تکنیک های رفتار با لجبازی کودک سه ساله

✅با لحن مناسب صحبت کنید.

سه سال اول زندگی کودک دوران حیاتی اوست. مغز کودکان در این مرحله در حال رشد، یادگیری و ذخیره اطلاعات جهت بکارگیری آن‌هاست. در سه سالگی ممکن است بسیاری از رفتارهای کودک لجبازانه یا بی‌ادبانه به نظر آید، اما باید دانست که این رفتارها بخش طبیعی فرآیند یادگیری درباره علت و معلول‌هاست.

زبان و لحن صحبت شما برای کودک سه ساله تان معانی مختلفی دارد. او به راحتی لحن صحبت شما را یاد می‌گیرد و تقلید می‌کند. شما شاید گاهی ازین رفتار لجبازانه و تقلید کودک سه ساله خسته شوید و کنترل‌تان را از دست بدهید. در این مواقع نباید از زبان توهین‌آمیز و نامناسب استفاده کنید، زیرا کودک سه ساله با تقلید از شما به همان شیوه پاسخ خواهد داد و زمینه لجبازی بیشتر فراهم می‌شود. صمیمانه و با آرامش با او حرف بزنید تا کودک هم یاد بگیرد محیط خانه محل آرامش و احترام است.کنترل خود را از دست ندهید.
در برخورد با کودک لجباز سه ساله تان صبورانه با او حرف بزنید و آرامش‌تان را از دست ندهید. برای کنترل و رفتار مناسب با کودک لجباز سه ساله خود مانند او فکر و رفتار نمایید. با داد و فریاد فقط لجبازی او را شدت می‌بخشید.

✅در برابر لجبازی کودک سه ساله زیاد پیگیر نباشید.

کودکان لجباز سه ساله را دست کم نگیرید، او بهتر از هر کسی شما را می‌‌شناسد و می‌‌داند چه مواقعی و در چه شرایطی به شما واکنش نشان دهد. با توجه بیش از حد شما به کودک سه ساله مسائل و مشکلاتش حل نخواهد شد. اگر برای هر چالشی او را بازجویی‌کنید و سوالاتی مثل «چه اتفاقی افتاده، چرا ناراحتی؟» را بکار ببرید، لحن پرسشگر شما او را بیشتر به لجبازی می‌کشد. از این رو هر بار که قشقرق به پا کرد پیگیر نباشید، کمی او را تنها بگذارید و مطمئن باشید بعد از مدت کوتاهی او حالت عادی برمی‌گردد. به ویژه مادران باید این هنر را خوب یاد بگیرند، زیرا آنها بیشتر با کودک برخورد دارند.

✅ به او نشان دهید که درکش می‌کنید.

معمولا کودک لجباز سه ساله بسیار عاطفی و حساس است. وقتی رفتارهای لجبازانه انجام می‌دهد، در حقیقت از نگاه و برخورد شما می‌ترسند. اگر کودک لجبازی سه ساله دارید سعی کنید به او نشان دهید که به او اعتماد و ایمان دارید و هر چیزی که راجع بهش صحبت می‌‌کند را باور می‌کنید. نادیده گرفتن صحبت‌های کودک و عدم اعتماد به او اشتباه بزرگی است. با برقراری ارتباط مناسب و درک کودک، می‌توانید عواطف، احساسات و علت لجبازی کودک سه ساله تان را بهتر درک کنید.به رفتارهای نامناسب‌اش واکنش نشان دهید
واکنش به رفتار نامناسب به معنای فریاد بر سر کودک نیست. نه داد بزنید و نه به خاطر دوست داشتن بیش از حد کودکتان، عملکرد غلط و اشتباهاتش را نادیده بگیرید. اگر نادیده بگیرید کودک تحریک می‌شود تا آن اشتباه را دوباره انجام دهد. شما باید هنگام رفتارهای نامناسب کودک، فوراً و به روش مناسب بفهمانید کارش اشتباه است تا کودک سه ساله به خود اجازه ندهد آن را در خانه یا خارج از خانه تکرار کند. اگر امروز به رفتارهای نامناسبش واکنش نشان ندهید در آینده بسیار پشیمان خواهید شد.

✅ در مواقع لزوم بی‌‌اعتنایی کنید.

بعضی کودکان لجباز سه ساله عادت دارند که واکنش‌های نامناسب و خشن از خود نشان دهند و گاهی ممکن است ازروی لجبازی به حرفتان هم گوش ندهند و عصبانیتتان هم برایشان مهم نیست. هر موقع متوجه لجبازی او شدید، با صحبت و درخواست انجام کاری حواسش را از لجبازی پرت کنید.

عشق و علاقه خود را به او نشان دهید و مهم‌تر اینکه طوری به او اهمیت بدهید که احساس کند یک کودک خاص در خانواده است. باید بدانید گاهی بعضی رفتارها و موقعیت‌ها موجب لجبازی او می‌شوند. سیاست نادیده گرفتن لجبازی کودک سه ساله روش بسیار خوبی برای خلاص شدن از لجبازی اوست.
@roozbeh_school

دائم واژه ای امیدوارکننده به دیگران اهدا کنید
نه تنها احساس بهتری خواهید داشت
بلکه شخصیت مثبت خود را نیز قوام بیشتری خواهید بخشید.
ساکت نشستن را تمرین کنید.
به ندای درونتان گوش کنید
یاد بگیرید که احساساتتان را تخلیه کنید.
هرگز احساسات‌تان را سرکوب نکنید و به درون نریزید. اندوه‌های خود را با آدمی قابل اطمینان مطرح کنید.
به خاطر داشته باشید که احساساتی که بیان شده اند
دیگر به همان اندازه گذشته ناخوشایند نیستند.
به خواسته قلبی تان بچسبید
اما چگونگی اتفاق افتادن آن را به خداوند بسپارید.

#جول_اوستین
@roozbeh_school

نام کتاب: در گوشی با والدین

فصل سوم : خشم و عصبانیت

بروز خشم در سنین مختلف

تا سن دو سالگی، کودک خشم خود را با دور انداختن اشیا، پرت کردن، گاز گرفتن، مو کشیدن و زدن نشان می‌دهد.
در حدود ۳ تا ۴ سالگی بیشتر از خشم کلامی استفاده می‌کند.
در سن ۵ یا ۶ سالگی آنها را از دیگران کناره می‌گیرند و اینطور خشم خود را به صورت نفرت و طرد کردن نشان می‌دهند.
والدین عزیز ، هیچ کودکی به خودی خود پرخاشگر نمی‌شود . این محیط است که علاوه بر تاثیرات ژنتیکی می‌تواند یک مسئله را ایجاد کند.
⚜در هر برخوردی که از کودکتان دیدید، اول به خودتان رجوع کنید و بپرسید چه کاری انجام دادم که این رفتار را در فرزندم مشاهده می‌کنم؟
و یا چرا فرزندم حالت پرخاشگری و خشم دارد؟
چرا از من کناره گیری می‌کند و یا در مواقعی دوست دارد با فریاد به آزار و اذیت قدرتش را نشان دهد؟

چند مورد از مهمترین علت‌های خشم در کودکان:
۱. کودکی که به علت نقص‌هایی در جسم و اندام حرکتی خود قادر نیست مثل دیگر هم سن و سالانش فعالیت کند و فکر می‌کند دیگران به او نگاه ترحم آمیز دارند.

۲. ایراد گرفتن دائم از آنها

وقتی فردی کاری را انجام می‌دهد اگر شخص دیگری مدام به او غر بزند و تلاش کند که آن را از کارش منصرف کند، باعث ایجاد ناخوشایندی در رفتار او می‌شود. حال به این موضوع فکر کنید این رفتار در رفتار کودکتان که صبر کمتری دارد چه تاثیری می گذارد؟

۳. مقایسه نامناسب بین کودکان
یکی از بدترین کارهایی که والدین می‌توانند با استعدادها و توانایی‌های فرزندشان انجام دهد این است که آنها را با دیگران مقایسه کنند. عده‌ای فکر می‌کند اگر این کار را انجام دهند باعث انگیزه می‌شود و فرزندش آن شخص را الگوی خود قرار می‌دهد، در صورتی که این باور کاملاً غلط است. با این کار شخصیت و توانایی‌های فرزندتان را زیر سوال می‌برید و غافل از اینکه فرزندتان علاوه بر اینکه در خود می‌شکند، همیشه نسبت به شخصی که با آن مقایسه شده است حس خشم و ناخوشایندی دارد.

۴. جلوگیری از فعالیت‌های کودک که موجب ناکامی او می‌شود.
وقتی کودکی دوست دارد کاردستی درست کند و با آن خلاقیت خود را نشان دهد، والدین به علت نداشتن حوصله خودشان سریع دست به کار می‌شود و یا کلاً مانع انجام این کار می‌شوند از ترس اینکه خانه کثیف می‌شود یا مهمان می‌آید و غیره کودک را با ناکامی در خواسته‌اش مواجه می‌کند.
بهتر است در منزل ساعتی را برای فعالیت کودکان اختصاص دهید به طوری که آنها بتوانند آزادانه خلاقیت خود را حتی با استفاده از ساده‌ترین وسایل به نمایش بگذارند.
@roozbeh_school

نام کتاب: در گوشی با والدین
فصل سوم : خشم و عصبانیت
نویسنده : فاطمه سادات رایگانی و علی کربلایی
✨✨✨✨✨✨
دلایل ایجاد خشم در فرزندان
۵. آزار و اذیت

آن کودکی را تصور کنید که در یک مهمانی می‌خواهد برای خود یک میوه را پوست بکند،  دایی این بچه برای شوخی با او میوه را از دستش می‌قاپد و هوا می‌اندازد و یا پشت وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند، باعث عصبانیت زیاد کودک می‌شود ، زیرا هنوز به این مرحله نرسیده است که بتواند مفهوم شوخی را متوجه شود و یا از خودش دفاع کند و این کار شما را آزار دادن تلقی می‌کند .

۶. نصیحت پی در پی

اگر شما یک فرد بالغ را هم مدام امر و نهی کنید و بخواهید در کارهایش به او توضیح دهید و از او توضیح بخواهید و او را مدام نصیحت کنید ، بالاخره کاسه صبرش لبریز می‌شود و با شما برخورد جدی خواهد داشت، 
پس از او چه انتظاری دارید؟
✨نصیحت کردن باید به جا و غیر مستقیم باشد و نباید در بعضی از مواقع به صورت مستقیم به موضوع اشاره کرد،  زیرا دیگر بعد از چند بار تکرار کردن اثری نخواهد داشت.

۷. الگوپذیری کودکان از اولیا
از آنجا که کودکان با والدین همسان سازی می‌کنند اولین الگوی هر کودکی نزدیک‌ترین افراد یعنی والدین او هستند و رفتار آنها را فرا می‌گیرد.

۸. تضادهای درونی
گاهی کودک در حالت دوگانگی و تضادهای درونی قرار می‌گیرد و بر سر دوراهی یا چند راهی می‌ماند، این حالت در آنها استرس اضطراب تشویش و تا خشم ایجاد می‌کند
مثلاً کودکی که دوست دارد با دوستانش در پارک بازی کند و از طرفی هم مشق های مدرسه‌اش را ننوشته و یا اینکه دوست دارد به همراه پدرش به خانه عمو برود و در همین حال دلش می‌خواهد با مادرش در منزل بماند و کارتون مورد علاقه‌اش را تماشا کند،
شاید این موارد به نظر ساده بیایند اما بهتر است به کودکان خود با برنامه ریزی کمک کنیم که مدت طولانی این حالت را تجربه نکنند.

۹. خشونت در مدرسه
خشونت در مدرسه به این شکل صورت می‌گیرد که وقتی کودکی توسط دانش آموز دیگر مورد تمسخر قرار می‌گیرد به دلایل ظاهری همچون پارگی لباس و مواردی از این قبیل ...
یا وقتی توسط دانش آموزان دیگر کتک می‌خورد و قادر به دفاع از خودش نیست.
وقتی اشیا و  وسایل و یا پول خود را گم می‌کند و یا فراموش می‌کند آنها را همراه خود بیاورد.
وقتی کودک افت تحصیلی پیدا کرده است و توسط معلم یا اطرافیان با دانش‌آموزان سطح بالاتر مقایسه می‌شود.
وقتی معلم با دانش آموز رفتار مناسبی ندارد.

این موارد موارد جزئی هستند باید در هر زمان به رفتار کودک دقت کرد و گام به گام با صبر و حوصله موانع را همراه با خودش برطرف کرد. اگر این موانع برطرف نشوند آثار و نتایج روحی و روانی و جسمی به بار می‌آورند.
از جمله نتایج مربوط به بیماری جسم مانند افزایش قند خون ، بالا رفتن ضربان قلب و فشار خون ، سردرد و ناراحتی‌های معده و گوارشی و مشکلات پوستی این بیماری‌ها تحت تاثیر مشکلات پیش آمده از روان است.
سعی کنیم از مشکلات روانی پیشگیری کنیم.
@roozbeh_school

تکنیک های رفتار با پرخاشگری نوجوانان

با نوجوان خود به عنوان یک کودک رفتار نکنید
زمانی که کودکان به یک نوجوان تبدیل می شوند، والدین اغلب از روش های فرزندپروری دوران کودکی فرزند خود بهره می گیرند.

🟥اگر مراقب نباشید، ممکن است همچنان با نوجوان خود طوری رفتار می کنید که گویی او یک کودک است، در حالی که او واقعاً در آستانه بزرگسالی است.

🟥اگر مانند دوران کودکی با نوجوان خود رفتار کنید، او احتمالاً عصیان می کند و خشم بیشتری نشان می دهد.

🟥سعی کنید نوجوان خود را بزرگسالی ببینید که فاقد تجربه است. در این صورت سعی کنید یک مربی برای نوجوان خود باشید.

🟥اگر می خواهید نوجوانتان از پتانسیل خود حداکثر استفاده را ببرد و بر مشکلات خشم خود غلبه کند، این تغییر روش فرزندپروری حیاتی است.
مهارت های حل مسئله را آموزش دهید
به نوجوان خود کمک کنید تا مهارت های حل مسئله را بیاموزد. پرخاشگری در نوجوانان اغلب زمانی به وجود می آید که با مشکلی مواجه می شوند و نمی توانند راه حل سازنده ای برای مقابله با آن بیابند.

مشکلاتی نوجوان شما را عصبی می کند می تواند مانند موارد زیر باشد:

🔹🔹همکلاسی ها در مورد نوجوان شما غیبت می کنند
🔹🔹معلمی که نوجوان شما را آزار می کند
🔹🔹نوجوان شما قادر به انجام تکالیف مدرسه نیست

☝☝اگر نوجوان شما فاقد مهارت های حل مسئله باشد، احساس درماندگی می کند. در نتیجه، او ممکن است از روی درماندگی به شدت عصبانی شود.

☝☝نوجوان شما به جای احساس ناامیدی و درماندگی، باید بتواند گام های مثبتی برای غلبه بر مشکلش بردارد.
عوامل پرخاشگری نوجوانان را شناسایی کنید
مسائلی که نوجوانتان را تحریک به پرخاشگری می کند، درک کنید. به نوجوان خود کمک کنید تا عواملی که باعث عصبانبت او می شوند را شناسایی کند.

🔔🔔نوجوانان معمولاً از اینکه چه چیزی باعث واکنش های عاطفی آنها می شود، آگاهی ندارند. بنابراین مهم است که نوجوان خود را تشویق کنید تا درباره مسائلی که باعث خشم او می‌شود فکر کند.

آیا اگر کسی در مورد ظاهر نوجوانتان نظری دهد، پرخاشگر می شود؟ یا اگر احساس کند شخصیتش زیر سوال رفته است؟ عصبی می شود!!

🔔🔔این خودآگاهی به او این امکان را می دهد که مسائل عمیق تری را که جرقه خشم او را روشن می کند، شناسایی کند. سپس او می تواند آگاهانه روی حل این مسائل کار کند.
@roozbeh_school

بین خودشیفتگی و خودکم‌بینی یک منطقه امنی است به اسم خودباوری که تحقق و حفظش سخت است. ولی یادمان باشد بزرگترین سرمایه‌گذاری انسان روی خودش است.
خودباوری احساس باارزش بودن است و قطعا ارزشش را دارد به خاطرش تلاش کرد.
@roozbeh_school

توصیه‌های درمانی برای مقابله با خشم کودکان

✨استفاده از روش آرمیدگی

روش‌های ساده آرمیدگی مثل تنفس عمیق و آرامسازی ذهن می‌توانند در کاهش احساس عصبانیت کمک کنند.

✨ ورزش کردن :
ورزش به خصوص در فضای باز نه تنها به سلامت جسم کمک می‌کند ، بلکه باعث تسکین اعصاب و سلامت روان می‌شود. در نتیجه ورزش مداوم، باعث از بین رفتن غم، افسردگی و اضطراب و افزایش عزت نفس و شادابی و سرزندگیست.

✨تغییر محیط : بعضی اوقات عوامل محیطی اجتماعی محرک خشم و ناراحتی را ایجاد می‌کنند.
در این گونه موارد بهتر است محیط را به همراه فرزندتان ترک کنید.
می‌توان به کودک آموزش داد که در مواقع خشم، کارهای مورد علاقه‌اش را انجام دهد مثل نقاشی یا آب بازی ...

✨به بچه‌ها توضیح دهیم که هنگام خشم چه کارهایی می‌توانند و چه کارهایی را نمی‌توانند انجام دهند.
مثلاً به او بگوییم می‌دانم الان عصبانی یا ناراحت هستی! اما تو حق نداری خواهرت را کتک بزنی!

✨در هنگام خشم رفتار خودتان را مثال نزنید، بلکه درباره احساسات او صحبت کنید، و به او بگویید می‌تواند جور دیگر بدون اینکه فریاد بزند احساسش را بیان کند !
همین مسئله باعث می‌شود ذهنش از موضوع اصلی که خشم و نفرت است، دور بماند.

✨در هنگام خشم کودک را کوچک حقیر و مسخره جلوه ندهید.
وقتی کودک خشمگین است از خندیدن به او و گفتن جملاتی مانند " مرد به این بزرگی! خجالت داره " یا " وقتی عصبانی هستی، چقدر زشت می‌شوی ! "بپرهیزید.
در این هنگام از سخنرانی‌های طولانی و نصیحت‌های آزاردهنده دوری کنید و بگذارید کودک حرف‌هایش را بزند.

✨برای عصبانیت قانونی داشته باشید.
بیشتر خانواده‌ها قوانین نانوشته‌ای درباره عصبانیت دارند که می‌گوید (کدام رفتارها قابل قبول و کدام یک غیر قابل قبول هستند؟)
برخی خانواده‌ها اهمیتی نمی‌دهند که درب اتاق به هم کوبیده شود یا صدا بالا رود. برخی از خانواده‌ها نیز تحمل این رفتار را ندارند.

✨قوانین خانه‌تان را بازگو کنید و انتظاراتتان را در آن مشخص کنید .
مواردی مانند ممنوعیت پرخاشگری فیزیکی توهین و فحش و تخریب اموال را در قوانین لحاظ کنید تا کودک بداند که نمی‌تواند در هنگام عصبانیت اشیا را پرت کند بشکند و یا با زبان و اعمالش افراد را ناراحت کند.

✨مهارت‌های مقابله سالم را بیاموزید. کودکان نیاز دارند راه درست برخورد را با خشمشان را بیاموزند. به جای اینکه به آنها گفته شود برادرت را نزن! به او توضیح دهید زمانی که عصبانی است می‌تواند چه کار کند!
مثلاً به او توضیح دهید که دفعه بعد اگر عصبانی شدی حرف بزن یا وقتی از دست دوستت عصبانی هستی در آن لحظه از او دور شو! همچنین می‌توانید از او بپرسید به نظرت به جای کتک زدن دوستت چه کار دیگه‌ای می‌توانستی انجام دهی؟
با این کار به کودک کمک می‌کنی تا تصمیم‌های مناسب‌تری را جایگزین خشونت فیزیکی کند.

با رعایت اصول بالا می‌توانید خشم و عصبانیت کودک را از همان ابتدا کنترل کرده و به او آموزش‌های صحیح و لازم را بدهید.

@roozbeh_school