در همین زمینه این ویدیو هم دوست داشتم از «مدرسه زندگی فارسی».
مثالش اینه که میگه «مغز فقیر من خواب فراری دید ولی داخلش شبیه پراید بود»

https://www.youtube.com/watch?v=kFEY4MdkNaM

باید گریست در غمِ شهری که اندر آن،
مشتی اسیر، گریه به آزاده‌ای کنند!

#حسین_جنتی
40 روز🖤

مواجهه‌ی واقعی با "فقدان" و "حقیقت مرگ"، از چهلم شروع می‌شه.

مراسم‌هایی مثل سوم و هفتم و چهلم (به زمانبندی‌ها و ریتمش دقت کنید)، ساختاری داربست‌مانند پيرامون داغدیده‌ها ایجاد می‌کنند تا شخص، فرونریزه. به‌واسطه حمایت بیرونی و تن سپردن به مراسم، بازمانده‌ها از طوفان اولیه و شوک، عبور می‌کنند.

اما بعد از چهلم، سوگواری وارد فاز دیگری می‌شه. اون حمایت بیرونی معمولا کمتر می‌شه و هر کس به زندگی خودش برمی‌گرده‌. گودال عظیمی که مرگ در وسط خانواده‌ ایجاد کرده، ناگهان ظاهر می‌شه. همیشه قاعده همین بوده و خواهد بود. شخص سوگوار ممکنه حس کنه "انگار فقط من تنها شدم". اگرچه نمی‌شه با واقعیات جنگید، شاید بهتر باشه سوگواران رو تنها نذاریم و دستکم جویای حالشون باشیم طوری که بدونند "در ما هم چیزی تغییر کرده".

#معین_دهاز
@nabayad_m

تقویم یادآوری کرد که امروز سالگرد فاجعه ریلی قطار نیشابور هم هست. ۲۹ بهمن ۱۳۸۲
جزئیاتش اینقدر عجیبه (که البته امروزه هیچی عجیب نیست) که توضیح نمی‌دم خودتون برید بخونید.
ولی خلاصه اینه که یه قطار شامل مواد منفجره راه میفته و میره و یه جای دور از شهر از ریل خارج و منفجر میشه و با این که دور از شهر بوده کلیی کشته و زخمی میده و حتی روستاها تخریب میشه. حتی زلزله هم ثبت میشه. اندازه ۱۸۰ تن TNT گزارش کردن خسارتشو!

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%86%D9%81%D8%AC%D8%A7%D8%B1_%D9%82%D8%B7%D8%A7%D8%B1_%D9%86%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B1

آدما سال ها از ربات ها و هوش مصنوعی میترسیدن و انواع فکر ها رو کردن و فیلم ساختن. به نظرم حالا رسیدیم به نقطه‌ای که میتونه خیلی از اونا اتفاق بیفته یا نیفته. می‌شه راحت جلوش رو گرفت با این که یه کامپیوتر با دسترسی به همه‌ی زندگیمون رو بهش ندیم ولی مردم چیکار کردن؟ دسترسی رو دادن و میدن. =))

https://www.youtube.com/watch?v=11sxky4vTcs

این چه جور کلاه برداری ایه بچه ها؟
من اصلا واسه این شغله اپلای نکرده بودم، اسمم هم نمیدونن به نظر :)))

📌 مدیریت برخورد با بحران

6:53 آیا گفتن "آرام باش" تاثیری در کاهش استرس دارد؟
10:27 مشکلات نرم افزاری را جدی بگیرید.
12:01 ارزش دهی و اعتبار
14:04 خطای نفی هیجان و پردازش گرم
14:37 امتناع از پزشکی سازی و احتیاط در ارائه خدمات پزشکی و روانشناختی
16:51 به چرا فکر نکن،به چه فکر کن!
18:56 احساس تعلق گروهی
22:17 مواجه شدن هیجانی در مقابل هیجانی شدن شناختی
24:55 مواجهه عاطفی
29:29 منتقد درون
34:05 ژرف اندیشی
36:38 ادراک درونی

📅 ۹ بهمن ۱۴۰۴،دانشگاه تهران

🆔 دکتر آذرخش مکری | آرشیو

اون قسمت مواجهه عاطفی خیلی برام جالب بود. به نظرم یه دلیل این که روابط long distance کار نمیکنه یا خیلی سخته هم همینه.
24:55

نظرتون چیه؟ :))🤝

این رو البرز چند وقت پیش درست کرده و منتشر کرده و انگار خیلی ویو گرفته. گفتم شما هم ببینید.

بامزه بود.
بنابراین زین پس عکس برنامه نوتتون رو بفرستین 😂✌️

اگه اینترنت درست حسابی دارید اینو ببینید.
مصاحبه قیاسی با بهزاد عمرانی


https://youtu.be/mV2zZfF1OCU?si=FPjiT6rJwjUW6M2W

فاصله زمین تا زحل هر چقدر هم باشه، آیا تو طعم پیتزا تاثیری داره؟ ✍️✍️✍️😂

تو مهندسی نرم‌افزار یک اصطلاح بین خودمون داریم که «اگه ارور جدید پیدا کنی، اینم خودش یه جور پیشرفته».

شما گاهی داری کد می‌زنی، یه ارور پیدا می‌کنی که مثلا می‌گه خط پنج خرابه. می‌افتی به جونش که درستش کنی. هی کد رو تغییر می‌دی، راه‌حل امتحان می‌کنی، خط پنج رو یه جور دیگه می‌نویسی. ولی ارور ثابت می‌مونه: خط پنج خرابه.
چهل ساعت بعد، در حالی که اون‌قدر سر به کی‌برد کوبیدی که جای کی‌برد روی پیشونیت و جای پیشونیت روی کی‌برد مونده، راه‌حل هزارم رو امتحان می‌کنی و ارور تغییر می‌کنه: خط هشت خرابه.

کدت همچنان خرابه، کار نمی‌کنه، نیازمند تعمیره. ولی ارور تغییر کرده و از منجلاب قبلی در‌اومدی. واسه همین، این خودش پیشرفته.

بعضی وقتا واقعا زندگی تو شرایطی نیست که بگم «این مشکل هم حل شه، بعدش دیگه فقط شادی شادی شادی». بعضی وقتا واقعا تنها نوری که ته تونله، اینه که «از این باتلاق درآم بیفتم تو باتلاق بعدی، اینم خودش پیشرفته».

و این‌گونه‌ست که من هنوز خودمو از پنجره جایی پرت نکرده‌م پایین. چون ارور جدید هم خودش یه جور پیشرفته.
[چایی‌اش را هورت می‌کشد]