من همیشه فوبیای ارتفاع داشتم و الان هم دارم اما در مقایسه با قبل خیلی کمتر شده. امروز هم که از کوه بالا می‌رفتیم لرزش پاهام و تپش قلبم هی بیشتر می‌شدن ولی وقتی بالاخره یه جا برای نشستن پیدا کردم، تمام مدتی که اونجا نشسته بودم هر چی تو ماه قبل فاکد آپ بود رو شست برد. همزمان زل زده بودم به دره ای که زیر پام بود و فکر نکنم حس خوبی که پیدا کردم بخاطر بودن تو طبیعت و اینا‌ بود =) مغزم دید اگر پام فقط چند سانت بلغزه همه چی تمومه و overthink کردن ظاهراً ارزشی نداره.

خب اول بگم که اگه #incmt رو بزنید بقیه‌ی عکس‌های این obsession من رو می‌تونید ببینید.
روستایی که ما امروز رفتیم یه آرامستان خانوادگی داشت که فقط پنج نفر تا الان اونجا دفن شدن و هیچ‌کس دیگه‌ای حق نداره اونجا دفن بشه. اونی که با فلش بنفش نشون دادم کسی هستش که با ضربه ی تبر به سرش کشته شده و هیچ‌کس نفهمید چرا و توسط کی این اتفاق براش افتاد. حالا بعد از اینکه ما رفتیم از اینجا بیرون، روبه‌رو یه مسجد بود و یه آقایی اونجا داشت یه سری هیزم رو با تبر می‌شکست. اون کسی که داشت این‌ها رو به من توضیح می‌داد گفت این شخص پدر همون کسی هست که با تبر کشته شده و از روزی که این اتفاق براشون افتاده کلاً یه آدم دیگه شده و زندگیش یه جورایی نابود شد، اکثر مواقع هم اینجا مشغول همین کاره.

𝘛𝘳𝘢𝘪𝘯 𝘊𝘢𝘧é

امروز هم کاملش رو نشونم داد

today.