چرا نام حضرت على عليه السلام در قرآن نیامده است؟  

یکی از اصلی ترین شبهاتی که دشمنان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام به مذهب تشیع وارد می کنند، عدم ذکر شدن نام مبارک امیرالمؤمنین، حضرت علی علیه السلام در قرآن کریم است.

حضرت آیت الله العظمی سید محمد صادق روحانی در پاسخ به پرسشی در این زمینه به تشریح این موضوع پرداخته اند که در ادامه می خوانید:

پرسش: اگر امامت يکى از اصول دين است، پس اهميت آن از توحيد و نبوت و عدل و معاد کمتر نيست، پس چرا آشکارا وجوب آن در قرآن مطرح نشده است؟

پاسخ حضرت آیت الله العظمی  روحانی :

باسمه جلت اسمائه؛
 حديث غدير که شيعيان با آن امامت را اثبات مى کنند از نظر شيعه و سنى، مسلم و قطعى است زيرا هم از طرف شيعه و هم سنى به تواتر نقل شده است.
اين حديث آشکارا بيان داشته که پيامبر صلى الله عليه وآله على عليه السلام را به امر الهى به جانشينى خود منصوب نمود.
در عين حال، خداوند متعال در اين باره تأکيد نموده و تعهد کرده تا جان پيامبر صلى الله عليه وآله در امان باشد و در اثر اعتراض مردم به انجام اين کار گزندى به او نرسد.

ايرادى که بر جانشينى حضرت على عليه السلام وارد کردند اين بود که چرا آشکارا نام على عليه السلام در قرآن نيامده؟ ولى روشن شده که اگر نام مبارک حضرت على عليه السلام و امامان ديگر که از فرزندان او هستند در قرآن مى آمد، قرآن تحريف مى شد. و اين است راز عدم ذکر نام على عليه السلام و ائمه عليهم السلام در قرآن..; علاوه بر اين نقل صحيحى از ابى بصير است که گفت: «از امام صادق عليه السلام پرسيدم مردم مى گويند: براى چه نام على و اهل بيتش در قرآن نيامده است؟» امام صادق عليه السلام فرمودند: «به ايشان بگوييد حکم نماز بر پيامبر صلى الله عليه وآله نازل شد و خداوند تعداد رکعات که سه يا چهار باشد را معين نکرد و اين رسول خدا صلى الله عليه وآله بود که نماز را چنين تفسير کرد». (1)
از اين روايت روشن مى شود که تمامى روايت هايى که بر ذکر نام ائمه عليهم السلام در قرآن دلالت مى کند منظورشان تفسير و تبيين و يا بيان شأن نزول و تأويل است بدون آنکه خداوند، ابلاغ صريح اين مسأله را امر کرده باشد.

---------------------------------------------------

1- قُولُوا لَهُمْ: إِنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وآله وسلم نَزَلَتْ عَلَيْهِ الصَّلاةُ وَ لَمْ يُسَمِّ اللهُ لَهُمْ ثَلاثاً وَ لاَ أَرْبَعاً، حَتَّى کانَ رَسوُلُ اللهِ صلى الله عليه وآله وسلم هُوَ الَّذى فَسَّرَ ذلِکَ لَهُمْ; اصول کافى، ج 1، ص 286; بحارالانوار، ج 35، ص 210; تفسيرالعياشى، ج 1، ص 249; تفسير فرات کوفى، ص 110.

 #قرآن #امام_علی #امام_صادق #آیت_الله_العظمی_روحانی
@rohani_ir

حکم استفاده از مطالب و اخبار يك سايت يا خبرگزارى بدون ذكر منبع خبر چیست؟

سوال :
استفاده از مطالب و اخبار يك سايت يا يك خبرگزارى بدون ذكر منبع خبر چه حكمى دارد؟ «در صورتى كه در پايين هر خبر نوشته شده كه استفاده از آن خبر با ذكر منبع آن بلامانع است.»

جواب حضرت آیت الله العظمی سید محمد صادق روحانی دام ظله :  

باسمه جلت اسمائه؛
چنانچه نقل بدون ذكر منبع، ظهور عرفى دارد در اين كه از منبع معينى استفاده نشده است، قهراً اين دروغ است و جايز نيست والا اشكال ندارد. 
http://www.rohani.ir/istefta-1705.htm

@rohani_ir

پاسخ استدلالی حضرت آیت الله العظمی روحانی به شبهه تحریف قرآن

با توجه به شبهاتی که در مورد تحریف قرآن کریم مطرح می باشد، حضرت آیت الله العظمی سید محمد صادق روحانی (مدظله العالی) به صورتی کاملا استدلالی به این شبه پاسخ داده اند که متن کامل آن در ادامه می خوانید :

باسمه جلت اسمائه;
تحريف معانى مختلفى دارد:
معناى اول: انتقال دادن شىء از جايگاهش و تغيير دادن و تبديل كردن آن به چيز ديگرى. در بين مسلمانان در مورد واقع شدن چنين تحريفى در قرآن اختلافى نيست بدين ترتيب كه هر كس كه قرآن را به دور از حقيقت خود قرآن و بر اساس رأى و نظر شخصى اش تغيير نمايد پس قرآن را تحريف نموده است. كارى كه اهل بدعت و مذاهب انحرافى با تأويل آيات قرآن بر اساس رأى و نظر شخصى خود انجام مى دهند از اين قبيل است.
 
معناى دوم: اضافه يا كم كردن كلمه اى با حفظ همان قرآن نازل شده و تحريف به اين معنا در صدر اسلام اتفاق افتاده است ولى در زمان عثمان متوقف گرديد و قرآن منحصر شد به آنچه كه تواتر آن از پيامبر (صلى الله عليه وآله) ثابت شد. 
 
معناى سوم: تحريف از طريق اضافه يا كم كردن در آيه اى يا سوره اى با حفظ همان قرآن نازل شده كه رفتار پيامبر آنگونه قرائت را تأييد كرده باشد; كه شيعه، تحريف به اين معنا را نفى مى كند و گروهى از علماى اهل سنت بر اين اعتقادند كه چنين تحريفى به وقوع پيوسته است و به عنوان مثال قائلند به اينكه بسم الله الرحمن الرحيم جزء قرآن نمى باشد.
 
معناى چهارم: تحريف از طريق اضافه كردن و اينكه قرآنى كه در دست ماست بعضى از اجزاء آن جزء كلام نازل شده نمى باشد; و چنين تحريفى به اجماع تمام مسلمانان باطل است.
 
معناى پنجم: تحريف از طريق كم كردن به اين معنا كه قرآنى كه در دست ماست همه آن قرآن نازل شده نمى باشد و پاره اى از آن مفقود گرديده است. تحريف به اين معنا مورد اختلاف است و گروهى آن را پذيرفتند و گروهى آن را رد نموده اند.
و اما علماى شيعه: اكثر آنها فرموده اند كه اتفاق علما شيعه بر عدم وقوع تحريف به اين معنا در قرآن مى باشد.
 
به سخن رئيس محدثين شيخ صدوق دقت نماييد كه عدم تحريف در قرآن را جزء اعتقادات مذهب اماميه به شمار آورده است و شيخ طوسى خودشان و علم الهدى همين را نقل نموده و مفسر مشهور طبرسى و فيض كاشانى و استاد بزرگوار سيد خوئى و بزرگان ديگر نيز چنين اعتقادى دارند و دلايل بسيارى براى آن آورده اند كه ما به برخى از آنها اشاره مى كنيم:
1. آيه كريمه: (إنا نحن نزلنا الذكر و إنا له لحافظون) حجر آيه 9
 
2. (وإنه لكتاب عزيز لا يأتيه الباطل من بين يديه ولا من خلفه تنزيل من حكيم حميد) فصلت آيه 41
 
3. حديث ثقلين كه پيامبر (صلى الله عليه وآله) پس از خودش براى امت به يادگار گذاشت و فرمود كه اين دو جدايى ناپذيرند تا اينكه بر سر حوض كوثر به نزد من آيند و به امتش دستور داد به آن دو تمسك جويند كه آن دو كتاب قرآن و عترت و اهل بيت پيامبر (صلى الله عليه وآله) مى باشند.
اين روايات از طريق شيعه و اهل سنت متواتر مى باشد و پرواضح است قائل شدن به تحريف مستلزم قول به عدم حجيت ظاهر قرآن مى باشد علاوه بر اين سفارش اهل بيت به تمسك به ظاهر قرآن را نيز مى بايست اضافه نمود بنابراين چاره اى نيست جز اعتقاد به عدم تحريف قرآن.
 
4. ملاحظه چگونگى جمع آورى قرآن و حفظ آن توسط حافظين و جمع آورندگان و نويسندگان به خصوص حضرت على (عليه السلام) به اينصورت كه هر آيه اى كه نازل مى گشت پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله) به نويسندگان دستور مى فرمود آن آيه را در جايگاه مخصوص به خودش درج نمايند و همين مسأله سبب مى شود كه ما به عدم تحريف قرآن يقين پيدا كنيم.
و اما روايات ضعيفى كه تحريف در قرآن را مى رساند، راوى اكثر آنها احمد بن محمد السيارى كه علماى رجال بر انحراف مذهب او اتفاق نظر دارند; و على بن احمد الكوفى كه علماى رجال قائلند به دروغگويى و انحراف مذهبش.
و اما بحث درباره باقى دلايل قائلين به تحريف احتياج به زمان بيشترى دارد و بهترين سخن را استاد بزرگوار سيد خوئى فرموده اند: موضوع تحريف قرآن موضوعى خرافه و بر اساس وهم و خيال مى باشد و تنها كسى كه عقلش ضعيف است به آن قائل مى باشد يا كسى كه درباره اين موضوع حق تأمل را به جا نياورده يا كسى كه عشق مى ورزد به چنين مطلبى قائل باشد كه عشق، انسان را كور و كر مى نمايد.
وليكن انسان عاقل و با انصاف و متفكر در خرافه بودن و بطلان چنين مطلبى شك نمى كند.

محمد صادق حسینی روحانی

#آیت_الله_العظمی_روحانی #قرآن
@rohani_ir

حضرت آيت الله العظمى سید محمد صادق روحانى دام ظله :

شهادت جانسوز بزرگ بانوى تاريخ بشر، صدّيقه طاهره، حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام)در آن شرايط دشوار، آن هم با انواع دردها و رنج ها، همچون به آتش كشيدن خانه، شكستن پهلو و دنده، كشتن جنین، زدن و آزردن بازو و پهلو، نواختن سيلى بر چهره ، فشردن ريحانه ارجمند پيامبر(صلى الله عليه وآله)ميان در و ديوار ومجروح ساختن سينه آن حضرت رخ داد تا به صورت غريوى ماندگار و فريادى جاودانه در كران تا كران تاريخ براى رسواساختن غاصبان و ظالمان طنين انداز باشد.
#حضرت_زهرا #شهادت #آیت_الله_العظمی_روحانی
@rohani_ir

سخن حضرت آیت الله العظمی روحانی درباره مقام حضرت زينب علیهاالسلام و حضرت عباس علیه السلام

باسمه جلت اسمائه؛
علماء شيعه عصمت در اسلام را به چهارده معصوم علیهم السلام منحصر مى دانند، ولى حضرت زينب سلام الله علیها و حضرت عباس علیه السلام هر مقام عالى كه تصور كنيد غير از عصمت، واجد بودند بلكه بعضى از بزرگان درباره حضرت زينب سلام الله علیها ـ چون اسرار امامت براى حفظ جان امام سجاد علیه السلام به ايشان سپرده شده بود ـ نوشته اند: «اگر كسى بگويد آن حضرت ولو در آن مدت داراى عصمت بودند من اعتراضى نمى كنم»،
به هر حال آن دو بزرگوار از افرادى بودند كه بقاء اسلام به واسطه اعمال آنان است.

#حضرت_زینب #حضرت_عباس #آیت_الله_العظمی_روحانی

@rohani_ir

میلاد باسعادت حضرت زینب سلام الله علیها صاحب الهامات خفیه، افاضات نبویه، تعالیم علویه و کرامات فاطمیه را تبریک عرض می نماییم.

حضرت آيت الله العظمى سید محمد صادق روحانى دام ظله :

شهادت صدّيقه طاهره، حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام)، از سويى مشعل نورافشان دوستى اهل بيت(عليهم السلام)و از سوى ديگر آتش پرشراره دشمنى با آن خاندان است;
بر اين باور، هر كس راه درست را گم كرده و نمى داند حقيقت و عدالتِ درخور پيروى و اقتدا كجاست، پيام و رسالت شهادت جانسوز حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام) راهی است كه دست او را می گيرد و وى را به شاهراه امامت آسمانى اميرمؤمنان(عليه السلام) رهنمون نموده و از بيراهه غاصبان و ظالمان دور می سازد.
#حضرت_زهرا #شهادت #آیت_الله_العظمی_روحانی

@rohani_ir

معصومین (علیهم السلام) هدف نهایی خلقت و آفرینش کائنات

آیا معقول است که خداوند، آسمان‌ ها و زمین و انس و جن را تنها و تنها به خاطر وجود معصومین، خلق کرده باشد و هدف نهایی او پنج تن آل عبا یا اهل کساء باشد؟

پاسخ حضرت آیت الله العظمی سید محمد صادق روحانی (مدظله العالی) :

باسمه جلت اسماؤه
منظور از این که وجود معصومین هدف نهایی آفرینش کائنات است، این است که
وجود ایشان، مصداق اتمّ انسان کامل می باشد که هدف خلقت به شمار می آید.
همان طور که هدف اصلی از کاشت یک درخت و آبیاری و رسیدگی به آن، دستیابی به میوه رسیده آن است، وجود مبارک معصومین در خلقت این عالم نیز چنین است چرا که ایشان در سیر تکاملی این جهان، میوه آن هستند؛
لذا از برکت متن حدیث کساء و مانند آن است که اندکی از سرّ عظمت معصومین و کمال آن‌ ها رامی توانیم کشف کنیم وگرنه ما از شناخت ایشان و پی بردن به عمق وجودشان ناتوانیم و کسی جز خداوند متعال که خالق ایشان است قدرشان را کامل نمی داند.

#آیت_الله_العظمی_روحانی

@rohani_ir

تمركز فكر و حضور قلب در نماز

براى تمركز فكر و حضور قلب در نماز چه توصيه اى مى فرماييد؟ 

جواب آیت الله العظمی روحانی:
 باسمه جلت اسمائه؛
الف: توجه به خدا و فطرت او.
ب: شخصى از رسول خدا (ص) چنين تقاضايى كرد، حضرت فرمود: «مقيد به نماز اول وقت باشيد». وفقكم الله تعالى

 #نماز #آیت_الله_العظمی_روحانی

@rohani_ir