ترشهههههه😭😭😭😭😭😭

چرا ترشههههههه؟؟؟؟؟

من چشیدم قبل این که بذارم داخل فر

خدااااااااا

تا فردا درست شهههههه

دلم میخواد امتحانش کنم 😂

باید بگم از نتیجه راضیم
هرچند یکم ترش بود ولی با بستنی درست میشد
واسه اولین بار اصلاحاتش واسه دفعه ی بعد میتونه فقط توی یکم شکر بیشتر خلاصه بشه

از یه مدت پیش واسم سوال شده بود چرا به نیتیو های آمریکا میگن ایندیا ولی حوصله نداشتم سرچ کنم که توی این فکت رندوم بهترین جواب ممکن رو گرفتم😭😂

وقتی اشتباهی به جای دکمه خاموش دکمه ری‌استارت لپتاپ رو میزنی:

• آقایِ اَلِف •

@OfficialPersiaTwiter

با چهار تا جوجه اردک پشت سرم دارم میرم سمت سرویس بهداشتی

زیر تابلوی شنا ممنوع چند نفر داشتن شنا می‌کردن.

بعد روی تابلو نوشته بود:
نحوه‌ی رفتار یک جامعه با طبیعت نشانه‌ی فرهنگ آن ها است.
یه همچین چیزی

آقا من امشب فصل آخر The Bear رو تموم کردم.
خیلی دوسش داشتممممم😭😭😭
کل سریال رو
هرچند یکم اعصاب خورد کن بود ولی خیلی خوب بود، پایان بندیش هم عالی بود.

بعد متوجه‌ی یه چیزی شدم.
نمیدونم اتفاقی بوده یا عمدی ولی زمان بندی قسمت‌ها خیلی جالب بود.
مثلا قسمت اول که تقریبا ۴۵ دقیقه بود خاطرات ریچی بود و انگار همش توی چند ثانیه پشت فرمون یادش افتاد ولی توی ذهنش انگار خیلی طولانی تر بود.
بعد تا قسمت ۶ همه ی قسمت ها کم تر از نیم ساعت بود چون انگار داشت سرعت اون نصف روز قبل از شروع شیفت رو نشون میداد.
انگار هر دقیقه مهم بود و اونا هم زمان کمی داشتن و همه چیز سریع میگذشت.
ولی بعدش تو قسمت۷ که شیفت شروع شد قسمت باز طولانی شد و انگار به خاطر استرس و اضطراب زمان خیلی کند می‌گذشت.
و قسمت آخر هم که از همه طولانی تر بود و به یک ساعت رسید یه جمع بندی خوب بود از همه چیز و کلا زمان بندی خیلی خوب بود.
آوم تو قسمت آخر واقعا آرامش‌ بعد از اون همه فاجعه رو احساس میکرد.

یه جوری با افتخار داره داستان رو تعریف میکنه انگار به چه موفقیتی دست پیدا کرده😐