روژاوا نیوز

پێش کەشتان بێت🌹
بە کاتی باران 🌺

⤵️⤵️⤵️
https://t.me/rojava_k

❤28👏3👍1🤬1

2.43K views15:19

حکایتی بسیار آشنا
راه‌راه‌های قدیمی و گلهٔ تازه‌نفس

در دشت پهناور «ساونای زیبا»، دو گلهٔ گورخر از نسل‌های قدیمی زندگی می‌کردند:
گلهٔ سرخ‌راه و گلهٔ خاکی‌راه.
هردو گله سال‌ها بود که با هم رقابت داشتند؛
بر سر آبگیر، بر سر علف تازه، حتی بر سر سایهٔ یک درخت خشکیده هم دعوا می‌کردند،شب و روز کارشان ناسزا گفتن به همدیگر بود.
جنگ و جدلشان برای همهٔ حیوانات دشت عادی شده بود.

اما یک روز اتفاقی تازه رخ داد.

از سوی کوه، گله‌ای جوان وارد دشت شد؛
گله‌ای کوچک اما منظم، که راه‌راه‌هایشان روشن‌تر بود و قدم‌هایشان آرام‌تر.
آنها نمی‌خواستند آبگیر یا علف کسی را بگیرند؛ فقط آمده بودند تا راهِ تازه‌ای برای زیستن معرفی کنند
و دربارهٔ شیوه‌های بهتر چرا و امنیت حرف بزنند.

اما همین «حرفِ تازه» برای گله‌های قدیمی خطرناک‌تر از هر شیر و کفتاری بود.

گلهٔ سرخ‌راه که هر روز دم‌به‌دم با خاکی‌راه دعوا می‌کرد، ناگهان ساکت شد.
گلهٔ خاکی‌راه هم سم‌ها را زمین گذاشت.
دو گلهٔ که سال‌ها دشمن هم بودند، در کنار هم ایستادند.

وقتی گلهٔ جوان خواست نقدی کوچک بر نحوهٔ چرا و تقسیم آب کند،گله‌های قدیمی با هم حمله کردند؛ نه با دندان و سم، بلکه با گردوخاک، هیاهو و ایجاد حلقه‌ای بسته که اجازهٔ نزدیک‌شدن نمی‌داد.

جالب اینجا بود که همین دو گله، چند ساعت بعد دوباره بر سر یک مشت علف خشک باهم جنگیدند،
اما هیچ‌کدام این را «مشکل» نمی‌دانستند.

یکی از گورخران جوان که از دور صحنه را نگاه می‌کرد،
آهسته به دوستانش گفت:

«نگاه کنید…
اینها تا وقتی فقط خودشان هستند، می‌جنگند.
اما همین که صدای تازه‌ای وارد میدان می‌شود، اختلافشان ناپدید می‌شود.
گاهی اتحاد، نه از روی دوستی،
بلکه از ترسِ تازه‌شدن است.»

گلهٔ جوان فهمید که برای راه‌یافتن در این دشت،
باید صبری بزرگ‌تر از سم‌های سنگین گله‌های قدیمی داشته باشد.
راهشان سخت بود، اما راهی که از دلِ حقیقت می‌گذشت، همیشه دیرتر، اما پایدارتر به مقصد می‌رسد.
🌺

⤵️⤵️⤵️
https://t.me/rojava_k

❤40👏7🤔7👍4🤬1

2.25K viewsedited 21:05