آسمون انقدر قشنگ بود که حس می‌کردم داشتم توش غرق می‌شدم.

آثار ”نعلبندیان“ از قالب روایت کلاسیک بیرون است و این شاید پشت کردن به گروهی باشد که معتقدند روایت متعارف می‌تواند جذب مخاطب کند.

نغمه ثمینی، در گفتگوی همایش یک روزه تئاتر شناسی عباس نعلبندیان

بالاخره برادران لیلا رو دیدم چون می‌خواستم بدونم what's all the fuss about و جدا از اینکه باعث شد بهم یادآوری کنه وضعیت فعلی داره هر روز بیشتر از روز قبل مسیرهای مهاجرت رو به روم می‌بنده و افسردگیم زد بالا، لازم بود همچین محتوایی توی سینمای ایران وجود داشته باشه تا شاید کمی دست بردارن از این کلیشه‌های مسخره‌ای که تو قالب احترام به والدین بچه‌ها رو بدبخت می‌کنن و همچنین این که آرزوی مرگ کسی رو داشتن همیشه هم بد نیست.

آخرین تیکه های خودم رو جمع کردم، خودمو دوباره دوختم و بافتم و انتهای همه ی همه ی نخ ها و ریسمان های وجودمو قلاب کردم به آرزوهام. هیچ نخ و هیچ امیدی رو جا ننداختم، همه رو آویزون کردم به آرزو، خودمو روی آرزوها ساختم.
و باید بشه. چون اگه آرزو ناپدید شه، من از بالای بلندی با صورت میخورم زمین.

Imminence - Alleviate
YouTube

ولی تا موزیک ویدیو رو نبینید آهنگ رو کاملاً حس نمی‌کنید.

امروز قصد نداشتم از خونه بیام بیرون ولی الان پیشمون نیستم که اومدم. سمت چپ رو نگاه می‌کنم کوه‌های برفی رو می‌بینم، سمت راست همه جا سبز شده و آسمون هم پر از ابره و هر چند دقیقه یه قطره‌ی بارون صورتم رو لمس می‌کنه. و مهم‌تر از همه اینه که
THERE IS NO TRAFFIC
و هر مقصد جدیدی رو تو کمتر از بیست دقیقه می‌رسیم که این تو روزهای عادی حداقل ۴۰ دقیقه طول می‌کشید. :''

روز مشاهده‌پذیری افراد ترنس مبارک؛ هرجنبشی که به دنبال آزادی کامل زنان است باید افراد ترنس و نان‌باینری را در مرکز خود قرار دهد، چرا که وجود این افراد خود مبارزه‌ای علیه سیستم‌های دیکتاتوری‌ست.

کوئیر، ترنس، رهایی.
ژن، ژیان، ئازادی.

لطفاً بگید که من تنها کسی نیستم که به تک تک سلول‌هاش گرده‌ی گیاه چسبیده و هر ۲۰ ثانیه عطسه می‌کنه.