اون زمانی که هنوز فعال بوده، سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۹۰، یه سری گزارش ها هست که فضولات انسانی تو راهروهاش بوده و اینا اصلا براشون مهم نبوده، همونجا بستری میکردن افراد بیمار رو... و فرض کنید دیدن یکی از بیمارها داره با یه سری دندون انسان بازی می‌کنه بعد تحقیق کردن دیدن دندون های چارلز گِیبل، یکی از بیمارها، بوده و جسدش هم چون تکه تکه شده بوده فقط یه سری بخش هاش پیدا شد. قاتل هم کلا بیخیالش شدن و محکوم نشد-
حالا حتی بعد از تعطیلی بیمارستان دوباره جسد دو تا از بیمارها رو، فقط دو روز بعد از اینکه مرخص شدن، تو رودخونه پیدا کردن.

بازم ما را با اطلاعات نفیس خود خیس- یعنی تطهیر کنید.

آخجون مطالب مفید

my fav guitar chords, part 1
Wallows - Uncomfortable
#fgc

I could get trapped in this video forever

I just talked to an American guy, he was trying to sort out dark and light laundry. When we started talking it felt like I was talking to an old friend, cause we were greeting so casually as if it was a call for Halloween dinner invitation. While I was saying how cool one of his wife's t-shirts was, he asked me if I am from the UK cause it was too early to be awake in the US, and then I said I'm from Iran. He said he was invited to Iran for a conference some years ago and he was regretful for not attending it . Despite the fact that the talk only lasted for 3 minutes, talking to that guy felt so good.

ساز و کار ترس تو مغز واقعاً یکی از جذاب ترین سازوکارهای بدنه
شب بعد کلاسام توضیح میدم
و اینکه در کل چرا یه سریا-مثل خودم- از دیدن فیلم ترسناک و تجربه ی ترس لذت میبرن

بیایید کلا این سازوکار رو دو مرحله درنظر بگیریم. مرحله اول: ریزش پشم، مرحله دوم: بازگشت احتمالی پشم.
مثلا وقتی خونه تنها هستید صدای ضربه ی بلند به در میاد، مغزتون همیشه بدترین حالت ممکن رو در نظر میگیره (یعنی اول این احتمال رو می‌ده که دزد باشه، نه باد) بعد سریع یه پیام میره برای تالاموس، حالا این تالاموس خبر نداره واقعا دزده یا باد بر همین پنیک میکنه بدبخت و به آمیگدال میگه که وضعیت قرمزه و آمیگدال هم به هیپوتالاموس میگه که پاسخ "جنگ یا گریز" رو فعال کنه اینطوری it will save your ass.

همزمان مرحله ی دوم هم که منطقی تره و پنیک نمی‌کنه داره آنالیز می‌کنه، تالاموس با همفکری کرتکس حسی و هیپوکامپ میان شرایط رو بررسی میکنن. مثلا این سوال ها رو می‌پرسن: "این اتفاق قبلاً هم اتفاق افتاده؟" "قبلاً چه خاکی ریختیم تو سرمون؟" هیپوکامپ یه سری چیزهای دیگه رو بررسی می‌کنه، مثلا چک می‌کنه ببینه صدای باد میاد یا برگ های درخت ها تکون می‌خورن یا نه. بعد که مطمئن شد باد بوده وضعیت سفید رو به آمیگدال اعلام می‌کنه و پاسخ جنگ یا گریز خاموش می‌شه، برای همینه یکم طول می‌کشه از حالت پنیک دربیایید.

حالا اینکه چرا یه سری ها از ترس های امن لذت میبرن خیلی سادس
همون پاسخ جنگ یا گریز باعث ترشح دوپامین میشه و یه سری افراد به اثر دوپامین حساس تر هستن و به اصطلاح "ترمز ترشح و بازجذب دوپامین ندارن" که این باعث میشه تجربه ی ترس، بعد از پنیک، به لذت تبدیل شه.
برای من لذتِ تجربه ی ترس‌های امن برابری می‌کنه با گوش دادن به صدای گیتار الکتریک، دیدن مومنت های چانگلیکس و تصور خودم تو ادینبرا.

واقعاً نمی‌تونم باور کنم استاد دانشگاه انقدر باشعور باشه
تو این ۵ ترم شاید فقط سه تا استاد اینطوری بودن

clouds blocking the sun are much appreciated

بهش سر کلاس رندوم گفتم خیلی نقاشی کشیدن رو سنگ رو دوست دارم و این سری از شمال برام کلی سنگ آورد :)
Upcoming plan: Imma tell her that I want an electric guitar👍

I can feel the zeitgeist, stuck inside the pipeline for some years
@rubysstuff

Because she was saying sheer حق
aw I'm proud of my girls