دانشجوی سال آخر تئاتر. ۲۷ سالشه و چینیه. بورسیه شده. به خاطر دلایلی دیرتر از سن معمول دانشگاه رو شروع کرده. مون جونهی صداش میکنن؛ هم به خاطر صورتش که واقعاً شبیه ماهه، هم چون تلفظ مون از ون راحت تره. خیلی‌ها باهاش کنار نمیان چون در نگاه اول خشک، مغرور و غیرقابل‌نزدیک شدن به نظر می‌رسه، اما درواقع یه گربه‌ی لوسه که کافیه یکی زیر چونش رو بخارونه تا تمام غرورش رو فراموش کنه. بیشتر وقتش رو توی سالن تمرین یا اتاق تکی خودش توی خوابگاه می‌گذرونه و چون با خیلی‌ها صمیمی نیست، هم‌اتاقی ای نداره. گِیه، اما تقریبا هیچ‌کس جز میا از این موضوع خبر نداره.