من نظرم با آقای پاول یکی نیست ولی. گفته ما خوب مدیریت کردیم ولی همچین خبری هم نیست.

روزی ده نفر عضو چنل میشن که بیان تو کامنت ها چرت و پرت بگذارن.
پروفایل هاشون نامناسبه، بیو هاشون لینکه به صفحات « فقط طرفدار » و اینا.

اگه عضویت تو گروه بدون approve رو اجازه بدم، خودتون می‌بینید.

راننده اسنپ امروزم گفت «چون دختره خوشگله که تو خیابون براش بوق زدم، سوار نشد، تو رو کنسل نکردم».

خانم هرجا هستی خدا خیرت بده😂

از تامین اجتماعی بزرگتر هم داریم؟ با چند ده میلیون کاربر وضعیت UXش اینه؟😂

من می‌دونستم اسکرول کردن چیز بدیه، همچنین می‌دونستم با ترشح دوپامین باعث میشه علاقه‌ام به چیزهای دیگه کم بشه. ولی الان دوتا چیز جدید درباره‌اش یاد گرفته.
۱. اسکرول کردن به اندازه قمار کردن اعتیادآوره.
۲. کسایی که در روز بیشتر از دو ساعت اسکرول می‌کنن سی و پنج درصد کنترل کمتری روی ایمپالس‌های قشر پیش‌پیشانی‌شون دارن.

قشر پیش‌پیشانی نقش مهمی در تصمیم‌گیری داره و وقتی کنترلتون رو روی این بخش از دست بگیرین در تصمیم‌گیری به مشکل می‌خورین.

به‌ نظر میاد اسکرول کردن یکی از‌ چیزهای ترسناک‌ در دنیاست.

نکته‌ای که از اتاق فرمان اشاره کردن اینه که معلومم نیست اندازه قمار اعتیادآور باشه.
ولی نکته این پست این بود که به خودمون بیایم

https://youtu.be/-NJO1aC5VbI?is=75W_Zg5HhCmwpdAI

نظر شما چیه عزیزان

روز جهانی دوست‌داران کتاب مبارک به همه‌ی ماهایی که با دیدن کتاب‌فروشی سرعت راه رفتن‌مون کم می‌شه، با بوی کتاب نو حال‌مون خوب می‌شه و هنوز معتقدیم «فقط یه کتابِ دیگه!» جمله‌ایه که هیچ‌وقت نباید به خودمون اعتماد کنیم وقتی می‌گیمش!

روز شما که دلتون نمیاد زیر جمله‌ها خط بکشید و روی کتابتون حساسید

روز شما که یک عالمه پی‌دی‌اف و کتاب‌های نخونده دارید و بازم میپرید کتاب می‌خرید

روز شما که از خیلی چیزهاتون زدید تا کتاب بخرید

آها اینم بگم روز شمایی که عاشق اینید بعد از خوندن کتابتون برید تو goodreads راجبش ریویو بنویسید و ریویوهای بقیه رو بخونید

اون سابقه کاری که پول نمی‌داد ولی قرار بود برام رزومه بشه رو از رزومه‌م حذف کردم.

ده درصد آدم واقعی‌ای که می‌خوندین رو [اشتباهی] فراموش نکنین
—————————————————————————-

دیروز با دوستم گپ جالبی داشتم. ازم پرسید که سخنرانی کوری دکترو رو گوش خواهم داد یا نه و من گفتم که اصلا خبر ندارم سخنرانیش است. و بعد مشکلی اصلی رو فهمیدم:

من مدتی است که فقط چیزهایی که الگوریتم‌ها بهم نشون می‌دن رو می‌خونم.

تا حدی بد هم نیست چون الان وقعا الگوریتم‌ها (و تجمیع نظرات انسانی) در حوزه‌هایی که من دنبال می‌کنم به خوبی می‌فهمن من چی برام جالبه و بخش زیادی از نظراتشون کاملا درسته و پرفرمنس خوندن من رو بالاتر می‌برن. من قبلا حدود ۲۰ تا سورس مختلف رو روزانه می‌خوندم که گاهی هر کدوم ۱۰۰ خبر داشتن و انتخاب اینکه دقیقا می‌خوام کدوم رو بخونم کار سختی بود. کلی تیتر رد می‌کردم تا به تیترهای مورد علاقه‌ام برسم. من اینها رو توی فید‌‌ریدرها می‌خونم. مثلا گودر مرحوم یا فیدلی یا بقیه. اونجا حدود ۱۰۰ سایت داشتم که دنبال می‌کردم که شاید ۲۰تاش منابع اصلی خبری‌ام بودن و ۵۰ تاش دوستان و آدم‌هایی که دوست داشتم هر چیزی که می‌نویسن رو بخونم. شامل دوست‌های صمیمی و آدم‌هایی مثل کوری دکترو یا بروس اشنایر.

اما اتفاقی که افتاده اینه که حالا که خبرهام رو به خوبی از منابع مبتنی بر الگوریتم (مثل ردیت، هکرنیوز، اسلش دات، …) می‌گیرم و راضی هستم، دیگه کمتر و کمتر به فیدهام سر زده‌ام و بدون اینکه بدونم اون ۱۰٪ خوندن که مبتنی بر آدم‌هایی بودن که دوست داشتن دنبالشون کنم رو دارم از دست می‌دم.
و تازه این همه ماجرا نیست.

بخشی از اون ۱۰٪ اول توی فیسبوک می‌نوشتن و بعد توییتر و بعد اینستاگرام و … ولی همه این‌ها کم کم تبدیل شدن به همون انباری الگوریتمی و من دیگه الزاما همه نوشته‌های فلانی رو نمی‌دیدم. فلانی ها هم اکثرا وبلاگ‌ها و جاهای شخصی‌ای که توش بودن رو ول کردن و .. و حالا برای اینکه ۹۰٪ کانتنت طول روز من از جاهای «بهینه‌تر» میان، یادم رفته اون ۱۰٪ رو شخصی دنبال کنم و حالا می‌خوام دنبال کنم. بخصوص که توی دنیای جدید کمی راحتتره. می تونین به ایجنت بگین هر روز فلان فیدها رو بخونه و اگر مطلبی داشتن براتون بفرسته یا حتی به شیوه قدیم توی فیدلی اکانت بسازین و فقط آدم های شخصی ای رو دنبال کنین که اگر هفته ای یکبار هم اپ رو باز کردین، بیشتر از ۱۰ تا پست توش نباشه و کسی لابلای اخبار فله‌ای سایت‌ها گم نشه.

چیزی که بهش میگیم امید، گاهی انکار واقعیت تلخیه که روبه‌رورومونه. اگر امید رو کنار بگذاریم باید با اون حقیقت تلخ رو به رو بشیم.

منبع:
https://t.me/nedafalsafipsy/276

تصمیم گیری از نتیجه جداست.

ممکنه تصمیم به روش غلطی بگیریم و نتیجه خوبی بده
و ممکنه تصمیم به روش درستی بگیریم ولی نتیجه بدی بده.

مثلا ممکنه به خاطر تاس انداختن یه سهام رو بخریم و سود کنه، یا ممکنه با تحلیل خوبی یه سهمی رو بخریم و بیاد پایین.

حالا برای همین مهمه که ما چه وقتی نتیجه خوبی میگیریم چه نتیجه بد، بریم و تصمیممون رو تحلیل کنیم.

مثلا تیم فوتبال داریم و قهرمان شدیم، ولی این دلیل نمیشه که نریم ضعف خط دفاعشو برطرف کنیم!

نظرتون چیه؟