آخرش نفهمیدیم باید از زندگی لذت ببریم یا زجر بکشیم برای چیزی که میخوایم

اما چطور میتوانید زندگی کنید و داستانی برای گفتن نداشته باشید؟
•داستایوفسکی•

درگیر نقاب هاییم.
یکی با شکایت ها بدنبال فرار از حقایق است. دیگری با شوخ طبعی اعماق وجودش را میپوشاند و چه بسا کسی دیگر با حرف زدن از گرداب درونش می گریزد.
آیا روبرویی با منِ حقیقی اینقدر سخت است؟

فکر کنم تنها راه رهایی پذیرش است. پذیرش خود و
خود ریزه ها.

خطاب به خستگان جهان:
باشد که اشک بعدی شما اشک شوق باشد..

عیدتون مبارک✨

او تندخو نبود
آنها از سمت شکسته اش وارد می شدند.

تنها شکست شما در سن بیست تا سی سالگی شما بی فعالیتی است. جز این هر چه کردید آزمون و خطاست.
•کتاب ساختن•

هیچ میزان اضطراب، تغییری در آنچه قرار است رخ دهد ایجاد نمیکند.

بنظرم همه آدما توی لحظاتی بدون سرکوب ها، طعنه ها و تروماها اعتماد بنفس واقعیشونو نشون میدن. در اصل این اصالت اون آدمه ولی اگر بزاریم...

موقعیت های کمدی خنده داره ولی امشب فهمیدم نه برای همه..
تروماها اینقدر قدرت دارند.

شادی را به گور خواهند برد،
آنان که رنج را در ما آفریدند.

@halfpast9

بنظرم آنان که رنج را در ما آفریدند قبلا شادی شان را به گور برده اند.

ولی فک کنم لازمه یه وقتایی دلمون برای نقش منفی داستان بسوزه، چون اون قربانی یک داستان دیگه ست.

یونگ یه جمله داره که میگه، تا وقتی که به مسائل ناخوداگاهت آگاه نشدی، یجوری ناهشیارت مسیر زندگیت و دست میگیره که اسمش و میذاری سرنوشت!

باگ زندگی فقط اونجا که نمیتونی از بوی عطر مردم ویسی چیزی بگیری برای سرچ🚶

تحقیق کردن دیدن غذاهایی که میخوریم مستقیم روی مغزمون تاثیر میذارن! باکتری های دستگاه گوارش یک فرد اسکیزوفرنی و گذاشتن در گوارش موش ها دیدن علائم شبیه به اسکیزوفرنی از خودشون نشون دادن!
بعد اومدن تغذیه افرادی که دوقطبی و اسکیزوفرنی داشتن و درست کردن و یمدت غذاهای سالم خوردن، دیدن علائم افسردگی و حالات دیگه اشون بهتر از قبل شده!
انقدر که دستگاه گوارش و مغز بخاطر عصب واگ که به هم متصلشون کرده روی هم اثر میذارن!

کسانی که در حال رقصیدن دیده می‌ شدند، توسط کسانی‌ که نمی توانستند موسیقی را بشنوند، دیوانه بودند.
•داستایوفسکی•

نظم توی کار تیمی بقدری برام مهمه که مثلا ممکنه همشونو بجز اندک افرادیو جر بدم🚶

الان اولین سالیه که بعد از ۱۶ سال تحصیل، خرداد امتحان ندارم. حس عجیبیه. حس میکنم افتادم وسط بازی بزرگترا و منم الان بزرگتر حساب میشم. ولی جدا یک تغییر کوچیک هم میتونه همینقد بزرگ دیده بشه.

یک بخشی درونم هست وقتی یک آدم یک کاری میکنه و بقیه میگن تقصیر خودشه هر اتفاقی سرش بیاد. ناخوداگاه سعی میکنم بهش حق بدم میگم شاید زندگیش سخت بوده یا اصلا طرف قوی نبوده ضعیفه دیگه چیکا کنه نمیتونه یک سری چیزا رو تحمل کنه.
*این قسمت: چگونه شخصیت های سریال خود را تحلیل کنیم؟