🔹 روستای درسجین از توابع بخش مرکزی شهرستان ابهر در استان زنجان می‌باشد که در فاصله حدود ۱۵ کیلومتری مرکز ابهر استقرار یافته است. پیشینه تاریخی روستا به دوره قبل از اسلام بازمی‌گردد و هسته اولیه در محدوده میانی روستا شکل گرفته که وجود آب فراوان و خاک حاصلخیز از دلایل اصلی شکل گیری روستاست. درسجین به دلیل دارا بودن ویژگی‌های شاخص معماری، گویش متفاوت مردمان آن و باغ‌ها و جاذبه‌های طبیعی در حال حاضر به عنوان یکی از روستاهای دارای بافت با ارزش و هدف گردشگری استان زنجان انتخاب شده. درسجین دارای بافتی قدیمی، شبکه معابر پر پیچ و خم و بناهای کاهگلی با ازاره‌های سنگی است. هسته اولیه روستا از بخش‌های مختلفی مانند محله پایین، محله بالا، در قالا (قلعه)، پشت قالا، گول(در زبان محلی به محل جمع شدن آب می‌گویند) و میدان تشکیل شده است. از دیگر شاخصه های کالبدی روستا می‌توان به خانه‌های تاریخی، پیرنشین‌ها (سکوهایی کنار در ورودی خانه‌ها)، جوی‌های آب که در سراسر بافت جریان دارند و کوچه‌باغ‌ها اشاره کرد. فرهنگ این روستا نشات گرفته از قوم بختیاری شیراز است که در برخی موراد از جمله آداب و رسوم با روستاهای اطراف متمایز شده و تکلم اهالی به زبان بختیاری ویژگی منحصر به فردی برای این روستا در یک استان ترک زبان ایجاد کرده است همچنین هر سال جشنواره هایی همچون جشنواره انگور در این روستا برگزار می‌شود. به گفته مدیرکل بنیاد مسکن استان زنجان ساماندهی و احیای بافت باارزش روستای درسجین در قالب طرح ملی مصوب شده بود که از سال ۱۳۸۸ اجرای آن آغاز شد و در سال ۱۳۹۴ به بهره برداری رسید. این اقدامات شامل اجرای کف‌سازی و سنگفرش معابر، ساماندهی مرکز محله، زیرسازی، آسفالت، دیوارچینی، بازسازی ساختمان‌های قدیمی، اجرای نهر سنگی، نصب درب و پنجره، اجرای کاهگل و بتن ریزی معابر بوده است و پس آن روستا شاهد جذب تعداد کثیری از گردشگران بوده.

برگرفته از طرح بهسازی روستای درسجین، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی

با سپاس از شیما خدابنده‌لو

🌐 RozanMag.com
📝 @rozanmag

🔹 راه‌آهن‌ سراسری ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.


🌐 RozanMag.com
📝 @rozanmag

🔹 راه آهن سراسری ایران، دریای خزر را به خلیج فارس متصل می‌کند و از دو رشته کوه و همچنین رودخانه‌ها، ارتفاعات، جنگل‌ها و دشت‌های بسیاری می‌گذرد. طول خط آهن مذکور بالغ بر ۱۳۹۴ کیلومتر می‌باشد و ساخت آن در سال ۱۹۲۷ میلادی آغاز و در سال ۱۹۳۸ طی همکاری دولت ایران و ۴۳ پیمانکار از کشورهای مختلف تکمیل شد.
این مسیر شامل ۱۷۴ پل بزرگ، ۱۸۶ پل کوچک، ۲۲۴ تونل و ده‌ها ایستگاه می‌باشد.
راه‌آهن‌سراسری ایران از جهات گوناگونی از جمله ارزش‌های تاریخی، مهندسی، گذر از چهار منطقه مختلف آب و هوایی و ترکیب با مناظر طبیعی خاص حائز اهمیت می‌باشد.
لازم به ذکر است که این خط آهن بدون سرمایه گذاری خارجی و از طریق تامین مالی توسط مالیات ملی ساخته شده است.
هرچند این پرونده در سال ۲۰۱۹ به یونسکو ارائه شده بود اما به دلیل وجود برخی مشکلات، پس از تکمیل و اصلاح، در جریان چهل و چهارمین جلسه کمیته میراث جهانی در سال ۲۰۲۱ که در شهر فوژو چین به صورت آنلاین برگزار می‌شود به ثبت رسید.

🌐 RozanMag.com
📝 @rozanmag

🔹 منظر فرهنگی هورامان/اورامانات در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.

🌐 RozanMag.com
📝 @rozanmag

دکتر غلامحسین معماریان استاد معماری دانشگاه علم و صنعت ایران در دیدار روز سه شنبه ۲۳ آذر ماه ۱۴۰۰ با عزت الله ضرغامی وزیر میراث فرهنگی، نامه ای را در اعتراض به تخریب بافت تاریخی شیراز تقدیم ایشان نمود.
این نامه در روزنامه همشهری مورخ پنج شنبه ۲۵ آذر ماه ۱۴۰۰ بازتاب رسانه ای داشت.
فایل PDF روزنامه همشهری و متن اصلی نامه دکتر غلامحسین معماریان در کانال تلگرام انجمن علمی مرمت قابل مشاهده است.
https://t.me/maremat_iust
انجمن علمی مرمت
دانشگاه علم و صنعت ایران
🆔 @Maremat_IUST

روزنامه همشهری مورخ پنج شنبه ۲۵ آذر ماه ۱۴۰۰

بازتاب رسانه ای نامه دکتر غلامحسین معماریان به وزیر میراث

انجمن علمی مرمت
دانشگاه علم و صنعت ایران
🆔 @Maremat_IUST

نامه دکتر غلامحسین معماریان به وزیر میراث
مورخ ۲۳ آذر ماه ۱۴۰۰

انجمن علمی مرمت
دانشگاه علم و صنعت ایران
🆔 @Maremat_IUST

سلام و عرض ادب

این لینک مربوط به پرسشنامه پایان‌نامه من، با موضوع "تبیین نقش مشارکت اجتماعی در حفاظت و توسعه بازار کاشان" است.
خواهشمندم در صورتی که تا به حال از محدوده تاریخی بازار کاشان بازدید داشته‌اید، این پرسشنامه را تکمیل کنید.

حمید سلیمی
تیرماه ۱۴۰۱

لینک پرسشنامه:
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfD2sfic5ves89mgY6y-jPMOCdUJgowRBl6ppd8LpzJ1Uq9Qg/viewform?usp=sf_link

🔹 معماری بومی ایران به گفته هنرشناسان ایرانی، هماره هنری «مردم وار» بوده است. هنگامی که به سخن معمار کارآزموده ایرانی گوش می‌دهند می‌شنوند که: هر جانداری لانه و آشیانه خود را برای خود و به اندازه خود می‌سازد. چه شده است که این جاندار دوپا، گهگاه به هوس می افتد که تالاری فراخ و دراندشت به نام خوابگاه بسازد و در گوشه آن بلعد و بر تنهایی خود بگرید.
سرای ایرانی آغوشی گرم و گرد بسته است که مادربزرگ از پنجدری آن نبیره خود را در بالاخانه گوشواره می نگرد و خواهر خرد از تالار آن، برادر کلان خود را در بروار روبرو در این سرای. درها و دریچه ها و روزن ها به اندازه ای است که آفتاب گرم و مهربان زمستان تا کنج اطاق می کشاند و به گونه ای است که در تابستان برتف گرما راه می بندد. خشتش را از خاک همانجا زده اند و درکوره های کنار همان شهر پخته اند. گچ و آهکش را از سنگ کوهپایه های نزدیک فراهم کرده اند و در روزنش را از دار و درخت های پیر و خشکیده ای که دیگر امیدی به بارآوری آنها نبوده است ساخته اند و برای اینکه ناگزیر به بریدن درخت نباشند، گهگاه روزن ها و گلجام ها و جامخانه ها را با زه سفالین و گچین و جام ها و پاره شیشه های بومی آراسته اند که هم روشنایی می گیرد و هم در برابر روشنایی، پرده ای پر رنگ و نگار می شود و چشم به راه ننشسته اند که شیشه اش را از فرنگ و چوبش را از هند بیاورند. از هرچه خود داشته اندو یا هر آنچه به آسانی در دسترسشان بوده است، خانه ای برای خود و در خور زندگانی خود ساخته اند.

🔹 دکتر محمد کریم پیرنیا، ۱۳۵۹ (با تلخیص)

🌐 RozanMag.com
📝 @rozanmag