دلم دارد می‌ترکد. هیچوقت اینطوری نشده بودم؛ اینقدر تلخ و بیهوده! یک چیزی را از من گرفته‌اند. نمی‌دانم چه کسی و کجا و چرا.

فروغ

بله آقای بیضایی، «اشکالی در کار دنیاست که گریه رفعش نمی‌کند».

میگفت
"شما تازه وقتی از یک چیز تاکسیک میای بیرون و سالم و امن‌شو تجربه می‌کنی به عمق تاکسیک بودن اون یکی پی می‌بری، چه کار، چه رابطه، چه دوستی."

‏تو چنان زی که بمیری برهی
‏نه چنان چون تو بمیری برهند
‏• سنایی

باشد که روزی عبور کند،
این رنجی که از آنِ ما نیست.

با نازک‌ترین و پوسیده‌ترین نخ ممکن به زندگی وصلم.

مارا چه شد؟
خنده هاى ازتهِ دلمان كجا رفت؟ اميدها وآرزوهايمان چه شدند؟
ودر اين ميان...
خودِ ما چه شديم؟

"این روزها اگر او را از من می‌گرفتند،
دیگر منی برای بودن باقی نمی‌ماند."

کافکا در نامه به فلیسه نوشته بود «خوب نیستم. با تلاشی که اکنون برای ادامه‌ی زندگی می‌کنم، می‌توانستم اهرام مصر را بسازم.»

صحبتی دیگه نمونده
هرچی بود شد بغض...

نیاز به تکست”باهام حرف بزن اگه استرس داری”دارم.

میدانم زندگی می‌گذرد
میدانم غم‌هایم عادی می‌شود،
ولی عزیز من جوانیمان را از که پس بگیریم؟

چقدر دلم تنگ شده :)

در مستاصل‌ترین و پایین‌ترین نقطه زندگیم به سر می‌برم.