اول باید میومدم کتابخونه ی Morningside که اون ۱۳ تا کتابی رو که برای مدرسه برده بودم تا به شارلوت (مدیر مدرسه) پیشنهاد بدم برای کار کردن با بچه ها رو پس بدم. خیلی کتابخونه ی بزرگ و کاملی نیست اما معماری و فضاش رو خیلییی دوست دارم.

یکم جلوتر، اون طرف خیابون فروشگاه M & S جاییه که همیشه ازش خرید می‌کنم. تنها چیزی که اذیتم می‌کنه اینه که هر سری با صندوقدارش باید یه small talk داشته باشم و کلا آزاردهنده‌اس -_-
به خودم قول داده بودم تا دو هفته هیچ شکلات و شیرینی ای نخرم اما تو قفسه ها یه شکلات شیری دست ساز دیدم و انقدر اغواکننده بود نتونستم مقاومت کنم =)

و رسیدیم به کافه ی مورد علاقم :)
Blackwood Coffee
هر سه شنبه بعد از کار با ریتا میومدیم اینجا چون سه شنبه ها شلوغ ترین روز کاریمون بود و هنوز هم هست. از وقتی ریتا به مونیخ مهاجرت کرد من خیلی کمتر اینجا میام. ریتا یکی از بهترین همکارهایی بود که داشتم و به احتمال زیاد آخر مارچ چند روز میرم پیشش مونیخ و از الان خیلی براش هیجان دارم. براونی های این کافه فوق العاده ان و فکر کنم براونی های فیلیکس هم همین مزه رو بدن :)

کافه گرتو دومین کافه ی قدیمی ایتالیاست، تو شهر روم.
حدوداً ۲۶۱ سال قدمت داره و نیچه، گوته، جیمز جویس، هانس کریستین آندرسن، هنریک ایبسن، توماس من و خیلی افراد دیگه قهوه ی اینجا رو امتحان کردن.