Қизим фарзанд кўрди. Неварамга бешик олишга кетяпман!

Йиллар ўтди. Синфдошим бетоб деб эшитдим. Худди ўша, бошқа синфдошим ётган шифохонада экан. Ранги бир ҳолатда.
– Соғлиқ қалай?
– Худога шукр, яхши! Буйрак жиндай шамоллабди. Берган дардига шукр!

Яқинда уни тағин кўрдим.
– Ишлар қалай?
– Худога шукр, яхши! Тўнғич неварамнинг бўйи чўзилиб қолди. Худо хоҳласа, беш-олти йилда невара куёв кўраман. Тўйга келасан-а?!

Ўткир Ҳошимов
“Ярим аср дафтари”📖

🍃
https://t.me/+iuNRLf9_CXtmYjA8