کتاب «بقا در شرایط بحرانی»

گردآوری و ترجمه: نولان

فایل PDF

این کتاب من که متنی و پی‌دی‌افه رو داشته باشید برای جنگ خارجی بعدی یا جنگ داخلی چندسال بعد، شاید به دردتون بخوره. هرچند که امیدوارم هیچوقت به دردتون نخوره.

این پیام مال چند ماه پیشه. منظورش جنگ الان بود.

همینم شد تقریبا 🫡

یه مقدار طنز تلخ به ذهنم میرسه بابت نتایج کنکور، این پایین می‌نویسم. امیدوارم جاج نشم.

۱. رتبه های کنکورم اومد، دانشگاهی که بمب‌بارون نشده باشه چی مونده؟

۲. مسیر کدوم دانشگاه ها کم شیبه و میشه با دوچرخه رفت‌و‌آمد کرد؟

۳. گرایش «کامپیوتر، بدون برق، بدون اینترنت» کجاها ارائه میشه؟

۴. مقاله‌های چاپ شده دانشگاه رو ول کن، کدومشون اینترنت داره؟ کدومشون پناهگاه داره؟

۵. استاد راهنمای کدومتون تلگرام داره، بگید همون دانشگاه بزنم.

۶. شهریه دانشگاه آزاد، چند گیگ اینترنت می‌افته؟

۷. خوابگاه دانشگاه‌ها بیمه‌‌ی جنگ هست؟

بازی Batman Arkham knight همش توی یک شب اتفاق می‌افته. ویلن‌ها شهر رو گرفتن و مردم عادی شهر رو تخلیه کردن. به جز اونا هم فقط نیروهای پلیس تو شهرن و دزد و خلافکارهایی که گروه گروه جاهایی رو برا خودشون گرفتن و خب طبیعتاً بتمن.

آسمون امشب من رو یاد اون انداخت.

ببخشیدا. من فکر میکردم صدای جنگنده اینطوریه. باور کنم رعد و برقه؟

.

اگر سخته دانلود کنید:

🗣 Ali Azimi
🎵 Farda Soraghe Man Bia (feat. Mohsen Namjoo)
#AliAzimi #MohsenNamjoo

آدم بدون غم
نمیشه راه بی پیچ و خم
نمیشه آرزوی کم، نداریم آرزو که کم
نمیشه خستم از کلامه قصار و راویانی
که قصد می کنند در شفای حال من
تاریکم، فردا سراغ من بیا
یک روز زیبا سراغ من بیا

(محسن نامجو)
امروز از هم گسستم
اگه بال و پر شکستمُ
به پرتگاه غم، رسیده گامهای من
چو غرق خاطراتمو
غریق بی نجاتمو
بی خواب و زابرا همو
طوفان حال من

تاریکم، فردا سراغ من بیا
یک روز زیبا سراغ من بیا
با لشگر غم میجنگم
با لشگر غم میجنگم

دست میزنم پا میزنم
دل رو به دریا میزنم
گاهی به پس، گاهی به پیش
گاهی هم درجا میزنم

آدم بدون غم
نمیشه راه بی پیچ و خم
نمیشه آرزوی کم
نداریم آرزوی کم

تاریکم، فردا سراغ من بیا
با روی زیبا سراغ من بیا
تاریکم …
با لشگر غم میجنگم
با لشگر غم میجنگم
با لشگر غم میجنگم
با لشگر غم میجنگم

🆔 @melobot

دفعه های پیش از رو این که اینترنت قطع میشد می‌فهمیدیم واقعا جنگه. این دفعه یه حالت نامشخصی داره چون نت از قبل قطع بود.

(من توی جنگ هم شروع کردم یه چیزایی نوشتن و الان به تشویق یکی از دوست های عزیزم تصمیم گرفتم منتشرشون کنم کم‌کم)

۱. مقدمه
خب باز برگردیم به این روش نوشتن در نوت گوشی. سری قبلی خیلی بهم کمک کرد و امیدوارم این دفعه هم همینطور باشه.
بعضی چیزها تو زندگی هست که اذیت کننده نیست در حالت عادی، ولی بدون ارتباط و دوست ها و اینترنت اذیت کننده میشه. با نوشتن اینطوری می‌تونم از کنارشون راحت تر بگذرم. اگه این متن به دستتون میرسه و می‌خونید متشکرم.

۲. لحاف ملا
نمی‌دونم ماجرای «دعوا سر لحاف ملا بود» رو شنیدید یا نه. یه ضرب‌المثله که وقتی به کار می‌ره که یه نفری که ربطی به ماجرا اصلی نداشته بیخودی ورود می‌کنه و یه ضرری می‌کنه این وسط.

ماجرایی که براش نقل میکنن اینه که یه شب داشته آماده می‌شده بخوابه، و میبینه از کوچه صدای دعوا میاد، فضولیش میگیره ببینه چی شده و در همون حال که لحاف دورش بوده می‌ره تو کوچه ببینه چه خبره. می‌ره و میبینه یه دزدی رو در حین ارتکاب به دزدی گرفتن، در همون لحظه دزده میاد فرار کنه و در حین فرار لحاف ملا رو هم می‌دزده که دست خالی نرفته باشه. ملا که ناراحت و مالباخته میشه برمیگرده خونه. زنش میگه چی شد و چه خبر بود؟ ملا میگه هیچی دعوا سر لحاف ملا بود.

سربسته بگم، واقعا امروز تو خونه دعوا سر لحاف من بود.

(امروز برمیگرده به زمان نگارش مطلب)

۳. پیش میاد؟

صبح تا شب چیزها خیلی تغییر می‌کنن، ولی آماده بودم براش. اما نمی‌دونم که در واقع آماده بودم یا اصلا خودم پیش آوردمش.
وقتی پیش میاد میبینی که پیش‌بینی میکردیش، اما نمیدونی، شاید هم پیش آوردیش.
صبح چیزی رو که به عنوان احتمال کم مطرح کردم، شب به شدت برام پیش اومد. و نمی‌دونم عمدی بود پیش آوردنش یا واقعا ناخودآگاهم میدونستم قرار هست پیش بیاد یا همیشه پیش نیومد و من حساس شدم. زندگی جالبه.

(به self fulfilling prophecy اشاره داره)

۴. سایت پادکست
دوستم بهم پیام داد و گفت روزبه سایت پادکستی که باز بشه داری؟
کاش که داشتم ولی هیچ کدوم از سایت ها کار نمی‌کنه. نمی‌دونم محتوای صوتی و خلاصه کتاب چطوری به کسی آسیب میزنه که سایت پادکست نباید کار کنه، مدتهاست که پادکست گوش نکردم، از حدود دی. چون بعد دی هم تقریبا حوصله هیچی نبود. این زمان بدون اینترنتی شاید فرصت خوبی بود برای یادگیری، ولی محتواهام به ویدیوهای تلسی و کتاب فیزیکی و سریال محدوده.

۵. گوشی
یه سال و نیم پیش با برنامه‌ریزی خیلی کم گوشی خریدم. امسال نسخه جدید همون گوشی که قیمت دلاریش همون بود رو میخواستم، ولی باید دو سه برابر کنار می‌گذاشتم تا بتونم بخرمش و چند ماه پس انداز.
روی سنوات و حقوق اسفند حساب کرده بودم. اما خبر اومد که از سنوات خبری نیست و حتی حقوق رو هم کامل ندادن بهم.
یادمه زمانی که دبیرستانی بودم با پول تو جیبی و فروش لوازم قبلیم می‌تونستم پرچمدار بخرم. کامپیوتر گیمینگ خریدم، گوشی خریدم، تبلت خریدم، ولی الان برای فقط گوشی باید اینطوری برنامه‌ریزی کنم و حتی موفق نشم.
پول‌توجیبی با برکت تر از حقوق.

۶. ما مردمان ساده
ما مردمان پیچیده‌ای نیستیم، ما اهل تشدید مشکلات هستیم. زمانی که زمزمه جنگ می‌شود می‌رویم آب معدنی بطری می‌خریم انگار قرار است آتش جنگ را خاموش کند، زمانی که جنگ می‌شود میرویم بنزین می‌زنیم، وقتی منبع نفتی را می‌زنند هم نمی‌فهمیم باید دقیقا چیکار کنیم و احتیاطا بنزین را می‌زنیم.
و اما بانک. زمانی که باید حقوق بگیریم بانک ها یهو بسته می‌شوند. یکی می‌گوید هک شده یکی می‌گوید به دلیل حمایت از هزینه های جنگ! و ما نمی‌دونیم در نبود بانک باید چیکار کنیم دقیقا. صف بنزین نیست که هجوم ببریم. من بین کارت های دیگرم که کار می‌کرد چند تا انتقال وجه بیخودی دادم تا سهم خودم رو در تشدید مشکلات انجام بدم و «مدیریت نقدینگی» انجام بدم.

۷. انفجار من
بعد از ایده موفق برق من که بهمون می‌گفت چه زمانی برق قطع میشه، به این فکر کردم که کاش می‌تونستیم زمانی که بمب یا موشک به سرمون میخوره رو هم بدونیم، اونطوری می‌تونستیم تنظیم کنیم که در زمان مناسب در جای مناسب باشیم و الکی برای زنده موندن تقلا نکنیم.
توی کتاب روانشناسی اگزیستانسیال، یالوم می‌گفت ۴۰+ درصد افرادی که از مرگ برمی‌گردن نگاهشون به زندگی عوض میشه و درصد خیلی زیادیه. فکر کنم ما همه مردم ایران هم همینطور.