𝘋𝘦𝘢𝘳 𝘗𝘪𝘯𝘵𝘦𝘳𝘦𝘴𝘵,
𝘠𝘰𝘶 𝘩𝘢𝘷𝘦 𝘯𝘰 𝘪𝘥𝘦𝘢 𝘩𝘰𝘸 𝘮𝘢𝘯𝘺 𝘵𝘪𝘮𝘦𝘴 𝘺𝘰𝘶'𝘷𝘦 𝘵𝘰𝘶𝘤𝘩𝘦𝘥 𝘮𝘺 𝘩𝘦𝘢𝘳𝘵 𝘫𝘶𝘴𝘵 𝘣𝘺 𝘣𝘦𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘩𝘦𝘳𝘦.

یادمه اینتروی این سریال رو هیچ وقت اسکیپ نکردم موقع دیدن. یه بار حتماً ارتباطش با قسمت های مختلف سریال و در کل تحلیلش رو می‌گم.
The Haunting of Hill House

این هم همینطور.
The Haunting of Bly Manor

موسیقی پناهگاه من بود. می‌توانستم در فضای بین نت ها بخزم و به تنهایی پشت کنم.
Maya Angelou

بذارید تو این اجرا غرق شم و ازش درنیام.

best of luck in fucking کنکور shit guys. 🖤

بیا اونقدر باهم راحت باشیم که حتی اگه ساعت‌ها حرف زدیم، خسته نشیم. دوتا صندلی بذاریم توی بالکن و به شهری نگاه کنیم که در تاریکی شب می‌درخشه. بیا جوری زندگی کنیم که انگار ما شخصیت‌های اصلی و ستاره‌های سینما هستیم. در مورد کتاب‌ها، نویسنده‌ها، فیلم‌ها و کارگردان‌ها بحث کنیم، سیگار بکشیم و در نهایت لب‌هام رو برای ساکت کردنت روی لب‌هات بذارم چون تو هیچ‌جوره از باورهات دست نمیکشی. دلم میخواد با هم در قدیمی‌ترین کافه شهر قهوه بنوشیم. جمله‌ای اول کتاب مورد علاقمون بنویسیم و بعد اون رو در بین کتاب‌های دست دوم بذاریم تا شخص دیگه‌ای پیداش کنه. میخوام انگشت‌های بلند جوهریت رو بین انگشتام بگیرم و روی سنگفرش خیابون‌ها با تو راه برم، نوشته‌هایی که به هیچ کس نشون ندادی رو بخونم و بهت بگم خودت رو باور داشته باشی، بهت بگم خودت باشی، حتی اگر مردم هیچوقت تو رو نپذیرن. میخوام شاد باشی، که اگر فردا مردیم حداقل زندگی کرده باشیم، حتی برای یه روز. حالا بهم بگو
حاضری با من انجامشون بدی؟

It's been 2 nights that we've been listening to MCR's discography after midnight. We reached 2006 last night and despite the surface triviality of what we're doing in terms of indulgence and intimacy, every second of it is melancholically pleasing, retouching the deepest emotions buried down there in my heart.

کسی این بازی رو می‌شناسه یا تو بچگیش بازی کرده؟ =))