پونه مقیمی توی کتاب
تکه هایی از یک کل منسجم میگه
زمانی می رسد در زندگیتان
که از جریان زندگی تشکر خواهید کرد
برای تمام رابطه هایی که میخواستید و به سرانجام نرسید؛
برای تمام موقعیت هایی که میخواستید اما به دست نیاوردید؛
و برای تمام انسان هایی که میخواستید اما نماندند.
از دست دادن چیزی میتونه شروع بدست آوردن چیز دیگهای باشه
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
تکه هایی از یک کل منسجم میگه
زمانی می رسد در زندگیتان
که از جریان زندگی تشکر خواهید کرد
برای تمام رابطه هایی که میخواستید و به سرانجام نرسید؛
برای تمام موقعیت هایی که میخواستید اما به دست نیاوردید؛
و برای تمام انسان هایی که میخواستید اما نماندند.
از دست دادن چیزی میتونه شروع بدست آوردن چیز دیگهای باشه
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
بهترین زمان برای کاشت درخت ۲۰ سال پیش است. حالا اگر آن نشد چی؟
همین حالا
📚بالادست
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
همین حالا
📚بالادست
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
وقتی هوشمصنوعی استادیوم ایرانی طراحی میکند!
📌 این ورزشگاهها را هوش مصنوعی با ترکیبی از نمادهای باستانی و معماری ایرانی ساخته است.
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
📌 این ورزشگاهها را هوش مصنوعی با ترکیبی از نمادهای باستانی و معماری ایرانی ساخته است.
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
- اگه بعضیها از من یا کارهام خوششون نیاد چی؟
+ تو باید راه خودت رو بری. بهتره اونها رو از دست بدی تا خودت رو.
پاندای بزرگ و اژدهای کوچک - جیمز نوربری
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
+ تو باید راه خودت رو بری. بهتره اونها رو از دست بدی تا خودت رو.
پاندای بزرگ و اژدهای کوچک - جیمز نوربری
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
سما، اینفلوئنسر هوش مصنوعی قطر ایرویز، مرز بین دنیای واقعی و فضای دیجیتال را از میان برداشت! با بهرهگیری از مدلسازی سهبعدی، هوش مصنوعی و واقعیت افزوده، سما به عنوان یک سفیر دیجیتالی، محتوایی شخصیسازیشده، تعاملی و فراواقعی را برای دنبالکنندگان خود تولید میکند.
بتازگی، سما با انتشار تصاویری در کنار نواک جوکوویچ، قهرمان نامدار تنیس جهان، مرز میان دنیای واقعی و فضای مجازی را بیش از پیش کمرنگ کرده است. این اقدام نشاندهندهی تحول جدید در بازاریابی دیجیتال و تعامل هوش مصنوعی با دنیای واقعی است. سما با حضور در رویدادهای بینالمللی، نمایش سبک زندگی مدرن و معرفی مقاصد گردشگری، نهتنها هویت دیجیتالی خود را تقویت کرده، بلکه جایگاه قطر ایرویز را به عنوان یک برند پیشرو در نوآوری و فناوریهای ارتباطی به نمایش گذاشته است.
بر خلاف اینفلوئنسرهای انسانی، شخصیتهای هوش مصنوعی بدون محدودیتهای فیزیکی و زمانی قادر به تولید محتوای مستمر و بهینه برای بازارهای مختلف هستند. از تبلیغ مقاصد گردشگری لوکس تا معرفی خدمات پرواز! ✨
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
بتازگی، سما با انتشار تصاویری در کنار نواک جوکوویچ، قهرمان نامدار تنیس جهان، مرز میان دنیای واقعی و فضای مجازی را بیش از پیش کمرنگ کرده است. این اقدام نشاندهندهی تحول جدید در بازاریابی دیجیتال و تعامل هوش مصنوعی با دنیای واقعی است. سما با حضور در رویدادهای بینالمللی، نمایش سبک زندگی مدرن و معرفی مقاصد گردشگری، نهتنها هویت دیجیتالی خود را تقویت کرده، بلکه جایگاه قطر ایرویز را به عنوان یک برند پیشرو در نوآوری و فناوریهای ارتباطی به نمایش گذاشته است.
بر خلاف اینفلوئنسرهای انسانی، شخصیتهای هوش مصنوعی بدون محدودیتهای فیزیکی و زمانی قادر به تولید محتوای مستمر و بهینه برای بازارهای مختلف هستند. از تبلیغ مقاصد گردشگری لوکس تا معرفی خدمات پرواز! ✨
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
همانطور که در درون هر دانه، یک گل زندگی میکند، درون هر یک از ما تواناییای برای دستیابی به یک زندگی شگفتانگیز وجود دارد.
📚سوال های درست:
دبی فورد
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
📚سوال های درست:
دبی فورد
کانال تلگرام راز پرش
ربات هوش مصنوعی راز پرش
قراره دوتا داستان عاشقانه رو در ادامه براتون بزارم که تشخیص بدین کدوم نوشته انسانه و کدوم نوشته هوش مصنوعی...
متن اول:
نوجوان که بودم عاشق یک دختری بودم که سالها از من بزرگتر بود. من در خیالم روز به روز به او نزدیکتر میشدم و او … در خیال او اصلاً من جایی نداشتم.
من تلاشهای فراوانی میکردم حتی شعر هم میگفتم شعرهایم یکی از یکی افتضاحتر بود و اصلاً واژه «چیز شعر» را از روی شعرهای من برداشتند.
یک روز دختر بهم پیغام داد که از یکی خوشش آمده؛ گفت تپل است، خوشتیپ است، بامزه است، یک وقتهایی شعر میگوید و …
نمیدانم چرا من یک لحظه به خودم گرفتم. با ذوقِ فراوان پرسیدم:«من میشناسمش؟»
گفت:«بله… میشناسیش!» گفتم شاید منظورش این است که آدم خودش را میشناسد و…
گفتم:«من؟» خندید و گفت:«دیوونه»
بعد فهمیدم عاشقِ یکی از نزدیکانم شده و ازم خواست کمکش کنم. آنجا بود که من برای اولینبار در زندگیام کنار کشیدم…
کنار کشیدن حسِ بدیست…
وقتی شنیدید یک نفر گفت:«کنار کشیدم»… هیچچیز نگویید فقط یا دستش را بگیرید یا بغلش کنید… هیچ چیز دیگری نگویید…
نوجوان که بودم عاشق یک دختری بودم که سالها از من بزرگتر بود. من در خیالم روز به روز به او نزدیکتر میشدم و او … در خیال او اصلاً من جایی نداشتم.
من تلاشهای فراوانی میکردم حتی شعر هم میگفتم شعرهایم یکی از یکی افتضاحتر بود و اصلاً واژه «چیز شعر» را از روی شعرهای من برداشتند.
یک روز دختر بهم پیغام داد که از یکی خوشش آمده؛ گفت تپل است، خوشتیپ است، بامزه است، یک وقتهایی شعر میگوید و …
نمیدانم چرا من یک لحظه به خودم گرفتم. با ذوقِ فراوان پرسیدم:«من میشناسمش؟»
گفت:«بله… میشناسیش!» گفتم شاید منظورش این است که آدم خودش را میشناسد و…
گفتم:«من؟» خندید و گفت:«دیوونه»
بعد فهمیدم عاشقِ یکی از نزدیکانم شده و ازم خواست کمکش کنم. آنجا بود که من برای اولینبار در زندگیام کنار کشیدم…
کنار کشیدن حسِ بدیست…
وقتی شنیدید یک نفر گفت:«کنار کشیدم»… هیچچیز نگویید فقط یا دستش را بگیرید یا بغلش کنید… هیچ چیز دیگری نگویید…
متن دوم:
همه چیز با یه کتاب شروع شد…
کتابی که تو یه روز پاییزی، وقتی غرق فکر بودم، روی نیمکت پارک جا گذاشتم.
فرداش برگشتم، و قلبم تندتر زد وقتی دیدم هنوز سر جاشه… ولی این بار با یه یادداشت لای صفحهها:
«کتابت منو پیدا کرد. صفحه ۴۷ رو خوندم. فکر میکنم ما شبیه همیم.»
لبخند محوی روی لبم نشست. صفحهی ۴۷ همون جایی بود که دربارهی عشق در نگاه اول نوشته بود.
احساس عجیبی داشتم، انگار کسی تونسته بود از بین تمام کلمات، مستقیم با دلم حرف بزنه.
روزها باهم حرف زدیم روی کاغذ ، بین صفحه های همون کتاب.
همونجا، بین خط به خط نوشتهها، کمکم یه حسی شکل گرفت.
بدون اسم، بدون چهره، اما با دلی که هر روز نزدیکتر میشد.
تا اینکه یه روز، وقتی داشتم یادداشت جدیدمو میذاشتم، صدایی آروم از پشت سرم گفت:
«قلبت رو خوندم… حالا بیا این کتابو با هم بخونیم.»
و درست همونجا بود که فهمیدم، گاهی یه کتاب ساده، میتونه شروع یه عشق واقعی و فصل جدیدی از زندگیم باشه.
همه چیز با یه کتاب شروع شد…
کتابی که تو یه روز پاییزی، وقتی غرق فکر بودم، روی نیمکت پارک جا گذاشتم.
فرداش برگشتم، و قلبم تندتر زد وقتی دیدم هنوز سر جاشه… ولی این بار با یه یادداشت لای صفحهها:
«کتابت منو پیدا کرد. صفحه ۴۷ رو خوندم. فکر میکنم ما شبیه همیم.»
لبخند محوی روی لبم نشست. صفحهی ۴۷ همون جایی بود که دربارهی عشق در نگاه اول نوشته بود.
احساس عجیبی داشتم، انگار کسی تونسته بود از بین تمام کلمات، مستقیم با دلم حرف بزنه.
روزها باهم حرف زدیم روی کاغذ ، بین صفحه های همون کتاب.
همونجا، بین خط به خط نوشتهها، کمکم یه حسی شکل گرفت.
بدون اسم، بدون چهره، اما با دلی که هر روز نزدیکتر میشد.
تا اینکه یه روز، وقتی داشتم یادداشت جدیدمو میذاشتم، صدایی آروم از پشت سرم گفت:
«قلبت رو خوندم… حالا بیا این کتابو با هم بخونیم.»
و درست همونجا بود که فهمیدم، گاهی یه کتاب ساده، میتونه شروع یه عشق واقعی و فصل جدیدی از زندگیم باشه.